Kolekcjonerka zbrodni

by Zuzanna Pol

Zbrodnie okrutne, z nagłego porywu lub przypadkowe, sąsiedzkie. Młotkiem, pilnikiem, drutem. Na polskiej wsi, pod lasem, w opłotkach. Takie właśnie przypadki „kolekcjonuje” młoda blogerka, sama będąca mieszkanką małej miejscowości. Dociera do policyjnych akt i prasowych doniesień, zamieszcza na blogu suche dane, opisy zdarzeń, fotografie miejsc, ofiar i oprawców. I wyobraża sobie, że te zbrodnie mogłyby się zdarzyć na jej ulicy. Książka „Kolekcjonerka zbrodni” jest o niej – blogerce, o jej szczególnej kolekcjonerskiej pasji, o kryminalnych historiach Polski B i ich podłożu – alkoholizmie, przemocy domowej, sąsiedzkiej zawiści.

Genres: Crime

284 pages, Paperback

Published April 15, 2020

Reviews

[Klaudia_p · Rating 1 out of 5]

Sposób, w jaki autorka opisuje swoją fascynację tymi mrożącymi krew w żyłach historiami jest obrzydliwy i na nic zdadzą się tłumaczenia, że to ku przestrodze. Pisanie o sobie w trzeciej osobie i nazywanie siebie "kolekcjonerką", która upaja się zbrodnią, to chory pomysł. Twierdzenie autorki, że zwyrodnialcy "są to ludzie straszni: psychopaci, pedofile, bestie, ale ciągle ludzkie bestie. Dlatego możemy ich zrozumieć, chociaż czasem przychodzi to z wielkim trudem" to jakaś kpina. Dokonując zbrodni i czerpiąc satysfakcję z torturowania oraz cierpienia drugiego człowieka, bestie tracą ludzki pierwiastek. Żadne tłumaczenia ani używki nie są i nie powinny być formą usprawiedliwienia zbrodniczych czynów. To co w swojej blogowej działalności propaguje autorka jest po prostu szkodliwe społecznie.

[Julia Zehner · Rating 1 out of 5]

Najpopularniejsze polskie zbrodnie zebrane w jednej książce, która nie wnosi absolutnie nic nowego. Z reportażem nie ma to nic wspólnego, co więcej autorka chyba też nie za bardzo zna się na temacie bo czasem aż ciężko było czytać jej wyrwane z kolorowych czasopism ,,przemyślenia,,. Nie była to w żaden sposób satysfakcjonująca podróż, ale doceniam możliwość przebycia jej.

[Ania · Rating 2 out of 5]

Jak dla mnie było to zbyt fabularyzowane, żeby miało być satysfakcjonujące.

[Edyta InBookishWorld · Rating 2 out of 5]

2 gwiazdki tylko za wybrane historie.

Autorka pisze o samej sobie w trzeciej osobie i w niektórych fragmentach nie wiadomo kiedy przechodzi do opisywania sprawy, co bywa irytujące. Zmienianie danych (imiona sprawców czy ofiar) i nazwy miejscowości było bezsensowne skoro podane zostają linki do artykułów, w których z łatwością można znaleźć poprawne dane. Sama autorka również zaliczyła przez to wpadkę - w rozdziale "Polish Psycho" najpierw pisze o Zofii, by po chwili napisać tytuł artykułu, w którym pada prawdziwe imię dziewczyny (Zuzanna) i używać go kilkukrotnie, by ponownie przejść do Zofii.
A i Super Express jako nieliczne źródło informacji zostawię bez komentarza.

[Valentine Kos · Rating 2 out of 5]

jeżeli mam być szczera, nigdy bym nie poleciła komuś tej książki. dosłownie każda (oprócz chyba dwóch lub jednej) historia jest na temat gwałtu kobiet, można się tego spodziewać po opisie książki, ale po pewnym czasie czytania to juz jest po prostu nudne bo odnosi się wrażenie, że czyta się ciągle o tym samym tylko imienia są pozmieniane. osobiście musiałam odpocząć od książki na jakiś czas, aby móc ponownie do niej wrócić. rozdział "polish psycho" jest opisywany jako najciekawszy z całej książki, ale w prawdzie mówiąc nie jest aż taki ciekawy (bynajmniej dla mnie) i zawiera błędy w imionach. strasznie ciężko się czytało tą książkę. 2 gwiazdki są i tak tylko dla wybranych momentów z książki bo tak naprawdę to książka zasługuje na mocne 1,5 gwiazdki. osobiście nie polecam, mimo, że książka jest krótka to i tak strata czasu:/

[Anna · Rating 2 out of 5]

W chwili, gdy zdecydowałam się na ten tytuł, wiedziałam, że nie będzie to dzieło najwyższych lotów - Bellona po prostu nie wydaje takich książek. Już po kilku pierwszych stronach można było wykluczyć miłe rozczarowanie. Autorka nie została obdarzona lekkością pióra, książkę po prostu czyta się źle. Udało mi się ją zmęczyć wyłącznie dla zasady.

