Samotność - największa obawa ludzkości. Czai się w kątach, wyczekuje. Zawsze gotowa do ataku.
Nocna przejażdżka pociągiem wydawała się dobrym sposobem na ucieczkę przed samotnością. Górski krajobraz za oknem, monotonny stukot kół. I pewien pasażer w żółtej kurtce... Czy rzeczywiście uda się uciec?
Slovenský experimentálny spisovateľ a publicista. Vyštudoval históriu a filozofiu na Univerzite Mateja Bela v Banskej Bystrici. Na širšiu scénu vstúpil v roku 2001 ako kmeňový autor internetových stránok G.O.M.. Pracuje ako historik-kurátor a televízny redaktor. Získal Cenu literárneho fondu za publicistiku. Jeho reportáž Kontroverzná tabuľa získala prvé miesto v kategórii publicistika a Cenu diváka na celoslovenskej prehliadke tvorby lokálnych televízií Workshop 2008. Vyhrala aj prvé miesto v kategórii publicistika na česko - slovenskej filmovej prehliadke KAFKA 2008. V máji 2007 Karika prednášal o mágii v postmodernizme na Prírodovedeckej fakulte Karlovej Univerzity v Prahe. V jeseni 2007 na objednávku Žilinského samosprávneho kraja vytvoril textovo-grafickú výstavu Sto rokov od tragédie v Černovej. Bola vystavená v Bruseli a Národnej Rade Slovenskej Republiky. V desiatich exemplároch sa pod záštitou Matice Slovenskej stala aj celoslovenskou školskou výstavou. Je autorom stálej expozície Život a dielo Andreja Hlinku v Liptovskom múzeu v Ružomberku. Vo vydavateľstve Vodnář publikoval knihy Slovanská magie (2003), Zóny stínu (2005), Magie peněz (2008) a Brány meonu (2009). Vo vydavateľstve Ikar mu vyšli knihy Mágia peňazí (2007) a K.P.M.P.Z. (2007). Prispieva do amerického Konton Magazine, britského Chaos International Magazine a nemeckého Instrumentum. Niektoré jeho texty boli vybraté a publikované v knižnej antológii The Best of Konton amerického vydavateľstva Konton Publishing a v britsko-americkej antológii Manifesting Prosperity. Svojimi textami prispel tiež do viacerých kníh Josefa Veselého. Venuje sa aj próze - poviedky mu vyšli v časopisoch RAK a Fantázia. Zameriava sa na vytváranie postmodernistických textových koláží zlučujúcich inak nezlúčiteľné a nesúmerateľné diskurzy a prístupy. Vedľa seba kladie prísne metodické postupy a poznatky rôznych vedeckých disciplín, spolu s výrazným momentom iracionálna, snových rozmerov bytia a intuicionizmu. Nevyhýba sa pri tom ani inšpirácii z obskúrnejších zdrojov, akými sú napríklad rôzne duchovné tradície minulosti, či tvorba autorov ako Howard P. Lovecraft, Aleister Crowley, Carlos Castaneda, Kenneth Grant, William S. Burroughs, Terry Pratchett… Filozofickými východiskami sú mu prevažne diela existencialistov (Sartre, Camus, Heidegger), Nietzsche a postmodernistická filozofia (Foucault, Derrida). Sám sa hlási predovšetkým k odkazu experimentálnych mysliteľov akými sú Ramsey Dukes, Peter J. Carroll, Robert A. Wilson, Hakim Bey a ďalší. Druhú oblasť jeho tvorby predstavujú experimentálne knihy a texty zamerané na hľadanie a rozvíjanie sviežich, alternatívnych a nekonformných praktických prístupov k rôznym životným oblastiam, problémom a situáciám. Vo svojom experimentovaní s významom textu v postmodernej spoločnosti používa techniky striedania paradigiem, rôzne alter-egá, postupy textovej liberácie, dočasnej viery, mystifikáciu a prvky výstrižkovej metódy.
Spinoff "Ciemności", jej prequel, czy kontynuacja? W każdym razie bardzo fajne opowiadanie i jako samozwańczy największy fan twórczości Kariki w Polsce niniejszym zwracam się z uprzejmą prośbą o przetłumaczenie i wydanie w naszym kraju całej twórczości tego wybitnego słowackiego pisarza.
