Krótka wycieczka na tamten świat

by Juliusz Strachota

Nowa książka jednego z najciekawszych polskich pisarzy.

Kiedy w 1999 roku umiera dziadek Janek, okazuje się, że był również dziadkiem Iwanem i tak naprawdę miał trzy życia. Babcia Irenka była jego trzecią żoną, a Jan był bigamistą – pierwszą i drugą żonę miał jednocześnie. Trójkę dzieci zostawił w Związku Radzieckim. Miał także dzieci z drugiego małżeństwa w Warszawie, a z trzeciego – jednego syna, który jest ojcem Julka. To właśnie Julek postanawia odnaleźć potomków dziadka. Tak rozpoczyna się jego podróż po byłych republikach ZSRR: Białorusi, Północnej Osetii i Kazachstanie.

„Krótka wycieczka na tamten świat” to powieść o poszukiwaniu i próbie uleczenia rodziny, w której wszyscy mężczyźni zawsze uciekali.

Juliusz Strachota – jako prozaik debiutował na łamach „Czasu Kultury”. Swoje teksty publikował w czasopismach „Ha!art”, „Lampa”, „Polityka” czy „Gazeta Wyborcza”. W czerwcu 2014 roku na łamach „Dużego Formatu” przyznał się publicznie do uzależnienia od przeciwlękowego leku Xanax. Mechanizm uzależnienia jest głównym tematem powieści "Relaks amerykański", wydanej w 2015 roku. W 2019 jego powieść "Turysta polski" w ZSRR została nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” i Nagrody Literackiej Gdynia.

Genres: Audiobook, Poland

224 pages, Paperback

First published April 15, 2020

About the author

Juliusz Strachota - napisał m.in. powieści ''Relaks amerykański" oraz "Turysta polski w ZSRR". Za tę drugą nominowany był do Nagrody Literackiej Nike. Razem z Jakubem Żulczykiem prowadził podcast "Co ćpać po odwyku".

Reviews

[Miku · Rating 1 out of 5]

To co napiszę tutaj może być lekko brutalne, ale nic innego nie przychodziło mi do głowy.

Dla mnie ta książka to jeden wielki bełkot. I w zasadzie na tym mogłabym skończyć. Potencjał był taki olbrzymi, pomysł taki prężny, a został zgnieciony przez nic nie warty bełkot, który na siłę wydłuża tylko całą książkę.

Ogólnym motywem jest poszukiwanie własnych korzeni. Julek postanawia odnaleźć potomków dziadka, który był bigamistą i miał trzy żony, tworząc tym samym trzy gałęzie drzewa genealogicznego. Julek należy do tej trzeciej gałęzi i teraz podróżuje po Białorusi, Osetii oraz Kazachstanie, by poznać pozostałe dwie gałęzie.

No przecież nikt nie zaprzeczy, że pomysł jest kapitalny. Jednak entuzjazm z jakim wystartowałam bardzo szybko mi opadł, widząc ten olbrzymi przerost formy nad treścią i całą masę zbędnego, chaotycznego pitu-pitu. Wzięłam się za audiobook i nawet taka forma jest dla mnie niestrawna, a to już jest osiągnięcie, w złym tego słowa znaczeniu. To kolejna książka o której zapomnę za jakieś, maksymalnie, trzy dni. Jednak nie skreślam autora i może w innej książce odnajdę więcej elementów, które zapamiętam pozytywnie.

[Marti · Rating 2 out of 5]

edit: jednak 2 gwiazdki

[Antonina Nowicka · Rating 2 out of 5]

Bardzo słaba książka niestety. Jest to niestety jedna z tych książek, gdzie autor próbuje ukazać tragedie bohatera i nie tylko, w taki sam sposób jak to pokazują amerykańskie powieści, przez co jeszcze mocniej widać tę polskość. Nie mam nic do ukazywania polskości w literaturze, ale tutaj jest pokazana ta polskość z tej złej strony. Mam na myśli kłótnie, wyzywanie oraz ciągłe wulgaryzmy jakimi posługują się bohaterowie. Jest w niektórych momentach nieprzyjemne i już pod koniec nie chciało mi się czytać tej książki.

