What do you think?
Rate this book
Syndrome
How do you find someone who everyone claims doesn't exist?
It starts as a game but ends in terror. Soon it becomes clear. Someone is chasing them.
After an accident, Peter's mother is in a coma and his father is unable to cope. Because of this, Peter has no other choice than to drop out of school, start a job and take over the care of his little sister. One day he picks her up from school to take her to the mall. Then the unthinkable happens. They're being followed. And their pursuer is not from this world...
When his sister disappears, Peter starts to notice that more things are terribly wrong. Especially when no one seems to remember her. Even his father claims he never had a daughter. It's almost as if she never existed...
Will he be able to save his sister? Or is she lost forever?
Syndrome is a suspense novel that keeps you on the edge of your seat. If you like fast-paced stories, with plot twists that keep you surprised with every turn of the page, then you will definitely love this book by award nominee and bestselling author J.Sharpe.
Syndrome was nominated for a Harland Award and A Bastaard Award.
Pick up Syndrome today, if you dare!
It starts as a game but ends in terror. Soon it becomes clear. Someone is chasing them.
After an accident, Peter's mother is in a coma and his father is unable to cope. Because of this, Peter has no other choice than to drop out of school, start a job and take over the care of his little sister. One day he picks her up from school to take her to the mall. Then the unthinkable happens. They're being followed. And their pursuer is not from this world...
When his sister disappears, Peter starts to notice that more things are terribly wrong. Especially when no one seems to remember her. Even his father claims he never had a daughter. It's almost as if she never existed...
Will he be able to save his sister? Or is she lost forever?
Syndrome is a suspense novel that keeps you on the edge of your seat. If you like fast-paced stories, with plot twists that keep you surprised with every turn of the page, then you will definitely love this book by award nominee and bestselling author J.Sharpe.
Syndrome was nominated for a Harland Award and A Bastaard Award.
Pick up Syndrome today, if you dare!
322 pages, Paperback
Published March 27, 2020
67 people are currently reading
115 people want to read
About the author
J. Sharpe
28 books76 followersDutch suspense author J. Sharpe has published several mystery thrillers and short stories. He is a cross-genre writer and likes to blend themes and elements from two or more different genres in his books.
His work is often compared to that of Stephen King, Peter Straub and Dean Koontz, although Sharpe is complimented for his own distinctive style.
His novel Gebroken Geheugen (Broken Memory) – that he wrote together with the late Jos Weijmer – was nominated for the Harland Awards for best novel of 2015 and received an honorable mention for extraordinary originality. Eden was nominated for a Bastaard Fantasy Award 2016.
So far 10 novels and several short stories have been published in The Netherlands and Belgium. One of these, Eden, is translated to English, just like the first chapters of Broken Memory and a few short stories.
Sharpe has been a member of the GNM (Society for Dutch Crime Authors) since 2014.
For more information see: www.jsharpebooks.com
His work is often compared to that of Stephen King, Peter Straub and Dean Koontz, although Sharpe is complimented for his own distinctive style.
His novel Gebroken Geheugen (Broken Memory) – that he wrote together with the late Jos Weijmer – was nominated for the Harland Awards for best novel of 2015 and received an honorable mention for extraordinary originality. Eden was nominated for a Bastaard Fantasy Award 2016.
So far 10 novels and several short stories have been published in The Netherlands and Belgium. One of these, Eden, is translated to English, just like the first chapters of Broken Memory and a few short stories.
Sharpe has been a member of the GNM (Society for Dutch Crime Authors) since 2014.
For more information see: www.jsharpebooks.com
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
September 25, 2017
"Mijn hart slaat een tel over en kippevel verspreidt zich over mijn lichaam." ~ p72.
Zoals beloofd op de cover inderdaad een absolute mindfuck!!! Je hebt eigenlijk geen idee wat je aan het lezen bent, tot het wordt uitgelegd, en zelfs dan blijven er genoeg vragen over...
"De stilte is als een wezenlijk persoon die zijn best doet me de stuipen op het lijf te jagen." ~ p115.
In 'Syndroom' wordt het verhaal verteld vanuit Peter, een jonge knul wiens moeder in coma ligt en vader troost heeft gezocht in de fles. Hij is gestopt met school om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen met een simpel baantje en voor zijn vader en zusje te zorgen. Wat begint als een normale dag eindigd in zijn grootste nachtmerrie. Eerst worden hij en zijn zusje Aisha achtervolgt, vervolgens verdwijnt zijn zusje en weet niemand meer van haar bestaan af. Peter's wereld staat op zijn kop. 'Hij is overal', maar wie is hij? Tijdens het lezen blijf je je afvragen wat je leest, wat is echt en vooral: waar gaat dit naar toe!? Het ene hoofdstuk is nog ongrijpbaarder dan het andere. De stijl van het verhaal is een mooie kruising tussen Stephen King, Dean Koontz en Neil Gaiman; Spannend met een flinke dosis lekker gek! Wat ik erg leuk vond om in het nawoord te lezen is dat er wel elementen zijn gebruikt die 'echt' zijn, maar helaas kan ik deze niet verder toelichten zonder iets te verklappen... En dit is echt een boek dat je zonder spoilers wilt lezen, je moet juíst het gevoel hebben dat je verdwaald bent tijdens het lezen. Alleen dan weet je dat je echt goed in het verhaal zit.
"De werkelijkheid is soms gekker dan menig droom." ~ p181.
Ik denk niet dat dit een boek is waar iedereen even blij van wordt, maar dat er absoluut heel veel mensen wel van kunnen genieten. Ik heb er absoluut van genoten, met als gevolg dat mijn hersens nu na aan smeulen zijn. Houdt er rekening mee dat wanneer je eenmaal begint het niet heel erg makkelijk weg te leggen is, er is gewoon weg geen goed moment om te stoppen met lezen. Elke einde van een hoofdstuk levert alleen maar nieuwe vragen op. En uh.... als laatste waarschuwing: niet lezen voor het slapen gaan, hij is namelijk overal!!!
Zoals beloofd op de cover inderdaad een absolute mindfuck!!! Je hebt eigenlijk geen idee wat je aan het lezen bent, tot het wordt uitgelegd, en zelfs dan blijven er genoeg vragen over...
"De stilte is als een wezenlijk persoon die zijn best doet me de stuipen op het lijf te jagen." ~ p115.
In 'Syndroom' wordt het verhaal verteld vanuit Peter, een jonge knul wiens moeder in coma ligt en vader troost heeft gezocht in de fles. Hij is gestopt met school om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen met een simpel baantje en voor zijn vader en zusje te zorgen. Wat begint als een normale dag eindigd in zijn grootste nachtmerrie. Eerst worden hij en zijn zusje Aisha achtervolgt, vervolgens verdwijnt zijn zusje en weet niemand meer van haar bestaan af. Peter's wereld staat op zijn kop. 'Hij is overal', maar wie is hij? Tijdens het lezen blijf je je afvragen wat je leest, wat is echt en vooral: waar gaat dit naar toe!? Het ene hoofdstuk is nog ongrijpbaarder dan het andere. De stijl van het verhaal is een mooie kruising tussen Stephen King, Dean Koontz en Neil Gaiman; Spannend met een flinke dosis lekker gek! Wat ik erg leuk vond om in het nawoord te lezen is dat er wel elementen zijn gebruikt die 'echt' zijn, maar helaas kan ik deze niet verder toelichten zonder iets te verklappen... En dit is echt een boek dat je zonder spoilers wilt lezen, je moet juíst het gevoel hebben dat je verdwaald bent tijdens het lezen. Alleen dan weet je dat je echt goed in het verhaal zit.
"De werkelijkheid is soms gekker dan menig droom." ~ p181.
Ik denk niet dat dit een boek is waar iedereen even blij van wordt, maar dat er absoluut heel veel mensen wel van kunnen genieten. Ik heb er absoluut van genoten, met als gevolg dat mijn hersens nu na aan smeulen zijn. Houdt er rekening mee dat wanneer je eenmaal begint het niet heel erg makkelijk weg te leggen is, er is gewoon weg geen goed moment om te stoppen met lezen. Elke einde van een hoofdstuk levert alleen maar nieuwe vragen op. En uh.... als laatste waarschuwing: niet lezen voor het slapen gaan, hij is namelijk overal!!!
