Terwijl Bianca in haar privéleven worstelt met spanningen in haar gezin, worden er binnen een paar weken in de Achterhoek twee vrouwen vermoord. Het ene slachtoffer is omgebracht met messteken, de ander door verdrinking. Ondanks intensief speurwerk van recherche-duo Bianca van Dijk en Joris Vischjager blijft de toedracht een mysterie. Wanneer in dezelfde regio een derde lijk in een greppel wordt gevonden, vermoeden rechercheurs Bianca en Joris dat het hier om één dader gaat. De drie slachtoffers waren stevige vrouwen met lang blond haar en begin veertig. Bianca en Joris zijn vastbesloten de dader te vinden, maar voor het achterhalen van de waarheid wordt een forse prijs betaald...
Na zijn atheneum-opleiding begon Igor Znidarsic met het schrijven van zowel fictie als non-fictie. Zijn verhalen werden gepubliceerd in tijdschriften zoals Playboy, Panorama en Lava. Terwijl hij als journalist werkzaam was, bleef hij wel doorgaan met het schrijven van fictieve verhalen. Dat leidde er uiteindelijk toe dat in 2011 zijn semi-autobiografische debuutroman Diepgevroren makrelen verscheen. In 2017 werd zijn thriller De blindganger uitgegeven, dit was tevens het eerste deel van een trilogie en werd in dat jaar genomineerd voor de Gouden Strop. Begin april 2020 kwam Koud zonder jou, dat het laatste deel van het drieluik is, uit.
In de bossen van het Nationale Park Sallandse Heuvelrug wordt het naakte lichaam van een vrouw gevonden. In haar rechteronderarm is een aantal cijfers gekrast en haar lichaam vertoont veel steek- en snijwonden. Enkele weken later wordt in dezelfde streek opnieuw een ontkleed vrouwenlichaam gevonden. Zij blijkt te zijn verdronken en in haar hand vindt de politie een speelkaart. De rechercheurs Bianca van Dijk en Joris Vischjager onderzoeken beide moorden, maar hebben nog geen enkel aanknopingspunt. Niet veel later valt er opnieuw een slachtoffer met dezelfde uiterlijke kenmerken als de eerste twee. Dit versterkt het vermoeden dat het om één dader gaat.
Koud zonder jou is het derde deel van de trilogie rond de rechercheurs Bianca van Dijk en Joris Vischjager, maar daar is niets van te merken. De auteur heeft zelf een keer verteld dat elk deel onafhankelijk van de anderen te lezen is en daarmee heeft hij inderdaad niets verkeerd gezegd. In dit laatste deel wordt weliswaar wel doorgegaan op de verdwijning van Bianca’s jongere zusje lang geleden, maar daarbij geeft Znidarsic dusdanig veel informatie dat de trilogie in principe niet op volgorde gelezen hoeft te worden. Wat het verhaal zelf betreft, is er al helemaal niets aan de hand; dit staat volkomen los van die in de twee voorgaande boeken.
Desondanks heeft dit afsluitende deel van het drieluik wel een aantal overeenkomsten met zijn voorgangers. Door middel van in chronologie oplopende flashbacks laat de auteur de lezer zien waardoor de moordenaar tot zijn daden gekomen is, maar maakt hij opnieuw halverwege het verhaal de identiteit van de dader bekend. Het lijkt erop dat Znidarsic de voor hem veilige en vertrouwde weg kiest, een die niet zo heel veel ruimte voor uitdagingen en afslagen biedt. Maakt dit Koud zonder jou dan minder interessant? Nee, zeker niet, want de psychologie achter de gedragingen van de dader zijn boeiend, je hoopt nu – eindelijk – te weten te komen wat er met het zusje van Bianca is gebeurd en het verhaal heeft met regelmaat spannende en soms wat lugubere momenten.
Aan de karakters van de vaste personages heeft de auteur niet zo heel veel meer gesleuteld, ze hebben geen zichtbare ontwikkeling doorgemaakt. Bianca is in zekere zin nog steeds wat clichématig. Haar huwelijksperikelen heeft ze nog niet achter zich gelaten, maar ook haar gezinsleven maakt ze ondergeschikt aan het politiewerk. Iets dat je bij wel meer fictieve rechercheurs tegenkomt. Het verhaal zelf heeft ook enkele elementen die niet uniek zijn in een thriller. Er zijn voor de hand liggende verdachten, het onderzoek verloopt aanvankelijk nogal stroef en er is een ongeduldige en bij vlagen onrealistische politiechef. Ook hierbij houdt de auteur zich vast aan een bekend en veelbeproefd concept.