Nie wiem co o tym myśleć. Opowiadanie bardzo w stylu Kariki, nawet bym powiedziała, że za bardzo porównując do tego "Ciemność". Nie jest złe, jednak oczekiwałam czegoś więcej. Wciąż "Szczelina" była najlepsza.
Kompletnie nie spodziewałem się co to będzie za książka, a raczej opowiadanie. Mroczny klimat pojawił się znienacka, jednocześnie zaciekawił mnie jeszcze bardziej do zobaczenia zakończenia. Była to bardzo krótka przygoda, gdyż książka ma z 34 strony ale mimo to była bardzo ciekawa i polecam sprawdzić chociaż z ciekawości.
Choć "Samotność" nie umywa się do "Szczeliny", to jednak przyjemnie mi się czytało to opowiadanie. Dużo krwi, ale przede wszystkim porządna dawka grozy, jak to u Kariki, a zakończenie zaskakujące. Super!
Na wstępie chciałam zaznaczyć, że choć bardziej moje gusta leżą po stronie fantastyki i romansow, tak pióro Jozefa Kariki niesamowicie mnie wciągnęło. Zaczęło się od Szczeliny, gdzie sama atmosfera książki i fakt, że “jest oparta na faktach”, spędzało mi sen z powiek przez długi długi czas. Zapragnęłam poznać inne książki od autora - może też mnie wciągną? Skusiła mnie Samotność, nowelka która miała mnie przekonać, czy to wszystko jest dla mnie. I teraz już wiem, że nie mogę się doczekać, aż sięgnę po następne tytuly. Nowelka przez cały czas trzyma w napięciu, jest zarówno łatwa jak i skomplikowana, czuć z niej niesamowite pokłady niepokoju i… samotności. A plot twist na końcu całkowicie mnie rozbroił. Z mojej strony mocne cztery gwiazdki i biorę się za kolejne książki!
Mam słabość do książek z pokręconą fabułą, czego zupełnie nie spodziewałam się po Karice. Wcześniej przeczytałam jego dwie świetne powieści: Szczelina i Strach, które serdecznie polecam fanom literatury grozy, zwłaszcza tym, którzy lubią dreszczowce, ale bez całkowitej psychozy.
Samotność to książka, która zdecydowanie mnie zaskoczyła - przede wszystkim zakończeniem, za które daję 5 *. Ogromnym plusem jest to, że autor spróbował innej techniki pisarskiej, co wypadło świetnie. Dodatkowo, książkę można pochłonąć w jeden wieczór, więc idealnie nadaje się na zabicie czasu.
Dla mnie dobra książka musi wywołać emocje - jeśli na koniec nie wyglądam tak: 😮 to nie warto czytać! Samotność spełniła te oczekiwania.
Karika zajmuje u mnie bardzo wysokie miejsce, plasując się gdzieś pomiędzy Camillą Läckberg a Friedą McFadden. Polecam wszystkim, którzy szukają mrocznej, intrygującej lektury.
Autora nie znałam, ale wielu znajomych z LC pozytywnie się na jego temat wypowiadało, więc i ja postanowiłam sięgnąć po „Samotność”.
„Siedziałem więc i wciąż mieliłem to nic w głowie, przyglądałem mu się z każdej strony.”
Początek wydaje się mocno filozoficzną rozprawą o samotności jako zewnętrznym bycie, który może człowieka dogonić, a potem robi się mrocznie, niebezpiecznie i krwawo. Nie chcę zbyt wiele zdradzać, ale jeśli lubicie klimatyczne scenerie grozy to myślę, że „Samotność” może pozytywnie was zaskoczyć. Warto poświęcić chwilę na to dość krótkie opowiadanie. Polecam :)
Fajny pomysł, ale realizacja słabiutka. Zamiast poczuć samotność bohatera w jego zachowaniu i tym jak traktują go inni, autor serwuje nam kilkustronnicowy opis w stylu "czuję się samotnie ale tak jakoś inaczej". Karika ciągle gra w czwartej lidze, trzymam kciuki za awans.