Deze nieuwste roman van Ilja Gort is "Ik vertrek' in de overtreffende trap. Met veel humor beschrijft Gort de avonturen van dromer Abel en zijn nuchtere vrouw Angela die hun winkeltje in de Amsterdamse Jordaan verkopen om een wijnboerderij in Zuid-Frankrijk te beginnen. Ze worden getroffen door bizarre tegenslagen en Abel besluit wiet te gaan telen om zijn wijn te voorzien van een scheut geestverruiming. Daarmee kruisen ze het pad van lieden die het niet zo nauw nemen met de wet, hetgeen leidt tot hilarische gebeurtenissen en een spetterende ontknoping.
"Ik wil die schoonheid bezitten. Ik wil leven in die vrijheid, binnen die dikke stenen muren, ik wil de eeuwigheid..." ~ p16.
Wat een heerlijk verhaal, dit had absoluut 100 bladzijdes meer mogen duren!
" Dit is mijn wijnchateau. Hiervoor ben ik bereid alles op te geven. Hiervoor ben ik geboren en misschien wel bereid om voor te sterven." ~ p30.
Godendrank verteld het verhaal van Abel en zijn vrouw Angela. Ze ruilen hun winkeltje in de Amsterdamse Jordaan in, om het avontuur aan te gaan in Zuid-Frankrijk met hun eigen wijnboerderij. Het zit het echtpaar echter niet mee, en van de ene na de andere tegenslag besluit Abel wiet te gaan telen, om zijn wijn een uniek geestverruimende tint te geven. Dit kruist echter het pad van lieden die het niet zo nauw nemen met de wet... Wist in het vorige boek Bellefleur mijn hart nog te veroveren, dan heeft dit keer zeker Abel mijn soft-spot geraakt. Een enorme goedzak met een droom en de kunst altijd de verkeerde keus te maken, en gelukkig een vrouw die hem (soms ietwat te laat) weer op het goede pad weet te schoppen. Het verhaal leest als een grote grap, waarbij je hard op mee zit te lachen, en je afvraagt of het ooit nog goed gaat komen met Abel. Met heerlijke naïviteit, uitgaande van een halfvol glas en altijd nog een morgen weet dit verhaal je hart te veroveren. Heel even zit je in Zuid-Frankrijk, genietend van een heerlijke wijn, onder de luifel van de camper en kijk je mee terwijl het verhaal zich voor je afspeelt. Op en top genieten!
"Ik ga de lekkerste landwijn van Frankrijk maken. Al val ik er dood bij neer!" ~ p55.
Als Ilja Gort aan iets geen gebrek heeft dan is het wel fantasie. Combineer dat met zijn uitmuntende kennis van wijn, et voila: een smaakvol verhaal dat je dorstig achterlaat naar meer! Dikke 5 sterren!
Oef, wat een leuke rollercoaster was dit. Ten eerste: ik hou van de superrelaxte Abel, tof personage! Je voelt helemaal zijn vibe en daar ga je al snel in mee. Hij is echt de chille Amsterdammer waar alles mogelijk is. Hoe mooi is het om je droom na te kunnen leven en daar gewoon vol voor te gaan, mét vallen en opstaan? Ten tweede: dit boek zit vol met heerlijke laagdrempelige humor. Het is echt een fijn boek voor mooie zomerdagen. Die Franse sfeer wordt ook geweldig neergezet met precies die juiste, droge humor en de verborgen kanten van Frankrijk. Laten we het dan nu even hebben over het 'avontuur': hoe spannend was dat ineens! Het was eigenlijk toen ook inééns afgelopen (ik hou stiekem heel erg van boeken die een goed einde hebben, dus ik werd al even bang), maar whoo ik kon echt niet meer stoppen met lezen aan het einde! Waarom dan toch drie sterren? Nou eigenlijk 3,5. Misschien omdat het gewoon laagdrempelig genieten was, maar je er ook weer zo doorheen vloog. Niets slechts eigenlijk, maar gewoon een fijne tussenpose voor al mijn 'heavy fantasy-boeken' ;)
Godendrank. Wat een knotsgek, heerlijk, ruig en leuk geschreven vakantieboek. Het verhaal is spannend, en met een aantal mooie twists en turns maakt het het zo leuk om te lezen. Het is tegelijkertijd net zo Frans als dat het Nederlands is. Heel erg genoten van de leuke schrijfstijl en warme karakters. Een boek met flair en totale commitment aan zijn eigenheid. Leest heel snel weg.
