What do you think?
Rate this book
The Currency of Desire: Libidinal Economy, Psychoanalysis and Sexual Revolution
Metaphors of money have shaped theories of sexual psychology ever since Enlightenment doctors explained the mind-body as an 'animal economy' whose currency was desire, figured as a liquid form of energy that could be spent or saved, profitably invested or pleasurably squandered.In this erudite and groundbreaking book, David Bennett explores the power of economic language to mould both scientific and popular thinking about desire from the eighteenth century to the present, on topics as disparate as onanism and advertising, psychoanalysis and shopping, Christianity and communism, prostitution and revolution.The Currency of Desire combines intellectual history with modern critical theory to shed new light on the interactions between money and desire, homo oeconomicus and homo psychologicus.
Unknown Binding
Published September 19, 2016
About the author
David Bennett
6 books1 followerLibrarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
David Bennett is a Reader and Associate Professor in English and Cultural Studies at the University of Melbourne and a Fellow of the London Consortium and Birkbeck, University of London.
David Bennett is a Reader and Associate Professor in English and Cultural Studies at the University of Melbourne and a Fellow of the London Consortium and Birkbeck, University of London.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 27, 2026
şaşırtıcı derecede keyifli bir okuma.
üstünkörü bakışla alakasız görünen ama bakılmaya devam ettikçe, ulan aslında, aslında evet ya, dedirtme ihtimali son derece kuvvetli olan iki şeyin, yani seks ve paranın (veya cinsellik ile ekonominin) birbirine nasıl da dolaşık olduğunu, bilimin ve insan düşünüşünün bu dolaşıklığı ne ölçüde ve nasıl etkilediğini Aydınlanmaya kadar dönerek göstermeye uğraşan bir iz sürme metni.
yazar, homo ekonomikusun ortaya tastamam psikolojize ve seksüalize olmuş bir birey olarak çıktığını (s3), bu argümana bağlı görünen tarihî/kültürel/entelektüel/vb. momentleri dökerek savunmuş görünüyor. ikna ediciliği, çerçevesinin darlığı, son bölümün gerekliliği (veya ayrı-bir-makale-olamaz-mıydılığı) tartışılabilir.
nitekim tartışılmış.
kitaba yöneltilen bir eleştiri -yazarın araştırma yapmaktaki çarpıcı yetkinliği hesaba katıldığında sevilen bir dizinin en heyecanlı anda kesilmesini anıştıran bir beklentiyle de sorulabileceği üzere- 18. yy.da onu neyin durdurduğuymuş. eleştirmenlerinden biri, Moshe Sluhovski (2017) de bu konuda hayal kırıklığına uğramış:
David Hancock (2017) ise özbeöz ekonomi teorilerinin araştırmaya yeterince dâhil edilmediğini ve bu sebepten ekonomistlerin bu esere boş vereceğini söylemiş.
bu kitabı da çoğu kitaba yapıldığı gibi Batı-merkezci olmakla veya bir çözüm sunmamakla eleştirenler olmuştur, kesin, ama herkesi birleştiren üç bölüm var: Dichter, Oneida ve Friedrichshof.
tarihte herhâlde "seks satar"ı "seks satar" yapan, yapmasa da bunun temellerini atan, bir anlamda proto-seks-satarcı bir adam olduğunu, bu adamın Freudun öğrencisi olduğunu ve ürünlerin bir şahsiyeti olduğunu düşünmekle bugünün "marka! markanız! sizin markanız ne söylüyor?" diye özetlenebilecek çılgınlığın babası olmuştur diyebileceğimiz birinin varlığını, yani Dichteri Bennettten öğrendim ve "bu adamı şimdiye kadar nasıl duymadım, ne de cahilim" diyerek üzüldüm ancak görünüşe göre kendisi pek bilinmiyormuş ve çağdaş pazarlama kuramcıları ironik bir şekilde bu adamdan haberdar olmadan onun fikriyatını -yeniden- keşfediyorlarmış. (Bilkentte hâlâ görev yapan bir hocamıza da burada atıf kılıflı bir füze gelmiş.)
Oneida ve Friedrichshof oluşumları zaten başlı başlarına birer numune. seksüel özgürleşme komünizmle buluşuyor vaadiyle birleşen bu iki komünün yükseliş ve çöküşlerini döktüğü iki bölüm de epey keyifli, yer yer güldüren okumalardı. ikisinin de önünde sonunda patriyarkal bir biçim alışını takip eden çöküşleri işin düşündürücü kısmı.
yukarıdaki eleştirileri önüme getiren sadık yapay zekâm halüsinasyon görmediyse Bennette getirilmiş bir eleştiri de Lacancı kuram topoğrafyasının bu araştırmaya yeterince dâhil edilmediğine yönelikmiş. aslında, şimdilerde çapraz okuduğum D&G'nin, Slovenya ve Warwick Okullarının libidinal ekonomiye dair söylediklerini merak ederek çıktığım yolda bu kitabı yukarıdaki nedenden ötürü zaman kaybı görebilirdim ama işte, öyle değil.
