Δεν έχει σημασία αν η θρησκεία των προγόνων μας πέθανε ή αν την εδολοφόνησε το σκοτεινό Βυζάντιο. . . Σημασία έχει ότι τούτη η γη που μας τρέφει και που πάνω της ευλογάμε τον σημερινό Θεό, έχει γαλουχηθεί και μεγαλώσει η ίδια με τους κάμπους, τα βουνά, τα δάση, τον ουρανό και τη θάλασσά της, με την μαρμάρινη θρησκεία των πατέρων μας που "πρέπει να την ξέρουμε πριν από κάθε άλλη. Για τούτο γράφτηκε η Μυθολογία αυτή. Το αστείο της είχε την σκοπιμότητα να τη κάνει ευχάριστη και όχι "σχολαστική". . . Και, μεταξύ μας, μ' αρέσει που την έγραψα . . . (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Φαίνεται ότι ο Νίκος Τσιφόρος έχει κάνει μεγάλη έρευνα για αυτό το βιβλίο και παρουσιάζει την ελληνική μυθολογία με έναν ευχάριστο τρόπο και με αντιπαραβολή με μύθους άλλων χορών που έχουν επηρεάσει ή έχουν επηρεαστεί από την ελληνική μυθολογία. Στα αρνητικά του, επειδή ασχολείται με όλη την ελληνική μυθολογία, καταντάει κουραστικό από τα πολλά ονόματα.
Ένα σπαρταριστό αριστούργημα, η μυθολογία του Τσιφόρου καταπιάνεται με τους αρχαιοελληνικούς μύθους και "δε σου αφήνει άντερο". Ήταν το πρώτο βιβλίο του Τσιφόρου που διάβασα ποτέ (στις εσχατιές των αρχώς της δεκαετίας του '80) και χαράχτηκε για πάντα στη μνήμη μου. Χάρηκα πολύ που βγήκαν σε νέες εκδόσεις τα βιβλία του Νίκου Τσιφόρου, γιατί οι εκδόσεις Ερμής είχανε κάτσει πάνω στα βιβλία και χρεώνανε ένα χέρι και ένα πόδι για το καθένα. Είπαμε, να αποδώσει η επένδυση, αλλά το είχανε γ@μήσει...