What do you think?
Rate this book
Tantos anos de silencio
O autor recrea nesta ambiciosa novela unha época de escuridade, paseos na madrugada, tiros nas cunetas, e corpos que sobreviven en covas devaixo das cociñas, mais tamén de utopías e soños de cambio, revolución e vida mellor. En efecto, todo é un soño feliz no pazo de Flavia ata que o 18 de xullo de 1936 comeza unha guerra que algúns aproveitan para urdir vinganzas que acaban deixando unha pegada misteriosa: umhas fosas comúns que agochan cinco corpos executados dun tiro na cabeza e un sexto esqueleto de muller que abraza contra o peito o libro dun poeta do que ninguén oíu falar. Ánxela, unha investigadora que garda a súa propia historia de violencia e dor, acepta dirixir a excavación das fosas e proponse deitar luz sobre todos os acontecementos dos primeiros días da guerra no pazo, pero axiña desexará tirar tamén do fío da identidade do misterioso poeta e da muller soterrada co libro. A través da investigación de Ánxela, iniciamos unha viaxe apaixonante entre 1936 e os nosos días en que descubriremos que o fascismo superou tempo e fronteiras.
242 pages, Paperback
First published January 31, 2020
50 people want to read
About the author
Francisco Castro
196 books13 followersFrancisco Castro Veloso, nado en Vigo o 27 de outubro de 1966, é un escritor e editor galego. En decembro de 2016 sucedeu como director a Víctor Freixanes á fronte da Editorial Galaxia.
Traballa desde hai anos como cronista cultural en varios medios galegos, e na actualidade na Editorial Galaxia. É autor do libro de relatos eróticos Xeografías, de A canción do náufrago, ambos de 2001, e do relato histórico Memorial do infortunio. En 2004 publicou Xeración perdida, novela coa que entra o lector no mundo das drogas, e Un bosque cheo de faias, que gañou o Premio Frei Martín Sarmiento. Recibiu en 2006 o Premio Blanco Amor de novela longa con Spam, que publica Galaxia.
En 2007 resultou gañador do Premio de Novela Manuel García Barros, concedido polo Concello da Estrada, coa novela As palabras da néboa, publicado por Editorial Galaxia. No mesmo ano publica O ceo dos afogados que foi finalista do premio Fundación Caixa Galicia e que recibiría o Frei Martín Sarmiento como mellor libro do ano.
En 2009 obtivo o Primeiro Accésit e Pluma de Prata no I Certame de Xornalismo de Opinión Raimundo García ‘Borobó’ polo seu artigo titulado "Borobó despedido". Tamén neste ano publicou na colección Árbore de Galaxia a novela Chamádeme Simbad (Lista de Honra de IBBY 2012) e Premio Frei Martín Sarmiento 2011, e ao ano seguinte, a novela xuvenil, O segredo de Marco Polo.
A finais do ano 2010 foi nomeado presidente de GALIX (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil), cargo que desenvolveu ata finais de 2015. No ano 2011 publica unha novela para adultos titulada In Vino Veritas.
No ano 2013, a súa novela O corazón da Branca de neve resultou gañadora da 13 edición do Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia.
Xaime Toxo, Francisco Castro, Víctor Freixanes, Fina Casalderrey, Xesús Alonso Montero, na presentación de Unha ducia de galegos, en Pontevedra o 08/10/2017
En 2014 publicou a novela Tes ata as 10 e en 2016 Amor é unha palabra coma outra calquera.
En 2016 pasou a ocupar o cargo de director na Editorial Galaxia, sucedendo no posto a Víctor F. Freixanes.
Traballa desde hai anos como cronista cultural en varios medios galegos, e na actualidade na Editorial Galaxia. É autor do libro de relatos eróticos Xeografías, de A canción do náufrago, ambos de 2001, e do relato histórico Memorial do infortunio. En 2004 publicou Xeración perdida, novela coa que entra o lector no mundo das drogas, e Un bosque cheo de faias, que gañou o Premio Frei Martín Sarmiento. Recibiu en 2006 o Premio Blanco Amor de novela longa con Spam, que publica Galaxia.
En 2007 resultou gañador do Premio de Novela Manuel García Barros, concedido polo Concello da Estrada, coa novela As palabras da néboa, publicado por Editorial Galaxia. No mesmo ano publica O ceo dos afogados que foi finalista do premio Fundación Caixa Galicia e que recibiría o Frei Martín Sarmiento como mellor libro do ano.
