در این شماره میخوانیم: از مردمان چند هزار سال پیش تا همین امروز معاصر شدن مدنیت بگذار به جای یک اسلحه دو تا داشته باشد تلگراف و پست بوشهر در روزگار قاجار کمال غیرت و رشادت از ابوشهر تا بوشهر/ گفتوگو با عبدالکریم مشایخی خشم هیتلر یا کلفت پررو روایتی از شبهای گرم و گاه بیبرق بوشهر سعادت بوشهر بمبارانهای سانسور شده چرا بوشهر از معاصر شدن تن میزند؟ از سیاست هیشه متنفر بودم گذشته، روشنای راه پیشرو
شماره ۱۸،؛ خانهام ابریست چون اینجا پیداش نکردم مجبور شدم با این شماره که ندارمش ثبتش کنم! برعکس انتظارم این شماره که تا مرداد ۱۴۰۳ آخرین شمارهای هست که آنگاه منتشر کرده، نتونست خیلی توجهام رو جلب کنه. از این موضوع خانه واقعا مطالب خیلی دلچسبتری میشد نوشت!
این شماره بیشتر از اینکه بوشهر رو بخواد برام توصیف کنه، اشتیاقم به دیدنش رو بیشتر کرد. یعنی خوندنش به تنهایی برای شناخت بوشهر کافی نبود.
مطالبی که دوست داشتم: - بگذار به جای یک اسلحه دو تا داشته باشد - مرثیهی یک انقلابی رمانتیک برای جذابیت آشکار بورژوازی - پیرمرد و دریا - خشم هیتلر یا کلفت پررو - روایتی از شبهای گرم و گاه بیبرق بوشهر - "سعادت" بوشهر - ماما یُما - در ساحل کهن سال دریای پارس - گذشته، روشنای راه پیشرو - از سیاست همیشه متنفر بودم - هفت پرده خاکستر - دو نگاه
اول دیدن پوستر نمایش قلندرخونه واقعا برای من جذاب بود. سینما فانوس خاطره های اون دانشجو از بوشهر هم جذاب بود بیشتر از هر چیزی شناخت صادق چوبک من و تحت تاثیر قرار داد