จบแล้ว! อ่านเรื่องนี้นานมากๆ เพราะมันยาวมากกกก 659 ตอน ยาวแบบจุก แต่สนุกวางไม่ได้ ไม่นอกใจแว๊บไปอ่านเรื่องอื่นเลย
เอาจริงๆ ที่ให้ 5 ดาวเพราะตอนที่เป็นซีนอารมณ์ นขทำถึง และเราชอบหลายอย่างในเรื่องนี้ พัฒนาการตลค, setting, ควสมแฟนตาซี, และชอบตัวละครมาก ที่ชอบที่สุดคือจิ่วเฟย น้องน่ารักมากกกก รองมาคือ dudu นี่ก็น่ารัก ;-;
จุดที่ไม่ชอบก็มีเยอะ ด้วยความเป็นนิยายเก่า (ปี 2014) + prehistoric setting ทำให้ TW เยอะมาก ถ้าใครจะตำแนะนำให้อ่าน TW ดีๆ มันเยอะมาก น่าจะเขียนได้เป็นหน้าๆ เลย
ในส่วนของเนื้อเรื่อง ช่วงแรกเราใช้เวลาจูนนานมาก พึ่งมาคลิกตอนที่ 45 ถ้าเป็นเรื่องอื่นคง drop ไปแล้ว แต่นี่มันมีอะไรที่อยากรู้เลยอ่านต่อ ตอนแรกก็อ่านแบบเรื่อยๆ มีขมวดคิ้วบ้าง พอจูนติดแล้วยาวเลย อ่านรวด สนุกจริง
จุดที่ชอบในเรื่องคือการผจญภัยของโม่ เนื้อเรื่องตอนแรกเหมือนจะแค่ใช้ชีวิตเอาตัวรอดแล้วลดค่า SCUM VALUE ธรรมดา แต่พออ่านไปมันมีอะไรเยอะกว่านั้น นักเขียนคิด sub-plot สนุก ทำให้อยากอ่านต่อตลอด พอมีเรื่องนี้ก็มีเรื่องนั้น เรื่องโน้นยังไม่จบมีอีกประเด็นมาต่อ แถมปมหลักก็ยังมี มันทำให้รู้สึกน่าติดตาม ไม่ยืดเยื้อ ทั้งที่จัดว่าเป็นนิยายยาวแบบตอนเยอะ แต่เนื้อเรื่องไม่เนิบ
ส่วนที่ไม่ชอบของเนื้อเรื่องคือความรู้สึกค้างคา ช่วงอ่านตอนหลังๆ ประมาณ 580 กว่าก็งงนะว่าจะจบได้จริงๆเหรอ มันดูยังเหลืออะไรอีกเยอะมากนะ ซึ่งพอจบแล้วก็แบบ อ่าว 555555 เราเข้าใจว่าบางประเด็นมันไปคิดต่อเองได้ แต่บางอย่างก็อยากให้นักเขียนช่วยเคลียร์ให้หน่อย เสียดายจุดนี้มากๆ เพราะถ้านักเขียนเคลียร์ประเด็นที่เปิดไว้น่าจะรู้สึกว่ามัน complete กว่านี้ นี่เหมือนโดนปล่อยเท้งเต้งเล็กๆ แต่เพราะสนุก ก็เลยให้ดาวเต็ม
ขอพูดถึงตลคบ้าง
1. หยวนจ้าน : พระเอกตอนที่ 1 อายุ 17 เป็นนักรบที่ขาเจ็บของเผ่าหยวนจี ไปล่าสัตว์แล้วเจอคนป่วยสลบอยู่ กะจะเอามาเก็บเป็นเสบียงหน้าหนาว ไม่ก็เอามาเป็นทาส สุดท้ายชีวิตเปลี่ยนแบบหน้ามือเป็นหลังมือตั้งแต่วันนั้น