En 2009 obtivo o Primeiro Accésit e Pluma de Prata no I Certame de Xornalismo de Opinión Raimundo García ‘Borobó’ polo seu artigo titulado "Borobó despedido". Tamén neste ano publicou na colección Árbore de Galaxia a novela Chamádeme Simbad (Lista de Honra de IBBY 2012) e Premio Frei Martín Sarmiento 2011, e ao ano seguinte, a novela xuvenil, O segredo de Marco Polo.
A finais do ano 2010 foi nomeado presidente de GALIX (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil), cargo que desenvolveu ata finais de 2015. No ano 2011 publica unha novela para adultos titulada In Vino Veritas.
No ano 2013, a súa novela O corazón da Branca de neve resultou gañadora da 13 edición do Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia.
Xaime Toxo, Francisco Castro, Víctor Freixanes, Fina Casalderrey, Xesús Alonso Montero, na presentación de Unha ducia de galegos, en Pontevedra o 08/10/2017
En 2014 publicou a novela Tes ata as 10 e en 2016 Amor é unha palabra coma outra calquera.
En 2016 pasou a ocupar o cargo de director na Editorial Galaxia, sucedendo no posto a Víctor F. Freixanes.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
June 28, 2021
“Tanta felicidade, de verdade, xustifica unha vida e tantos anos de silencio”
Todo é un soño feliz no pazo de Flavia ata que 0 18 de xullo de 1936 comeza unha guerra que algúns aproveitan para urdir vinganzas que acaban deixando unha pegada misteriosa: unhas fosas común qu agochan cinco corpos executados dun tiro na cabeza e un sexto esqueleto de muller que abraza contra opeito o libro dun poeta do que ninguén oíu falar. Ánxela, unha investigadora que garda a súa propia historia de violencia e dor, acepta dirixir a excavación das fosas e proponse deitar lux sobre todos os acontecementos dos primerios días da guerra no pazo, pero axiña desexará tirar tamén do fío da identidade do misteiroso poeta e da muller soterrada co libro. Através da investigación de Ánxela, iniciamos unha viaxe apixonante entre 1936 e os nosos días en que descubriremos que o fascismo superou tempos e fronteiras.
Que sorpresa que foi esta novela. Cheguei a ela na miña libraría de confianza, ollando as novidades, atopei esta portada con un título que xa vaticinaba algo atractivo, e non me equivoquei.
Ó longo da miña vida sempre sentín fascinación polas historias ambientas na Guerra Civil ou no Franquismo, historias que foron chegando para quedarse no meu corazón, historias de historias, historias de heroes xa olvidados, historias de dor, de sufrimentos. Historias de silencio, acaladas durante anos. Porque diso trata ‘Tantos anos de silencio’: do dor da Guerra, das consecuencias de tres anos de medo, de sufrimento, de agochadas. Anos escuros, e as súas consecuencias.
Atopamos aquí unha historia de amor, como seguro tantas houbo hai xa 84 anos. Unha historia que narra como non so as diferenzas políticas, senon tamén os celos, o desamor, as paixóns máis baixas do ser humano, toman protagonismo nesta novela. A historia de Ana, unha muller soterrada nunha fosa común, atopada cun libro adicado a ela por un descoñecido poeta, Ramón Gándara. A historia da valentía de Ana, unha muller cuxo recordo durmiu baixo terra durante anos, e tamén no corazón do home a amaba.
O que máis quero destacar deste libro é a crueza coa que narra os feitos. Non se pode romantizar un periodo como o foi a Guerra Civil. Nesta novela somos testemuñas de como o pobo español viuse obrigado a agocharse, a deixar as súas casas, a fuxir. Lendo o libro entráronme moitas ganas de coñecer os lugares que na novela nomean, como por exemplo a famosa Illa de San Simón, na que durante este periodo, fusilouse a moitísima xente.
Teño que recoñecer que houbera obviado a narración do presente, aínda que entendo que é o marco no que descubrimos as vidas dos protagonistas, a vida de Ana, de Emilio Varela, de Ramón Gándara e de Darío Rocha.
‘Tantos anos de silencio’ é unha novela atemporal, necesaria. Un relato dun amor en tempos de guerra. Un relato dunha guerra en Galicia. Un relato duro e doloroso. Un relato que, unha vez máis, removerá os sentimentos e as conciencias de moitos, e faranos reflexionar sobre a importancia da memoria histórica.