Recentelijk las ik Godendrank van Ilja Gort. ⭐️⭐️ • Mijn verwachtingen waren vrij hoog; een roman van de man der wijnen himself, dat kan toch niet anders dan geweldig zijn?! 🍷 . Het valt me meteen op, ja ik val maar met de deur in huis, dat de schrijfstijl niet helemaal mijn ding is. Ik vind het.. tja wat is een goede omschrijving.. wat kinderachtig geschreven en niet realistisch. Daarmee bedoel ik dat ik het ergens moeilijk te geloven vind dat er mensen zijn die zo praten als de personages in dit boek. Verder kabbelt het verhaal rustig voort en gebeurt er weinig boeiends. Ik vroeg me weleens af wanneer de clou van het verhaal zou komen. Het lijkt een wat vluchtig geschreven roman en leest wel lekker weg, maar is echt niet mijn ding. Ik denk dat “Bed & Breakfast” (deel 2) er voor mij dan ook niet in zit. • Ken je dat? Een boek gaan lezen waar je uiteindelijk te hoge verwachtingen van bleek te hebben?
More of a 3.5 star book really. It was a fun summer read, not laugh out loud funny as I'd been hoping but still entertaining. If you don't read this book you're not missing much but if you want a light fun summer read I'd still recommend.
Abel komt tot het besluit dat de tijd aangebroken is om zijn droom achterna te gaan: Nederland verlaten en verhuizen naar Frankrijk om daar biologische wijn te maken. Samen met een irritante makelaar deed Abel prospectie en stootte in de Provence, net buiten het lieflijke dorpje Soissant-sur-Céze, op wijndomein Mas des Anges met een wijngaard van zes hectare. Het was liefde op het eerste gezicht.
Hals over kop verhuizen Abel en zijn vrouwtje Angela naar hun nieuwe stek. Groot is hun verbazing wanneer ze bij aankomst merken dat het hele gebouw werd ontdaan van meubilair en ornamenten. Abel haalt verhaal bij de makelaar, maar daar blijkt dat in de kleine lettertjes staat dat de inboedel niet bij de koop hoorde! Later komt Abel tot de ontdekking dat het wijndomein evenmin in de Provence, maar wel in de Languedoc ligt, meer bepaald in de Chaude. Abel heeft zich duidelijk laten ringeloren.
Maar dat kan de pret niet bederven…Abel gaat er vol goede moed tegenaan. Al vlug maken ze kennis met Jean-Claude Bobal, de burgemeester van hun dorpje, die hen wat wegwijs maakt en Abel introduceert bij de andere lokale wijnboeren. Abel komt snel tot de ontdekking dat wijn maken toch niet zo evident is als het lijkt en dat hij ook moet optornen tegen de plaatselijke gebruiken en gewoonten en tevens een deel van zijn wijn contractueel moet verkopen aan de cave coopérative.
De ene tegenslag volgt op de andere. Abel besluit, na kennismaking met Darryl, het flamboyante vriendje van zijn dochter Lara, het roer volledig om te gooien en laat zich in met dubieuze praktijken. De start van zijn financiële redding, maar tevens haalt hij zich een hoop problemen op de nek en start een rollercoaster aan gebeurtenissen die uitmonden in een weergaloze plot.
Ilja Gort heeft opnieuw het beste van zichzelf gegeven. De ingrediënten van dit boek zijn humor, wijn, wijnkennis, gastronomie en een prachtige toeristische promotie voor een mooie Zuid-Franse (wijn)streek. Ilja Gort weet je van begin af aan te boeien. Hij heeft een mooie, vlotte, eenvoudige, pakkende, beeldende en beschrijvende schrijfstijl.
Als geen ander weet hij de sfeer van een typisch Frans plattelandsdorpje op te roepen en neer te schrijven. Hij heeft de kunde je als lezer erg nauw betrokken te laten voelen bij het levensechte verhaal. Alle neergezette personages hebben hun specifieke rol in het verhaal. De karakteristieken van een norse bevolkingsgroep worden recht-toe-recht-aan beschreven.
Niettegenstaande dat de collega-wijnboeren geen pottenkijkers dulden, blijkt de solidariteit bij tegenslagen toch heel erg groot. Godendrank is een van de beste boeken die Ilja Gort schreef. Het is een plezierig, bijwijlen een hilarisch boek waar je als lezer vaak bij zit te glimlachen, te lachen en waarvan je volop zult genieten.
Tussen de regels door kon ik lezen dat Ilja Gort waarschuwt om zomaar hals over kop te verhuizen naar een land, waarvan je de gewoontes, de gebruiken en de taal niet kent. Bezint goed eer ge begint.
Maar laat dat het leesplezier niet in de weg staan. Dit boek is een aanrader en waardeer ik voor zijn eenvoud, de fijne humor en voor het boeiende verhaal heel erg graag met vier sterren.
Een roman van Ilja Gort die me deed denken aan Chateau Meiland en Ik vertrek.
Het verhaal gaat over Abel, een hippie met een platenwinkel en een droom om een wijngaard in Frankrijk te hebben, en zijn vrouw Angela, die alles voor Abel over heeft en hem op een subtiele en erg lieve manier in het gareel probeert te houden en hem de goede richting in probeert te sturen.