— ครต.ของหยวนจ้านชัดเจนเสมอมา เป็นตลค.ที่ครต.ชัดมาก รักแรงหึงแรง possessive ขั้นสุด ธงแดงเลือดหัวมันนั่นแหละ แต่พอเป็น setting อุกะๆ แล้วเข้าใจได้ สังคมชนเผ่าสมัยที่ไม่มีแม้แต่คำว่ารักในภาษา เรื่องคอขาดบาดตายที่สุดคือปากท้อง การที่หยวนจ้านที่เกิดและเติบโตมาในสังคมแบบเผ่าจะกลายเป็นพระเอกธงเขียวเข้าใจทุกอย่างมันเป็นไปแทบไม่ได้เลย ช่วงที่อ่านยอมรับว่ามีขมวดคิ้วบ้าง เพราะบางอย่างคือเราที่เป็นคนอ่านก็มองว่าไม่โอ แต่พอดูว่าตัวละครเกิดและอยู่กันแบบไหนก็เข้าใจได้ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ อาจ้านจัดว่าดีกับโมโม่มากๆ แล้ว ตัวเหยียนโม่เองก็พูดแบบนี้ (ช่วงประมาณตอน 330 กว่าๆ)
เราชอบที่อาจ้านพยายามเพื่อโมโม่มากๆ ด้วยนิสัยไม่ยอมแพ้ และรักโม่มาก ทั้งที่ตัวเองไม่เข้าใจคำว่ารักด้วยซ้ำ ตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในเผ่าหยวนจี ตัวเองขาไม่ดีก็ยังแบ่งอาหารให้ทาสอย่างโม่ อะไรที่ดีก็ให้โม่ก่อน ตอนที่จิ่วเฟิงจับโม่บินหนีไป ก็พยายามวิ่งไล่ตามพาโม่กลับมา
ยิ่งช่วงกลางเรื่อง ตอนสู้กับศัตรูที่เก่งกว่า ทั้งนักบวชเผ่าเงือก Wu Yu เผ่า Logivity Maple Clan ที่จ้านจะตายอยู่แล้ว กลายเป็นก้อนเนื้อบ้าง แทบจะไม่รอดบ้าง ก็สู้ก็พยายาม เพราะจะไม่ยอมตายและไม่ยอมให้โม่หายไป จนสุดท้ายตอนนี้ไม่มีใครแย่งโม่ไปจากนางได้
ในส่วนของพัฒนาการตลค. หยวนจ้านที่ตอนแรกไม่เข้าใจโม่ ก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อโม่ บางอย่างก็ปรับและเรียนรู้จากโม่ (ยกเว้นเรื่องบนเตียง ไอ้นี่มันบ้าของจริง)
จุดที่ชอบมากของหยวนจ้านสำหรับเรามีสองจุดใหญ่ๆ จุดแรกคือช่วงที่หยวนจ้านรักโม่แล้ว แต่โม่ยังอยากหนี ยังไม่ยอมรับหยวนจ้าน หยวนจ้านกลัวโม่จะหนีไป ไม่กลัวตายแต่กลัวว่าโม่จะฆ่าตัวเองทำให้ไม่ได้อยู่กับโม่แล้ว และคืออยู่ในอารมณ์แบบนี้ร่วมร้อยกว่าตอนได้ ช่วงนั้นเห็นใจนางอยู่นะ แต่ก็ว่าไม่ได้ เรื่องที่นางทำกับโม่ช่วงแรกอาจจะเป็นเรื่องปกติของพวกนาง แต่โมโม่รับไม่ได้ ซึ่งก็เป็นปกติของโม่เหมือนกัน
จุดต่อมาคือตอนที่ She Dan ไปบอกนักบวชจากเมือง Tu-cheng พวกนักบวชกับนักรบเลเวลสูงมาฆ่าโม่ เพราะคิดว่าโม่จะต้องใช้เวทมนตร์บางอย่างทำให้จ้านอยู่ติดกับโม่ ทำให้โม่ถูกเผากลายเป็นศพ อาจ้านตอนนั้นระเบิดตัวเองฆ่าเรียบ แล้วหิ้วศพโม่ไปเรื่อยๆ ทั้งที่จิตวิญญาณแตกสลาย ความทรงจำไม่มี พูดไม่ได้ จำอะไรไม่ได้ ถูกขายเป็นทาส แต่ก็ยังแบกศพโม่ไปเรื่อยๆ ช่วงนั้นคือทำให้รู้เลยว่าหยวนจ้านรักโม่มากกว่าตัวเอง และไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็จะต้องมีโม่อยู่ข้างๆ Obsession แบบควรพบหมอมาก แต่ก็นะ ในยุค pre-historic ได้ขนาดนี้ก็รักมากแล้ว