De schrijfstijl van Znidarsic is beeldend en toegankelijk. In soms staccato zinnen brengt hij over wat er speelt en zorgt hij er tevens voor dat de dialogen kort en realistisch zijn. Koud zonder jou is in ieder geval een thriller die de lezer soms wat rillingen bezorgt, die een waardig afsluiter van de trilogie is, maar ook een die wat meer durf had verdiend.
(ik gebruik de Goodreads-rating 'it was okay', ik had liever 2,5 van de 5 gegeven, maar soit)
Voor een schrijver die ik respectievelijk 2, 2, 3 en 3 sterren heb gegeven, is het opmerkelijk dat ik - nu met Koud zonder jou erbij - al zijn vijf boeken gelezen heb. Dus vandaar de disclaimer: ik ken Igor Znidarsic, daarom lees ik al zijn boeken.
Koud zonder jou is - laat ik dat voorop stellen - zeker geen slecht boek. In zijn Bianca van Dijk-reeks (oh, de trivialiteit van Nederlandse namen!) doet hij Jo Nesbo en Stieg Larsson dun over, alleen dan gesitueerd in oost-Nederland. Noem het de nederhop van de Nordic Thriller-scene. Deel 3 doet daarbij een paar dingen zeer interessant. De dader bewerkt zijn slachtoffers in een escape room (iets waar ik momenteel weer metersdiep in zit, nee, niet het vermoorden van vrouwen, maar het spelen van escape rooms, zowel online als thuis via soort-van-bordspellen), dat is een erg interessant gegeven. Het psychologisch profiel van de dader werkt ook prima, met zijn getormenteerde jeugd, Oedipale complexen en autisme. Ook fijn: er gaan cruciale mensen dood (dus het is geen consequentieloos boek) en de apotheose is écht een apotheose. Plus, daar ben ik zelf groot fan van: de hoofdstukken zijn kort, waardoor het tempo er enorm in blijft, ook vanwege de 4 aparte verhaallijnen die zo elkaar afwisselen.
Maar er is ook het nodige minder goed, variërend van 'zo zo' tot 'nee, niet doen'. 'Zo zo' is de huiselijke spanning van rechercheur Bianca (in de categorie 'prozaïsche gebeurtenissen' is 'een huwelijk dat niet lekker loopt' absoluut medaillemateriaal) en Bianca's soms nogal atypische taalgebruik (zoals tegen haar partner zeggen over vrouwen die hij op straat ziet 'maar zou je haar willen neuken?', plompverloren, ik hoor het niet gebeuren), 'nee, niet doen' is de back story van Bianca over haar verloren zus (het zal bedoeld zijn om haar een diepere laag te geven, maar de ontwikkeling ervan voelt onnatuurlijk, en de afwikkeling enorm teleurstellend) en hoe de moordenaar zich uiteindelijk kenbaar maakt (je kunt niet 90% van een boek uitermate geraffineerd te werk gaan en dan opeens heel stomme fouten maken in je eigen huiskamer).
De uiteindelijke gebeurtenissen rechtvaardigen voor mij ook de lengte van het boek niet. Omdat het zeer, zeer lineair verloopt (man vermoordt vrouw, nog een, nog een, het einde), voelt het ergens halverwege als een verhaal waarvan niet meer duidelijk is hoe lang het nog door moet gaan. Een paar stevige plotwendingen hadden dat euvel kunnen voorkomen.
Nogmaals: geen slecht boek, prima te lezen als je een thriller in eigen achtertuin wilt laten afspelen en even snel een boek er doorheen wilt rammen, maar verwacht niet dat Znidarsic je een life changing event voorschotelt - tenzij je plannen hebt om een escape room te bouwen en nog een, eh, doelgroep zoekt.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Samenvatting Het verhaal begint met de ontvoering van een aantrekkelijke midden veertig jarige vrouw, door een man die zich voordoet als vogelaar.
Quote: ‘Zijn hartritme schakelt naar een hogere versnelling. De opwinding is vergelijkbaar met het besef dat je werphengel opeens kromtrekt en je de weerstand via je pols tot in je schouders voelt: heeft het kunstaas zich aangehaakt aan een verzopen boomtak of heeft een forse snoek toegehapt?’
