Οι παράξενες ιστορίες της κυρίας Φι

by Foteini Tsalikoglou, Φωτεινή Τσαλίκογλου

Μα δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος να μην πιστεύει ένας άνθρωπος στο θαύμα. Τα λόγια του Πασκάλ ασπάζεται η κυρία Φι και ενδίδει στο απροσδόκητο, στο απίθανο που παραμονεύει σε κάθε μας βήμα.

Γιατί η ζωή, έτσι όπως είναι, δεν μας είναι αρκετή και η κυρία Φι εννοεί να ζήσει. Με πόνο, με αβεβαιότητα, με συντριβή, με γέλιο, με έκσταση, ακόμα και με χαμό, αλλά εννοεί να ζήσει. Και στο τέλος, ποιος ξέρει; Ίσως καταφέρει να γιατρέψει το γιο της, που πάσχει από μια παρατεταμένη και ακατανόητη θλίψη.

Οι παράξενες ιστορίες της κυρίας Φι είναι αναπάντεχες, ευρηματικές, ανοιχτές σε ένα μέλλον που έτσι κι αλλιώς ανήκει μόνο στην έκπληξη.

160 pages, Hardcover

First published October 14, 2019

About the author

http://www.goodreads.com/author/show/...

Reviews

[Irini Gergianaki · Rating 5 out of 5]

Ας υποθέσουμε ότι βλέπεις ένα τεντωμένο σκοινί φτιαγμένο από ποίηση. Και εκεί έβλεπες να είναι απλωμένα κάθε λογής ρούχα ακριβά, βαριά παλτά, Τ-shirts, μεταξωτά εσώρουχα, τριμμένα ζεστά πουλόβερ, ρούχα που δε θα φορεθούν πια γιατί πέθανε αυτός που τα φορούσε και δεν τα χρειάζεται πια. Το σίγουρο είναι ότι κάθε ένα από αυτά ανήκει σε έναν διαφορετικό άνθρωπο και κρύβει ή αποκαλύπτει μια ιστορία.
Ας υποθέσουμε επίσης ότι το σύνολο αυτής της παράξενης εικόνας το βλέπεις μπροστά σου χωρίς να το περιμένεις και προσπαθείς (μάταια) να συνθέσεις, να αποδομήσεις ή να ερμηνεύσεις.

Δεν βρίσκω καλύτερο τρόπο να εξηγήσω γιατί έβαλα τα 5 αστεράκια στις Παράξενες Ιστορίες της κυρίας Φι. Όχι γιατί το "συνιστώ ανεπιφύλακτα". Αλλά επειδή δεν έχω ξαναδεί μια μπουγάδα να γίνεται έργο τέχνης, δεν έχω ξαναδεί τόσο παράξενες ιστορίες να συγκρατούνται από στίχους και κάθε στιγμή να μπορεί να τις πάρει ο αέρας. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ -ή σαν να υπήρξαν αλλά ξεπλύθηκαν- τόσο οι ιστορίες όσο φυσικά και η κυρία Φ.

[Poly · Rating 2 out of 5]

Έμεινα με την αίσθηση ότι υπήρξε μια βιασύνη να καταγραφούν όσο το δυνατόν περισσότερες ιστορίες σε πυκνό λόγο, εν είδει ποιητικής ίσως, το αποτέλεσμα, ωστόσο, μοιάζει με τις απόπειρες του γιου-δευτεραγωνιστή του βιβλίου. Θα προτιμούσα λιγότερες ιστορίες με περισσότερα αποσπάσματα ζωής.

Κρατάω μια φράση, "Μα η αλήθεια θα εξακολουθεί πάντα να είναι κάτι διαφορετικό από την ακρίβεια" και την ιστορία της πρώτης Μαρτίου για τον ατέρμονο αγώνα με τις λέξεις, που η συγγραφέας δίνει με πλήρη συνείδηση.

[Xristianaa · Rating 3 out of 5]

Σε αρκετές ιστορίες με αγγιξε με ένα απροσδιόριστο τρόπο. Αρκετά καλό !

[Fani *loves angst* · Rating 1 out of 5]

DNF at 55%

Ο σωστός τίτλος θα ήταν "Οι καταθλιπτικές ιστορίες της κυρίας Φι". Έκανα το λάθος να προσπαθήσω να το διαβάσω στην παραλία και με έπιασε η ψυχή μου. Μια σειρά πολύ σύντομων ιστοριών, πολύ, πολύ μα πάρα πολύ καταθλιπτικών -αναφέρονται σε θανάτους, πολλούς θανάτους, αυτοκτονίες και άτομα που υποφέρουν από βαριά κατάθλιψη (συνήθως αυτοί που έμειναν πίσω αλλά όχι μόνο)- χωρίς καμία σχεδόν αχτίδα αισιοδοξίας. Ίσως σε άλλη στιγμή της ζωής μου που θα είμαι πιο χαλαρή να μπορέσω να το ξαναπιάσω, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να το διαχειριστώ με τίποτα.