Acordarvos de non olvidar nunca.
↓ ↓ ↓
Reseña en español
¡Qué sorpresa que ha sido esta novela! Llegué a ella en una de mis múltiples visitas a mi librería de confianza, ojeando las novedades, me encontré con esta portada y con un título que ya vaticinaba algo atractivo, y no me equivoqué.
A lo largo de mi vida siempre he sentido fascinación por las historias ambientas tanto en la Guerra Civil como en el Franquismo, esas historias que fueron llegando para quedarse en mi corazón, historias de historias, historias de héroes ya olvidados, historias de dolor, de sufrimiento. Historias de silencio, calladas durante años. Porque de eso trata ’Tantos nos de silencio’: del dolor de la guerra, de las consecuencias de tres años de miedo, de sufrimiento.. Años oscuros y sus consecuencias. Encontramos aquí una historia de amor, como seguro que hubo tantas hace 84 años. Una historia que narra como no solo las diferencias políticas, sino también los celos, el desamor, las pasiones más bajas del ser humano, toman el protagonismo en esta novela. La historia de Ana, una mujer enterrada en una fosa común, a la que encuentran con un libro dedicado a ella y escrito por un desconocido poeta, Ramón Gándara. Es la historia de valentía de Ana, una mujer cuyo recuerdo durmió muchos años bajo tierra, y también en el corazón del hombre que la amaba.
Lo que más quiero destacar de esta libro es la crudeza con la que narra los hechos. No se puede (ni se debe) romantizar un periodo como lo fue la Guerra Civil. En esta novela somos testigos de como el pueblo español se vio obligado a esconder, a dejar sus casas, a huir. Leyendo el libro me entraron muchas ganas de conocer los lugares que aparecen en la historia, como por ejemplo la isla de San Simón, isla que sirvió como lugar de fusilamiento a aquellos contrarios al bando sublevado.
Tengo que reconocer que hubiese obviado la narración del presente, aunque entiendo que es el marco en el que descubrimos las vidas de los protagonistas, de Ana, de Emilio, de Ramón Gándara y de Darío Rocha.
‘Tantos anos de silencio’ es una novela atemporal y necesario. Un relato de un amor en tiempos de guerra. Un relato de la guerra en Galicia. Un relato duro y doloroso. Un relato que, una vez más, removerá los sentimientos y las conciencias de muchos, y nos hará reflexionar sobre la importancia de la memoria histórica.
Recordar no olvidar nunca.
Todo é un soño feliz no pazo de Flavia ata que 0 18 de xullo de 1936 comeza unha guerra que algúns aproveitan para urdir vinganzas que acaban deixando unha pegada misteriosa: unhas fosas común qu agochan cinco corpos executados dun tiro na cabeza e un sexto esqueleto de muller que abraza contra opeito o libro dun poeta do que ninguén oíu falar. Ánxela, unha investigadora que garda a súa propia historia de violencia e dor, acepta dirixir a excavación das fosas e proponse deitar lux sobre todos os acontecementos dos primerios días da guerra no pazo, pero axiña desexará tirar tamén do fío da identidade do misteiroso poeta e da muller soterrada co libro. Através da investigación de Ánxela, iniciamos unha viaxe apixonante entre 1936 e os nosos días en que descubriremos que o fascismo superou tempos e fronteiras.
Que sorpresa que foi esta novela. Cheguei a ela na miña libraría de confianza, ollando as novidades, atopei esta portada con un título que xa vaticinaba algo atractivo, e non me equivoquei.
Ó longo da miña vida sempre sentín fascinación polas historias ambientas na Guerra Civil ou no Franquismo, historias que foron chegando para quedarse no meu corazón, historias de historias, historias de heroes xa olvidados, historias de dor, de sufrimentos. Historias de silencio, acaladas durante anos. Porque diso trata ‘Tantos anos de silencio’: do dor da Guerra, das consecuencias de tres anos de medo, de sufrimento, de agochadas. Anos escuros, e as súas consecuencias.
Atopamos aquí unha historia de amor, como seguro tantas houbo hai xa 84 anos. Unha historia que narra como non so as diferenzas políticas, senon tamén os celos, o desamor, as paixóns máis baixas do ser humano, toman protagonismo nesta novela. A historia de Ana, unha muller soterrada nunha fosa común, atopada cun libro adicado a ela por un descoñecido poeta, Ramón Gándara. A historia da valentía de Ana, unha muller cuxo recordo durmiu baixo terra durante anos, e tamén no corazón do home a amaba.
