What do you think?
Rate this book
Trylogia hejterska #1
Nie odpisuj
Już ponad pół miliona Polaków zdradziło mu swoje najgłębsze sekrety.
Thriller, na który czeka cały Internet.
Żałuję, że przeczytałam tę wiadomość...
To okrutne, ale żywię się cierpieniem innych ludzi. Cudze nieszczęście dodaje mi otuchy i uzmysławia, że świat nie zmówił się przeciwko mnie. Nie tylko ja mam pod górkę.
Czy możesz wierzyć ludziom, których poznajesz w internecie?
Martyna prowadzi profil społecznościowy, na którym internauci anonimowo zdradzają swoje tajemnice. Pogrążona w depresji kobieta zaczytuje się w problemach obcych ludzi, których cierpienie dodaje jej otuchy. Wydaje jej się nawet, że zna swoich czytelników lepiej niż oni sami.
Pewnego dnia dostaje jednak wiadomość, którą powinna była zignorować. Opróżniona butelka wina sprawia, że dziewczyna traci czujność i odpisuje. W jednej chwili Martyna przestaje być tylko powiernicą sekretów anonimowych internautów. Od teraz staje się częścią czyjegoś życia, które jest jeszcze bardziej przerażające niż to opisywane w zwierzeniach.
Gdyby tylko nie odpisała na tę wiadomość…
Oboje jesteśmy nierozumiani. Oboje tkwimy w próżni, gdzie nikt nie słyszy naszego wołania o pomoc.
Thriller, na który czeka cały Internet.
Żałuję, że przeczytałam tę wiadomość...
To okrutne, ale żywię się cierpieniem innych ludzi. Cudze nieszczęście dodaje mi otuchy i uzmysławia, że świat nie zmówił się przeciwko mnie. Nie tylko ja mam pod górkę.
Czy możesz wierzyć ludziom, których poznajesz w internecie?
Martyna prowadzi profil społecznościowy, na którym internauci anonimowo zdradzają swoje tajemnice. Pogrążona w depresji kobieta zaczytuje się w problemach obcych ludzi, których cierpienie dodaje jej otuchy. Wydaje jej się nawet, że zna swoich czytelników lepiej niż oni sami.
Pewnego dnia dostaje jednak wiadomość, którą powinna była zignorować. Opróżniona butelka wina sprawia, że dziewczyna traci czujność i odpisuje. W jednej chwili Martyna przestaje być tylko powiernicą sekretów anonimowych internautów. Od teraz staje się częścią czyjegoś życia, które jest jeszcze bardziej przerażające niż to opisywane w zwierzeniach.
Gdyby tylko nie odpisała na tę wiadomość…
Oboje jesteśmy nierozumiani. Oboje tkwimy w próżni, gdzie nikt nie słyszy naszego wołania o pomoc.
400 pages, Paperback
First published September 4, 2019
43 people are currently reading
711 people want to read
About the author
Marcel Moss
43 books271 followersMarcel Moss to jeden z najpopularniejszych autorów powieści kryminalnych i młodzieżowych w Polsce. Wszystkie jego książki osiągnęły status bestsellerów i stały się impulsem do gorących dyskusji na temat ważnych kwestii społecznych.
W rankingu Biblioteki Narodowej na najpoczytniejszych pisarzy i pisarki w Polsce w 2024 roku zajął 16. miejsce, w tym 2. wśród polskich autorów powieści kryminalnych.
Jest autorem świetnie przyjętej przez czytelników serii thrillerów młodzieżowych „Liceum Freuda”, której fabuła porusza trudne problemy współczesnej młodzieży, takie jak samotność, depresja, przemoc domowa i rówieśnicza, a także brak porozumienia między rodzicami a dziećmi.
Na swoim koncie ma również popularną serię detektywistyczną „ECHO”, z detektywami Igim Sznyderem i Sandrą Milton w rolach głównych. Każdy tom przedstawia nowe, niezależne śledztwo, koncentrując się na temacie tajemniczych zaginięć.
W 2024 roku ukazała się jego powieść „Polana”, która rozpoczęła serię kryminalną z udziałem komisarza Sambora Malczewskiego.
Marcel Moss jest również autorem bestsellerowych thrillerów psychologicznych oraz poruszających powieści młodzieżowych, takich jak „Mój ostatni miesiąc” i jej kontynuacja „Nasz pierwszy rok”.
Prywatnie — miłośnik tenisa i zapalony kinoman.