Abel verkoopt zijn platenwinkel en gaat in Frankrijk op zoek naar een wijngaard. Uiteraard gaat dit niet zonder slag en stoot en is de makelaar die hem daarin begeleidt een interessant figuur. Als het dan uiteindelijk lukt om de "ideale" plek te vinden gaan Abel en Angela de stap wagen en emigreren ze. Ze doen hun best om een mooie wijngaard te onderhouden en om een lekkere goede wijn te brouwen. Ook dit loopt niet helemaal op rolletjes. De ene na de andere tegenslag doet Abel besluiten om een geheel biologische wijn te maken met wiet. Zijn zogenoemde "Godendrank".
De Franse bevolking is ook zeer vermakelijk. De buren, de burgemeester die het met de wet niet zo nauw neemt en andere "Januskoppen". Mijn favoriet is wel Fifi (girlpower).
Als de dochters Ezra en Lara op bezoek komen met Darryl het vriendje van Lara, haalt Darryl hem over om wiet aan hem te verkopen zodat hij deze in zijn coffeeshops in Nederland kan verkopen. Je begrijpt het al dit kan niet goed gaan. Dit blijkt dan ook als de Nederlandse politie er aan te pas komt. De ontknoping is spannend maar wellicht (aan het einde) een klein beetje ver gezocht. Maar dit is verder niet storend.
Ilja Gort schrijft op een zeer humoristische en visuele manier. Door zijn stijl van schrijven waan je jezelf in Frankrijk, in de zon in een prachtige omgeving. Het is duidelijk dat hij veel kennis heeft van niet alleen de Nederlandse maar ook de Franse cultuur en de wijnboeren cultuur. Dit was voor mij de eerste keer dat ik een boek van hem heb gelezen. En dat was zeker geen laatste keer. Het boek is luchtig om te lezen maar ook zeer vermakelijk en op sommige punten ook spannend.
Zoals Abel zelf zegt. "Wat is het doel van het leven? Doen wat je leuk vindt. En als je daarbij dan nog iets kan betekenen voor de planeet dan is dat mooi meegenomen. "
Dus zeker een aanrader dit boek. Lees het op een lekkere zonnige dag in de tuin of op je balkon of dakterras, met een vol kaasplankje en stokbrood en een lekker drankje of wijntje. Ik denk dat Ilja dit zeker kan waarderen. En je waant je dan als een Gort in Frankrijk.
Godendrank” doet je wegdromen naar een Frans Chateau tussen de groene wijngaarden in Frankrijk. De omgeving wordt zo mooi omschreven, dat je je als lezer direct in Frankrijk voelt. Abel en zijn echtgenote Angela ruilen Nederland voor Frankrijk, maar dit gaat niet zonder slag of stoot. Abel is de chaotische, niet nadenkende, naïeve wijnboer,die in alles wat getemperd wordt door zijn echtgenote Angela. Zij staat nuchter in het leven en denkt bij alles veel meer na. Ondanks de nuchterheid van Angela gebeuren er veel onverwachte zaken op het kasteel, wat zorgt voor een humoristisch, ontspannend en tegelijk toch ook spannend boek. Telkens weer gebeurt er een gebeurtenis in het boek, waardoor je verder wil lezen, en voor je het als lezer beseft, heb je het boek uitgelezen.
Abel is er meer dan ooit van overtuigd dat hij een “Godendrank” zal maken, maar daarvoor moet hij nog enkele obstakels overwinnen. Als lezer word je meegenomen tijdens al deze obstakels en kan je volledig meeleven met het geluk en verdriet dat Abel voelt. Op het pad van Abel, verschijnen ook andere personages, die het niet altijd goed voor hebben met de familie, of is dit enkel een indruk? Bij de personages had ik altijd duidelijk een goed of slecht gevoel, maar achteraf bleek mijn gevoel niet altijd juist te zitten, en dit zorgt dat je als lezer echt betrokken geraakt bij het verhaal. “Godendrank” is een verhaal met een duidelijk begin, tussenstuk en einde. Na het verhaal blijf je als lezer met weinig vragen zitten. De schrijver hanteert een vlot lezende schrijfstijl, geen moeilijke woorden, maar verstaanbare taal voor iedereen. Minimisdaadroman die je doet wegdromen naar de Franse wijngaarden.
2,5 ster voor de moeite van het schrijven. De vrouwenslagerij vond ik veel grappiger. Godendrank smaakt een beetje zoals de wijn die ze in het boek produceren: vlak.
Leuk verhaal en een fijne schrijfstijl. Lekker relaxed boek in een idyllische setting. Leest gemakkelijk weg en zorgt ervoor dat je even weg bent in Frankrijk.