Styl autorki nie podoba mi się ani trochę. Nie bardzo też rozumiem zamysł przyświecający tej książce. Zuzanna Pol piszę książkę inspirowaną blogerką Kvoką, jej historią i częściowo jej artykułami. Dlaczego wydawnictwo nie zaproponowało blogerce napisania tekstu samodzielnie? Rozumiem, że Kvoka pragnie pozostać anonimowa, ale nie takie rzeczy się robiło. Zamiast tego zleca napisanie tej szumnie nazwanej "najmocniejszą i najmroczniejszą książką roku" arabistce (!), której dorobek kończy się na książce dla dzieci. WIDAĆ TO. Zwłaszcza że w porównaniu z blogiem (polskiepato.pl i teksty na wykopie), radosna twórczość pani Pol wypada tragicznie wręcz. Posty na blogu są napisane w dużo lepszym stylu, są lżejsze w formie i lepiej się je czyta. Nie ma w nich nietrafionego momentami cynizmu i pogardy z jakimi Pol opisuje wybranych przez siebie protagonistów na papierze. Nie ma też przeładowania zbędnymi detalami, co bardzo męczy podczas lektury "Kolekcjonerki", jakby autorka zakładała, że jeśli nie powtórzy tego samego wystarczająco dużo razy, to do czytelnika nie dotrze poziom degeneracji bohaterów. Nie podoba mi się też bijąca z książki pogarda dla opisywanych osób, czy wręcz poczucie wyższości autorki. I to nie tylko wobec czarnych charakterów. Rozumiem, że dobór tematyki ma pokazać zbrodnie na prowincji, ale świat przedstawiony jest w sposób zero-jedynkowy i tendencyjny. Na prowincji wszyscy bez wyjątku to patologia, zbrodnie zawsze popełniają tylko dresiarze i menele, u których próżno szukać większej ilości zwojów mózgowych niż u zwierząt gospodarskich. Jedyną rozrywką jest walenie wódy od rana do nocy. ZAWSZE. WSZĘDZIE. Wyjątków nie przewiduje się. Nie podoba mi się taki sposób podejścia do tematu.

Podsumowując, książka to przerost formy nad treścią. Może i nie oczekiwałam dzieła na miarę Trumana Capote, ale to jest pisanina jak z artykułów w Super Expressie.

[Fyrrea · Rating 4 out of 5]

Ocena: Czwórka z minusem
Wrażenia: Jak ja lubię true crime! Całkiem porządne opracowanie, każda historia opisana wystarczająco (czasem chciałoby się wręcz mniejszej ilości szczegółów), bez pozostawiania niedosytu. Minus za pozmienianie imion - rozumiem czemu autorka zdecydowała się na taki zabieg, ale mimo wszystko wolałabym prawdziwe.
Dla kogo: Obczaj www.polskiepato.pl - jeśli ci się spodoba, to kup książkę.

[Martyna · Rating 2 out of 5]

Otoczka wokół tego bardzo dziwna. Odnosi się wrażenie, że owa "kolekcjonerka" napawa się tymi zbrodniami, komentarzami i sam dobór zbrodni jest dosyć zbliżony. Zazwyczaj są to poszkodowane kobiety, wątek poszkodowanego bezdomnego został opisany mniej uczuciowo i raczej tak, jakby sam był sobie winny.
Sama forma interesująca, mam na myśli komentarze czytelników, ale nie wiem, czy bym poleciła komuś lekturę. Lepiej sięgnąć po inne źródła, aby się dowiedzieć coś o konkretnych zbrodniach.

[aniass3k · Rating 3 out of 5]

Sama nie wiem jak ocenić tą książkę. Odnoszę wrażenie, że kolekcjonerka trochę za bardzo napawa się tymi zbrodniami. Dobór zbrodni bardzo zbliżony, jednak niektóre w naprawdę ciekawy sposób przedstawione. Na plus forma z komentarzami od internautów.