September 28, 2018
Alweer enige tijd geleden kocht ik ‘Syndroom’ van J. Sharpe. Ik had al aardig wat interessante en positieve meningen voorbij zien komen en ook de vergelijking met Stephen King zorgde erbij mij voor dat ik wist dat ik dit boek gewoon moest lezen. Zo kreeg ik dus het boek gesigneerd en wel thuisbezorgd. Zei het niet dat ik even geduld moest hebben voordat ik kon gaan lezen dankzij ander recensiewerk. Maar hier is hij dan toch, mijn recensie van ‘Syndroom’ uitgeven door Zilverspoor.
Peter is op een nogal bijzondere wijze ineens zijn zusje Aisha kwijt. Het ene moment was ze er nog, waren zij samen aan het shoppen voor kleding, en het volgende moment gaat Aisha een pashokje in om er vervolgens nooit meer uit te komen. Wat heeft dit te betekenen en wat heeft die enge vent die ze net onderweg tegenkwamen ermee te maken? En waarom zegt iedereen dat hij alleen was? Wordt hij gek of is de rest van de wereld gewoon gestoord?
“Mag ik jullie een godverdomde goede middag wensen, mafkezen die jullie zijn?”
De vergelijking met Stephen King qua schrijfstijl en vertelstijl snap ik absoluut. De humoristisch zinnen vermengd met gruwel en nachtmerrie zaken, dingen die je alleen in je dromen hoopt tegen te komen, zorgen daar wel voor. De gekozen bewoording leest soepel, laat je meeleven met de personages en het verhaal ansich zorgt ervoor dat je (ik in ieder geval) het boek in één keer uit wil lezen. De spanning is het merendeel van het verhaal constant aanwezig met af en toe een uitschieter naar nog hogere spanning. Vooral veroorzaakt door wat Peter beleeft, helaas niet duidelijker te maken aangezien ik dan zaken ga verklappen. De plottwist (wellicht zelfs meerderen) en ook nog eens een soort van open einde behielden de verrassingen en zorgde ervoor dat ik geheel geboeid in een rap tempo door bleef lezen. Het is een origineel verhaal waarin ik wel af en toe moest denken aan een bepaalde (ook hier wil ik niet spoileren) film met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol, series die ik heb gezien of Stephen King verhalen maar dit stoorde mij geenszins.
“De truck stuift de mist in en verdwijnt.”
Ik heb ‘Syndroom’ met heel erg veel plezier gelezen. Door eerder werk wist ik al dat ik graag J. Sharpe zijn verhalen lees maar door dit boek is dat nog veel meer versterkt. Op dit moment is zijn nieuwe boek ‘Reflectie’, ook uitgegeven door Zilverspoor, al verkrijgbaar en ik hoop die binnenkort ook te kunnen gaan lezen.
Ik geef dit boek 5 sterren.
Spanning: 7
Plot: 8
Leesplezier: 9
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 7
Psychologie: 7
Peter is op een nogal bijzondere wijze ineens zijn zusje Aisha kwijt. Het ene moment was ze er nog, waren zij samen aan het shoppen voor kleding, en het volgende moment gaat Aisha een pashokje in om er vervolgens nooit meer uit te komen. Wat heeft dit te betekenen en wat heeft die enge vent die ze net onderweg tegenkwamen ermee te maken? En waarom zegt iedereen dat hij alleen was? Wordt hij gek of is de rest van de wereld gewoon gestoord?
“Mag ik jullie een godverdomde goede middag wensen, mafkezen die jullie zijn?”
De vergelijking met Stephen King qua schrijfstijl en vertelstijl snap ik absoluut. De humoristisch zinnen vermengd met gruwel en nachtmerrie zaken, dingen die je alleen in je dromen hoopt tegen te komen, zorgen daar wel voor. De gekozen bewoording leest soepel, laat je meeleven met de personages en het verhaal ansich zorgt ervoor dat je (ik in ieder geval) het boek in één keer uit wil lezen. De spanning is het merendeel van het verhaal constant aanwezig met af en toe een uitschieter naar nog hogere spanning. Vooral veroorzaakt door wat Peter beleeft, helaas niet duidelijker te maken aangezien ik dan zaken ga verklappen. De plottwist (wellicht zelfs meerderen) en ook nog eens een soort van open einde behielden de verrassingen en zorgde ervoor dat ik geheel geboeid in een rap tempo door bleef lezen. Het is een origineel verhaal waarin ik wel af en toe moest denken aan een bepaalde (ook hier wil ik niet spoileren) film met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol, series die ik heb gezien of Stephen King verhalen maar dit stoorde mij geenszins.
“De truck stuift de mist in en verdwijnt.”
Ik heb ‘Syndroom’ met heel erg veel plezier gelezen. Door eerder werk wist ik al dat ik graag J. Sharpe zijn verhalen lees maar door dit boek is dat nog veel meer versterkt. Op dit moment is zijn nieuwe boek ‘Reflectie’, ook uitgegeven door Zilverspoor, al verkrijgbaar en ik hoop die binnenkort ook te kunnen gaan lezen.
Ik geef dit boek 5 sterren.
Spanning: 7
Plot: 8
Leesplezier: 9
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 7
Psychologie: 7
September 11, 2017
Wat een rit! Vier en halve sterren. Mijn recensie op Samenlezenisleuker:
https://samenlezenisleuker.wordpress....
https://samenlezenisleuker.wordpress....
September 19, 2020
Vreemd, vaag, bijzonder en ongelooflijk verhaal. Ik moest af en toe heel goed mijn aandacht erbij houden. Zeker geen teleurstelling. Ik had geen idee wat ik moest verwachten.
September 18, 2017
Mijn recensie in de blogtour rond Syndroom - J.Sharpe - Zilverspoor kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2017...
+ leesfragment & boektrailer
+ leesfragment & boektrailer
September 16, 2017
De proloog is zeer spannend en beklemmend en belooft veel voor het verhaal dat nog gaat komen. Als Peter en zijn zusje besluiten te gaan winkelen en zij beseffen dat ze worden achtervolgd door een persoon in een rode pick-up auto stijgt de spanning al direct, die scène is behoorlijk beangstigend. J. Sharpe weet je op een wel heel bijzondere manier het verhaal binnen te slepen en laat je ook niet meer los. Na een rustig moment in de winkel gaat het verhaal in snel tempo verder als Aisha blijkt te zijn verdwenen. De paniek die Peter voelt dat zijn zusje is verdwenen en de frustratie dat niemand in de winkel zich haar kan herinneren is goed voelbaar. Peter is angstig en snapt niets van de situatie. Hij blijft hoop houden dat de verdwijning van Aisha een slechte grap is, maar dan blijkt dat helemaal niemand zich haar kan herinneren. Ook hun eigen vader niet. Peter is de enige die zich haar kan herinneren.
Hoe verder je in het verhaal komt, des te bizarder het wordt. Het verhaal blijft echter goed te volgen en vervalt niet in chaos. J. Sharpe houdt de regie strak in handen en weet het verhaal uitstekend te vertellen. Peters gedachten zijn schuingedrukt weergegeven en via die gedachten lees je de wanhoop dat hij bang is dat hij gek geworden is. J. Sharpe heeft het verhaal zo geschreven dat je erin meegezogen wordt, je leest het bijna alsof je het zelf meemaakt. Er vinden vreemde en bizarre gebeurtenissen plaats die elkaar in een rap tempo opvolgen. Je kan niet anders dan doorlezen. Continu vraag je je af wat er aan de hand kan zijn. Is Peter gek? Gebeurt het echt? Is er iets bovennatuurlijks aan de hand of is er een simpele verklaring voor alles?
"Duizenden gedachten buitelen over elkaar heen. Ik heb geen idee of de beelden die voor mijn geestesoog verschijnen herinneringen of waanbeelden zijn."
Elke keer als je denkt dat je weet waar het verhaal heen zal gaan, weet J. Sharpe je compleet te verrassen. Op de cover van het boek staat "Een geweldige mindfuck" en dat is niet overdreven. Continu ben je er als lezer mee bezig wat de schrijver voor je in petto heeft. Het is onvoorspelbaar en door de continue spanning een bijzonder intrigerend verhaal.
En dan dat einde: wauw!!! Dat zag ik niet aankomen. Wat heb ik genoten van dit boek. Het verhaal voelt als een achtbaan met meervoudige looping gecombineerd met een spookhuis en een doolhof. Wat een rit was dit verhaal! Dit is een boek dat ik binnenkort nog eens ga lezen, puur om te ervaren hoe het verhaal leest als je wel weet wat er aan de hand is. Ik denk dat het boek me dan alsnog gaat verrassen, omdat je dan bepaalde zaken in een heel ander licht ziet. Ik geef “Syndroom” graag 5 sterren.