Dan gaat het verhaal verder met twee rechercheurs, Bianca en Joris die op de vermissingszaak zijn gezet. Door deze verdwijning gaan Bianca haar gedachten terug in de tijd, waar ze haar eigen demonen heeft, waar ze nog steeds geen plek aan heeft kunnen geven. Ook heeft ze te maken met een huwelijk dat niet zo lekker loopt doordat ze in de ogen van haar man alleen maar aan het werk is, waardoor de normale huiselijke- en gezinsdingen naar de achtergrond raken. Wanneer er meer vrouwen ontvoerd worden en daarna binnen een kort tijdbestek dood gevonden worden, hebben ze eigenlijk weinig aanknooppunten om deze zaak op te lossen, mede doordat de slachtoffers hoewel ze op elkaar lijken elk op een andere manier gedood zijn.
Quote: ‘Een geliefde, een moeder, een zus, een kind …vul maar in. In die richting moet u het zoeken. Hij heeft het verlies hoe dan ook nooit verwerkt, nooit geaccepteerd.’
Zal het de rechercheurs lukken om dit raadsel op te lossen en de dader te vinden?
Mijn mening Het is een boek met twee verhalen door elkaar verweven en de korte hoofdstukken switchen steeds tussen gebeurtenissen in het heden en het verleden van de vrouwelijke rechercheur en de dader. In het begin wist ik niet zo goed wat is hiervan moest verwachten en waar het verhaal naartoe zou gaan. Pas bij het derde deel van dit boek begon ik met meer enthousiasme te lezen. Je krijgt uiteindelijk een goede inkijk in de ingenieuze denkwijze van de dader en hoe hij zo geworden is. Al met al had ik van tevoren meer spanning in het verhaal verwacht.
Een erg leuke quote uit dit boek vond ik: : ‘Wist je dat een politierechter in Alkmaar ooit heeft bepaald dat je een overijverige parkeerwachter “mierenneuker” mag noemen? Het is volgens hem geen belediging, omdat je het ook kunt opvatten als compliment, namelijk dat je overdreven nauwkeurig je werk doet. Wie ben ik om de edelachtbare tegen te spreken?’
Pas toen ik de auteur op ging zoeken zag ik dat dit het derde deel van een trilogie was. Achteraf had ik deze graag eerst gelezen om de vrouwelijke rechercheur beter te kunnen volgen/begrijpen, maar had er ook geen last van dat ik dit niet eerder wist.
Conclusie Het verhaal komt langzaam op gang, maar zodra het eenmaal loopt krijg je er meer grip op. De auteur weet de misdaden en het psychologische spelletje van de dader uiterst gruwelijk en uitvoerig te beschrijven, wat een pré is voor dit boek. Het geeft daarnaast net zoals meerdere thrillers een inkijk in het leven van de rechercheur, hoewel niet erg breed verteld en van de dader, zijn drijfveren en hoe hij zo geworden is. Erg leuk dat dit alles in zich Nederland afspeelt waardoor je het idee hebt dat het dichtbij huis gebeurd is.
Koud zonder jou is het derde een laatste deel rond rechercheur Bianca van Dijk. Voor mij was het een kennismaking met het werk van Igor Znidarsic. Het is dus niet noodzakelijk de eerdere delen gelezen te hebben om dit verhaal te kunnen volgen. Dit deel is echter wel een uitnodiging dat alsnog te gaan doen.
Het boek gaat over het recherche-duo- Bianca en Joris. Ze krijgen te maken met een reeks moorden die plaatsvinden in de Achterhoek. Iedere keer is het slachtoffer een volle vrouw, rond de veertig en blond. Ondanks de weinige aanwijzingen gaat het team al snel uit van een seriemoordenaar.
Het boek is geschreven in 4 delen. In ieder deel wordt over een slachtoffer geschreven. Ieder deel is gewijd aan een slachtoffer. Daar tussendoor lopen flashbacks van Bianca en de dader. Het geeft de lezer een beeld waarom die personages zijn wie ze zijn.
De Auteur heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl. De hoofdstukken zijn niet al te lang. Het boek is dan ook zeer moeilijk weg te leggen. De hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt, je kunt je een beeld vormen over hun doen en laten. Ook de locaties zijn beeldend omschreven. Je voelt je echt in de Achterhoek.