W rankingu Biblioteki Narodowej na najpoczytniejszych pisarzy i pisarki w Polsce w 2024 roku zajął 16. miejsce, w tym 2. wśród polskich autorów powieści kryminalnych.
Jest autorem świetnie przyjętej przez czytelników serii thrillerów młodzieżowych „Liceum Freuda”, której fabuła porusza trudne problemy współczesnej młodzieży, takie jak samotność, depresja, przemoc domowa i rówieśnicza, a także brak porozumienia między rodzicami a dziećmi.
Na swoim koncie ma również popularną serię detektywistyczną „ECHO”, z detektywami Igim Sznyderem i Sandrą Milton w rolach głównych. Każdy tom przedstawia nowe, niezależne śledztwo, koncentrując się na temacie tajemniczych zaginięć.
W 2024 roku ukazała się jego powieść „Polana”, która rozpoczęła serię kryminalną z udziałem komisarza Sambora Malczewskiego.
Marcel Moss jest również autorem bestsellerowych thrillerów psychologicznych oraz poruszających powieści młodzieżowych, takich jak „Mój ostatni miesiąc” i jej kontynuacja „Nasz pierwszy rok”.
Prywatnie — miłośnik tenisa i zapalony kinoman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 211 reviews
December 3, 2020
Jakie to było dziwne... Z miejsca napisze, że to żaden thriller pomijając kilka stron w drugiej połowie książki. To nic innego jak zwykły dramat, który nie ma myśli przewodniej.
Mam wrażenie, że pan autor nie wiedział co chce napisać, wiec uderzał metodą prób i błędów i nawrzucania do książki wszystkiego co się da. Konstrukcja jakaś dziwna, fabuła jako taka do niczego nie prowadzi, dziwni, nienaturalnie brzmiący i zachowujący się bohaterowie. Nie wiem co to było.
Mniej więcej do połowy książka miała ręce i nogi - autor opowiada równolegle historię dwóch osób (ofiary przemocy domowej i historie zdrady). To dało się czytać i miało jakiś sens, druga połowa opiera się na pomieszaniu obu historii i dodanie wątków osób trzecich. I tutaj się robi bigosik przez duże B. W połączeniu nie wiadomo dokąd ta opowieść prowadzi, czuć że autor sam tego nie wie, zmieniając znienacka kierunki bądź dorzucając jakieś maksymalnie skrajne zdarzenia (pedofilia - ze szczegółami O.o, co było totalnie zbędne i dodane pewnie dla kontrowersji). Zwroty akcji nie brzmią jak sensowne zwroty akcji tylko jak nagłe, nieudane olśnienia autora.
Nie daje jednej gwiazdki z racji na niezłą pierwszą połowę książki i dość szybkie tempo czytania. Przeczytam pewnie drugą część tej serii, ale tylko dlatego że już stoi na półce. Tę odradzam wrażliwcom i fanom prawdziwych thrillerów.
Mam wrażenie, że pan autor nie wiedział co chce napisać, wiec uderzał metodą prób i błędów i nawrzucania do książki wszystkiego co się da. Konstrukcja jakaś dziwna, fabuła jako taka do niczego nie prowadzi, dziwni, nienaturalnie brzmiący i zachowujący się bohaterowie. Nie wiem co to było.
Mniej więcej do połowy książka miała ręce i nogi - autor opowiada równolegle historię dwóch osób (ofiary przemocy domowej i historie zdrady). To dało się czytać i miało jakiś sens, druga połowa opiera się na pomieszaniu obu historii i dodanie wątków osób trzecich. I tutaj się robi bigosik przez duże B. W połączeniu nie wiadomo dokąd ta opowieść prowadzi, czuć że autor sam tego nie wie, zmieniając znienacka kierunki bądź dorzucając jakieś maksymalnie skrajne zdarzenia (pedofilia - ze szczegółami O.o, co było totalnie zbędne i dodane pewnie dla kontrowersji). Zwroty akcji nie brzmią jak sensowne zwroty akcji tylko jak nagłe, nieudane olśnienia autora.
Nie daje jednej gwiazdki z racji na niezłą pierwszą połowę książki i dość szybkie tempo czytania. Przeczytam pewnie drugą część tej serii, ale tylko dlatego że już stoi na półce. Tę odradzam wrażliwcom i fanom prawdziwych thrillerów.
