در تمام مدتی که داشتم زیباشناسی در معماری رو میخوندم به این فکر میکردم که چرا وقتی دانشجو بودم استادامون بهمون این کتاب رو معرفی نکردند که بخونیم. فهمیدم چقــــــدر به عنوان یک معمار بی سوادانه طرح زدم.
مباحث مطرح شده در کتاب شاید سرفصلهای سادهای بودند که هر استادی در خلال حرفهاش به دانشجوهاش گفته باشه، ولی وقتی با ذکر مثال و کلی عکس اونا رو ببینی دیدت بازتر و جدیدتر میشه. حتی درباره بناهایی که قبلاً دربارهشون شنیدی و خوندی هم درک بهتری پیدا میکنی.
آدم وقتی بتونه زیباتر ببینه حس بهتری هم خواهد داشت. این کتاب به من حس خوب داد. دوسش داشتم.
جای معماری ایرانی در این کتاب خالیست، جای جای هم که اشاراتی شده به عنوان معماری عربی از آن یاد شده. کلا فکر میکنم گروتر مطالعات خاصی روی معماری غنی ایرانی نداشته. نه از روی بحث های قوميتی و ملیتی، ولی در کل زمانی که یونانی ها و رومی ها و مصری ها و چینی ها و حتی ژاپنی ها در تمام فصول بررسی شده اند، کم لطفی است نامی از معماری ایرانی برده نشود. ( جز پلان شهر اصفهان)
ای کاش دانشجویان دوره کارشناسی همگی این کتاب را می خواندن اما حیف گیر آوردن این کتاب خیلی مشکله و علارغم میل باطنی مجبور شدم این کتاب را کپی بگیرم ای کاش دانشگاه شهید بهشتی این کتاب ارزشمند را تجدید چاپ کنه