In ‘Is er een hemel voor autisten?’ brengt Alianna Dijkstra autisme en geloof met elkaar in gesprek. Ben je boos op God omdat je autisme hebt? Is er aandacht voor autisme binnen je kerk? Denk je dat God autisme kan genezen? Alianna Dijkstra schuwt in dit boek geen enkele vraag over mensen met autisme en hun geloof. De schrijfster doet ook verslag van activiteiten rondom dit thema. Zo organiseert een kerk prikkelarme kerkdiensten speciaal voor deze doelgroep. Christelijke professionals komen aan het woord over het werken met cliënten met autisme. De mensen in dit boek komen uit verschillende kerkgenootschappen maar delen hun geloof in God en hun band met autisme. Van Alianna Dijkstra verscheen eerder ‘Autisten liegen niet’ en ‘Autisteneiland’.
Er zitten aardige stukken in, maar het mist allemaal wat diepgang. Doordat het in opzet een serie interviews/persoonlijke verhalen is, blijft het steeds vastzitten in de ervaringen en opvattingen van een enkele persoon; zelfs de hoofdstukken met hulpverleners of instellingen gaan niet verder dan 'een paar uurtjes praten en meelopen'. Het is geen analytisch boek en pretendeert of probeert dat ook niet te zijn, maar iets meer achtergronden over hoe de verhouding tussen autisten en religie vaak is of waar geregeld knelpunten zitten zou aardig zijn geweest. Nu is het vooral kijken waar in de individuele hoofdstukken ervaringen herkenbaar zijn, in plaats van een breder geschreven werk.
Problematische titel, maar wel een heel interessant boek. Het leest wat stijf door de interview vorm, maar de persoonlijke verhalen maken wel dat je je kunt herkennen in het geloofsleven van autisten en dat vind ik echt ontzettend waardevol. Jammer dat er elke keer wordt gevraagd of mensen bidden voor genezing, dat was tenenkrommend.
Goed boek! Ik vind het geloof zelf vaak erg ingewikkeld en in dit boek las ik een aantal van mijn eigen struggles terug. Toen ik las dat veel andere autisten moeite hebben met het geloof, wegens zwartwit denken of dingen te letterlijk namen, vielen er wat puzzelstukjes op hun plek. De schrijfstijl vond ik helemaal prima, wel miste ik een soort conclusie of nawoord. Maar de inhoud is goed en helpend!