Hoe verder je in het verhaal komt, des te bizarder het wordt. Het verhaal blijft echter goed te volgen en vervalt niet in chaos. J. Sharpe houdt de regie strak in handen en weet het verhaal uitstekend te vertellen. Peters gedachten zijn schuingedrukt weergegeven en via die gedachten lees je de wanhoop dat hij bang is dat hij gek geworden is. J. Sharpe heeft het verhaal zo geschreven dat je erin meegezogen wordt, je leest het bijna alsof je het zelf meemaakt. Er vinden vreemde en bizarre gebeurtenissen plaats die elkaar in een rap tempo opvolgen. Je kan niet anders dan doorlezen. Continu vraag je je af wat er aan de hand kan zijn. Is Peter gek? Gebeurt het echt? Is er iets bovennatuurlijks aan de hand of is er een simpele verklaring voor alles?
"Duizenden gedachten buitelen over elkaar heen. Ik heb geen idee of de beelden die voor mijn geestesoog verschijnen herinneringen of waanbeelden zijn."
Elke keer als je denkt dat je weet waar het verhaal heen zal gaan, weet J. Sharpe je compleet te verrassen. Op de cover van het boek staat "Een geweldige mindfuck" en dat is niet overdreven. Continu ben je er als lezer mee bezig wat de schrijver voor je in petto heeft. Het is onvoorspelbaar en door de continue spanning een bijzonder intrigerend verhaal.
En dan dat einde: wauw!!! Dat zag ik niet aankomen. Wat heb ik genoten van dit boek. Het verhaal voelt als een achtbaan met meervoudige looping gecombineerd met een spookhuis en een doolhof. Wat een rit was dit verhaal! Dit is een boek dat ik binnenkort nog eens ga lezen, puur om te ervaren hoe het verhaal leest als je wel weet wat er aan de hand is. Ik denk dat het boek me dan alsnog gaat verrassen, omdat je dan bepaalde zaken in een heel ander licht ziet. Ik geef “Syndroom” graag 5 sterren.
December 18, 2018
Syndroom is een verhaal dat je vanaf de eerste bladzijde grijpt en je meesleurt naar vreemde werelden en in de gedachten van iemand die langzaam gek lijkt te worden. Tijdens het lezen vroeg ik me regelmatig af of wat ik las nou echt gebeurde, een droom/ nachtmerrie was of dat er misschien iets bovennatuurlijks speelde. Verder lezen zorgde af en toe voor een “Aha” of “Hé!” momentje, maar nog veel vaker werd ik alleen maar meer in verwarring gebracht.
Meeleven met het hoofdpersonage is makkelijk, je voelt zijn paniek en angst duidelijk van de bladzijden afspringen en je hoopt dan ook dat hij zijn zusje vindt en weet te ontsnappen aan de werelden waar de man met de dreadlocks de controle lijkt te hebben.
De andere personages komen minder tot leven, al vind ik dat met een boek als dit ook niet echt van belang. Het gaat meer om het verhaal en de gebeurtenissen.
Meer moeite had ik af en toe met de verschillende “werelden” waar Peter in terecht komt. Bizar is prima, angstaanjagend nog beter, maar ik kreeg soms wel het idee dat de schrijver misschien iets te veel ideeën had waardoor ze niet allemaal even goed uit de verf zijn gekomen. Dit zorgt voor een beetje rommeligheid waardoor ik uit het verhaal werd gehaald en het boek tussendoor even heb weggelegd. Toch wilde ik graag weten hoe het verhaal verder gaat en vooral hoe het afloopt.
Hierin werd ik niet teleurgesteld, het verhaal eindigt op een manier die ik zeer zeker kan waarderen!
Syndroom is een boek dat ik, voornamelijk vanwege het mysterie, niet snel nog eens zal oppakken, maar heeft wel een verhaal dat zorgt voor een grote dosis leesplezier, spanning en vraagtekens en daar houd ik van.
Een boek die liefhebbers van suspense thriller zeker kan boeien en bekoren!
Meeleven met het hoofdpersonage is makkelijk, je voelt zijn paniek en angst duidelijk van de bladzijden afspringen en je hoopt dan ook dat hij zijn zusje vindt en weet te ontsnappen aan de werelden waar de man met de dreadlocks de controle lijkt te hebben.
De andere personages komen minder tot leven, al vind ik dat met een boek als dit ook niet echt van belang. Het gaat meer om het verhaal en de gebeurtenissen.
Meer moeite had ik af en toe met de verschillende “werelden” waar Peter in terecht komt. Bizar is prima, angstaanjagend nog beter, maar ik kreeg soms wel het idee dat de schrijver misschien iets te veel ideeën had waardoor ze niet allemaal even goed uit de verf zijn gekomen. Dit zorgt voor een beetje rommeligheid waardoor ik uit het verhaal werd gehaald en het boek tussendoor even heb weggelegd. Toch wilde ik graag weten hoe het verhaal verder gaat en vooral hoe het afloopt.
Hierin werd ik niet teleurgesteld, het verhaal eindigt op een manier die ik zeer zeker kan waarderen!
Syndroom is een boek dat ik, voornamelijk vanwege het mysterie, niet snel nog eens zal oppakken, maar heeft wel een verhaal dat zorgt voor een grote dosis leesplezier, spanning en vraagtekens en daar houd ik van.
Een boek die liefhebbers van suspense thriller zeker kan boeien en bekoren!
April 4, 2018
Als Peter met zijn zusje winkelen is, verdwijnt zij ineens.
Niemand kan zich haar herinneren, en het lijkt erop alsof hij langzaam gek wordt.
Ondertussen wordt hij gevolgd door een man met dreads in een roestige truck.
Wie is deze man en wat wil hij van Peter?
En waar is zijn zusje?.
Soms lijkt een boek alles te hebben waar je naar zoekt, maar is er toch geen klik.
Syndroom is zo'n boek voor mij.
Ik keek er enorm naar uit om deze te lezen, dus toen ik hem gewonnen had sprong ik een gat in de lucht.
Maar terwijl ik aan het lezen was merkte ik dat het verhaal mij niet vast kon houden en was ik snel afgeleid.
Het verhaal zelf beloofd veel, maar maakte het voor mij niet waar helaas.
Het probleem ligt bij alle werelden die Peter bezoekt. Ik vond het moeilijk te volgen en rommelig.
Ook het einde had niet het BAM-effect wat ik graag heb.
Ik heb hem uitgelezen omdat de schrijfstijl enorm prettig was en ook omdat het ergens wel bleef denken dat er nog iets zou komen.
Wel vond ik Jon zijn verhaal gaaf! En daar had ik ook liever iets meer over gelezen.
En dat het genoemde syndroom uit het boek ook echt bestaat.
Dat heeft mij aan het googlen gezet.
Leuk dat een boek je zo kan prikkelen!
Al met al denk ik 50/50 over dit boek. Voor tussendoor leest het heerlijk weg, maar het was niet mijn kopje thee.
Maar ik denk dat de meeste thrillerlezers enorm blij worden van dit boek.
Ik geef het op Goodreads 3/5 sterren.
En ik ga zeker nog een ander boek van J.Sharpe lezen.
Want het ene boek is het andere boek niet toch? :)
Niemand kan zich haar herinneren, en het lijkt erop alsof hij langzaam gek wordt.
Ondertussen wordt hij gevolgd door een man met dreads in een roestige truck.
Wie is deze man en wat wil hij van Peter?
En waar is zijn zusje?.
Soms lijkt een boek alles te hebben waar je naar zoekt, maar is er toch geen klik.
Syndroom is zo'n boek voor mij.
Ik keek er enorm naar uit om deze te lezen, dus toen ik hem gewonnen had sprong ik een gat in de lucht.
Maar terwijl ik aan het lezen was merkte ik dat het verhaal mij niet vast kon houden en was ik snel afgeleid.
Het verhaal zelf beloofd veel, maar maakte het voor mij niet waar helaas.
Het probleem ligt bij alle werelden die Peter bezoekt. Ik vond het moeilijk te volgen en rommelig.
Ook het einde had niet het BAM-effect wat ik graag heb.
Ik heb hem uitgelezen omdat de schrijfstijl enorm prettig was en ook omdat het ergens wel bleef denken dat er nog iets zou komen.
