‘Misschien kunnen we beter gaan schrijven,’ zei journalist Peter Henk Steenhuis tegen zijn dochter Hille, toen ze voor de zoveelste keer ruzie kregen.
Nog diezelfde avond schreef Hille haar vader een eerste mail. Over haar uitwisseling naar Erfurt, waar ze een week eerder meer dan zes kilo lichter van was teruggekomen. Vader en dochter bleven elkaar vervolgens schrijven, ook toen bleek dat Hille een fikse eetstoornis had, en haar behandeling nog maanden op zich liet wachten. Die mailwisseling is de basis geworden voor Hongerklop.
Hille schreef over alles wat ze meemaakte. Over de fitgirls die haar rolmodel waren. Over discipline en doorzettingsvermogen, of juist het gebrek daaraan. Over de zwarte en witte wolf, die bezit van haar namen. Over haar drang te sporten. En over haar borstbeen, dat op een ochtend dwars doormidden werd gezaagd, omdat ze een openhartoperatie moest ondergaan.
Hongerklop is het relaas van een dochter en een vader die zich door een van de smerigste ziektes van onze tijd worstelen.
Hille Steenhuis (2002) is geboren in Amsterdam en doet dit jaar eindexamen. Peter Henk Steenhuis (1969) is filosofieredacteur bij Trouw en publiceerde meer dan vijftien boeken, onder meer Andere Achterhuizen (met Marcel Prins) en Door het beeld door het woord (met René Gude).
Een bijzonder boek over een dochter (Hille) met anorexia die met haar vader over en weer mailt over haar ziekte en haar strijd. Door de mails krijg je een beeld wat de ziekte voor Hille betekent, maar ook wat de gevolgen voor haar familie zijn. De onmacht bij haar vader bijvoorbeeld. Hoewel het boek over een heftig onderwerp gaat, leest het niet heel zwaar. Dit boek is een aanrader voor iedereen die meer over anorexia en de gevolgen voor het hele gezin wil weten.
Wat mij ook is bijgebleven uit het boek is dat (grote) tegenslagen er soms niet helemaal voor niets zijn. Door de anorexia is er een bij Hille een aangeboren hartafwijking ontdekt. Als deze niet ontdekt was, was Hille wellicht maar 40 geworden, daarnaast kan Hille nu bepaalde klachten plaatsen.
Het boek leest vlot en het is interessant om te lezen wat een eetstoornis doet met een gezin. Op zich een mooi idee om het vanuit het perspectief van zowel de vader als de dochter te lezen. Maar door de briefvorm miste ik soms wel de samenhang. En wat is dat met een vader die de hele tijd zijn dochter moet vertellen wat hij allemaal voelt? Al zijn woede en onzekerheden en twijfels legt hij bij haar neer als hij daar behoefte aan heeft. In mijn beleving gaat dat veel te ver voor een vader-dochterrelatie. Maar fijn om te lezen dat het aan het eind van het boek weer de goede kant op gaat met Hille en dat ze er sterker uit komt.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Bijzonder kwetsbaar boek over discipline, wilskracht en doorzettingsvermogen en wat deze drie woorden betekenen in een vader-dochterrelatie die worstelt met een eetstoornis. Eng herkenbaar op sommige punten, maar zeker troostvol om het perspectief van de vader te kunnen lezen en de worsteling van beide kanten te kunnen volgen.
Herkenbare worstelingen van de vaderfiguur die zijn dochter moet begeleiden in de omgang met een eetstoornis. Goed om perspectieven van beide zijden te zien.
Interessant om te lezen hoe vader en dochter dichterbij elkaar kwamen door het schrijven van mails toen ze elkaar door een eetstoornis dreigden kwijt te raken!
Heel mooi geschreven! Intrigerende schrijfwijze waarbij je brieven leest tussen vader en dochter met afwisselend ook anekdotes en herinneringen om de brieven beter te begrijpen.