October 9, 2023
pojebane w chuj, jak przystało na mossa
wiele jego książek jest podobnych do siebie, ale absolutnie mi to nie przeszkadza - dla mnie ten autor to pewniak, jeśli chodzi o (dość makabryczne) guilty pleasure.
wiele jego książek jest podobnych do siebie, ale absolutnie mi to nie przeszkadza - dla mnie ten autor to pewniak, jeśli chodzi o (dość makabryczne) guilty pleasure.
March 5, 2021
Koleżanka w pracy polecała i pożyczała wszystkim tą książkę więc i ja z ciekawości przeczytałam. U mnie w pracy wszyscy zachwyceni a dla mnie nie było to nic aż tak bardzo ciekawego. Szybko się czyta, choć dla mnie w okolicach połowy zrobiło się męcząco. Nie jest to żaden thriller ale głównie dramat. Trochę dziwne i miejscami nierealne. Do szybkiego zapomnienia.
September 22, 2019
Naprawdę dobry thrillerowy debiut, proszę Państwa! Wyraziste postacie, kilka niezłych zwrotów akcji, logicznie poprowadzone wątki i wartkie dialogi. Świetna rozrywka!
Bardzo lubię, gdy w swoich historiach autorzy nawiązują do tego, jak świat internetowy wpływa obecnie na nasze życie. W "Nie odpisuj" spora część fabuły osnuta jest wokół instagramowego profilu, na którym ludzie mogą (anonimowo) zwierzać się ze swoich największych sekretów. Wprowadzenie takiego wątku do powieści było, moim zdaniem, strzałem w dziesiątkę i wnosi do gatunku pewien lekki powiew świeżości.
Co mi się podobało najbardziej? Bohaterowie! Ich zachowania doskonale podsumowuje powszechnie znany komentarz pewnego internauty (który już chyba stał się memem): "Nawet w Simsach takiej patologii nie da się zrobić". I ja się z tym całkowicie zgadzam! Cechy postaci zostały przez autora nieco przejaskrawione, ale to tylko sprawiło, że miałam jeszcze większą frajdę z lektury!
Niektórzy uważają, że zakończenie mogłoby być "lepsze", dla mnie było adekwatne do treści i nieprzekombinowane. Przyznam więc rację tym, którzy twierdzą, że ta książka pochłania czytelnika i spokojnie można ją przeczytać w dwa wieczory. Czego chcieć więcej? Chyba tylko kolejnej książki autora. I to jak najszybciej!
Bardzo lubię, gdy w swoich historiach autorzy nawiązują do tego, jak świat internetowy wpływa obecnie na nasze życie. W "Nie odpisuj" spora część fabuły osnuta jest wokół instagramowego profilu, na którym ludzie mogą (anonimowo) zwierzać się ze swoich największych sekretów. Wprowadzenie takiego wątku do powieści było, moim zdaniem, strzałem w dziesiątkę i wnosi do gatunku pewien lekki powiew świeżości.
Co mi się podobało najbardziej? Bohaterowie! Ich zachowania doskonale podsumowuje powszechnie znany komentarz pewnego internauty (który już chyba stał się memem): "Nawet w Simsach takiej patologii nie da się zrobić". I ja się z tym całkowicie zgadzam! Cechy postaci zostały przez autora nieco przejaskrawione, ale to tylko sprawiło, że miałam jeszcze większą frajdę z lektury!
Niektórzy uważają, że zakończenie mogłoby być "lepsze", dla mnie było adekwatne do treści i nieprzekombinowane. Przyznam więc rację tym, którzy twierdzą, że ta książka pochłania czytelnika i spokojnie można ją przeczytać w dwa wieczory. Czego chcieć więcej? Chyba tylko kolejnej książki autora. I to jak najszybciej!
February 21, 2025
Kiedyś ktoś mi polecił trzecią część "Echo" mówiąc że można czytać poza kolejnością - niestety tak nie było ale pióro było świetne, a historia bardzo mi się podobała. Postanowiłam więc spróbować z innymi książkami autora, byłam w szoku jak "Pokaż mi" się różniło, totalny niewypał, wręcz ohydny i tutaj mamy to samo, nie wiem czym tutaj się zachwycać. Chciałam kawał dobrej historii o cyber, a dostałam historie patoli, a cyber było wplątane tylko po to aby te postacie się spotkały. Moja przygoda z tym autorem się kończy, aż strach pomyśleć co takiego jeszcze napisał.
September 27, 2019
"Wszyscy czytamy durnoty"
Ta książka jest dla mnie jak post w mediach społecznościowych - przeczytasz i przewiniesz dalej, ku kolejnym internetowym sensacjom, o których też zapomnisz niemal natychmiast po przeczytaniu.
