What do you think?
Rate this book
L'Armée de l'Empereur : Violences et crimes du Japon en guerre - 1937-1945
Les exactions commises par les Japonais durant la Seconde Guerre mondiale ont-elles égalé celles des nazis ?
L'ouvrage traitera à la fois de l'idéologie "impériale" qui fut à l'origine de ces crimes, des pratiques des violences et de leur bilan, enfin des enjeux de mémoire encore très présents, du côté des victimes et du côté des bourreaux, autour de la question.
L'ouvrage traitera à la fois de l'idéologie "impériale" qui fut à l'origine de ces crimes, des pratiques des violences et de leur bilan, enfin des enjeux de mémoire encore très présents, du côté des victimes et du côté des bourreaux, autour de la question.
480 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2006
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 23, 2017
“L’esercito dell’imperatore – Storia dei crimini di guerra giapponesi 1937 -1945”, titolo originale: “ L’armée de l’Empereur”, di Jean-Louis Margolin, traduzione di Gianluca Perrini, edizioni Lindau, ISBN 978-88-7180-807-9.
Il saggio ricostruisce i crimini di guerra compiuti dai giapponesi nei territori controllati prima e durante la Seconda Guerra Mondiale.
Giustamente l’Autore ricorda al lettore che l’impero giapponese era già intensamente impegnato sul piano militare ben prima dell’attacco giapponese a Pearl Harbor nel 1941. A partire dagli ultimi decenni del diciannovesimo secolo, a seguito dei cambiamenti culturali introdotti durante il periodo Meiji il Giappone, cominciò ad allargare la propria sfera di influenza politica e militare. Nel 1895 venne annessa l’isola di Formosa, mentre fra il 1905 e il 1910, l’impero, anche a seguito del conflitto con la Russia, prese progressivamente possesso della penisola coreana; con la Prima Guerra Mondiale vennero acquisiti i territori asiatici prima controllati dai tedeschi, mentre cominciò una lunga fase di pressione sia politica sia militare nei confronti della Cina. Nel 1931 l’esercito invase la Manciuria dove fu istituito un regime fantoccio filo-giapponese e, soprattutto, a partire dal 1937 (a seguito dell’incidente del Ponte Marco Polo) si aprì la fase più intensa delle ostilità nei confronti della Cina. A partire dall’attacco contro la flotta americana di Pearl Harbour, l’impero giapponese dilagò in Asia Orientale conquistando pressoché tutti i territori fino ad allora assoggettati al dominio coloniale europeo di Gran Bretagna, Olanda e Francia nonché a quello statunitense.
Nel corso di tutto questo lungo periodo l’impero giapponese sottomise un gran numero di popolazioni asiatiche e venne in contatto, nei panni del dominatore, con una numerosa popolazione “bianca” sia di estrazione civile (ex coloni), sia militare (prigionieri di guerra).
Il trattamento di coloro che finirono sotto il dominio giapponese non fu di norma per niente benigno, anche se, riconosce l’Autore, le situazioni furono varie a seconda del momento, del contesto, delle varie etnie coinvolte.
Il saggio ricerca e fornisce le principali spiegazioni della, per certi versi peculiare brutalità giapponese, esponendo con coerenza i fattori storici, sociali, razziali, economici e, in taluni casi, persino organizzativi che la determinarono.
Molto interessante, anche il tema della memoria, o meglio, del recupero e dell’ammissione o, all'opposto dell’attenuazione o persino della negazione dei misfatti dell’impero giapponese a partire dal dopoguerra ad oggi. Sensi di colpa, scuse più o meno sincere, negazionismo, vittimismo, retorica panasiatica, revisionismo, ecc., non solo sono argomenti vivi e correnti, ma le discussioni che suscitano questi temi a livello locale e/o internazionale finiscono con l’intrecciarsi con le relazioni politiche ed economiche fornendo non poche occasioni di conflitto sia in politica interna, sia relativamente alle relazioni internazionali.
Ottimo lavoro!
Il saggio ricostruisce i crimini di guerra compiuti dai giapponesi nei territori controllati prima e durante la Seconda Guerra Mondiale.