Wel vond ik Jon zijn verhaal gaaf! En daar had ik ook liever iets meer over gelezen.
En dat het genoemde syndroom uit het boek ook echt bestaat.
Dat heeft mij aan het googlen gezet.
Leuk dat een boek je zo kan prikkelen!
Al met al denk ik 50/50 over dit boek. Voor tussendoor leest het heerlijk weg, maar het was niet mijn kopje thee.
Maar ik denk dat de meeste thrillerlezers enorm blij worden van dit boek.
Ik geef het op Goodreads 3/5 sterren.
En ik ga zeker nog een ander boek van J.Sharpe lezen.
Want het ene boek is het andere boek niet toch? :)
November 14, 2018
Fuckfuckfuckfuck.. Zenuwslopend en eng..
Eng? Ja, eng. Eind 2016 kreeg ik, na vijf helse jaren vol ongeloof en nog meer onbegrip, eindelijk het antwoord op hetgeen ik al een tijdje vermoedde; ik kreeg officieel de diagnose Kleine Levin Syndroom. Als -inmiddels- 1 van de ongeveer 30 patiënten in Nederland is het ontzettend vreemd om jouw symptomen (al dan niet een beeetje anders geïnterpreteerd) zo zwart op wit te zien staan.. En in niets minder dan een dikke vette suspense. 😱
Syndroom komt akelig dichtbij de realiteit -voor mij, in ieder geval- of doet je goed denken dat dit de realiteit is. Er is geen moment waarop je zeker bent van wat er gebeurt en in dit verhaal is dat een van de grootste troeven. Het verhaal heeft niet echt een opbouw of aanloop, maar then again.. KLS heeft dat nooit, dus once again; mooi geportretteerd. De personages zijn vrij simpel, je vindt jezelf makkelijk in Peter, in Aisha en in Hannah. De stukjes tekst van Emma tussendoor breken de spanning mooi af en werken in het voordeel van het verhaal, al moet ik toegeven dat het verhaal bij mij wat achter bleef door de constante enthousiasme over het feit dat ik eindelijk een concrete manier heb gevonden om mensen te leren over KLS.
Sorry Joris! Maar bedankt! 👌🏼 (ik stuur meteen even link in de Nederlandse en Belgische lotgenotengroep.. altijd fijn dit soort dingen!)
Also! Mocht er iemand vragen hebben mbt KLS, je mag altijd een berichtje sturen.
Eng? Ja, eng. Eind 2016 kreeg ik, na vijf helse jaren vol ongeloof en nog meer onbegrip, eindelijk het antwoord op hetgeen ik al een tijdje vermoedde; ik kreeg officieel de diagnose Kleine Levin Syndroom. Als -inmiddels- 1 van de ongeveer 30 patiënten in Nederland is het ontzettend vreemd om jouw symptomen (al dan niet een beeetje anders geïnterpreteerd) zo zwart op wit te zien staan.. En in niets minder dan een dikke vette suspense. 😱
Syndroom komt akelig dichtbij de realiteit -voor mij, in ieder geval- of doet je goed denken dat dit de realiteit is. Er is geen moment waarop je zeker bent van wat er gebeurt en in dit verhaal is dat een van de grootste troeven. Het verhaal heeft niet echt een opbouw of aanloop, maar then again.. KLS heeft dat nooit, dus once again; mooi geportretteerd. De personages zijn vrij simpel, je vindt jezelf makkelijk in Peter, in Aisha en in Hannah. De stukjes tekst van Emma tussendoor breken de spanning mooi af en werken in het voordeel van het verhaal, al moet ik toegeven dat het verhaal bij mij wat achter bleef door de constante enthousiasme over het feit dat ik eindelijk een concrete manier heb gevonden om mensen te leren over KLS.
Sorry Joris! Maar bedankt! 👌🏼 (ik stuur meteen even link in de Nederlandse en Belgische lotgenotengroep.. altijd fijn dit soort dingen!)
Also! Mocht er iemand vragen hebben mbt KLS, je mag altijd een berichtje sturen.
August 26, 2017
Nooit meer dromen.
Als zijn zuster Aisha Peter erop duidt dat ze achtervolgd worden door een duister figuur veranderd dit zijn leven voorgoed. Als ze ook nog verdwijnt in een pashokje en niemand haar meer kent komt hij terecht in een wervelstorm die zijn weerga niet kent. Niets lijkt meer wat het is....
In snel opeenvolgende scenes neemt J. Sharpe je mee op een spannend en mysterieus avontuur. Niets lijkt wat het is en dit is het sterke van het verhaal. Het gaat niet om de karakterontwikkeling, maar om de verbazing, de spanning, de vervreemding die het verhaal opwekt. Hij weet je verschillende keren op het verkeerde been te zetten en dat maakt dit verhaal juist zo fascinerend. Het sleept je mee en je kan niet meer ophouden met lezen.
Syndroom is werkelijk een spannend boek geworden met een fascinerende uitgangspunt. Een aanrader voor iedereen, want je valt van de ene verbazing in de andere spanningsboog..
Nog een aanbeveling van mij. Koop de hardcover, daarin zit een extra verhaal. Dit verhaal is anders dat Syndroom, maar net zo fascinerend en gruwelijk als we van J. Sharpe zijn gewend.
Als zijn zuster Aisha Peter erop duidt dat ze achtervolgd worden door een duister figuur veranderd dit zijn leven voorgoed. Als ze ook nog verdwijnt in een pashokje en niemand haar meer kent komt hij terecht in een wervelstorm die zijn weerga niet kent. Niets lijkt meer wat het is....
In snel opeenvolgende scenes neemt J. Sharpe je mee op een spannend en mysterieus avontuur. Niets lijkt wat het is en dit is het sterke van het verhaal. Het gaat niet om de karakterontwikkeling, maar om de verbazing, de spanning, de vervreemding die het verhaal opwekt. Hij weet je verschillende keren op het verkeerde been te zetten en dat maakt dit verhaal juist zo fascinerend. Het sleept je mee en je kan niet meer ophouden met lezen.
Syndroom is werkelijk een spannend boek geworden met een fascinerende uitgangspunt. Een aanrader voor iedereen, want je valt van de ene verbazing in de andere spanningsboog..
Nog een aanbeveling van mij. Koop de hardcover, daarin zit een extra verhaal. Dit verhaal is anders dat Syndroom, maar net zo fascinerend en gruwelijk als we van J. Sharpe zijn gewend.
November 6, 2023
Een echte mindfuck.
Het hele verhaal vroeg ik mij af wat er gaande was en wat echt was of wat een droom was.
Nu ik hem uit heb en vooral die laatste paginas en de pagina na het nawoord las denk ik al helemaal wtf!!!
Een echte aanrader!
Het hele verhaal vroeg ik mij af wat er gaande was en wat echt was of wat een droom was.
Nu ik hem uit heb en vooral die laatste paginas en de pagina na het nawoord las denk ik al helemaal wtf!!!
Een echte aanrader!
December 17, 2018
Schitterende cover en geen slecht boek maar het is niet echt mijn boek. Ik ben niet zo'n liefhebber van dit genre. Geef mij maar de thriller die hij schreef met Melissa Skaye. Meedogenloos.
July 7, 2019
Mysterieus en spannend!
November 22, 2021
What can I say about Syndrome - J. Sharpe?
Well, at first going into this book, I was hooked from the very beginning when peter was 21 just picked up his sister from school, and headed to the mall cause the drunk father forgot about her again, and she needed new clothing for a party.
Then, things became strange!
And I absolutely loved this cause it made you question.
Make you want to keep turning the pages, with the tension building and building stronger and stronger.
When Aisha first disappears in the dressing rooms.
I felt that I was Peter.
Searching for my little sister.
I would have asked the same thing.
Check the cameras? She is here!
You saw her, you just talked to both of us.
This was what hooked me the most.
The thought of someone just disappearing with no trace on anyone's mind that they ever did exist gave me chills.
But it made me ponder, where could they really be? Dead? Alive? Hiding? Trapped?
Another thing I have enjoyed about this book is that there were multiple POV chapters of the main characters.
There wasn’t a large number of different characters to keep track of.
So, the pacing of the story was fast and I really enjoyed that.
When we had switched POV to the younger-self persona that just kept me wanting to know if this was real or if he was still dreaming, and it confused me and made me think so hard.
Until I realized about midway through the book what was really happening.