Het feit dat al snel duidelijk is wie de dader is neemt iets van de spanning weg. Niet alle spanning want nu ben je als lezer benieuwd wat de beweegredenen zijn van de dader. Daardoor blijft het boek toch iets van zijn spanning houden en blijf je als lezer geprikkeld om te lezen. Je wilt weten hoe het afloopt. Een afloop die toch nog lekker spannend is.
Samengevat : Een heerlijk boek die het lezen zeker waard is. Een boek dat je prikkelt, nieuwsgierig maakt waardoor je het boek zo uit hebt en eigenlijk meer wilt van Bianca en haar team.
Een Nederlandse thriller in de traditie van Columbo: van bij het begin weet de lezer wie de dader is. De spanning zit hem in het volgen van de inspanningen van de speurders om uit te vinden op welke manier zij de dader traceren. En natuurlijk om te zien of ze de dood van het laatste slachtoffer kunnen voorkomen.
Dit is al het derde boek van Igor Znidarsic met het speurdersduo Bianca en Joris in de hoofdrol. Het is een psycholisch sterk boek, maar toch geen pscychologische thriller. Bianca evolueert enorm, van complete workaholic die amper beseft dat ze haar gezin op het spel zet tot een vrouw die haar gezin eerst zet en haar werk de juiste plaats in het geheel geeft. Dat vloeit voort uit de ineenstrengeling van twee verhaallijnen, Bianca in het heden met haar trauma die in het reine komt met de gebeurtenissen uit haar verleden, die ook gedetailleerd uit de doeken worden gedaan. De twee andere verhaallijnen betreffen Hennie, ook de ineenstrengeling van het heden dat voorvloeit uit gebeurtenissen uit het verleden.
De sobere woordvoering en de korte hoofdstukken komen zowel overeen met het karakter van Bianca als de psychopatische aard van Hennie, beide komen goed tot hun recht. Een meeslepend en filmisch epos. Zoals gebruikelijk blijven de speurders tijdens hun speurtocht buiten de eigenlijke aktie van de crimineel. Het einde komt dan ook totaal overwacht wanneer het speurdersduo van buitenstaanders tot deelnemers evolueren, van jagers naar wild. Met die perspektiefwisseling komen we eigenlijk in het hard-boiled detective genren terecht.
Erg boeiend, je blijft lezen door de spanning maar ook doordat de korte hoofdstukken uitnodigen om net nog 1 hoofdstukje meer te lezen. Erg prettig leesbaar, geen moeilijke woorden of te lange, beschrijvende zinnen. Vlotte dialogen en veel aktie. Vooral ontspannend, grote concentratie of veel nadenken is niet vereist.
++ ‘De opwinding is vergelijkbaar met het besef dat je werphengel opeens kromtrekt en je de weerstand via je pols tot in je schouders voelt: heeft het kunstaas zich vastgehaakt aan een verzopen boomtak of heeft een forse snoek toegehapt’ ++
Oorspronkelijke titel: Koud zonder jou ISBN: 978 90 452 1251 7 Uitgegeven door: Karakter Uitgevers Pagina’s: 320 Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️, ½ ⭐️
Igor Znidarsic is journalist en schreef onder andere voor HP/De Tijd, NRC Handelsblad en De Groene Amsterdammer. Zijn wieg stond in Slovenië in voormalig Joegoslavië, hij kwam in 1968 op zijn elfde jaar met zijn ouders naar Nederland. Hij schreef eerder twee semi-autobiografische romans; Diepgevroren makrelen en De zevende zuster. De blindganger was zijn thrillerdebuut waarin de lezers kennismaken met het rechercheurs duo Bianca van Dijk en Joris Vischjager. Na De uitverkorene verscheen onlangs het derde deel; Koud zonder jou.
