Την εποχή της συνδιασκέψεως για την ειρήνη, το 1919, η ελληνική κυβέρνηση επέτυχε να εισχώρηση στον γαλλικό τύπο -όπως και στον αγγλικό- για να υπερασπίσει τα συμφέροντά της και οι δεσμοί που ανεπτύχθησαν παρέμειναν ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και χαλάρωναν με τον καιρό, γιατί ποτέ πια αυτή η χώρα δεν ξαναβρήκε την προπαγανδιστική ενεργητικότητα που ανέπτυξε το 1919. Το όνειρο μιας μεγάλης Ελλάδος είχε διαλυθεί μέσα στην τρομερή καταστροφή του 1922 και το έθνος, εξουθενωμένο, ξαναβυθίστηκε στην ταπεινή ζωή μιας μικρής χώρας. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που την έθιξε, όπως και τις άλλες χώρες, έκανε ακόμα πιο αβέβαιη την οικονομική της κατάσταση. Παρ' όλα αυτά, προσπάθησε να διατηρήσει τους δεσμούς της με τον γαλλικό τύπο χάρη στις φιλίες που ανέπτυξε τον καιρό της μεγάλης προσπάθειας, ξοδεύοντας συνάμα όσο γίνεται λιγότερα χρήματα. [...]
Dimitri Kitsikis (Greek: Δημήτρης Κιτσίκης) was a Turkologist and Sinologist Professor of International Relations and Geopolitics at the University of Ottawa in Ottawa, Ontario, Canada since 1970, Fellow of the Royal Society of Canada; he received his doctoral degree in 1963 from the Sorbonne, Paris, under the supervision of Pierre Renouvin. He has been named one of the "three top geopolitical thinkers worldwide, Karl Haushofer, Halford Mackinder and Dimitri Kitsikis". While pursuing his doctoral studies in Paris, he worked from 1960 to 1962 as a research assistant at the Graduate Institute of International Studies in Geneva. He derived his origin from a notable Greek-Orthodox family of intellectuals and acclaimed professionals of 19th-century Greece. He held both French and Canadian citizenships, in addition to his Greek citizenship.