Ta książka jest dla mnie jak post w mediach społecznościowych - przeczytasz i przewiniesz dalej, ku kolejnym internetowym sensacjom, o których też zapomnisz niemal natychmiast po przeczytaniu.
May 12, 2022
No generalnie wszystko spoko, książka wciągająca, problemy prawdziwe, ale... Po przesłuchaniu "Mrocznych sekretów" autora mam wrażenie, że obie książki to to samo, ale z innymi bohaterami i problemami, ale wątek ten sam. Nie widać tego na początku, czuć to dopiero pod koniec, ale mimo wszystko trochę zawód, choć zaczęło się bajerancko. Trylogię mimo to dokończę, bo jestem ciekawa, co będzie dalej!
April 13, 2021
2-2.5 ⭐
Dziwna, niedopracowana i chaotyczna. Jednak muszę przyznać, że wciągająca i sięgnę po drugą część z czystej ciekawości 🙈
Dziwna, niedopracowana i chaotyczna. Jednak muszę przyznać, że wciągająca i sięgnę po drugą część z czystej ciekawości 🙈
February 14, 2023
To była jedna z najgorszych książek jakie w życiu czytałam
February 7, 2023
Fajna fajna tylko pod koniec byłam ciekawa jak się sprawy potoczą generalnie to nie polecam czytać najpierw 2 a dopiero tej bo dzięki temu wiedziałam że jedna laska nie umrze co psuło troch sprawę
Read
June 6, 2025DNF na jakiejś 1/3
Nie wiadomo gdzie to prowadzi, gdzie ten thriller. Tacy jacyś nienaturalni ci bohaterowie. Poddaje się bo i tak nie ciekawi mnie już co dalej.
Nie wiadomo gdzie to prowadzi, gdzie ten thriller. Tacy jacyś nienaturalni ci bohaterowie. Poddaje się bo i tak nie ciekawi mnie już co dalej.
January 28, 2021
Kilka chwil temu udało mi się dotrzeć do zakończenia i chociaż momentami książka mi się dłużyła to również bardzo podobała. Postacie są wyraźnie opisane, mają charakter. Każdy rozdział pokazany oczami innego bohatera to sposób na to żeby utrzymać czytelnika, przynajmniej moim zdaniem. Jeszcze nie mogę dojść do siebie po finale.
April 19, 2020
Książka na którą podobno czekał „cały Internet”. Cóż, ja nie czekałam, bo nazwisko – czy też pseudonim autora – nic mi nie mówi, a jego strony nawet nie znam. Mogłabym zatem uznać, że będę łagodna w swojej opinii, bo autor nie jest profesjonalistą, ale – hej – czy którykolwiek pisarz może to o sobie powiedzieć, gdy zaczyna pisać? Nie. A książki, które wychodzą spod pióra debiutanta potrafią być naprawdę niezłe. Ta taka nie jest. A przynajmniej nie do końca.
Sam koncept spodobał mi się niesamowicie. W dobie internetowego hejtu, publicznego prania brudów i wszechobecnego stalkingu (kto nigdy nie sprawdzał facebooka czy instagrama swojego byłego chłopaka i jego nowej dziewczyny niech pierwszy rzuci kamieniem) książka ta jest bardzo aktualna i można pokusić się nawet o utożsamianie się z bohaterami i tym, co się im przytrafia. Główną osią fabuły są perypetie dwójki bohaterów, których początkowo zdaje się nie łączyć nic. Martyna topi w alkoholu smutki po rozstaniu z długoletnim partnerem, Michał próbuje przetrwać w koszmarze, która zgotowała mu żona. W ogóle, wplątanie w fabułę wątku przemocy domowej, w której to mężczyzna jest ofiarą uznałabym za bardzo dobre posunięcie gdyby nie fakt, że ukazanie sposobu radzenia sobie z nim uważam za wysoce szkodliwe i propagujące złe wzorce. Ja wiem, że to tylko literacka fikcja, ale trochę przeszkadzało mi to, że kiedy po raz pierwszy stykam się z tym problemem w beletrystyce, ma on tak bardzo negatywny wydźwięk i zamiast ukazać próbę ofiary na wydostanie się z tej sytuacji dostajemy...no, to co dostajemy.