Giustamente l’Autore ricorda al lettore che l’impero giapponese era già intensamente impegnato sul piano militare ben prima dell’attacco giapponese a Pearl Harbor nel 1941. A partire dagli ultimi decenni del diciannovesimo secolo, a seguito dei cambiamenti culturali introdotti durante il periodo Meiji il Giappone, cominciò ad allargare la propria sfera di influenza politica e militare. Nel 1895 venne annessa l’isola di Formosa, mentre fra il 1905 e il 1910, l’impero, anche a seguito del conflitto con la Russia, prese progressivamente possesso della penisola coreana; con la Prima Guerra Mondiale vennero acquisiti i territori asiatici prima controllati dai tedeschi, mentre cominciò una lunga fase di pressione sia politica sia militare nei confronti della Cina. Nel 1931 l’esercito invase la Manciuria dove fu istituito un regime fantoccio filo-giapponese e, soprattutto, a partire dal 1937 (a seguito dell’incidente del Ponte Marco Polo) si aprì la fase più intensa delle ostilità nei confronti della Cina. A partire dall’attacco contro la flotta americana di Pearl Harbour, l’impero giapponese dilagò in Asia Orientale conquistando pressoché tutti i territori fino ad allora assoggettati al dominio coloniale europeo di Gran Bretagna, Olanda e Francia nonché a quello statunitense.
Nel corso di tutto questo lungo periodo l’impero giapponese sottomise un gran numero di popolazioni asiatiche e venne in contatto, nei panni del dominatore, con una numerosa popolazione “bianca” sia di estrazione civile (ex coloni), sia militare (prigionieri di guerra).
Il trattamento di coloro che finirono sotto il dominio giapponese non fu di norma per niente benigno, anche se, riconosce l’Autore, le situazioni furono varie a seconda del momento, del contesto, delle varie etnie coinvolte.
Il saggio ricerca e fornisce le principali spiegazioni della, per certi versi peculiare brutalità giapponese, esponendo con coerenza i fattori storici, sociali, razziali, economici e, in taluni casi, persino organizzativi che la determinarono.
Molto interessante, anche il tema della memoria, o meglio, del recupero e dell’ammissione o, all'opposto dell’attenuazione o persino della negazione dei misfatti dell’impero giapponese a partire dal dopoguerra ad oggi. Sensi di colpa, scuse più o meno sincere, negazionismo, vittimismo, retorica panasiatica, revisionismo, ecc., non solo sono argomenti vivi e correnti, ma le discussioni che suscitano questi temi a livello locale e/o internazionale finiscono con l’intrecciarsi con le relazioni politiche ed economiche fornendo non poche occasioni di conflitto sia in politica interna, sia relativamente alle relazioni internazionali.
Ottimo lavoro!
September 19, 2025
Jean-Louis Margolin, docente di storia contemporanea, decide di approfondire tutta quella parte di Seconda Guerra Mondiale e gli anni precedenti di cui l’Occidente ne è all’oscuro: la Guerra in Asia orientale e nel Pacifico scatenata dal Giappone nel 1937. Quando pensiamo al binomio Giappone-Seconda Guerra Mondiale si pensa soprattutto a Pearl Harbor (1941) e alle bombe atomiche (1945), si ignora però tutta la parte legata all’occupazione giapponese in Cina, Corea, Filippine e non solo. La responsabilità di questa poca conoscenza legata al mondo asiatico è da ricercare nei pochi studi e approfondimenti dedicati alle violenze dell’esercito nipponico, ma anche all’abilità del Giappone di ripulire la propria immagine anche attraverso il sentimento diffuso di sentirsi tra le più grandi vittime della Seconda Guerra Mondiale per i bombardamenti su Hiroshima, Nagasaki e Tokyo senza però ricordare tutte le vittime, anche di civili, provocate dalla violenza del loro esercito...
https://curiositaacasoblog.wordpress....
https://curiositaacasoblog.wordpress....
August 31, 2025
Japonia 1937-1945
.
Jeśli interesuje Was historia II Wojny Światowej, Japonia lub po prostu mroczna strona człowieczeństwa to Lisioł zaprasza do lektury książki „Japonia 1937-1945. Wojna Armii Cesarza”. Kraj Kwitnącej Wiśni to nie tylko piękne widoki, anime i manga, to również skomplikowana historia. Jean-Louis Margolin przeprowadza czytelników przez wszystkie warstwy tej opowieści, zaczynając od okresu samurajów. Bushido, czyli niepisany kodeks bushi do dziś jest żywy w Japonii, przybierając różne postacie, aż stał się podstawą japońskiego fundamentalizmu. Jak to się stało, chociaż po drodze wydarzyła się restauracja Meiji – spopularyzowana w jakże cukierkowym „OstatnimSamuraju”?