From here on I was intrigued and constantly worried about Aisha, and if Peter was really dead or alive. Or maybe this was just another dream state of mind.
I wondered if in the actual reality if Peter was sitting in his car at the mall with his sister, and nothing is really happening in the real dimension of their life.
SPOILERS ⚠️
To be honest with you, the dreadlocks guy had me puzzled until later on when he kept coming back during that scene where Peter was learning to control his dreams, trying to make it to Hannah’s apartment, to try to convince her to come to find them or get help from being trapped in the hidden bunker by these government police/ scientists.
When the dreadlocks guy kept repeating himself it gave me chills cause I have experienced this in my own lucid dreams, you have to manipulate the environment to control what most can’t control inside their own dreams.
ALSO, That alter of the reality dream of the creepy-crawly thing under the skin…
I had to skim that entire scene, that is something that I am extremely afraid of.. body insect horror that sh*t freaks me the f*ck out!
I rate this Novel ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
I was blown away, and I appreciate that J. Sharpe has done his research on sleep phenomenons, lucid dreaming, and the true process of astral projection.
This wasn’t just made up on the spot, I can tell that J. Sharpe took his time to figure out this type of story to tell.
This novel will have anyone hooked from the beginning!
I highly recommended this book for those who enjoy
( time-travel, suspense, horror, or spiritual genres).
I can’t wait to get my hands on your other books!
One day I hope I’ll be able to meet you.
Please don’t stop writing suspense!
Thank You!
~My True Experience of Astral Projection~
I understood this part more than you know, Just to give a backstory on me.
I’ve always been spiritual, I am also an empath. As a little kid, I've been able to lucid dream.
I’ve only done astral projection once.
When I was practicing this I listened to binaural beats/meditation.
Every Time I was fully relaxed/ paralyzed on my bedsheets.
I would have a strong sensation of my body becoming lighter and lighter, and feel as if I was rising up from my bed.
Another tip I learned is to visualize in that state of mind, that you are pulling an invisible rope to climb out of the shell of your body.
It took me a few years to figure this out.
But, I was able to one night wake up inside my dream.
( which I realized was actually astral projection later on )
Anyways, I woke up next to my partner and for some reason, I had decided to go get water from the fridge.
I pulled the blanket off of me, grabbed my phone off the bedside table.
I turned on the flashlight.
Made my way through the bathroom, laundry room, and finally to the kitchen.
I set my phone face down so I had light shining still to see.
I grabbed the handle of the fridge, revealing the light from above it which practically blinded me.
I reached for the handle of the pitcher, then proceeded to grab a glass from the cabinet next to it.
I set it on the counter next to my phone with the flashlight.
I poured the water into the glass.
Everything seemed normal, I could hear the water pour, and the humming of the refrigerator, even the owl hooting from outside in the direction of the cracked window sill.
After I finished pouring the water.
I put the pitcher back in the fridge.
Took a gulp of water.
The water was cool and tasted refreshing as it went down my throat.
( Everything seemed normal, But the world around me seemed muffled just too quiet. It felt like something was off.)
After finishing the water, I set my cup in the sink and grabbed my phone, and walked back from the kitchen, through the laundry room, through the bathroom, and finally back into the bedroom.
I knew my partner was fast asleep and I didn’t want my bright flashlight to wake him, so I shined the light down towards my feet.
But then I was confused because when I got up the blanket I had on top of me I set on the floor.
But, now it wasn’t there?
As I moved the flashlight up, I saw myself lying there…
Sleeping next to my partner!
I started panicking, I couldn’t breathe.
I didn’t know what the F*ck was happening to me.
I dropped my phone. Rubbed my eyes literally tugging on my eyelids and still was there.
Then I closed my eyes. And told myself to just wake up, wake up, WAKE UP!
Everything went Dark.
I woke up in sleep paralysis, there was a shadow in the doorway,
just a silhouette didn't move, just stood there.
Then vanished.
As for other types of lucid dreams, I’ve been able to manipulate the plot of the dream, talk to characters in the dream that I couldn’t before, I could fly in some cases,
I could jump really high to escape danger, and even realize I am dreaming inside of a dream.
Realizing that it's not real, and if you jump from a skyscraper and hit the ground, in my case you wake up before you even hit or the dream changes scenes.
There are proven ways to realize you are dreaming as in looking at your hands you won't be able to count them, or stare at a clock you won't be able to tell the time, if you find a mirror your reflection will look distorted.
Well, at first going into this book, I was hooked from the very beginning when peter was 21 just picked up his sister from school, and headed to the mall cause the drunk father forgot about her again, and she needed new clothing for a party.
Then, things became strange!
And I absolutely loved this cause it made you question.
Make you want to keep turning the pages, with the tension building and building stronger and stronger.
When Aisha first disappears in the dressing rooms.
I felt that I was Peter.
Searching for my little sister.
I would have asked the same thing.
Check the cameras? She is here!
You saw her, you just talked to both of us.
This was what hooked me the most.
The thought of someone just disappearing with no trace on anyone's mind that they ever did exist gave me chills.
But it made me ponder, where could they really be? Dead? Alive? Hiding? Trapped?
Another thing I have enjoyed about this book is that there were multiple POV chapters of the main characters.
There wasn’t a large number of different characters to keep track of.
So, the pacing of the story was fast and I really enjoyed that.
When we had switched POV to the younger-self persona that just kept me wanting to know if this was real or if he was still dreaming, and it confused me and made me think so hard.
Until I realized about midway through the book what was really happening.
From here on I was intrigued and constantly worried about Aisha, and if Peter was really dead or alive. Or maybe this was just another dream state of mind.
I wondered if in the actual reality if Peter was sitting in his car at the mall with his sister, and nothing is really happening in the real dimension of their life.
SPOILERS ⚠️
To be honest with you, the dreadlocks guy had me puzzled until later on when he kept coming back during that scene where Peter was learning to control his dreams, trying to make it to Hannah’s apartment, to try to convince her to come to find them or get help from being trapped in the hidden bunker by these government police/ scientists.
When the dreadlocks guy kept repeating himself it gave me chills cause I have experienced this in my own lucid dreams, you have to manipulate the environment to control what most can’t control inside their own dreams.
ALSO, That alter of the reality dream of the creepy-crawly thing under the skin…
I had to skim that entire scene, that is something that I am extremely afraid of.. body insect horror that sh*t freaks me the f*ck out!
I rate this Novel ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
I was blown away, and I appreciate that J. Sharpe has done his research on sleep phenomenons, lucid dreaming, and the true process of astral projection.
This wasn’t just made up on the spot, I can tell that J. Sharpe took his time to figure out this type of story to tell.
This novel will have anyone hooked from the beginning!
I highly recommended this book for those who enjoy
( time-travel, suspense, horror, or spiritual genres).
I can’t wait to get my hands on your other books!
One day I hope I’ll be able to meet you.
Please don’t stop writing suspense!
Thank You!
~My True Experience of Astral Projection~
I understood this part more than you know, Just to give a backstory on me.
I’ve always been spiritual, I am also an empath. As a little kid, I've been able to lucid dream.
I’ve only done astral projection once.
When I was practicing this I listened to binaural beats/meditation.
Every Time I was fully relaxed/ paralyzed on my bedsheets.
I would have a strong sensation of my body becoming lighter and lighter, and feel as if I was rising up from my bed.
Another tip I learned is to visualize in that state of mind, that you are pulling an invisible rope to climb out of the shell of your body.
It took me a few years to figure this out.
But, I was able to one night wake up inside my dream.
( which I realized was actually astral projection later on )
Anyways, I woke up next to my partner and for some reason, I had decided to go get water from the fridge.
I pulled the blanket off of me, grabbed my phone off the bedside table.
I turned on the flashlight.
Made my way through the bathroom, laundry room, and finally to the kitchen.
I set my phone face down so I had light shining still to see.
I grabbed the handle of the fridge, revealing the light from above it which practically blinded me.
I reached for the handle of the pitcher, then proceeded to grab a glass from the cabinet next to it.
I set it on the counter next to my phone with the flashlight.
I poured the water into the glass.
Everything seemed normal, I could hear the water pour, and the humming of the refrigerator, even the owl hooting from outside in the direction of the cracked window sill.
After I finished pouring the water.
I put the pitcher back in the fridge.
Took a gulp of water.
The water was cool and tasted refreshing as it went down my throat.
( Everything seemed normal, But the world around me seemed muffled just too quiet. It felt like something was off.)