Bohaterów lubić się nie da. Wszystkich. Nie wiem, czy był to zamierzony efekt, ale naprawdę ciężko tutaj z kimkolwiek sympatyzować – nawet z Michałem – co skutkuje tym, że losy bohaterów szybko nam obojętnieją i nawet sceny z gatunku mocnych nie są w stanie tego zmienić. Ukazanie momentu przemiany Agaty, żona Michała, z słodkiej dziewczynki w krwiożerczą dziewoję też jakoś średnio mi pasowało i z lekka przeczyło temu, co mówią psychologia i psychiatria o ofiarach znęcania i wykorzystywania (a i same ofiary wypowiadają się inaczej). I znowu – wiem, to fikcja. Ale nadal.
Poprowadzenie fabuły jednak całkiem mi się spodobało i w pewnym momencie zaczęłam z dużą niecierpliwością wertować kolejne stronice mojej elektronicznej książki, aby dowiedzieć się, co będzie dalej. Końcówka jednak jest bardzo słaba, a zakończenie zwyczajnie...niedokończone. Ja wiem, że kolejna książka autora utrzymana jest w tym samym „uniwersum”, ale moim zdaniem w przypadku kryminału czy thrillera – nawet jeśli spodziewane są kolejne tomy – konieczna jest jakaś klamra kompozycyjna. Możemy zostawić jakąś otwartą furtkę, ale potrzebujemy też podomykania choćby niektórych wątków. Tutaj tego nie dostajemy, co znacząco wpływa na przyjemność lektury, a w ostateczności i na ocenę, która nie ma prawa być wysoka przy takim niedbalstwie przy zamykaniu fabuły.
Sięgnę po „Nie patrz” bo liczę na to, że może tam odnajdę domknięcie tych wszystkich wątków, które autor tak po macoszemu zostawił otwarte. Jeśli też zamierzacie to zrobić to książkę polecam, jeśli jednak liczyliście na przyjemną jednotomówkę z ciekawie poprowadzoną akcją i dobrą klamrą kompozycyjną to...nie.
Sam koncept spodobał mi się niesamowicie. W dobie internetowego hejtu, publicznego prania brudów i wszechobecnego stalkingu (kto nigdy nie sprawdzał facebooka czy instagrama swojego byłego chłopaka i jego nowej dziewczyny niech pierwszy rzuci kamieniem) książka ta jest bardzo aktualna i można pokusić się nawet o utożsamianie się z bohaterami i tym, co się im przytrafia. Główną osią fabuły są perypetie dwójki bohaterów, których początkowo zdaje się nie łączyć nic. Martyna topi w alkoholu smutki po rozstaniu z długoletnim partnerem, Michał próbuje przetrwać w koszmarze, która zgotowała mu żona. W ogóle, wplątanie w fabułę wątku przemocy domowej, w której to mężczyzna jest ofiarą uznałabym za bardzo dobre posunięcie gdyby nie fakt, że ukazanie sposobu radzenia sobie z nim uważam za wysoce szkodliwe i propagujące złe wzorce. Ja wiem, że to tylko literacka fikcja, ale trochę przeszkadzało mi to, że kiedy po raz pierwszy stykam się z tym problemem w beletrystyce, ma on tak bardzo negatywny wydźwięk i zamiast ukazać próbę ofiary na wydostanie się z tej sytuacji dostajemy...no, to co dostajemy.
Bohaterów lubić się nie da. Wszystkich. Nie wiem, czy był to zamierzony efekt, ale naprawdę ciężko tutaj z kimkolwiek sympatyzować – nawet z Michałem – co skutkuje tym, że losy bohaterów szybko nam obojętnieją i nawet sceny z gatunku mocnych nie są w stanie tego zmienić. Ukazanie momentu przemiany Agaty, żona Michała, z słodkiej dziewczynki w krwiożerczą dziewoję też jakoś średnio mi pasowało i z lekka przeczyło temu, co mówią psychologia i psychiatria o ofiarach znęcania i wykorzystywania (a i same ofiary wypowiadają się inaczej). I znowu – wiem, to fikcja. Ale nadal.
Poprowadzenie fabuły jednak całkiem mi się spodobało i w pewnym momencie zaczęłam z dużą niecierpliwością wertować kolejne stronice mojej elektronicznej książki, aby dowiedzieć się, co będzie dalej. Końcówka jednak jest bardzo słaba, a zakończenie zwyczajnie...niedokończone. Ja wiem, że kolejna książka autora utrzymana jest w tym samym „uniwersum”, ale moim zdaniem w przypadku kryminału czy thrillera – nawet jeśli spodziewane są kolejne tomy – konieczna jest jakaś klamra kompozycyjna. Możemy zostawić jakąś otwartą furtkę, ale potrzebujemy też podomykania choćby niektórych wątków. Tutaj tego nie dostajemy, co znacząco wpływa na przyjemność lektury, a w ostateczności i na ocenę, która nie ma prawa być wysoka przy takim niedbalstwie przy zamykaniu fabuły.
