ΔΕΝ είμαι εγώ!

by Αναστασία Αντωνάκη

Ένα αξαιρετικό, συγκλονιστικό και συγκινητικό βιβλίο - μυθιστόρημα για τις διατροφικές διαταραχές, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και με έντονο αυτοβιογραφικό στοιχείο.

520 pages, Paperback

First published September 1, 2015

Reviews

[Ria]

βαριέμαι να ξανακλαφτώ. αυτά που έχω να πω είναι πανω κατω τα ιδια που είπα στην κριτική μου για το The Time in Between: A Memoir of Hunger and Hope
η αληθεια είναι πως θα μπορούσε να είναι 50-100 σελίδες μικρότερο but whatever

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα]

"Δεν είμαι εγώ"


" Μία φορά κι έναν καιρό αποφάσισα να πεθάνω. Αργά αλλά σταθερά και χωρίς να το συνειδητοποιήσω, καθώς τα χρόνια κυλούσαν και η ζωή μου προχωρούσε, εγώ σχεδίαζα με προσοχή την αυτοκτονία μου και συνωμοτούσα κρυφά για να χτίσω την ίδια μου την κόλαση. Ξεκινώντας με έναν έμμεσο και ήπιο τρόπο που κατέληξε να γίνει αδίστακτος και απροκάλυπτος, εσκαβα το λάκκο μου φτυάρι ζώντας κάθε μέρα και από λίγο χώμα, αδειάζοντας κάθε μέρα και από λίγη ζωή. Και όλοι έζησαν καλά και εμείς καλύτερα. Σχεδόν. Έζησα παρά τις αδιαμφισβητες προσπάθειες μου για το αντίθετο. Όχι όμως καλά. Και σίγουρα όχι καλύτερα."

Άλλη μία βιογραφία έπεσε στα χέρια μου.
Δεν είναι από τις συνηθισμένες όμως.
Είναι μία βιογραφία με βαθύτερο νόημα.
Ένα γλυκόπικρο ταξίδι ζωής και θανάτου.

Το βιβλίο που διάβασα στην πραγματικότητα είναι ο τρόπος πού έχει πάρει μορφή στο χάρτι το οδοιπορικό μιας ζωής.
Μία κατάθεση ψυχής από ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου και μαζί της μεγαλώνει και το δικό μας σκεπτικό απέναντι στην ζωή μας.

Καθώς διαβάζεις νιώθεις ότι απέναντί σου εκείνη που αφηγείται είναι μία φίλη και όχι μία συγγραφέας.
μία φίλη που σου ανοίγει την ψυχή της και εσύ την ακολουθείς στα δικά της βήματα.
Μία αφήγηση που σε κάθε παράγραφο λαμβάνεις και μία τροφή για σκέψη.

Με βάση τις δικές της εμπειρίες αναλύει σε ψυχολογικό επίπεδο τις συμπεριφορές των ανθρώπων κατά τους αιώνες.


"ο χαρακτήρας μου ήταν κάτι που απέφευγα πάση θυσία να μελετήσω. Εθελοτυφλουσα. Δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι υπήρχε κάτι τόσο σκοτεινό μέσα μου, μία δαιμόνια, σατανική πλευρά που επέτρεψε στις διαταραχές να μην κυριεύσουν, που γοητεύονται από το θάνατο από περισσότερο από τη ζωή. Δεν ήθελα να πάω να αποδεχτώ ότι όχι οι αλλοι, αλλά το μυαλό μου ήταν το βασικότερο πρόβλημα."


Στο βιβλίο γνωρίζουμε την Αναστασία.
Την Αναστασία που πάσχει από τροφική ανορεξία.
Την Αναστασία που κάνει το πρόβλημα της ασπίδα, την Αναστασία που πάλεψε και δεν το έβαλε κάτω.

Την Αναστασία από μέσα από την αφήγηση της μαθαίνεις και εσύ ξανά τον εαυτό σου.
Σε βοηθάει να κολυμπήσει στα βαθιά μαζί της. Υπάρχουν στιγμές που αυτό το κολύμπι σε λυτρώνει κι άλλες πάλι που λειτουργείς σαν ένα μυαλό με την ίδια την Αναστασία.