After finishing the water, I set my cup in the sink and grabbed my phone, and walked back from the kitchen, through the laundry room, through the bathroom, and finally back into the bedroom.
I knew my partner was fast asleep and I didn’t want my bright flashlight to wake him, so I shined the light down towards my feet.
But then I was confused because when I got up the blanket I had on top of me I set on the floor.
But, now it wasn’t there?
As I moved the flashlight up, I saw myself lying there…
Sleeping next to my partner!
I started panicking, I couldn’t breathe.
I didn’t know what the F*ck was happening to me.
I dropped my phone. Rubbed my eyes literally tugging on my eyelids and still was there.
Then I closed my eyes. And told myself to just wake up, wake up, WAKE UP!
Everything went Dark.
I woke up in sleep paralysis, there was a shadow in the doorway,
just a silhouette didn't move, just stood there.
Then vanished.
As for other types of lucid dreams, I’ve been able to manipulate the plot of the dream, talk to characters in the dream that I couldn’t before, I could fly in some cases,
I could jump really high to escape danger, and even realize I am dreaming inside of a dream.
Realizing that it's not real, and if you jump from a skyscraper and hit the ground, in my case you wake up before you even hit or the dream changes scenes.
There are proven ways to realize you are dreaming as in looking at your hands you won't be able to count them, or stare at a clock you won't be able to tell the time, if you find a mirror your reflection will look distorted.
October 29, 2017
7+ Ik dacht een tijdje dat ik drie sterren zou geven, omdat ik dit boek niet zo geslaagd vond als zijn voorganger, Eden, maar uiteindelijk kan ik toch niet anders dan bewondering hebben voor het geweldige tempo dat Sharpe in zijn verhaal weet te leggen. De auteur beheerst de gave de lezer mee te sleuren in een maalstroom van gebeurtenissen, met verrassingen op elke pagina en constant de sfeer alsof je midden in een achtervolgingsscene in een actiethriller zit. Met de 'suspense' waarvan op de cover sprake is, zit het wel goed. Het werd zelfs wat veel - geen enkel rustmoment en soms gebeurde er zoveel dat schijnbaar geen samenhang vertoonde, dat het me begon te vervreemden. Een paar keer dacht ik daarom dat het verhaal de auteur was ontschoten, dat het hem te veel was geworden en hij de verschillende lijnen niet meer bij elkaar zou kunnen brengen. Alsof de sneltrein van het spoor was geraakt en zou gaan crashen. Maar dan wist hij me toch te verrassen door een passende verklaring te geven, een ontdekking waardoor de bizarre wendingen die ervoor kwamen alsnog passend bleken. Toch, hoewel de trein op het spoor bleef waren er soms vonkenregens en een naar gekras van metaal op metaal (om in de metafoor te blijven). Ik weet dat de auteur zijn verhalen niet van te voren uitdenkt, en steeds de meest onverwachte wending kiest, om het dan aan het eind allemaal bij elkaar te schrijven en dat levert inderdaad verrassende boeken op, maar hier had wat meer ordening wellicht passend geweest. Ik weet namelijk niet of het einde inderdaad afdoende verklaart hoe het boek begint. Misschien is dat ook helemaal niet belangrijk - in een achtbaan let je ook niet echt op de omgeving.
Ik vond het gebruik van verschillende stijlvormen leuk (zoals gedeeltes in de vorm van interviewtranscripties - wat zorgde dat een paar gruwelijkheden buiten beeld konden blijven). Daarnaast was het interessant hoe het boek een nieuwe rol vond voor een zeker mythologisch figuur. Dit was verrassend vooral in combinatie met het werkelijk bestaande syndroom waarnaar in de titel wordt verwezen, en dat ook goed wordt toegepast. Verder werd ik net als in Eden aangenaam verrast door de rol van spirituele en religieuze thema's in het verhaal. Parallelle universa, het bestaan van leven na de dood, het niet bewijsbaar zijn van het bestaan of niet bestaan daarvan, het komt allemaal aan de orde. Het is een belangrijke reden voor mij om toch vier sterren toe te kennen, want deze thematiek verleent een zekere diepgang aan het verhaal dat (dat geeft de auteur in het nawoord zelf toe) vooral gaat om de vaart van de gebeurtenissen. Een mindfuck met een thema. De snelheid van het verhaal (en waarschijnlijk van het schrijven - want de auteur zal zelf ook zijn meegesleept door de gebeurtenissen in het plot) leidde wel tot enkele slordigheden. Nu zal niet iedereen daarover vallen, maar ik ben een beetje een pietlut wat dat betreft, en ze vielen me hier meer op dan in Eden. Wat me het meest opviel waren zinnen die twee kwalificerende woorden bevatten, waar een had volstaan. 'Met grote ogen kijkt ze me onderzoekend aan' had best kunnen zijn 'Met grote ogen kijkt ze me aan' of 'ze kijkt me onderzoekend aan'. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld 'Happend naar adem kijk ik geschrokken om me heen'. Ook vind ik sommige woorden niet goed gebruikt. Bijvoorbeeld een man die 'schoorvoetend' achter een hond aanloopt. Of zinnen die niet kloppen. 'Met mijn handen in het haar en vertroebelde gedachten, glijdt mijn blik door een raam naar buiten' - heeft zijn blik zijn handen in het haar? Dit soort dingen haalt mij altijd een beetje uit het verhaal. De spanning en het gevoel steeds op het verkeerde been te worden gezet wogen er echter zeker ruimschoots tegenop en ik denk dat Sharpe met dit boek zeker zijn positie als 'Nederlandse Stephen King' onderstreept. Voor wie van dit type boeken houdt is dit zeker een aanrader.
Ik vond het gebruik van verschillende stijlvormen leuk (zoals gedeeltes in de vorm van interviewtranscripties - wat zorgde dat een paar gruwelijkheden buiten beeld konden blijven). Daarnaast was het interessant hoe het boek een nieuwe rol vond voor een zeker mythologisch figuur. Dit was verrassend vooral in combinatie met het werkelijk bestaande syndroom waarnaar in de titel wordt verwezen, en dat ook goed wordt toegepast. Verder werd ik net als in Eden aangenaam verrast door de rol van spirituele en religieuze thema's in het verhaal. Parallelle universa, het bestaan van leven na de dood, het niet bewijsbaar zijn van het bestaan of niet bestaan daarvan, het komt allemaal aan de orde. Het is een belangrijke reden voor mij om toch vier sterren toe te kennen, want deze thematiek verleent een zekere diepgang aan het verhaal dat (dat geeft de auteur in het nawoord zelf toe) vooral gaat om de vaart van de gebeurtenissen. Een mindfuck met een thema. De snelheid van het verhaal (en waarschijnlijk van het schrijven - want de auteur zal zelf ook zijn meegesleept door de gebeurtenissen in het plot) leidde wel tot enkele slordigheden. Nu zal niet iedereen daarover vallen, maar ik ben een beetje een pietlut wat dat betreft, en ze vielen me hier meer op dan in Eden. Wat me het meest opviel waren zinnen die twee kwalificerende woorden bevatten, waar een had volstaan. 'Met grote ogen kijkt ze me onderzoekend aan' had best kunnen zijn 'Met grote ogen kijkt ze me aan' of 'ze kijkt me onderzoekend aan'. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld 'Happend naar adem kijk ik geschrokken om me heen'. Ook vind ik sommige woorden niet goed gebruikt. Bijvoorbeeld een man die 'schoorvoetend' achter een hond aanloopt. Of zinnen die niet kloppen. 'Met mijn handen in het haar en vertroebelde gedachten, glijdt mijn blik door een raam naar buiten' - heeft zijn blik zijn handen in het haar? Dit soort dingen haalt mij altijd een beetje uit het verhaal. De spanning en het gevoel steeds op het verkeerde been te worden gezet wogen er echter zeker ruimschoots tegenop en ik denk dat Sharpe met dit boek zeker zijn positie als 'Nederlandse Stephen King' onderstreept. Voor wie van dit type boeken houdt is dit zeker een aanrader.
July 27, 2018
Er zijn niet zo heel veel Nederlandstalige auteurs die zich wagen aan het suspense genre. Inmiddels heb ik er door mijn horizon te verbreden wel enkele leren kennen... Zoals Kevin Valgaeren en Johan Deseyn. Ook J. Sharpe kan zich in dit rijtje vervoegen.