Oost Nederland wordt opgeschrikt als er kort na elkaar vrouwen verdwijnen en hun dode en verminkte lichaam, gedumpt in de bossen, wordt gevonden. Het concept lijkt steeds hetzelfde, fietsende vrouwen die lichamelijk wel overeenkomsten met elkaar vertonen worden overmeesterd en meegenomen. Achtereenvolgens verdwijnt Josina van der Sluis en Liesbeth Kleyn en daarmee is het nog niet voldoende. Het speurdersduo Van Dijk - Vischjager staat voor een groot raadsel en de enige zekerheid lijkt te zijn dat beide vrouwen door dezelfde persoon om het leven is gebracht. De gedachte met een seriemoordenaar te maken te hebben nadert steeds meer de werkelijkheid…
++ ‘Hij sloeg het leeslampje naast het bed kapot, trapte vervolgens het nachtkastje aan diggelen, smeet de la door de kamer waarbij een brillenkoker en een doos tissues werden gelanceerd’ ++
In deze whydunnit staat de schijnwerper niet alleen op het populaire rechercheteam gericht maar ook op de verwrongen jeugd van Hennie van Eik. Daarnaast wordt het oude probleem van de nog steeds niet opgeloste verdwijning van Bianca’s zus Lotje, weer op tafel gelegd. Door de jaren heen is er zijn er zoveel nieuwe technieken beschikbaar gekomen dat wordt besloten het onderzoek weer te openen van deze cold case. Voor Znidarsic is dit derde deel zowat een herhaling van zetten. De opzet van de plot is gelijk aan de eerdere twee delen; gebeurtenissen vinden plaats of hebben eerder plaatsgevonden en het is aan de lezer om ze op je juiste plek op de tijdlijn te plaatsen. En daar moet over nagedacht worden omdat zowel het verleden als heden voor diverse personages van belang zijn. Voor de vaste lezers is het allemaal als gesneden koek, voor de pas aangesloten lezers wordt het even wennen. Maar de auteur heeft zijn personages zo sterk neergezet dat het voor deze tweede groep nooit een echt probleem wordt.
Door de manier waarop de plot is opgebouwd is de identiteit van de dader al vrij snel bekend en dat is ook de bedoeling geweest van de auteur. Het zwaartepunt is ook hier weer het ‘waarom’ van de acties. Dat is voor Znidarsic geen onbekend terrein want zo zijn beide eerdere verhalen ook opgebouwd. De spanning gaat naar een climax als duidelijk wordt dat protagonist en antagonist steeds dichter naar elkaar komen en een confrontatie derhalve niet kan uitblijven. En dan doet de auteur waar hij goed in is, direct weergeven als ware het een ooggetuigenverslag van een journalist die alles vanuit een verdekte positie heeft opgetekend. De schrijfstijl is duidelijk, herkenbaar van de eerdere delen. Door de gekozen stijl van directheid en korte zinnen blijft het snel, door de muziek die door het hele verhaal wordt genoemd en die je ook kunt luisteren krijgt het verhaal al meteen een extra dimensie, zoals je dat in series en films ook kunt hebben. Toch lonkt het gevaar voor de auteur van te veel van hetzelfde waardoor de voorspelbaarheid zich ook laat gelden. De lezer wil ook worden verrast door onverwachte gebeurtenissen die weer plotwendingen tot gevolg hebben en daar is het derde deel niet zo rijkelijk van voorzien. De vlotte dialogen en veel acties zijn makkelijk te consumeren maar kunnen ook als valkuil worden beschouwd. De schrijfstijl zorgt voor een ontspannen leesavontuur wat impliceert dat een grote concentratie of veel nadenken niet wordt vereist. Echte uitdagingen voor de lezer om mee te rechercheren en diverse opties open te houden, zijn er niet. Daar zal de auteur in zijn volgende avonturen even bij stil moeten blijven staan…
Wanneer er in de Achterhoek binnen een paar weken de lichamen van twee vrouwen worden gevonden, staan rechercheurs Joris Vischjager en Bianca van Dijk voor een raadsel. Een derde lijk in een greppel doet het duo vermoeden dat het hier om dezelfde dader gaat die op een bepaald type valt: stevige vrouwen van begin veertig, met lang blond haar. Bianca en Joris zetten alles op alles om de dader te vinden, maar zetten hierbij meer op het spel dan ze ooit hadden verwacht.
'Koud zonder jou' van journalist Igor Znidarsic is het derde deel uit de reeks met recherche-duo Bianca en Joris in de hoofdrol. Zowel zijn thrillerdebuut De blindganger als het twee deel uit de reeks De uitverkorene werden genomineerd voor De Gouden Strop. Hoewel dit het slot van de reeks is, is het boek ook prima als losstaand verhaal te lezen.
