ಫೂ ಮತ್ತು ಇತರ ಕತೆಗಳು

by ಮಂಜುನಾಥ ಚಳ್ಳೂರು

76 pages, Unknown Binding

Published January 1, 2019

Reviews

[milton.reads · Rating 5 out of 5]

ಮಂಜುನಾಯಕ ಚಳ್ಳೂರು ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ಫೂ ಮತ್ತು ಇತರ ಕತೆಗಳು ಪುಸ್ತಕ ಏಳು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳ ಕಥಾಸಂಕಲನ. ಎಲ್ಲಾ ಕತೆಗಳು ಬಳ್ಳಾರಿ ಮತ್ತು ಕೊಪ್ಪಳ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಕೆಲವೊಂದು ಪದಗಳು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ ಕತೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಅನ್ನೋ ಖುಷಿನೂ ಇದೆ ಹಲವು ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ದುಃಖಾನು ಇದೆ. 

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕತೆಯಲ್ಲೂ ಸೈಕೊಲಾಜಿಕಲ್, ಎಮೋಷನಲ್ ರಿಯಲಿಸಂ ಕಾಣಬಹುದು. ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳು ಒಂದಾದರಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ತಮಗರಿವಿದ್ದು ಇರಬಹುದು ಇಲ್ಲದೇನೂ ಇರಬಹುದು.

ಫೂ, ತೇರು ಸಾಗಿತಮ್ಮ ನೋಡಿರೆ, ಕನಸಿನ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಪಾತಿ ನನಗಿಷ್ಟವಾದಂತ ಕತೆಗಳು. 

* ಫೂ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಮತ್ತು ಜಯತ್ತೆಯ ಮಧ್ಯವಿರುವ ಕೊನೆಗೂಳ್ಳುವ ಮುಗ್ಧ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸಂಬಂಧ.

* ತೇರು ಸಾಗಿತಮ್ಮ ನೋಡಿರೆ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಶೈಲಾ ತನ್ನ ಸಂಗೀತ ಗುರುಗಳಾದ ಶರಣಪ್ಪನನ್ನು (ಕಕ್ಕಪ್ಪ) ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಆದ ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತದ ಮಾನಸಿಕ ನೋವು.

* ಕನಸಿನ ವಾಸನೆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಲಚುಮ ಮತ್ತು ರಂಗಮ್ಮನನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಶಕ್ತಿ ಒಂದು ಕನಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೋ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸೆಳೆದು ಗುಣಪಡಿಸುವುದು.

* ಪಾತಿ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ದೀರ್ಘ ಸಂಬಂಧ ತಿಳಿದೂ ತಿಳಿಯದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಅನುಸರಿಸೋ ರೀತಿ ಮೆಚ್ಚುವಂಥದ್ದು. ಉಳಿದ ಕತೆಗಳಿಗಿಂತ ಈ ಕತೆಯು ಚೂರು ದೀರ್ಘ ಹಾಗೂ ಓದ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತ ಕತೆ.

ರೇಟಿಂಗ್ - ⭐⭐⭐⭐½

[Nayaz Riyazulla · Rating 5 out of 5]

ಮರು ಓದು - 2

2020 ರಲ್ಲಿ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದಾಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಮೊದಲನೇ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ ಈ ಕಥೆಗಾರನ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಬಹಳ underrated ಆಯ್ತು ಅಂತಾನೂ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಈ ಸಂಕಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಓದಲು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಪುನ್ಹ ಓದಲು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಕಾಕತಾಳೀಯ ಎಂಬಂತೆ ಈ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಬಂದದ್ದು ಕೇಳಿ ಬಹುಷಃ ಲೇಖಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷ ನನಗೆ ಆಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತಿಶೋಕ್ತಿಯ ಮಾತಲ್ಲ.

ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಇಲ್ಲಿನ ಕಥೆಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ, ಕಥನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಲೇಖಕರು ಕಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ಪುಟಗಳಲ್ಲೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಂತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲೇಖಕರ ಓದಿನ ವಿಸ್ತಾರ ಹಿರಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾತಿ - ಇಲ್ಲಿನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡಿದ ಕಥೆ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೇ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಖತಲ್ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿನ ಅಪ್ಪನ ನೆನಪು, ಫೂ ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ಅತ್ತಿಯ ದಾರುಣತೆ, ತೇರು ಸಾಗಿತಮ್ಮ ನೋಡಿರೆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ಹುಚ್ಚು ಶೈಲನ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ವಜ್ರಮುನಿ ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಶೂನ್ಯ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಚಿತ್ರಣ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಓದುಗನನ್ನು ಕಾಡದೇ ಇರದು.

ಈ ರೀತಿಯ ಕಥೆಗಳಷ್ಟೇ ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು.

[Prashanth Bhat · Rating 5 out of 5]

ಫೂ - ಮಂಜುನಾಯಕ ಚಳ್ಳೂರು
ಅಹರ್ನಿಶಿ ಪ್ರಕಾಶನ
2019 ಮೊದಲ ಮುದ್ರಣ
ಪುಟಗಳು 80
ಬೆಲೆ 80₹

ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಮೊದಲ‌ ಸಂಕಲನದ ಕಥೆಗಳಾ ಇವು ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡೆ. ಬಯಲು ಸೀಮೆಯ ಭಾಷೆಯ ಹದ , ವಿವಿಧತೆ ಇರುವ ಕಥೆಗಳು
' ಪಾತಿ' ಕತೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ ಹಂಪೆಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ರೀತಿ ಇರಬಹುದು, ಫೂ ಕತೆಯ ಕುಟುಂಬದೊಳಗಣ ಕ್ರೌರ್ಯ ಇರಬಹುದು,ಕನಸಿನ ವಾಸನೆಯ ದಟ್ಟ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಕನಸಿನ ಮಿಶ್ರಣ ಇರಬಹುದು, ವಜ್ರಮುನಿಯಲ್ಲಿನ ಅಪ್ಪನ ಚಿತ್ರಣ ಇರಬಹುದು,ತೇರು ಸಾಗಿತಮ್ಮ ನೋಡಿರೆಯ ಹುಚ್‌ಶೈಲಾನ ಮನೋವ್ಯಾಪಾರ ಇರಬಹುದು ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಇನ್ನೊಂದರಂತೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯ ಕತೆಗಳಿವು.
ಹಾಗಾಗಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

[Akshath · Rating 4 out of 5]

Got this book gifted from a friend. Its a collection of 7 short stories. The author seems to be from north-east karnataka and the stories are set in that part of the state. All stories deal with social issues
Phoo - about the discrimination women are subject to in our society
Khatal ratri - death and way those still living reconcile with it
Teru sagitamma nodire - Ponders about fragility of life and acceptance
Vajramuni - escapism from reality
Kanasina Vasane - desire and social acceptance
Paati - friendship and love
Minuku hulu

Most of the stories make use of colloquial language from that part. Its a bit rare to see that dialect in our literature. But it works very well here and makes the stories earthly and emotionally accessible. Especially because almost all stories have an egalitarian undertone. And the language keeps it rooted and could prevent it from getting smeared as “western”
Another common theme i noticed was, many of the characters have a troubled relationship with their fathers. In khatal ratri, 2 siblings deal with the memory of their deceased father resuscitated by a town fair. In vajramuni, the protagonist sees his father go from an impulsive and violent but an energetic person to someone who has retreated to an imaginary world to escape reality.
The titular story “phoo” is probably the best of the bunch. A child, who is also the POV character sees the way his unmarried aunt is treated by his parents. Its the age where he hasn’t yet absorbed and accepted the vile social customs, and having the perpetrators be the very people whom he is supposed to hold as role models leaves you with interesting questions.
Overall every story is well written and makes you ask questions. A great addition to kannada literature