สุดท้ายพอเข้าช่วงหลัง ครอบครัวรักกันดี หยวนจ้านเป็นคนที่ชัดเจนมาตลอดว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น โม่สำคัญที่สุด พอมีลูกก็ครอบครัวสำคัญที่สุด ถึงบางอย่างจะน่าตีแต่เขาก็รักของเขาจริง แม้กระทั่งตอนที่ยอมให้โม่ Top (หนึ่งครั้งถ้วน ตลอด 659 ตอน) ก็ยังยืนยันได้ว่าจ้านแทบจะยอมทุกอย่างให้คนรักของตัวเอง แบบทุกอย่างจริงๆ
——————
2. เหยียนโม่ : นายเอก นักวิทยศาสตร์สายวิทย์สุขภาพอายุ 39 ปีที่โดนเนรเทศไปอยู่โลกยุคหิน พร้อมระบบที่ต้องลดค่าสารเลวให้ได้ 10 ล้านแต้มถึงจะได้ชีวิต Dudu ลูกที่ตายไปแล้วคืนมา
— ตัวโมโม่เป็นอีกคนที่มีพัฒนาการชัดเจนมาก ช่วงครึ่งแรกของเรื่องโม่เป็นคนที่ไม่ยอมรับจ้านเลย (แต่เข้าใจนาง โดนจับให้เป็นทาส โดนหยามเกียรติแบบนั้นน่ะนะ) แล้วคิดจะฆ่าจ้านตลอดเวลา รวมถึงไม่ยอมรับชีวิตแบบนี้ ติดนิสัยเดิมในสมัยที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ทดลองกับมนุษย์มาใช้ในชีวิตใหม่ ช่วงแรกตัวละครนี้หัวแข็ง รู้สึกว่าตัวเองสูงส่ง ในขณะเดียวกันก็มีแต่ความโกรธเคืองและเคียดแค้นทุกอย่าง
ด้วยความที่เป็น ML เราจะสามารถเห็นได้ว่าโมโม่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ เปลี่ยนเรื่อยๆ จุดเปลี่ยนของโม่ไม่ได้ชัดเจนมาก แต่เราจะสามารถเห็นพัฒนาการของโม่ได้ตลอดทั้งเรื่อง เริ่มยอมรับชีวิตได้ พยายามพัฒนาคุณภาพชีวิตของตัวเองและคนรอบข้าง เริ่มเปิดใจให้หยวนจ้าน เริ่มทำวามเข้าใจโลก และเริ่มใจดีกับสิ่งมีชีวิตอื่นและเพื่อนมนุษย์มากขึ้น
ในฐานะนักบวช ช่วงแรกโม่จะช่วยคนแค่เพราะว่าตัวเองไม่อยากถูกระบบลงโทษ แต่ช่วงหลัง (อย่างเช่นตอนประมาณ 590 ปลายๆ ที่เจอชนเผ่า Lie หลังจากที่แบ่งดินแดนใหม่แล้ว) โม่จะช่วยคนโดยที่ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้แล้ว เห็นแล้วอยากช่วยเอง หรือแม้กระทั่งเรื่องทาส เพราะโดนระบบลงโทษ (ตอนที่ไปขโมยทาสจาก Bone Scruping People) ทำให้หลังจากนั้นโม่ใจดีกับทาสจากใจจริง ก็นับว่าเป็นคนที่ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนที่ดีขึ้นจริงๆ ���ึงแม้นิสัยเดิมจะยังอยู่บ้าง แต่ก็มีแค่หยวนจ้านที่รู้ว่าลึกๆ แล้วโมโม่เป็นคนแบบไหน