Syndroom is dan ook een bijzonder indrukwekkend verhaal, die spannend blijft tot de laatste minuut. Door de manier waarop hij zijn verhaal gestructureerd heeft blijf je ook een hele tijd in het ongewisse wat er nu juist gebeurt, waardoor het verhaal inderdaad een mindfuck wordt, die je steeds maar weer aanmaant om verder te lezen. J. Sharpe wordt soms wel met Stephen King vergelegen, maar die vergelijking vind ik niet zo goed. J. Sharpe heeft nog niet de ervaring van een King en zijn boeken zijn zeker niet zo complex als de meeste boeken van King. Verder vind ik Stephen King een betere schrijver in het geheel, J. Sharpe moet het vooral hebben van zijn onderwerp en de structuur van zijn boeken. Soms heeft hij de neiging om heel vreemd taalgebruik te gebruiken, waardoor je soms wel eens denkt: wat zeg jij nu. Maar het is niet zo extreem dat het storend wordt. Syndroom is in ieder geval wel een aanrader voor wie houdt van boeken als die van Stephen King of Dean Koontz, en zou ik zeker aanraden, maar verwacht nog niet de geslepen pen zoals je die bij King of Koontz vindt.
Syndroom is dan ook een bijzonder indrukwekkend verhaal, die spannend blijft tot de laatste minuut. Door de manier waarop hij zijn verhaal gestructureerd heeft blijf je ook een hele tijd in het ongewisse wat er nu juist gebeurt, waardoor het verhaal inderdaad een mindfuck wordt, die je steeds maar weer aanmaant om verder te lezen. J. Sharpe wordt soms wel met Stephen King vergelegen, maar die vergelijking vind ik niet zo goed. J. Sharpe heeft nog niet de ervaring van een King en zijn boeken zijn zeker niet zo complex als de meeste boeken van King. Verder vind ik Stephen King een betere schrijver in het geheel, J. Sharpe moet het vooral hebben van zijn onderwerp en de structuur van zijn boeken. Soms heeft hij de neiging om heel vreemd taalgebruik te gebruiken, waardoor je soms wel eens denkt: wat zeg jij nu. Maar het is niet zo extreem dat het storend wordt. Syndroom is in ieder geval wel een aanrader voor wie houdt van boeken als die van Stephen King of Dean Koontz, en zou ik zeker aanraden, maar verwacht nog niet de geslepen pen zoals je die bij King of Koontz vindt.
January 21, 2019
J. Sharpe begint niet rustig met dit verhaal, je zit er pats-boem middenin en je hebt geen idee wat er aan de hand is. Dat welt wel meteen je nieuwsgierigheid op!
Dit boek was mij getipt omdat het veel horror elementen bevat en wat weg heeft van een boek geschreven door Stephen King. De schrijfstijl en sfeer is wel compleet anders! Ook vond ik het verhaal eigenlijk niet erg spannend. Dat was voor mij een minpunt.
Desondanks is het een interessant, maf horrorverhaal en lekker om even tussendoor te lezen.
Dit boek was mij getipt omdat het veel horror elementen bevat en wat weg heeft van een boek geschreven door Stephen King. De schrijfstijl en sfeer is wel compleet anders! Ook vond ik het verhaal eigenlijk niet erg spannend. Dat was voor mij een minpunt.
Desondanks is het een interessant, maf horrorverhaal en lekker om even tussendoor te lezen.
March 1, 2021
Bizar verhaal waardoor je als lezer geen idee krijgt wat nu echt is of niet!
July 4, 2021
Erg origineel hoor, maar jeetje, wat was er geslikt tijdens het bedenken van dit berhaal? Volgens mij begrijp je dit verhaal het best als je zelf ook hallicunaties kunt zien…
April 23, 2020
First off I received a free advanced copy of the book to read and give an honest review.
It was very confusing but so interesting I read it from start to finish.
In this book characters take a backseat to the subject which is dreaming and if you can control your dreams and turn them into reality.
Peter and his sister Aisha are the main characters and they are brother and sister. Hannah is a friend of the family who plays an important part. Peter & Aisha’s mother is in a coma in the hospital and has been for a long time after being hit by a car. Their. Father is basically a drunk, he had been an accomplished author, but after what happened to his wife he started drinking and not writing,
We are told that Peter has seizures but for the most part of the book it is hard to tell what is real and what is a dream, I am not going to give away any more that could spoil the readers.
I really enjoyed the book, big I think I enjoyed it even more because of dreams that I have had that have came true. I will only tell about one of the topics. I have dreamed at least 10 times that someone was pregnant. Some knew when I told them, they had just not told anyone else. My favorite one was my youngest sister and her 3 yr. old son were down from PA visiting my parents in AL. I went over to see them, especially my nephew, but I had something that I had to tell my sister. I told her she was pregnant and I said yes you are I am positive since I have dreamed it more than once. I told her I could go get a pregnancy kit so she would know, she said no, I am sure I am not pregnant, it would be a waste of you money and in the rare case you are right I would want to do it when we get back home to my husband. I said okay, just make sure you call me when the test is positive. She said sure, but don’t expect a call. The day after they got home she called me and said you were right. I said I haven’t missed one yet and you are the only one I had more than one dream. Now I don’t think I can control my dreams but I have to believe in them, because of so many that have came true. That is why I thought the premise the author did on dreaming was so interesting.
This was a GREAT BOOK that everyone shoukd read and really think about. Also think about your own dreams and if any have come true.
J. Sharpe has done it again with an awesome book that also makes you think.
It was very confusing but so interesting I read it from start to finish.
In this book characters take a backseat to the subject which is dreaming and if you can control your dreams and turn them into reality.
Peter and his sister Aisha are the main characters and they are brother and sister. Hannah is a friend of the family who plays an important part. Peter & Aisha’s mother is in a coma in the hospital and has been for a long time after being hit by a car. Their. Father is basically a drunk, he had been an accomplished author, but after what happened to his wife he started drinking and not writing,
We are told that Peter has seizures but for the most part of the book it is hard to tell what is real and what is a dream, I am not going to give away any more that could spoil the readers.
I really enjoyed the book, big I think I enjoyed it even more because of dreams that I have had that have came true. I will only tell about one of the topics. I have dreamed at least 10 times that someone was pregnant. Some knew when I told them, they had just not told anyone else. My favorite one was my youngest sister and her 3 yr. old son were down from PA visiting my parents in AL. I went over to see them, especially my nephew, but I had something that I had to tell my sister. I told her she was pregnant and I said yes you are I am positive since I have dreamed it more than once. I told her I could go get a pregnancy kit so she would know, she said no, I am sure I am not pregnant, it would be a waste of you money and in the rare case you are right I would want to do it when we get back home to my husband. I said okay, just make sure you call me when the test is positive. She said sure, but don’t expect a call. The day after they got home she called me and said you were right. I said I haven’t missed one yet and you are the only one I had more than one dream. Now I don’t think I can control my dreams but I have to believe in them, because of so many that have came true. That is why I thought the premise the author did on dreaming was so interesting.
This was a GREAT BOOK that everyone shoukd read and really think about. Also think about your own dreams and if any have come true.
J. Sharpe has done it again with an awesome book that also makes you think.
August 9, 2020
I received an ARC of this book a while ago and thought it was good enough to share my opinions here.
The book was a wonderful page-turner. I have to admit there were places at the start I was ready to put it down, but each time it sucked me back in before I did. So stick with it and you'll be rewarded.
Peter's story is admittedly convoluted, but not so much that it's too difficult to follow. The main antagonist, who is essentially a twisted version of "the sandman" was amazing every time he was on screen. It was very twisted and will keep you on the edge of your seat reading.
I mixed feelings about the ending. I almost want to bump it down a star for me after being so invested in the plot, but the book did keep me reading and wanting to know more which is a struggle for most. I thoroughly enjoyed it.
Fair warning, this book contains some swearing, and suggestive situations so this book may not be for everyone, but if you like horror and psychological thrillers, this is worth picking up.
The book was a wonderful page-turner. I have to admit there were places at the start I was ready to put it down, but each time it sucked me back in before I did. So stick with it and you'll be rewarded.
Peter's story is admittedly convoluted, but not so much that it's too difficult to follow. The main antagonist, who is essentially a twisted version of "the sandman" was amazing every time he was on screen. It was very twisted and will keep you on the edge of your seat reading.