Ξεκινώντας από τα παιδικά της χρόνια, μας μιλάει για τις σχέσεις της ζωής της.
Την σχέση με τους γονείς της.
Την σχεση με την αδερφή της.
Την σχέση με το σώμα τής.
Την σχέση με τους άλλους.
Και τέλος την σχέση της με το φαγητό..
Μιλάει για τα λάθη της ζωής της, τις αναλαμπές όταν ήταν στα χαμένα μα περισσότερο από όλα και αυτό είναι που μου έκανε εντύπωση είναι ότι μιλάει για την τελειότητα που προσπαθεί να πετύχει.
Ήθελε να είναι τέλεια σε όλα.
Ήθελε να έχει το πάνω χέρι σε όλα στη ζωή της.
Και ίσως αυτό έφταιγαν άθελά τους οι γονείς της, καθώς οι ίδιοι ήθελαν να είναι ένα βήμα μπροστά από τη σκιά τους.
Προσπάθησε να το πετύχει και η ίδια θέτοντας έτσι τον εαυτό της στο σκληρό παιχνίδι της ζωής και του θανάτου.

Και κάπου εκεί ανάμεσα σε όλες αυτές τις συζητήσεις που κάνει με τον εαυτό της, με τους φίλους της, με το εγώ της έρχονται τα απάνοτα αναπάντητα ερωτήματα για σένα.
Αρχίζεις να σκέφτεσαι περισσότερο τη δική σου τη ζωή, το δικό σου το εγώ.
Βλέπεις ξεκάθαρα ότι τα μονοπάτια που έχεις πάρει και τα θεωρείς σίγουρα ότι κάποια από αυτά βγάζουν σε αδιέξοδο.
Βλέπεις και εσύ ζωντανά τα λάθη σου.
Βλέπεις και εσύ ξεκάθαρα ότι για να γίνεις αρεστος σε πολλούς κάπου άφησες πίσω τον εαυτό σου.
Τον ξέχασες πίσω από εκείνα τα πρέπει που έγιναν θηλιά στο λαιμό.
Που, ποτέ δεν τα αναζήτησες αλλά στα επέβαλαν άλλοι, γιατί έτσι είναι το σωστό.
Γιατί ετσι κάνουν όλοι.
και μέσα σε όλο αυτό τον πανικό να προλάβουμε να γίνουμε ίσοι με τους άλλους ξεχάσαμε ότι η ομορφιά μας προέρχεται από τη διαφορετικότητά μας.

Ένα βιβλίο ύμνος στο αύριο θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνοι μα και στο θάνατο που επιβάλαμε την ίδια μας την ψυχή


Και στο τέλος..
Στο τέλος σου δίνει αυτό που από την αρχή ελπίζεις.
Την ελπίδα.
Την πίστη στα θαύματα.
Την ελπίδα ότι θα καταφέρεις αυτό που πραγματικά εσύ ονειρεύεσαι.
Την εμπιστοσύνη που χρωστάς στον εαυτό σου.
Και στο τέλος σου αφήνει εκείνο το γλυκό συναίσθημα ότι θα καταφέρεις αυτά που ονειρεύεσαι αρκεί να πιστέψεις στον εαυτό σου.
Όπως η Αναστασία πίστεψε σε εκείνη και τα κατάφερε.


.

[Αθηνά Μαλαπάνη]

http://www.acwa.info/enimerosi-blog/1...

Το μυθιστόρημα της Αναστασίας Αντωνάκη, Δεν είμαι εγώ! που κυκλοφόρησε το 2015 από τις εκδόσεις Κέδρος είναι ένα συγκλονιστικό βιβλίο με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία που προβάλλει τις διατροφικές διαταραχές, τα αίτιά τους και τις επιπτώσεις τους στην ηρωίδα. Γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση και με καίριους διαλόγους στα σημεία που πρέπει, το βιβλίο αυτό θυμίζει ημερολόγιο και ο τόνος του είναι απόλυτα προσωπικός και εξομολογητικός. Ωστόσο, διεγείρει συναισθηματικά τον αναγνώστη, καθώς πολλοί αναγνώστες και κυρίως, πολλές αναγνώστριες μπορεί να ταυτιστούν με αυτά τα βιώματα και να βρουν δικά τους κομμάτια μέσα σε αυτήν την (πραγματική) ιστορία.