สิ่งที่เราชอบในตัวโมโม่คือโม่เป็นแพทย์ที่มีจรรยาบรรณสูงคนนึง ถ้าตัวเองจะต้องรักษาคน นางาจะทำเต็มที่โดยไม่ได้คิดถึงระบบหรืออะไรทั้งนั้น แต่ก็เป็นตัวละครที่มีความเป็นนุษย์สูงอีกเช่นกัน เพราะถึงจะช่วยคนด้วยความเป็นแพทย์ แต่เมื่อจะทำวิจัยก็ลืมตัวกลายเป็นสติเฟื่องเหมือนเดิม อีกอย่างคือโม่เป็นคนที่ใจดีกับเด็กและสัตว์มาก ถือว่าเป็น Soft Spot ของโม่เลย ตั้งแต่ช่วงตอน 100 กว่าๆ ที่โดนจิ่วเฟิงจับไป ถึงแม้จะโดนจิกหัวจนผมล้าน แต่ก็ทำยาแก้แมลงให้จิ่วเฟิงด้วย
สำหรับเรา จุดเปลี่ยนใหญ่ที่สุดของโม่คือตอนที่โดนเผาเกรียม เหลือแค่จิตวิญญาณดวงเล็กๆ แล้วต้องไปอยู่กับอาจ้าน ตอนนั้นโม่ถึงได้ระรึกว่าหยวนจ้านดีกับตัวเองขนาดไหน เลิกเอามุมมองเดิมมาตัดสินหยวนจ้าน แล้วเริ่มเปิดใจให้หยวนจ้านจริงๆ
อีกครั้งคือตอนที่จ้านโดน Hu-lian พยายามจะยึดร่างหยวนจ้าน เหยียนโม่ยอมเสี่ยงอันตรายเข้าไปช่วยแบบไม่คิดชีวิต คือเขารักกันมาก
——————
3. จิ่วเฟิง : เบบี๋นกหน้าคนเผ่าคุนเผิง โผล่มาครั้งแรกตอนที่หยวนจ้าน เหยียนโม่ และคนจากเผ่าหยวนจีไปหาแหล่งเกลือใหม่ จิ่วเฟิงเก็บโมโม่กลับบ้านไปเลี้ยง
จิ่วเฟิงเป็นตัวละครที่น่ารักตั้งแต่เป็นนก คือเป็นนกเด็กที่เหมือนเด็กจริงๆ น่ารักมากๆ แล้วก็ดูแลสัตว์เลี้ยงของตัวเอง (โมโม่)ดีมาก อะไรดีเอามาให้โม่หมด ไม่ว่าจะเป็น ตัวอ่อนนางพญาผึ้งหน้าคน จนทำให้โม่มีฝูงผึ้งติดตามเพิ่ม, Fruit of Witchcraft ที่ต่อมากลายเป็น Wugu กับ Dudu ลูกชายฝาแฝดของจ้านโม่, ผลต้นวิเศษที่ทำให้ Wugu กับ Dudu มีร่าง และอื่นๆ แถมเวลาที่โม่เจออันตรายก็ตามมาปกป้องตลอด พอเผ่าจิ่วหยวนเริ่มสร้างก็ย้ายออกจากรังไปอยู่กับโมโม่ด้วย ตอนที่โม่โดนโยนออกไปที่ Western ก็ไปตามหาโม่พร้อมกับหยวนจ้าน จิ่วเฟิงมองโม่เป็นครอบครัวจริงๆ แล้วที่น่ารักคือ โมโม่ก็มองจิ่วเฟิงเป็นลูกเหมือนกัน
น้องจิ่วเฟิงเป็นตัวละครที่เราชอบที่สุดในเรื่อง แบบชอบมากๆ ยิ่งพอจิ่วเฟิงกลายร่างเป็นคนแล้วเป็นเด็กเตาะแตะคือน่ารักมากกกกกกกกกกกก น่ารักแบบ มากกกกกกกกกกกก
อย่างเช่นในตอนที่ 448: Mo-Mo is the best! Jiu Feng Da-Ren felt that the little Two Legged Monsters he was raising was still respecting him, and he put his feet down, climbed up, stepped on the pat, patted his butt, and walked to keep up with Yan Mo, when he was afraid that he will lose Yan Mo, he stretched out his small claws to grab his clothes.