Sięgnę po „Nie patrz” bo liczę na to, że może tam odnajdę domknięcie tych wszystkich wątków, które autor tak po macoszemu zostawił otwarte. Jeśli też zamierzacie to zrobić to książkę polecam, jeśli jednak liczyliście na przyjemną jednotomówkę z ciekawie poprowadzoną akcją i dobrą klamrą kompozycyjną to...nie.
March 5, 2021
Nudna, ciągnie sie jak flaki z olejem, zakończenie też bez szału.
January 17, 2020
Nie jest już chyba żadną tajemnicą, że uwielbiam czytać thrillery psychologiczne. To zdecydowanie mój ulubiony gatunek literacki, a w dzisiejszych czasach jest on chyba najbardziej popularny wśród szerokiego grona odbiorców. "Nie odpisuj" Marcela Mossa, to debiut tego autora, a na samą książkę, jak pisze wydawca - "czekał cały Internet". Czy rzeczywiście tak było?
Otóż, "Nie odpisuj" to zdecydowanie nowoczesny, wciągający i współczesny thriller, który porusza wiele problemów oraz patologii społecznych. To co niezwykle rzuca się w oczy to charakterystyczni, wyraziści, a momentami wręcz chorzy psychicznie bohaterowie tej powieści. Każda z głównych postaci to jednostka złożona, skomplikowana, psychicznie niezrównoważona, a do tego jeszcze tajemnicza. Tutaj to właśnie oni - ludzie tacy jak my (czytelnicy), nadają tempa całej akcji i powodują, iż chcemy czytać dalej, szybciej i więcej! "Nie odpisuj" to również obraz hejtu w Internecie, jego przyczyny oraz jakże bolesne konsekwencje . Marcel Moss doskonale moim zdaniem umiejscowił fabułę oraz akcję w naszym obecnym życiu, gdzie każdy z nas może swobodnie i bez większych przeszkód śledzić poczynania i życie innych osób poprzez różnorodne portale społecznościowe. Również dialogi pomiędzy bohaterami są dobrze napisane, realistyczne i co najważniejsze logiczne.
A zakończenie? Jednych może rozczarować, innych usatysfakcjonować. Ja na pewno czekam na więcej, a samego autora zapisuję do mojej wirtualnej listy ulubionych młodych polskich pisarzy thrillerów i kryminałów!
Otóż, "Nie odpisuj" to zdecydowanie nowoczesny, wciągający i współczesny thriller, który porusza wiele problemów oraz patologii społecznych. To co niezwykle rzuca się w oczy to charakterystyczni, wyraziści, a momentami wręcz chorzy psychicznie bohaterowie tej powieści. Każda z głównych postaci to jednostka złożona, skomplikowana, psychicznie niezrównoważona, a do tego jeszcze tajemnicza. Tutaj to właśnie oni - ludzie tacy jak my (czytelnicy), nadają tempa całej akcji i powodują, iż chcemy czytać dalej, szybciej i więcej! "Nie odpisuj" to również obraz hejtu w Internecie, jego przyczyny oraz jakże bolesne konsekwencje . Marcel Moss doskonale moim zdaniem umiejscowił fabułę oraz akcję w naszym obecnym życiu, gdzie każdy z nas może swobodnie i bez większych przeszkód śledzić poczynania i życie innych osób poprzez różnorodne portale społecznościowe. Również dialogi pomiędzy bohaterami są dobrze napisane, realistyczne i co najważniejsze logiczne.
A zakończenie? Jednych może rozczarować, innych usatysfakcjonować. Ja na pewno czekam na więcej, a samego autora zapisuję do mojej wirtualnej listy ulubionych młodych polskich pisarzy thrillerów i kryminałów!