Διαβάστε την υπόλοιπη κριτική μου στον ανωτέρο σύνδεσμο!

[Λάμπης Καραθανασης]

Πολύ ωραίο βιβλιο

[Παρασκευή Κοσμίδου]

Αν ήταν συντομότερο θα ήταν ακόμα καλύτερο. Στενάχωρο πολύ. Καλό ωστόσο

[Αθηνά Μαλαπάνη]

Αναστασία Αντωνάκη, Δεν είμαι εγώ! Ένα δυνατό μυθιστόρημα για τις διατροφικές διαταραχές

Το μυθιστόρημα της Αναστασίας Αντωνάκη, Δεν είμαι εγώ! που κυκλοφόρησε το 2015 από τις εκδόσεις Κέδρος είναι ένα συγκλονιστικό βιβλίο με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία που προβάλλει τις διατροφικές διαταραχές, τα αίτιά τους και τις επιπτώσεις τους στην ηρωίδα. Γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση και με καίριους διαλόγους στα σημεία που πρέπει, το βιβλίο αυτό θυμίζει ημερολόγιο και ο τόνος του είναι απόλυτα προσωπικός και εξομολογητικός. Ωστόσο, διεγείρει συναισθηματικά τον αναγνώστη, καθώς πολλοί αναγνώστες και κυρίως, πολλές αναγνώστριες μπορεί να ταυτιστούν με αυτά τα βιώματα και να βρουν δικά τους κομμάτια μέσα σε αυτήν την (πραγματική) ιστορία.

Η ηρωίδα του βιβλίου είναι και η αφηγήτρια, ενώ ο προσωπικός και εξομολογητικός τόνος της αφήγησης μάς επιτρέπουν μια υποθετική ταύτιση της αφηγήτριας με τη συγγραφέα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι απόλυτο. Η πρωταγωνίστρια περιγράφει με ειλικρίνεια τις διατροφικές της διαταραχές, πειργράφοντας όλα όσα βίωσε, όλα όσα αισθάνθηκε, όλα όσα την δυσκόλεψαν, αλλά και όλα όσα ανακάλυψε στον εαυτό της καταβάλλοντας τη δική της προσπάθεια και τον δικό της αγώνα για να γίνει πιο δυνατή και ξανά υγιής. Η ψυχαναλυτική και ψυχογραφική δύναμη της συγγραφέα είναι πραγματικά αξιοσμείωτη, με απόρροια να αποτελεί έναν από τους λόγους ανάννωσης του βιβλίου αυτού.

Οι διατροφικές διαταραχές (νευρογενής ανορεξία, βουλιμία, υπερφαγικά επεσόδια, παχυσαρκία, ορθορεξία) είναι πολύ διαδεδομένες ψυχοσωματικές ασθένειες την τελευταία δεκαετία. Δυστυχώς, η καταλυτική επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του διαδικτύου εν γένει θεωρείται ότι έχει συμβάλει αρνητικά σε αυτό, δηλαδή έχει ενισχύσει τα θύματα των διατροφικών διαταραχών, καθώς προκαλούν σύγκριση με δήθεν τέλεια και αψεγάδιαστα σώματα. Μάλιστα, παρατηρείται αύξηση των κοριτσιών που πάσχουν από κατάθλιψη εξαιτίας των σωματικών προτύπων που προβάλλονται και επιβάλλονται με πολλούς τρόπους, πολλές φορές ακόμη και υποσυνείδητα. Οπότε, ένα σχετικό βιβλίο, τόσο ειλικρινές, αληθινό, ρεαλιστικό και δυναμικό είναι αυτό που χρειάζεται η νεοελληνική λογοτεχνία για να ενημερώσει με τον κατάλληλο τρόπο, όχι ηθικοδιδακτικά και στεγνά, όλους μας και ειδικά, έφηβες και νεαρές γυναίκες για το ζήτημα των διατροφικών διαταραχών και πώς να το προλάβουν και να μην γίνουν θύματά τους, μαθαίνοντας παράλληλα να αγαπούν και να φροντίζουν το σώμα τους και την ψυχή τους.

Δεν είμαι εγώ από την Αναστασία Αντωνάκη. Μην το χάσετε!

https://acwa.info/enimerosi-blog.html...