üstünkörü bakışla alakasız görünen ama bakılmaya devam ettikçe, ulan aslında, aslında evet ya, dedirtme ihtimali son derece kuvvetli olan iki şeyin, yani seks ve paranın (veya cinsellik ile ekonominin) birbirine nasıl da dolaşık olduğunu, bilimin ve insan düşünüşünün bu dolaşıklığı ne ölçüde ve nasıl etkilediğini Aydınlanmaya kadar dönerek göstermeye uğraşan bir iz sürme metni.
yazar, homo ekonomikusun ortaya tastamam psikolojize ve seksüalize olmuş bir birey olarak çıktığını (s3), bu argümana bağlı görünen tarihî/kültürel/entelektüel/vb. momentleri dökerek savunmuş görünüyor. ikna ediciliği, çerçevesinin darlığı, son bölümün gerekliliği (veya ayrı-bir-makale-olamaz-mıydılığı) tartışılabilir.
nitekim tartışılmış.
kitaba yöneltilen bir eleştiri -yazarın araştırma yapmaktaki çarpıcı yetkinliği hesaba katıldığında sevilen bir dizinin en heyecanlı anda kesilmesini anıştıran bir beklentiyle de sorulabileceği üzere- 18. yy.da onu neyin durdurduğuymuş. eleştirmenlerinden biri, Moshe Sluhovski (2017) de bu konuda hayal kırıklığına uğramış:
Bennett's history of the metaphorical circularities between the two domains covers modernity, and only modernity, and this is a pity. In the more distant past, as we know, money and sex were not two economies that merely shared a vocabulary but an actualized non-metaphorical economic system, in which women were a gift or a commodity that was being exchanged and circulated among men of means in order to facilitate an economy of productivity
David Hancock (2017) ise özbeöz ekonomi teorilerinin araştırmaya yeterince dâhil edilmediğini ve bu sebepten ekonomistlerin bu esere boş vereceğini söylemiş.
bu kitabı da çoğu kitaba yapıldığı gibi Batı-merkezci olmakla veya bir çözüm sunmamakla eleştirenler olmuştur, kesin, ama herkesi birleştiren üç bölüm var: Dichter, Oneida ve Friedrichshof.
tarihte herhâlde "seks satar"ı "seks satar" yapan, yapmasa da bunun temellerini atan, bir anlamda proto-seks-satarcı bir adam olduğunu, bu adamın Freudun öğrencisi olduğunu ve ürünlerin bir şahsiyeti olduğunu düşünmekle bugünün "marka! markanız! sizin markanız ne söylüyor?" diye özetlenebilecek çılgınlığın babası olmuştur diyebileceğimiz birinin varlığını, yani Dichteri Bennettten öğrendim ve "bu adamı şimdiye kadar nasıl duymadım, ne de cahilim" diyerek üzüldüm ancak görünüşe göre kendisi pek bilinmiyormuş ve çağdaş pazarlama kuramcıları ironik bir şekilde bu adamdan haberdar olmadan onun fikriyatını -yeniden- keşfediyorlarmış. (Bilkentte hâlâ görev yapan bir hocamıza da burada atıf kılıflı bir füze gelmiş.)
Oneida ve Friedrichshof oluşumları zaten başlı başlarına birer numune. seksüel özgürleşme komünizmle buluşuyor vaadiyle birleşen bu iki komünün yükseliş ve çöküşlerini döktüğü iki bölüm de epey keyifli, yer yer güldüren okumalardı. ikisinin de önünde sonunda patriyarkal bir biçim alışını takip eden çöküşleri işin düşündürücü kısmı.
yukarıdaki eleştirileri önüme getiren sadık yapay zekâm halüsinasyon görmediyse Bennette getirilmiş bir eleştiri de Lacancı kuram topoğrafyasının bu araştırmaya yeterince dâhil edilmediğine yönelikmiş. aslında, şimdilerde çapraz okuduğum D&G'nin, Slovenya ve Warwick Okullarının libidinal ekonomiye dair söylediklerini merak ederek çıktığım yolda bu kitabı yukarıdaki nedenden ötürü zaman kaybı görebilirdim ama işte, öyle değil.
Displaying 1 of 1 review