I mixed feelings about the ending. I almost want to bump it down a star for me after being so invested in the plot, but the book did keep me reading and wanting to know more which is a struggle for most. I thoroughly enjoyed it.
Fair warning, this book contains some swearing, and suggestive situations so this book may not be for everyone, but if you like horror and psychological thrillers, this is worth picking up.
April 10, 2021
He's no Stephen King, but he tries
First off, it's important to remember Mr Sharpe is not a native English speaker, and neither are his editors or proofreaders. Because of that, I did give an extra star. BUT! Don't let that alone dissuade you. The story itself is genuinely good.
You get curious to see what happens next.
You sort of wish it were longer, though I can't see how.
There's no linguistic fluff (unnecessary words), just the occasional linguistic kerfuffle. Now, on to the story.
Fascinating
Look, I'll read darn near anything. I'm one of those people.
Something about the story pulled me along. What would happen next? How could the protagonist get out of this mess? Could they survive?
There are logically clunky elements, imo, which is weird to say because there's no "logic" in a dream world. Still...I dunno, there's room for improvement.
Sharpe is clearly talented and enthusiastic in his story telling, and I don't feel bad giving him 4 stars. He deserves them.
First off, it's important to remember Mr Sharpe is not a native English speaker, and neither are his editors or proofreaders. Because of that, I did give an extra star. BUT! Don't let that alone dissuade you. The story itself is genuinely good.
You get curious to see what happens next.
You sort of wish it were longer, though I can't see how.
There's no linguistic fluff (unnecessary words), just the occasional linguistic kerfuffle. Now, on to the story.
Fascinating
Look, I'll read darn near anything. I'm one of those people.
Something about the story pulled me along. What would happen next? How could the protagonist get out of this mess? Could they survive?
There are logically clunky elements, imo, which is weird to say because there's no "logic" in a dream world. Still...I dunno, there's room for improvement.
Sharpe is clearly talented and enthusiastic in his story telling, and I don't feel bad giving him 4 stars. He deserves them.
May 19, 2020
“A dream is no reality. Reality is only a dream.”
How do you find someone who everyone claims doesn’t exist?
Peter’s mother is in a coma and his father is unable to cope. Because of this he droped out of school and started working to take care of his little sister.
One day he picks her up from school and someone starts chasing them, and their pursuer is not from this world. When her sister disappears he starts to notice that things are wrong, no one seems to remember her. Will he be able to save his sister? Or she is lost forever?
Wow this story kept me at the edge of my seat the whole time. It’s was high paced, full of twists and intriguing, there were moments when I had no idea what was real and what was a dream. I really enjoyed reading it.
Thank you J.Sharpe for giving me a copy of your book in exchange for an honest review.
http://www.instagram.com/booksandcoff...
How do you find someone who everyone claims doesn’t exist?
Peter’s mother is in a coma and his father is unable to cope. Because of this he droped out of school and started working to take care of his little sister.
One day he picks her up from school and someone starts chasing them, and their pursuer is not from this world. When her sister disappears he starts to notice that things are wrong, no one seems to remember her. Will he be able to save his sister? Or she is lost forever?
Wow this story kept me at the edge of my seat the whole time. It’s was high paced, full of twists and intriguing, there were moments when I had no idea what was real and what was a dream. I really enjoyed reading it.
Thank you J.Sharpe for giving me a copy of your book in exchange for an honest review.
http://www.instagram.com/booksandcoff...
April 24, 2020
💫 Book review!!! 💫
Buddy read with @booksinthebath_reviews41
Syndrome - J. Sharpe
@booksinthebath_reviews41 received an instagram message from J. Sharpe and was asked if she could review the book so we decided to do a buddy read with this one.
This book is a quick read and the storyline is very different from other books I have read.
At first I was very confused as to why Peter, the main character, kept waking up in different scenarios such as being a 7 year old boy and then being a 21 year old again. The story came together quite quickly and is very unique.
In my opinion, I didn't like the ending as it keeps you guessing and the reader makes there own interpretation. Very similar to another book I have read (Verity). I personally do not like endings like that.
Buddy read with @booksinthebath_reviews41
Syndrome - J. Sharpe
@booksinthebath_reviews41 received an instagram message from J. Sharpe and was asked if she could review the book so we decided to do a buddy read with this one.
This book is a quick read and the storyline is very different from other books I have read.
At first I was very confused as to why Peter, the main character, kept waking up in different scenarios such as being a 7 year old boy and then being a 21 year old again. The story came together quite quickly and is very unique.
In my opinion, I didn't like the ending as it keeps you guessing and the reader makes there own interpretation. Very similar to another book I have read (Verity). I personally do not like endings like that.
April 27, 2020
This book kept me on the edge of my seat! It's a real page-turner and you just don't know where you will end up after every chapter! Sometimes, I got very confused about what was reality and what was a dream. But maybe everything was a dream! I'm still not sure... The ending left you wanting more because there was so much that was unsolved and unexplained but that was also the writer's intention. It was intriguing and kept me up at night.
April 6, 2020
Fast-paced. Riveting. Emotional. Suspenseful. This book brings it ALL! It was an artful melding of heart-pounding thrills and nail-biting suspense.
*I received a complimentary ARC of this book in order to read and provide a voluntary, unbiased and honest review, should I choose to do so.
*I received a complimentary ARC of this book in order to read and provide a voluntary, unbiased and honest review, should I choose to do so.
May 25, 2020
This is going to sound bad, but I promise it's not. This was the WORST book to start reading at 1 am. Not only could I not stop reading, but it's also a thriller/ HORROR book. A genre that I never even touch, especially before trying to fall sleep!
To be honest, I didn't even know it was horror until I got to a particular scene where it was very graphic and a little disturbing. Luckily, these sections were so brief, that if I genuinely felt uncomfortable, I could quickly read the next paragraph and not miss a beat. That how good the writing is.
Without giving much away, I thought the author did a great job of tackling all of the complicated aspects of the story. Despite so much going on, I was never confused or overwhelmed.
I got several different author/ book/ movie vibes while reading. I felt glimpses of Stephen King, Divergent, Inception, and Pirates of the Caribbean. I don't want to say why I got these vibes, because I don't want to write any spoilers, but the combination is a good thing. I can say, I got Pirates of the Caribbean vibes because one of the characters reminded me of the personality of Jack Sparrow.
Speaking of characters, I loved all of them. They were loveable, smart, and I was cheering for all of them throughout the book. I especially loved the connection between the main character Tyler, and his sister Aisha.
Overall, if you are looking for something outside your comfort zone, Syndrome is perfect for you. It includes elements of horror, but it is mostly a mind-blowing psychological thriller that will leave your jaw dropped.
5 stars
+1 Plot
+1 Characters
+1 Writing
+1 Organization
+1 World-building
To be honest, I didn't even know it was horror until I got to a particular scene where it was very graphic and a little disturbing. Luckily, these sections were so brief, that if I genuinely felt uncomfortable, I could quickly read the next paragraph and not miss a beat. That how good the writing is.
Without giving much away, I thought the author did a great job of tackling all of the complicated aspects of the story. Despite so much going on, I was never confused or overwhelmed.
I got several different author/ book/ movie vibes while reading. I felt glimpses of Stephen King, Divergent, Inception, and Pirates of the Caribbean. I don't want to say why I got these vibes, because I don't want to write any spoilers, but the combination is a good thing. I can say, I got Pirates of the Caribbean vibes because one of the characters reminded me of the personality of Jack Sparrow.
Speaking of characters, I loved all of them. They were loveable, smart, and I was cheering for all of them throughout the book. I especially loved the connection between the main character Tyler, and his sister Aisha.
Overall, if you are looking for something outside your comfort zone, Syndrome is perfect for you. It includes elements of horror, but it is mostly a mind-blowing psychological thriller that will leave your jaw dropped.
5 stars
+1 Plot
+1 Characters
+1 Writing
+1 Organization
+1 World-building
August 17, 2021
I need more
Real or not real? Dreaming or awake? Alive, dead, or nonexistent? How can we be sure? I don't know. That's going to haunt me for a while, and I recommend you read Syndrome and become haunted as well.
Real or not real? Dreaming or awake? Alive, dead, or nonexistent? How can we be sure? I don't know. That's going to haunt me for a while, and I recommend you read Syndrome and become haunted as well.
January 13, 2021
DNF. Got around half way through and it was just annoying me.
May 4, 2021
Couldn't get into this book. I might go back to it later.
Displaying 1 - 30 of 47 reviews