March 7, 2024
kurde no, technicznie wszystko jest w porzo, ale fabuła... powiem wprost: pojebane. i nie w stylu lektury szkolnej, ze sobie idealista na chmurce do Warszawy leci, tutaj jest natłoczenie ciężkich wątków i zgniecione w jedną książkę. chociaż jeden wątek jest ciekawy, ale jeśli autor będzie w kontynuacji wybielał tę postać... damn
a no i zakończenie z Michałem mi się nie podobało. wspomnienia Agaty miały ją trochę odczarować i pozwolić nam ją zrozumieć, ale to nie zmienia tego, jak traktuje męża. a tutaj na końcu wysuwa się wniosek, że w sumie ofiara przemocy domowej powinna zostać przy napastniku i jakoś to będzie, straszne to jest.
a no i zakończenie z Michałem mi się nie podobało. wspomnienia Agaty miały ją trochę odczarować i pozwolić nam ją zrozumieć, ale to nie zmienia tego, jak traktuje męża. a tutaj na końcu wysuwa się wniosek, że w sumie ofiara przemocy domowej powinna zostać przy napastniku i jakoś to będzie, straszne to jest.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 15, 2019
Jezeli caly internet czekal na ta ksiazke, to nie mam o nim dobrej opinii.
Przekaz ksiazki: jezeli jestes samotny, jestes nikim i musisz byc nieszczesliwy. Szczegolnie jezeli jestes kobieta. Do tego dochodza aspekty polskiej mentalnosci, z ktorymi niestety nie dam rady spedzic 400 stron. Czy ta ksiazka byla nam potrzebna? Nie.
Przekaz ksiazki: jezeli jestes samotny, jestes nikim i musisz byc nieszczesliwy. Szczegolnie jezeli jestes kobieta. Do tego dochodza aspekty polskiej mentalnosci, z ktorymi niestety nie dam rady spedzic 400 stron. Czy ta ksiazka byla nam potrzebna? Nie.
June 23, 2020
Ani to kryminał, ani to trhiller. Więcej się na tym śmiałam i kręciłam głową z pożałowaniem niż z ciarkami czekałam na zakończenie.
Plus: Szybko się czyta, a historia nie męczy. Takie przyjemne czytadło
Plus: Szybko się czyta, a historia nie męczy. Takie przyjemne czytadło
June 9, 2024
Niestety nie jest to dobra książka. Styl pisania okropny, wręcz grafomański, bym powiedziała. Wątki ciekawe, ale niewystarczająco rozwinięte. Końcówka mnie wręcz rozczarowała, no chyba że to było zamierzone i będzie pociągnięte w kolejnych książkach, ale czy warto?
April 25, 2020
Książkę czyta się szybko i jeszcze szybciej się o niej zapomina.
March 18, 2022
EPILOG MNIE ROZWALIŁ CZEMU MORDO
September 17, 2022
to było po prostu dziwne
Read
October 18, 2022Ostro popierdolone ale fajne, aczkolwiek wolałam drugą część, mocniejsza
August 22, 2025
Książkę czyta się naprawdę w ekspresowym tempie – wciąga od pierwszych stron, choć jednocześnie wywołuje złość i irytację wobec bohaterów, szczególnie Agaty i Damiana. Traktują swoich partnerów w sposób okropny: Agata znęca się nad mężem i wręcz go torturuje, a Damian porzuca dziewczynę, która zmaga się z alkoholizmem i traci przez to dwie ciąże. Zastanawiam się, jak to działa, że ktoś potrafi tak ranić osobę, którą podobno kocha. Po co być z kimś, kto nie daje nam tego, czego oczekujemy?
Mam mieszane uczucia wobec tej książki. Z jednej strony mi się podoba, z drugiej – nie do końca. Akcja jest dość chaotyczna, jakby autor nie wiedział do końca jak to wszystko ugryźć. Część pierwsza była dla mnie trudna przez wspomniane wątki, natomiast w części drugiej akcja nabiera tempa. Michał i Martyna spotykają się na żywo – i okazuje się, że to właśnie oni najlepiej się rozumieją, mają tylko siebie i wspólnie opracowują plan, jak ułożyć sobie życie oraz zdemaskować prawdziwe oblicze Agaty i Damiana. Jednak prawdziwym zagrożeniem była Martyna, mieszająca u pozostałych bohaterów ich życia.
Martyna to postać niezwykle pokręcona, nieprzewidywalna i nieokiełznana – uwielbiam takie charaktery. Podobał mi się też wątek przemocy żony wobec męża. Oczywiście jest to straszne, ale uważam, że autor bardzo dobrze pokazał, iż takie sytuacje naprawdę się zdarzają. Moss normalizuje obraz ofiary niezależny od płci – nie tylko kobieta może być krzywdzona. Dla niektórych taki mężczyzna wydaje się nieudacznikiem i słabeuszem, ale inni mogą dostrzec w nim siłę – umiejętność panowania nad sobą i świadomość, że każdy, niezależnie od płci, może stać się ofiarą przemocy.