.
Kamikadze, marsze śmierci, nieludzkie eksperymenty, represje bez granic, dehumanizacja. Japonia w okresie II wojny światowej poraża swoją brutalnością. Dlatego autor Jean-Louis Margolin rozkłada ją nie tylko na okresy historyczne, ale również poszczególne gałęzie takie jak gospodarka, polityka, propaganda, itp. aż do samego końca, czyli sfery kłamstw. Pamięć to pojęcie względne, a historię można próbować zmienić. Kłamstwo powtarzane setki razyzamienia się w prawdę, również w tym wypadku Japończycy lubią się mijać z prawdą. Z drugiej strony, któż by chciał się tłumaczyć z tego całego okrucieństwa, uzasadniając go potrzebą chwili i supremacją narodu japońskiego w rejonach Azji? Niemcy musieli uderzyć się w pierś, Japonia natomiast była potrzebna jako przyczółek podczas Zimnej Wojny.
.
„Japonia 1937-1945. Wojna Armii Cesarza” to wielowarstwowa książka, która pokazuje drogę Japonii od kraju zacofanego do samego jądra ciemności. Usłyszycie krzyki agonii schowane za kwiatami wiśni, doświadczycie radości zwycięstwa i bólu porażki w każdym możliwym wydaniu. Zobaczycie świat oczami Japończyków oraz ich ofiar. To nie będzie łatwa droga ani przyjemna. 500 stron prawdy o człowieku i jego możliwościach. Autor jednak sięga dalej, ukazując, jak działania Japończyków w tamtym okresie odcisnęły piętno na Chinach, Korei, Tajwanie i całej Azji Południowo-Wschodniej. Lektura pobudza do myślenia i pytania, czy Japonia nadal posiada w sobie potencjał brutalności, ukryty głęboko w środku?
.
Jeśli interesuje Was historia II Wojny Światowej, Japonia lub po prostu mroczna strona człowieczeństwa to Lisioł zaprasza do lektury książki „Japonia 1937-1945. Wojna Armii Cesarza”. Kraj Kwitnącej Wiśni to nie tylko piękne widoki, anime i manga, to również skomplikowana historia. Jean-Louis Margolin przeprowadza czytelników przez wszystkie warstwy tej opowieści, zaczynając od okresu samurajów. Bushido, czyli niepisany kodeks bushi do dziś jest żywy w Japonii, przybierając różne postacie, aż stał się podstawą japońskiego fundamentalizmu. Jak to się stało, chociaż po drodze wydarzyła się restauracja Meiji – spopularyzowana w jakże cukierkowym „OstatnimSamuraju”?
.
Kamikadze, marsze śmierci, nieludzkie eksperymenty, represje bez granic, dehumanizacja. Japonia w okresie II wojny światowej poraża swoją brutalnością. Dlatego autor Jean-Louis Margolin rozkłada ją nie tylko na okresy historyczne, ale również poszczególne gałęzie takie jak gospodarka, polityka, propaganda, itp. aż do samego końca, czyli sfery kłamstw. Pamięć to pojęcie względne, a historię można próbować zmienić. Kłamstwo powtarzane setki razyzamienia się w prawdę, również w tym wypadku Japończycy lubią się mijać z prawdą. Z drugiej strony, któż by chciał się tłumaczyć z tego całego okrucieństwa, uzasadniając go potrzebą chwili i supremacją narodu japońskiego w rejonach Azji? Niemcy musieli uderzyć się w pierś, Japonia natomiast była potrzebna jako przyczółek podczas Zimnej Wojny.
.
„Japonia 1937-1945. Wojna Armii Cesarza” to wielowarstwowa książka, która pokazuje drogę Japonii od kraju zacofanego do samego jądra ciemności. Usłyszycie krzyki agonii schowane za kwiatami wiśni, doświadczycie radości zwycięstwa i bólu porażki w każdym możliwym wydaniu. Zobaczycie świat oczami Japończyków oraz ich ofiar. To nie będzie łatwa droga ani przyjemna. 500 stron prawdy o człowieku i jego możliwościach. Autor jednak sięga dalej, ukazując, jak działania Japończyków w tamtym okresie odcisnęły piętno na Chinach, Korei, Tajwanie i całej Azji Południowo-Wschodniej. Lektura pobudza do myślenia i pytania, czy Japonia nadal posiada w sobie potencjał brutalności, ukryty głęboko w środku?
Displaying 1 - 3 of 3 reviews