O que máis quero destacar deste libro é a crueza coa que narra os feitos. Non se pode romantizar un periodo como o foi a Guerra Civil. Nesta novela somos testemuñas de como o pobo español viuse obrigado a agocharse, a deixar as súas casas, a fuxir. Lendo o libro entráronme moitas ganas de coñecer os lugares que na novela nomean, como por exemplo a famosa Illa de San Simón, na que durante este periodo, fusilouse a moitísima xente.
Teño que recoñecer que houbera obviado a narración do presente, aínda que entendo que é o marco no que descubrimos as vidas dos protagonistas, a vida de Ana, de Emilio Varela, de Ramón Gándara e de Darío Rocha.
‘Tantos anos de silencio’ é unha novela atemporal, necesaria. Un relato dun amor en tempos de guerra. Un relato dunha guerra en Galicia. Un relato duro e doloroso. Un relato que, unha vez máis, removerá os sentimentos e as conciencias de moitos, e faranos reflexionar sobre a importancia da memoria histórica.
Acordarvos de non olvidar nunca.
↓ ↓ ↓
Reseña en español
¡Qué sorpresa que ha sido esta novela! Llegué a ella en una de mis múltiples visitas a mi librería de confianza, ojeando las novedades, me encontré con esta portada y con un título que ya vaticinaba algo atractivo, y no me equivoqué.
A lo largo de mi vida siempre he sentido fascinación por las historias ambientas tanto en la Guerra Civil como en el Franquismo, esas historias que fueron llegando para quedarse en mi corazón, historias de historias, historias de héroes ya olvidados, historias de dolor, de sufrimiento. Historias de silencio, calladas durante años. Porque de eso trata ’Tantos nos de silencio’: del dolor de la guerra, de las consecuencias de tres años de miedo, de sufrimiento.. Años oscuros y sus consecuencias. Encontramos aquí una historia de amor, como seguro que hubo tantas hace 84 años. Una historia que narra como no solo las diferencias políticas, sino también los celos, el desamor, las pasiones más bajas del ser humano, toman el protagonismo en esta novela. La historia de Ana, una mujer enterrada en una fosa común, a la que encuentran con un libro dedicado a ella y escrito por un desconocido poeta, Ramón Gándara. Es la historia de valentía de Ana, una mujer cuyo recuerdo durmió muchos años bajo tierra, y también en el corazón del hombre que la amaba.
Lo que más quiero destacar de esta libro es la crudeza con la que narra los hechos. No se puede (ni se debe) romantizar un periodo como lo fue la Guerra Civil. En esta novela somos testigos de como el pueblo español se vio obligado a esconder, a dejar sus casas, a huir. Leyendo el libro me entraron muchas ganas de conocer los lugares que aparecen en la historia, como por ejemplo la isla de San Simón, isla que sirvió como lugar de fusilamiento a aquellos contrarios al bando sublevado.
Tengo que reconocer que hubiese obviado la narración del presente, aunque entiendo que es el marco en el que descubrimos las vidas de los protagonistas, de Ana, de Emilio, de Ramón Gándara y de Darío Rocha.
‘Tantos anos de silencio’ es una novela atemporal y necesario. Un relato de un amor en tiempos de guerra. Un relato de la guerra en Galicia. Un relato duro y doloroso. Un relato que, una vez más, removerá los sentimientos y las conciencias de muchos, y nos hará reflexionar sobre la importancia de la memoria histórica.
Recordar no olvidar nunca.
March 4, 2025
Pocas veces un libro que me mandan leer para la escuela me encanta tanto. Al principio cuesta un poco engancharse a él, pero con el tiempo quedas atrapado en lo más profundo de la historia y no puedes parar de leerlo.
Francisco Castro consigue sorprenderte con el inesperado final que le da a la obra, aunque este te deje una rara sensación de tristeza en el pecho.
Francisco Castro consigue sorprenderte con el inesperado final que le da a la obra, aunque este te deje una rara sensación de tristeza en el pecho.
August 9, 2020
Novela que se lee en 2 ratos, bien desarrollada. Se hace eco de 2 problemas de actualidad, muy oportunista por lo que es causa de la calificación que le doy.