คือน่ารักมากกกกกกกก เป็นเด็กเตาะแตะ แต่เจออะไรก็จะเอาให้โม่ เจออันตรายก็จะปกป้องโมโม่ เราชอบน้องที่สุดแบบที่สุดมากๆ ฮือ น่ารักมากกกกกกกกกกก ถ้ามีสิบดาวก็จะให้สิบดาวเพราะจิ่วเฟิงต้าเหรินเลย TT__TT
——————
4. Hu-lian : นักบวชของ Red Horn-people ที่อยู่มาร่วมหมื่นปี จิตญญาณไม่สมบูรณ์เพราะสงครามครั้งใหญ่ที่ Easten ทำให้ชนเผ่า Horn-people ต้องอพยพไปที่ Western
ตอนแรกที่อ่าน เราคิดว่าตัวละครนี้จะเป็นประเภทตัวร้ายผ่านมาแล้วผ่านไป เหมือนกับนักบวชของเผ่าหยวนจี แต่ปรากฎว่าไม่ใช่ นางเป็นคนที่ทะลุมิติเข้ามาเหมือนโม่ ชาติก่อนเป็นเจ้าของสถาบันวิจัยที่โม่ทำงานด้วย และเป็นคนที่รักโม่เหมือนกัน แถมยังมีจิตวิญญาณเสี้ยวนึงเหลืออยู่ที่ Eastern ด้วย
ในตอนแรกที่อ่านเจอจิตวิญญาณของคนปริศนาในช่วงที่อยู่ Eastern ช่วง 100-200 ตอนแรก หลังจากที่นางเข้าสิงนักบวชเผ่าหยวนจีแล้วโดนฆ่าตาย ตอนนั้นก็เอ๊ะๆแล้วว่าวิญญาณนี่น่าจะไม่ตาย แต่ไม่เห็นโผล่ออกมาอีกเลยไม่ได้สนใจ จนกระทั่งพอโม่กลับมาจาก Western แล้วไปเอาสมบัติที่ใต้ดิน Tu-cheng city ถึงได้อ๋อ นางเป็นส่วนนึงของ Hu-lian นี่เอง
ตัวของ hu-lian เหมือนกับพวกตัวร้ายเก่งกล้าสามารถทั่วไปในนิยายเรื่องนี้ที่โลภและโหดเหี้ยม แต่พออ่านไปจนถึงตอนที่โม่ปลอมตัวเข้าไปหาสมบัติที่เมือง King’s City แล้ว Hu-lian จำโม่ได้เพราะจิตวิญญาณ หลังจากนั้นพอ Hu-lian ร่างแรกตาย แล้วจิตวิญญาณเข้าไปอยู่ในร่างของหยวนจ้าน พอโม่เข้าไปช่วยจ้าน ถึงได้จำได้ทั้งหมด ว่าโม่เป็นคนที่ตัวเองรักมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว แต่ความรักของนางเป็นความรักแบบไม่ปกติ รักแบบเหมือนรักโม่ในจินตนาการตัวเอง ขนาดคำถามที่นางที่นางทิ้งเอาไว้ยัง
ตอนที่ 558 : Hu-Lian suddenly smiled, “But these three questions can't be answered except my wife and I, so I, or my lover, let me tell you the last secret."
When Hu-Lian said, “Are you me? Although I am sure that the person I have determined to come to is myself, one in a billion may not be me. So would it be you? The lover I'm looking for."
ถึงจะเป็นคนป่วยๆ ที่แปลกๆ แต่ที่มันรักโม่มันก็รักจริงๆ แหละ ขนาดจำอะไรไม่ได้ก็ยังรัก ยังโดนดึงดูด ก็ของจริงอยู่ประมาณนึง
——————
ทั้งหมดนี้คือความชอบของเรา ยังเน้นอีกครั้งว่าถ้าใครอยากจะอ่านแนะนำมากๆ ว่าให้อ่าน TW ก่อน เพราะนิยายเรื่องนี้ควรติด TW และถ้าติดน่าจะยาวเป็นหน้าๆ แต่สำหรับเราเรื่องนี้คือดีมาก เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่คิดว่าพอผ่านไปหลายๆ ปี น่าจะกลับมาอ่านซ้ำ ชอบจริง รักมาก ฮือ