Nie jest może książką wybitną, ale na pewno wciągającą. Zdecydowanie nie poleciłabym jej osobom wrażliwym – sceny są naprawdę mocne, momentami niesmaczne, a dodatkowo dochodzi jeszcze trudna relacja ojca z córką.
Po wszystkich wydarzeniach Michał wraca do punktu wyjścia – ale akceptuje to. Natomiast los Martyny pozostaje niejasny po dramatycznej sytuacji w domu Michała i Agaty. Damian i Daria wreszcie mogą odetchnąć i spróbować żyć szczęśliwie.
Mam mieszane uczucia wobec tej książki. Z jednej strony mi się podoba, z drugiej – nie do końca. Akcja jest dość chaotyczna, jakby autor nie wiedział do końca jak to wszystko ugryźć. Część pierwsza była dla mnie trudna przez wspomniane wątki, natomiast w części drugiej akcja nabiera tempa. Michał i Martyna spotykają się na żywo – i okazuje się, że to właśnie oni najlepiej się rozumieją, mają tylko siebie i wspólnie opracowują plan, jak ułożyć sobie życie oraz zdemaskować prawdziwe oblicze Agaty i Damiana. Jednak prawdziwym zagrożeniem była Martyna, mieszająca u pozostałych bohaterów ich życia.
Martyna to postać niezwykle pokręcona, nieprzewidywalna i nieokiełznana – uwielbiam takie charaktery. Podobał mi się też wątek przemocy żony wobec męża. Oczywiście jest to straszne, ale uważam, że autor bardzo dobrze pokazał, iż takie sytuacje naprawdę się zdarzają. Moss normalizuje obraz ofiary niezależny od płci – nie tylko kobieta może być krzywdzona. Dla niektórych taki mężczyzna wydaje się nieudacznikiem i słabeuszem, ale inni mogą dostrzec w nim siłę – umiejętność panowania nad sobą i świadomość, że każdy, niezależnie od płci, może stać się ofiarą przemocy.
Nie jest może książką wybitną, ale na pewno wciągającą. Zdecydowanie nie poleciłabym jej osobom wrażliwym – sceny są naprawdę mocne, momentami niesmaczne, a dodatkowo dochodzi jeszcze trudna relacja ojca z córką.
Po wszystkich wydarzeniach Michał wraca do punktu wyjścia – ale akceptuje to. Natomiast los Martyny pozostaje niejasny po dramatycznej sytuacji w domu Michała i Agaty. Damian i Daria wreszcie mogą odetchnąć i spróbować żyć szczęśliwie.
December 21, 2025
Ciężko się to czytało i to nawet bardzo. Po pierwsze; to druga książka Marcela, którą czytałam i druga, w której poruszono temat gw*łtu oraz mol*towania s na dziecku. Mało tego; czytając to, moje jelita wywracały się na drugą część, bo było to tak dokładnie opisane. Nie wiem, jak wygląda reszta książek tego autora, ale aktualnie nie mam w planach ich czytać, bo czuję po prostu niesmak. Niektóre wątki są przesadzone, tak samo jak sama postać Martyny. Książka porusza trudne tematy, ale ja czuję po prostu niezadowolenie ze sposobu, w jaki została ona wykreowana. Nie pałam sympatią do żadnego bohatera, który pojawia się w tej książce, hiperbolizacja internetowych komentarzy mnie dobiła. Jedyny plus tej książki, to fakt, że już ją skończyłam.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 2, 2024
Przez właśnie tą książkę a właściwie trylogię, bo przeczytałam wszystkie 3 części to Marcel Moss stał się moim ulubionym autorem. W tej książce działo się wszystko, doslownie wszystko. Podziwam Mossa za to że miał pomysł na taką historię. Przeczytałam błyskawicznie w 2 dni. Nie umiałam się wręcz od niej oderwać
August 6, 2021
Mocne 3,5 ⭐️
Wiele rzeczy jest poruszanych w tej książce. Dobry thriller. Autor porusza ważne kwestie, których często nie dopuszczamy do siebie, a okazują się brutalną prawdą.
Wiele rzeczy jest poruszanych w tej książce. Dobry thriller. Autor porusza ważne kwestie, których często nie dopuszczamy do siebie, a okazują się brutalną prawdą.
Displaying 1 - 30 of 211 reviews