[Darya D · Rating 5 out of 5]

Ogólnie to chyba nigdy nie zostawiam opinii, ale tutaj musiałam!
Książka jest rewelacyjna – zabiera w podróż do domu (BY), a także w zakątki, do których sama jeszcze nie dotarłam. Było tu mnóstwo pozytywnych emocji, wzruszeń i śmiechu – naprawdę czytałam ją z uśmiechem na twarzy od początku do końca.
No i dziękuję za Pepe! Jestem miłośniczką jamników, więc od razu skradł moje serce ❤️🫂

[Karolina Ferfet · Rating 3 out of 5]

Fajne jest to, że to się czyta, jakby to się działo tu i teraz, jakbym słuchała swoich myśli czasem. Z drugiej strony sama nie wiem na ile ja lubię taką narrację, taki ciąg nieokrzesanych migawek. Jeszcze może nie dojrzałam do tego stylu.

[Franek Kowalski · Rating 2 out of 5]

Streszczenie lektury zupełnie nie przekłada się na całą książkę. 200 pare stron, które nie opisują ciekawych wydarzeń czy przygód głównego bohatera, a stają się monotonne i nudne. Jedna z gorszych książkę w tym roku

[Urszula · Rating 5 out of 5]

Bardzo lubię taki styl pisania. Trochę jak oglądanie filmu, czytanie dziennika. Strachota doskonale opowiada, a jego osobista historia i zmagania połączone z rozwikływaniem rodzinnej zagadki dziadka, tworzą bardzo wciągającą historię. Pierwsza książka tego autora i na pewno nie ostatnia.

[Wiktoria Julia Żebrowska · Rating 4 out of 5]

Strachota nie zawodzi. Lekko, sarkastycznie wgłębia się w relacje rodzinne. Szuka przodków, jeździ po byłym Związku Radzieckim, jakby jedynie przy okazji szukał zen w walce z nałogiem. Przyjemnie gryząca

[Marzena · Rating 2 out of 5]

Znam warsztat pisarski Strachoty z Instagrama, tak więc powiedzieć że forma tej książki mnie zaskoczyła, to mało. Słowotok, potok strumienia świadomości, żeby nie powiedzieć bełkot, był do zniesienia chyba tylko dzięki audiobookowi.

[Tom Aves · Rating 2 out of 5]

Połowa to zamotane przemyślenia średnio wnoszące coś do drugiej połowy bardziej turystyczno-sentymentalne. Generalnie najpierw pod górę a potem szybko z górki. Mozna ale nie trzeba

[Monika · Rating 3 out of 5]

"nietrwałość świata wyprzeda wczesną jesień, wnuki i siwawe włosy. Nigdy nie wiadomo, do kiedy można to piękno pielęgnować. Największy kłopot z przemijaniem jest taki, że nie trwa ono wiecznie".

[Agata · Rating 2 out of 5]

niestety jedna z najgorszych w tym roku

[Dan · Rating 1 out of 5]

Nie moja bajka....

[Simi · Rating 3 out of 5]

2,5

[Alicja · Rating 1 out of 5]

⭐️1.5

[Wieczny Antagonista · Rating 3 out of 5]

⭐ 3,5

[#Ania · Rating 1 out of 5]

1,0▪️

[Karolina Brzezińska · Rating 2 out of 5]

Nie polecę i nie odradzę. Myślę że to taki rodzaj książki, którą każdy zrozumie inaczej i co innego wyniesie dla siebie.

Mam wrażenie że historia byłaby łatwiejsza w odbiorze, gdyby nie wmieszanie do niej zen i buddyzmu. Druga połowa książki jest zdecydowanie lepsza.