Ένα βιβλίο δεν μπορεί να τα πει όλα, πόσο μάλλον όταν είναι μια εισαγωγική μελέτη, με δοκιμιακό χαρακτήρα, που πραγματεύεται την ιστορία ενός κράτους στη διάρκεια ενός αιώνα. Οφείλει, κυρίως, να αναδείξει τα μεγάλα σχήματα και να περιγράψει τις κυρίαρχες τάσεις αλλά και τις μεγάλες αντιφάσεις μέσα από τις οποίες εξελίχθηκε η διαδικασία του εκσυγχρονισμού και των οπισθοδρομήσεων, όπως άλλωστε και κάθε ιστορική τροχιά κράτους στην περίοδο της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας.
Πρωτίστως, να δοκιμάσει ερμηνείες και να ξανασκεφτεί πάνω στα μεγάλα ερωτήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, καλύπτοντας την περίοδο από το 1909, τη χρονιά όπου με το κίνημα στο Γουδί και τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που προκαλεί στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, η χώρα εισέρχεται σε μια εντελώς νέα ιστορική φάση· μέχρι το 2001 που αυτή εγκαταλείπει το εθνικό της νόμισμα για να υιοθετήσει από τις αρχές του 2002 το κοινό ευρωπαϊκό αλλά και ξεκινά μια εποχή άρνησης του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας για προσαρμογή στη νέα, σκληρή, αλλά και γεμάτη ευκαιρίες πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης.
Τα ερωτήματα που τίθενται προέρχονται αφενός από τις διάφορες ανάγκες της σύγχρονης ιστοριογραφικής έρευνας αλλά και από την ίδια την παρούσα συγκυρία, από τις δικές της προτεραιότητες και ανατροπές. Έτσι κι αλλιώς, είναι μάλλον υποκριτικό να υποστηρίζουμε ότι αγνοούμε την εποχή μας και δεν είμαστε παιδιά της. Είναι τουλάχιστον πιο έντιμο πνευματικά, αφότου αφουγκραστούμε τις αγωνίες της και σεβαστούμε τις ευαισθησίες της, να θέσουμε τα ερωτήματά της στη βάσανο της επιστήμης μας.
Ο Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1972 και είναι πρωτοβάθμιος Καθηγητής Σύγχρονης Πολιτικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Στο παρελθόν έχει επίσης διδάξει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο/Τμήμα Ιστορίας, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς και πιο πρόσφατα, στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι, επίσης, Γραμματέας Σύνταξης του παλαιότερου ελληνικού περιοδικού ιδεών, της ΝΕΑΣ ΕΣΤΙΑΣ, και τακτικός αρθρογράφος της εφημερίδας, Η Καθημερινή, καθώς και του περιοδικού Lifo.
Είναι μέλος των Επιστημονικών Επιτροπών της επιθεώρησης Φιλοσοφείν καθώς και του Foreign Affairs, The Hellenic Edition, ενώ διευθύνει και τη σειρά 'Ιδέες & Πολιτική' στις εκδόσεις Μεταίχμιο. Εξάλλου, είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Κύκλου 'Άγγελος Δεληβοριάς' υπό την αιγίδα της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης καθώς και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της 'Κυπριακής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών'. Υπήρξε, μέλος της επιστημονικής/οργανωτικής επιτροπής 14 συνεδρίων.
Ιδιαίτερα ευσύνοπτο, αυτό το βιβλίο αποτυπώνει τις πιο σημαντικές στιγμές της Ελλάδας στον 20ο αιώνα, παραπέμποντας τον αναγνώστη σε πλήθος έργων για περαιτέρω μελέτη. Το παράδοξο είναι ότι ενώ τονίζονται ιδιαίτερα οι παράγοντες που δεν οδήγησαν το ελληνικό κράτος στην πλήρη ευθυγράμμιση με τα δυτικά πρότυπα, εντούτοις ο Σωτηρόπουλος παραμένει συγκρατημένα αισιόδοξος για το μέλλον, στηρίζοντας την αισιοδοξία του αυτή σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όχι στο όνομα κάποιου συναισθηματισμού.
Ειδικά θα πρέπει να σταθεί κανείς στα πορτραίτα σημαντικών προσωπικοτήτων της Διοίκησης που φιλοτεχνούνται στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου - μια εύφημος μνεία σε «αφανείς ήρωες», ονόματα κατά βάση γνωστά μεν, αλλά χωρίς την πλήρη αναγνώριση του έργου, του ρόλου και κυρίως του αποτυπώματός τους στην πορεία της χώρας.