Igor Znidarsic heeft een prettige schrijfstijl zonder moeilijk taalgebruik waardoor het verhaal makkelijk en snel leest. Aan de hand van kleine omschrijvingen kun je de locatie of situatie goed inbeelden, waardoor je het gevoel krijgt dat je daadwerkelijk vanaf de zijlijn meekijkt. Geen ellenlange beschrijvingen van de omgeving, een gebeurtenis of het personage, maar precies de juiste details om voldoende informatie te geven. Het is makkelijk om je in te leven in de personages, al zal lang niet iedereen zich met een van de karakters kunnen identificeren.
De plot is op een rustige manier uitgewerkt waardoor de spanning toeneemt naar mate je verder in het verhaal komt. Zeker richting het einde volgt er een spetterend slotstuk. Het onderwerp is niet helemaal origineel, maar wel op een mooie manier uitgewerkt. Om de spanning te versterken en net wat meer angst op te roepen gedurende het hele verhaal, had er wellicht net wat meer diepgang in de uitwerking van de gebeurtenissen mogen zitten. Je weet al vrij snel wie de dader is waardoor die spanning al wegvalt. Daarbij is het verhaal is opgedeeld in vier delen waarbij bij ieder deel het verhaal een soort van opnieuw begint. De rode draad van het verhaal loopt door, maar eigenlijk heb je per deel een nieuwe verhaallijn. Hierdoor gaat de spanning ook een beetje in pieken en dalen. Toch weet Igor Znidarsic door het wisselende perspectief en een mooie uitwerking de nieuwsgierigheid vast te houden. Deze perspectiefwisselingen houden de vaart er goed in en geven je beetje bij beetje de informatie die je nodig hebt om je een goed beeld te kunnen vormen van de personages.
De personages op zichzelf maken geen heel erg grote groei door in dit deel, maar je leert ze wel steeds beter kennen. Je leert ze zodanig kennen (als je de voorgaande delen niet hebt gelezen) dat je een prima beeld kunt vormen van wie je voor je hebt. Wanneer je de eerdere delen wel gelezen hebt, verklaart de achtergrondinformatie van bepaalde personages meer over de handelingen die daaruit voortvloeien. Zeker voor wat betreft Bianca en de gebeurtenissen in haar jeugd. De verhaallijn vanuit de dader is erg interessant om te lezen en je krijgt duidelijk inzicht in waarom hij de persoon is geworden die hij nu is en waarom hij de moorden pleegt.
Al met al heeft Igor Znidarsic met 'Koud zonder jou' weer een mooie thriller afgeleverd. Hoewel de echte spanning van een zinderende thriller ontbreekt, maakt de manier waarop de plot is uitgewerkt veel goed. 'Koud zonder jou' is een mooie en vooral realistische thriller waarbij niet alleen het verhaal centraal staat, maar waarin ook de psychologische kant van de dader op mooie manier belicht wordt. De nieuwsgierigheid en de vaart blijven er gedurende het verhaal in en voordat je het weet heb je dit boek uit!
In Koud zonder jou hoef je als lezer niet op zoek te gaan naar de dader. De schrijver valt direct met de deur in huis en laat de lezer bij de eerste bladzijden al kennis maken met Hennie, die op het punt staat zijn eerste ontvoering uit te voeren. Eens de ontvoering gelukt is, neemt hij de dames, die allen aan eenzelfde profiel voldoen (blond lang haar, niet te mager, middelbare leeftijd), mee naar zijn zelfgemaakte escaperoom. Wanneer de dames in de escaperoom zijn, moeten ze opdrachten tot een goed eind proberen te brengen. Ze krijgen allen op deze manier nog een kans om te ontsnappen. Wanneer je als lezer kennis maakt met de escaperoom en de opbouw er van, besef je dat je met een héél ingenieuze dader te maken hebt. Hoe verder je in het boek leest, hoe beter je Hennie leert kennen. Door middel van flashbacks, krijgen we inzicht op zijn jeugd en zijn “relatie” met zijn ouders, vooral de relatie met zijn moeder wordt gedetailleerder verteld, een mooi voorbeeld van het Oedipuscomplex. Op deze manier kunnen we (proberen) te verstaan waarom Hennie deze misdaad doet.
Bianca en Joris zijn de inspecteurs die de jacht op Hennie openen. Beide personages leren we persoonlijk niet zo goed kennen,we volgen ze vooral in hun zoektocht naar Hennie. Een zoektocht die spannend is, tot de ultieme tip wordt gegeven, dan wordt de spanning nog groter en gebeuren er zaken die ik totaal niet zag aankomen.