March 17, 2025
Cuando los prejuicios condicionan la posición del autor, es fácil que se deje llevar por el maniqueísmo haciendo que los personajes queden como caricaturas exageradas, lastrando el resultado final.
Si no fuera por esto, la novela sería más atractiva, ya que tiene buen ritmo y una composición original.
Si no fuera por esto, la novela sería más atractiva, ya que tiene buen ritmo y una composición original.
November 28, 2022
Anxela dirigirá la excavación de unas fosas comunes que desde la Guerra Civil aún se encuentran en el Pazo de Flavia en Galicia, la memoria popular cuenta que aquí se produjeron torturas y ejecuciones múltiples, de hecho encuentran una fosa común con seis cuerpos y a unos metros de esta también los restos de una mujer, que abraza un libro de un poeta al que nadie conoce
La novela mantiene dos líneas temporales así la investigación nos llevará al año 1936 para conocer los hechos del pasado y al actual propietario del Pazo, el teniente Darío Rocha, un hombre sanguinario, violento y autoritario, con el que Anxela tendrá que lidiar si quiere descubrir todos los enigmas del pasado
Una época oscura y trágica, de temores y venganzas; una trama en la que sabremos quién era esa mujer, como murió y porqué, con un giro final inesperado, sorprendente y emotivo que nos revelará que se oculta tras tantos años de silencio
La novela mantiene dos líneas temporales así la investigación nos llevará al año 1936 para conocer los hechos del pasado y al actual propietario del Pazo, el teniente Darío Rocha, un hombre sanguinario, violento y autoritario, con el que Anxela tendrá que lidiar si quiere descubrir todos los enigmas del pasado
Una época oscura y trágica, de temores y venganzas; una trama en la que sabremos quién era esa mujer, como murió y porqué, con un giro final inesperado, sorprendente y emotivo que nos revelará que se oculta tras tantos años de silencio
December 4, 2021
Este libro foi unha lectura obrigatoria de galego, así que non tiña moitas expectativas porque non tenden a gustarme. Quizais por iso desfruteino e sorprendeume tanto.
Conta unha historia ambientada na Guerra Civil Español, unha época da nosa Historia que me fascina e na que desexaría que houbera máis productos de ficción baseados. E trátase, sen dúbida, dunha historia fascinante, complexa e chea de grises, así coma de xiros inesperados. Tamén desfrutei moito das partes ambientadas na actualidade, especialmente do personaxe do dono do pazo, aínda que moitas veces só quería seguir lendo os capítulos no pasado.
Pero o que máis me fascinou desta novela foi o estilo, sobre todo o dos capítulos da Guerra Civil. Trátase dunha prosa chea de poesía, moi madura e que é un personaxe más da historia. Algúns compañeiros de clase queixáronse de que a facía demasiado difícil de entender (especialmente aqueles que a leron a noite anterior), mais eu penso que é do máis especial que ten esta historia.
Non obstante, os personaxes tampouco se quedan atrás e coñecemos a varios totalmente fascinantes e de cuxas aventuras lería outro libro enteiro. Gustoume moito a forma que tivo o autor de desenvolver as súas personalidades, así como da complexidade da que os dotou e a maneira na que nos fai empatizar con todos eles.
É unha historia dura en moitas ocasións polos temas que trata e que a min me fixo chorar en varios momentos pola súa crueza. Pero en ningún momento cae no morbo e sempre mostra unha sensibilidade exquisita.
Ademais, é unha novela moi adictiva debido ao misterio que imos descubrindo segundo pasamos as páxinas e aos xiros argumentais cos que conta. Sorprendoume cunha chea de cousas ao chegar ao final.
O principio pode pecar de lento e incluso de confuso por mesturar voces narrativas e liñas temporais sen dar indicación algunha, mais en canto te acostumas é unha auténtica marabilla. Paréceme unha moi boa lectura obrigatoria e recoméndoa totalmente, especialmente se vós interesa a Guerra CIvil Española.
Conta unha historia ambientada na Guerra Civil Español, unha época da nosa Historia que me fascina e na que desexaría que houbera máis productos de ficción baseados. E trátase, sen dúbida, dunha historia fascinante, complexa e chea de grises, así coma de xiros inesperados. Tamén desfrutei moito das partes ambientadas na actualidade, especialmente do personaxe do dono do pazo, aínda que moitas veces só quería seguir lendo os capítulos no pasado.
