Το είδος των διακοπών που μελετά η Σούζαν Μπακ-Μορς στην Ελλάδα των δεκαετιών του 1970 και του 1980 αφορά την επίσκεψη σε έναν εξωτικό και μυθικό τόπο τον οποίο επιθυμεί ο τουρίστας (και τον οποίο αναπαράγει ως τέτοιο η τουριστική βιομηχανία) ώστε να αποδράσει από τον «εξορθολογισμένο» τόπο του καπιταλιστικού/ βιομηχανικού κέντρου από όπου προέρχεται. Η σχέση αυτή σταδιακά μετατρέπει τον υποτιθέμενο μη-νεωτερικό «παράδεισο» του τόπου απόδρασης σε έναν αντίστοιχα εξορθολογισμένο χώρο υποδοχής τουριστών, ο οποίος όμως συντηρεί τα χαρακτηριστικά του εξωτικού που του προβάλλει η τουριστική βιομηχανία, ως προσομοίωση. Εδώ έγκειται και η βαθιά αντίφαση που διακρίνει η Μπακ-Μορς στον τουρισμό: ένας τόπος πρέπει να παραμείνει υπανάπτυκτος προκειμένου να αποτελεί πόλο τουριστικής έλξης. Όπως η ίδια εξάλλου επισημαίνει: Μολονότι ο τουρισμός δημιουργεί οικονομική «ανάπτυξη» στις χώρες υποδοχής, πρόκειται για μια ανάπτυξη η οποία είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες των τουριστών και όχι σε εκείνες των γηγενών πληθυσμών. [...] Ο μαζικός τουρισμός δεν μπορεί να πετύχει ως μακροχρόνια στρατηγική ανάπτυξης για μια χώρα, επειδή είναι ακριβώς η έλλειψη της ανάπτυξης που κάνει μια περιοχή θελκτική ως τουριστικό προορισμό. Η συζήτηση με τη συγγραφέα που συνοδεύει το κείμενο έχει σκοπό να επικαιροποιήσει την ανάλυση και να διασαφηνίσει κάποιες θεωρητικές και μεθοδολογικές σκοπιές της. Συγχρόνως, η συζήτηση εστιάζει στην πολιτική όψη της μελέτης, ανοίγοντας ερωτήματα για το σήμερα, την Ελλάδα της λιτότητας και της κρίσης, μιας κρίσης δομικής και παγκόσμιας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Εξαιρετική προσθήκη σε μια κατά τα αλλά ανύπαρκτη, ελληνόφωνη βιβλιογραφία σχετικά με τον κριτικό τουρισμό. Ωραία έκδοση και μετάφραση για ένα έργο μιας εξαιρετικής ανθρωπολόγου. Ωραίο visual content (αν και μια καλύτερη ανάλυση/εκτυπωση θα ήταν καλοδεχούμενη).
Το συγκεκριμένο βιβλίο ειχε μια ιδιάιτερη αίσθηση για εμένα, καθώς τυχαίνει αφενός μεν να γνωρίζω προσωπικά τη συγγραφέα, αλλα και να έχω μεγαλώσει στο χωριό στο οποίο ειναι βασισμένη η μελέτη. Συνεπώς δεν μπορώ να μην είμαι λίγο πιο "θετικά προκατειλημμένος".
Πιστέυω όμως οτι ειναι ενα πολύ ωραίο βιβλίο, καθώς πραγματεύεται αρκετα την "αλλη πλευρά" του τουρισμού, αυτή που επηρεάζει με θετικό αλλα και αρνητικό τρόπο τις περιοχές που μετατρέπονται σε τουριστικές και την επίδραση που έχει και στους ντόπιους κατοίκους αλλα και στου επισκέπτες του.
Οπως και στα άλλα έργα της, η συγγραφέας αποφεύγει την παγίδα του να παιρνει συγκεκριμένη θέση, να είναι "επικριτική" ή "ειδήμων", αντίθετα παρουσιάζει επιτυχώς και τις δύο πλευρές του νομίσματος, βοηθώντας τον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Ανάδειξη της κεντρικής αντίφασης του μαζικού τουρισμού μέσα από τη επί τόπου έρευνα σε ένα χωρίο της Κρήτης. Πολύ ενδιαφέρον και το κομμάτι της αλληλεπίδρασης ντόπιων και τουριστών. Η συνέντευξη στο τέλος μάλλον μπερδεύει τα πράγματα παρά τα ξεκαθαρίζει με ξεκάθαρη ευθύνη του ερωτώντα.