Het plot van het boek kon wel beter uitgewerkt worden. Terwijl je in de eerste hoofdstukken alles heel uitgewerkt te lezen krijgt, gebeurd het plot van het boek nogal snel en is alles minder gedetailleerd beschreven. Beetje een gemiste kans voor de schrijver. Niettemin heb ik dit verhaal heel graag gelezen, en blijft het hangen.
Het boek zelf is opgedeeld in kleine hoofdstukken, wat er voor zorgt dat je zou blijven lezen. De schrijver gebruikt een vlot lezende schrijfstijl en goochelt niet met moeilijke woorden. De titel “Koud zonder jou” verwijst naar het leven zonder zijn moeder aan zijn zij en doorheen het boek wordt dit plaatje van André Hazes ook wel eens op de platenspeler gelegd bij Hennie thuis. Een heel passende titel voor dit verhaal.
Als leuk extraatje bij dit boek, heb je de link naar spotify, waarop je alle muziek kan beluisteren die in het verhaal voorkomt.
Ik mocht dit boek lezen voor de leesclub van Thrillers and More. Met dank aan Karakter uitgevers.
'Ik ken jou, ooit heb ik jou in een droom ontmoet. Ik ken jou, die glans in jouw ogen ken ik immers zo goed. En ik weet, die droom is iets wat mijn hoofd alleen maar voedt.' Dit versje zal je doen huiveren wanneer je weet dat er drie vrouwen zijn verdwenen. Die vrouwen van begin veertig fietsen op een verkeerd moment op een verkeerde plek en komen door een gestoorde geest nooit aan op de plek van bestemming. De thriller koud zonder jou is, na De blindganger en De uitverkorene, het afsluitende deel van de Bianca-trilogie. Ieder deel beschikt over een afgerond verhaal waardoor de boeken afzonderlijk van elkaar gelezen kunnen worden. In dit laatste deel toont schrijver Igor Znidarsic dat hij zich absoluut met de grote thrillerschrijvers mag meten. Wanneer je als lezer op de eerste pagina met de dader kennismaakt dan weet je dat het hier geen puntje-van-je-stoel-thriller betreft. Toch weet deze schrijver de spanningsboog zo te creëren dat je als lezer direct het verhaal ingezogen wordt. Met korte hoofdstukken en een snelle afwisseling van personages, leest het verhaal heerlijk vlot en is het een zeer toegankelijke thriller. Is ieder mens in staat om opzettelijk een moord te plegen? Gelukkig niet. Uit onderzoek blijkt dat we er regelmatig over fantaseren, maar daar blijft het ook bij. We zijn wel uiterst benieuwd naar de personen waarbij de grens van fantaseren en handelen vervaagd werd. Want wat waren hun drijfveren? En speelt de achtergrond van een persoon een grote rol in de ontwikkeling van het moorddadige brein? In koud zonder jou krijgen we een goed beeld van hoe een jongen opgroeit in een sociaal arm gezin en hierdoor, ook als volwassene, weinig contact heeft met de buitenwereld. Deze contactarmoede en de empathieloze opstelling naar de slachtoffers kunnen leiden tot weerzinwekkende gruweldaden. Als lezer ben je dan misschien al snel op de hoogte wie er achter de moorden zit, het recherche-duo Bianca van Dijk en Joris Vischjager tast nog volledig in het duister. Beetje bij beetje komt er steeds meer duidelijkheid over hoe de dader te werk gaat en wat voor persoonlijkheidskenmerken daarmee gepaard gaan. In het privéleven van Rechercheur Bianca loopt ook niet alles op rolletjes. De hoge werkdruk bij de politie vergt vaak veel van de agenten en het gezinsleven komt hierdoor op een tweede plek. Een essentiële boodschap voor een ieder die teveel tijd aan het werk besteedt. Er prijkt nimmer op een graf dat er zo hard gewerkt is, maar immer wie hij of zij intens liefhad. Koud zonder jou is een thriller die wanneer je eraan begint, niet meer weg kunt leggen.
Het was het eerste boek dat ik las van die schrijver en zal de andere nu zeker ook lezen. Goeie plot en een mooie beschrijving van de personages. Spannend, hoewel je al lang weet wie de sluipmoordenaar is, maar zijn motieven worden, via aparte hoofdstukken knap uit de doeken gedaan. leest als een trein.