Pero o que máis me fascinou desta novela foi o estilo, sobre todo o dos capítulos da Guerra Civil. Trátase dunha prosa chea de poesía, moi madura e que é un personaxe más da historia. Algúns compañeiros de clase queixáronse de que a facía demasiado difícil de entender (especialmente aqueles que a leron a noite anterior), mais eu penso que é do máis especial que ten esta historia.
Non obstante, os personaxes tampouco se quedan atrás e coñecemos a varios totalmente fascinantes e de cuxas aventuras lería outro libro enteiro. Gustoume moito a forma que tivo o autor de desenvolver as súas personalidades, así como da complexidade da que os dotou e a maneira na que nos fai empatizar con todos eles.
É unha historia dura en moitas ocasións polos temas que trata e que a min me fixo chorar en varios momentos pola súa crueza. Pero en ningún momento cae no morbo e sempre mostra unha sensibilidade exquisita.
Ademais, é unha novela moi adictiva debido ao misterio que imos descubrindo segundo pasamos as páxinas e aos xiros argumentais cos que conta. Sorprendoume cunha chea de cousas ao chegar ao final.
O principio pode pecar de lento e incluso de confuso por mesturar voces narrativas e liñas temporais sen dar indicación algunha, mais en canto te acostumas é unha auténtica marabilla. Paréceme unha moi boa lectura obrigatoria e recoméndoa totalmente, especialmente se vós interesa a Guerra CIvil Española.
October 3, 2020
Unha historia de paseos na noite, de fusilamentos, de vinganza e de amor nunha época violenta da humanidade e que se rememora moitos anos despois de que ocorrera cando se intenta facer xustiza ao intentar devolverlle o nome, o corpo e a memoria a toda esa xente que quedou baixo terra e con un disparo na fronte.
Con un final sorprendente e que nos fai pensar en se dunha maneira ou doutra somos capaces de recuperar a memoria que nos fan perder.
Primeiro libro que leo do autor, pero dende logo con ganas de máis
Con un final sorprendente e que nos fai pensar en se dunha maneira ou doutra somos capaces de recuperar a memoria que nos fan perder.
Primeiro libro que leo do autor, pero dende logo con ganas de máis
March 21, 2021
Hacía tiempo que no me emocionaba tanto (y lloraba tanto) con una historia, o dos entrelazadas... Aunque era mi primera lectura en gallego no me ha costado nada y me lo he terminado en tres días. Triste y dura pero justamente como debió ser el momento que relata y que de ninguna manera debemos olvidar. No se cuando tiene de realidad y cuánto de ficción pero estoy segura de que cosas así ocurrieron y no hay que dejar que el silencio de convierta en olvido, precioso.
December 23, 2021
Encantoume.
Hai autores que se empirran en escribir un libro de 500 páxinas que non te leva a nada e este, con duascentas e pouco, plantexa toda unha historia ben ligada con xiros sorprendentes e outros que non tanto.
Custa entender partes das tramas secundarias ó intercalar todo á vez. Pero é un libro que che abre a mente é iso, nos tempos que estamos, é algo impagable.
A Guerra Civil a través dunha historia de amor? Cada quen que saque súas conclusións.
Hai autores que se empirran en escribir un libro de 500 páxinas que non te leva a nada e este, con duascentas e pouco, plantexa toda unha historia ben ligada con xiros sorprendentes e outros que non tanto.
Custa entender partes das tramas secundarias ó intercalar todo á vez. Pero é un libro que che abre a mente é iso, nos tempos que estamos, é algo impagable.
A Guerra Civil a través dunha historia de amor? Cada quen que saque súas conclusións.
August 31, 2020
Muy bonito. Retrata con dureza y con mucho realismo el impacto de la guerra civil en Galicia. Como vecinos de toda la vida se enfrentaron, la violencia que gobernaba todo... Y como el amor, tanto de pareja como el de familia, sobrevive a todo. Destacar el final, sorprendente, no te lo ves venir en ningún momento, al menos yo. Muy recomendable.
January 5, 2021
En ningún momento deixa de ser interesante, sempre queres leer o seguinte capitulo. O intercambio entre unha historia do pasado coa actualidade fai que quedes coas ganas de seguir.
May 28, 2021
Primeiro libro que leo do autor e deixame con corazón encollido.
January 3, 2024
Me costó mucho al principio, me pareció lento. Se enreda sin decir gran cosa. Pero luego la historia precipita los acontecimientos. Creo que podría haber profundizado más en el personaje principal.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews