Cherry Sawanya Munkongsujarit392 reviews24 followersFollowFollowJune 18, 2020โปรยปกเล่ม 2 :ราวกับว่าพวกเขาได้ย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่ยังเป็นวัยรุ่นคึกคะนองไม่มีความทุกข์ ไม่เกรงกลัวต่อความยากลำบากและภยันตรายโอบกอดกันและกันด้วยหัวใจสองดวงที่บริสุทธิ์สดใสความทุกข์ทั้งหมดในช่วงเวลาแปดปีที่ผ่านมาถูกปัดเป่าออกไปจนหมดในวินาทีนี้เล่ม 2 :กู้หยางไม่คิดว่าคราวนี้พอเอาพิมพ์เขียวมาข่มขู่ ไป๋ลั่วอินจะยอมเอาตัวให้แต่โดยดี ไม่เหมือนแปดปีที่แล้วตอนที่ขอร้องให้กู้หยางช่วยกู้ไห่ออกมาจากอุโมงค์ เมื่อตัดสินใจออกจากห้องไปไป๋ลั่วอินไม่คิดว่านี่เป็นการเริ่มต้นเท่านั้น กู้หยางไปป่วนที่บริษัทของกู้ไห่หนึ่งเพื่อแก้แค้น แล้วก็มาวุ่นวายกับไป๋ลั่วอินทุกวันเพื่อเป็นการปลูกฝังความสัมพันธ์อย่างค่อยเป็นค่อยไป การมาของกู้หยางทำเอาไป๋ลั่วอินจากที่ดีใจกลายเป็นเสียใจเพราะหน้าตาที่คล้ายกันกับกู้ไห่ ไป๋ลั่วอินยังโดนโจวหลิงอวิ๋นฝึกหนักอีกเช่นเคย คราวนี้ให้ไป๋ลั่วอินผูกเชือกมัดไว้ที่เอวแล้วลากเครื่องบินเป็นระยะทางห้าสิบเมตร ไป๋ลั่วอินลากได้สองเมตรก็กลับห้องด้วยความเหนื่อยอ่อน ความจริงได้พักแล้วแต่ต้องแสดงให้กู้หยางเห็น ตัวเองเลยใช้แผนการให้นายทหารลูกน้องมาช่วยลาก สลับไปเรื่อยๆ จนถึงระยะหนึ่งเมตรสุดท้าย ไป๋ลั่วอินแสดงความเหนื่อยกู้หยางบอกให้พัก ไป๋ลั่วอินไม่ยอม กู้หยางออกไปดู เห็นไป๋ลั่วอินลากเครื่องบินคนเดียว จึงตัดสินใจทำเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือจัดการโจวหลิงอวิ๋น เป็นการแก้แค้นส่วนตัว แต่โจวหลิงอวิ๋นเป็นสมบัติของกองทัพ ใช่ว่าจะจัดการง่าย สุดท้ายตัวเอง ก็โดนย้อนซะเองเพราะโรครักสะอาด กู้ไห่ไปฮ่องกง สวมรอยเป็นกู้หยาง จัดการทุกอย่างขโมยของที่ขโมยได้ ไป๋ลั่วอินบอกว่าที่ขโมยไม่ได้ก็ให้ขโมยมา กู้ไห่จัดการทุกอย่างเสร็จ และได้ตัวถงเจ๋อรองผู้จัดการของกู้หยางมาด้วย และแล้วกู้หยางก็รู้เรื่องราวทุกอย่างเกี่ยวกับบริษัท ไป๋ลั่วอินเผยความในใจทั้งหมด ว่าที่ไม่ชอบกู้หยางไม่ใช่เพราะความลำบากตลอดแปดปี แต่เป็นเพราะกู้ไห่ บาดแผลบนร่างกู้ไห่ทั้งสองครั้งเกิดจากกู้หยางทั้งสิ้น เมื่อรู้ความจริงทั้งหมด กู้หยางขอเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ตอนนี้ก็คือช่วงเวลาที่เหยียนหย่าจิ้งโดนกดดันที่สุด เพราะกู้ไห่พาถงเจ๋อกลับมาทำงานด้วย แล้วให้คอยกันเหยียนหย่าจิ้ง แต่กลับทำให้ตัวเองพลาดโอกาสได้เจอไป๋ลั่วอินครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเข้าค่ายฝึกหนักที่ฐานทัพปิดตายเป็นเวลาหนึ่งเดือน ไป๋ลั่วอินฝึกอย่างไม่หลับไม่นอน ไม่หยุดพักยิ่งกว่าโจวหลิงอวิ๋นซะอีก กู้ไห่มาพบก็ไม่พบ แต่พอกู้เวยถิงป้อนกับข้าวคำหนึ่งถึงกลับกลั้นน้ำตาแทบไม่ไหวหลังกลับจากไปหาไป๋ลั่วอิน กู้ไห่เป็นคนบ้างานไปเลย เพื่อไม่ให้คิดถึงไป๋ลั่วอิน แล้วก็เอาแต่โทษถงเจ๋อ จนในที่สุดถงเจ๋อก็คิดได้ว่าใครคือคนรักของกู้ไห่ และก็เกิดเรื่องขึ้นกับไป๋ฮั่นฉีพอดี ยังดีที่ป้าโจวโทรติดต่อหากู้ไห่ กู้ไห่ดูแล ติดต่อหมอและโรงพยาบาลให้ไป๋ฮั่นฉี จนกระทั่งผ่าตัดหัวใจเสร็จสิ้นออกจากโรงพยาบาลไป๋ลั่วอินก็ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเลย ไป๋ลั่วอินเข้าไปเช็คดูเว็บไซด์บริษัทกู้ไห่ตลอดจนรู้ว่าจะเข้าตลาดหุ้นวันไหน เลยขอโจวหลิงอวิ๋นออกไปแสดงความยินดีที่บริษัทกู้ไห่ด้วย ไป๋ลั่วอินแอบดูอยู่ห่างๆ และเห็นความใกล้ชิดของกู้ไห่และถงเจ๋อ เมื่อเสร็จก็จะจากไปโดยไม่ทักทาย แต่กู้ไห่เห็นก่อนเลยบอกว่าที่พาถงเจ๋อมาเพราะเห็นว่าเหมาะสมกับเหยียนหย่าจิ้ง ในที่สุดก็ถึงวันแสดง ไป๋ลั่วอินแสดงการบินได้ยอดเยี่ยม กู้ไห่ที่เป็นคนดูอยู่ทั้งภูมิใจและปวดใจ พอแสดงเสร็จไป๋ลั่วอินเหมือนปลดภาระอีกชิ้น หลับอย่างสบาย ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบกับเซอร์ไพรส์วันเกิดย้อนเวลาทำเอาคลั่งไปเลยว่าเวลาแปดปีที่ผ่านมาจะเสียไปเปล่าๆไม่ได้ ไม่อยากเริ่มใหม่อีกแล้ว และนี่ก็คือของขวัญวันเกิดที่ทุกคนตั้งใจมอบให้ไป๋ลั่วอินโหยวฉีฉากภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์ ได้เชิญไป๋ลั่วอินไปด้วย โดยในงานโหยวฉีสารภาพถึงจดหมายรักที่ไม่ได้ส่ง กู้ไห่ฟังก็รู้ว่าเป็นไป๋ลั่วอินทันที ไป๋ลั่วอินไม่ยอมรับ หยางเหมิ่งก็อยู่ในงานด้วยฟังทีก็รู้ว่าเป็นไป๋ลั่วอินเหมือนกัน แล้วหยางเหมิ่งก็ทำเอาจากหนังรักกลายเป็นหนังตลกทันที พิธีเลื่อนยศเจ้าหน้าที่ทหารระดับนายพล มีกู้เวยถิงได้เลื่อนยศจากพลอากาศตรีเป็นพลอากาศโท และโจวหลิงอวิ๋นเลื่อนยศจากนาวาอากาศเอกเป็นพลอากาศตรีหลังจากนั้นสองวันประกาศเลื่อนยศทหารระดับนายพัน ไป๋ลั่วอินได้เลื่อนยศข้ามขั้นจากนาวาอากาศตรี เป็นนาวาอากาศเอก เลื่อนจากรองผู้บังคับกองพันมาเป็นผู้บังคับการกรม หลิวชงก็ได้เลื่อนยศจากเรืออากาศโทมาเป็นเรืออากาศเอกเพราะทำผลงานโดดเด่น พออยู่ในกรมไป๋ลั่วอินจะวางมาดสุดๆ คิดแต่จะไปอวดกู้ไห่ พอไปเจอกู้ไห่ภาพลักษณ์ที่สร้างมาไม่มีเหลือแม้แต่นิดเดียวเพราะ ดีใจมากจนเก็บอาการไม่อยู่เลยทั้งสองฉลองกันจนเมาแล้วกู้ไห่ก็ให้ไป๋ลั่วอินเล่นบทบาทสมมติอีกแล้ว คราวนี้ไป๋ลั่วอินไม่หลงกลกู้ไห่ให้แสดงอะไรก็จะเล่นบทสลับกับกู้ไห่ให้ได้ แต่ยังไงก็โดนกู้ไห่หลอกอยู่ดี เวลาเมาทีไรไป๋ลั่วอินไม่รู้เรื่องทุกที ไป๋ลั่วอินบอกว่ากู้ไห่มอบชีวิตให้ จะต้องรับผิดชอบนายทั้งชีวิต กู้ไห่ถามนายจะรับผิดชอบยังไง ไป๋ลั่วอินบอกว่าฉันจะขอนายแต่งงาน แต่งงานกับฉันนะ ในที่สุดกู้ไห่ก็ตกลง ไป๋ลั่วอินฝันว่ากู้ไห่เรียกตัวเองเหล่ากง แล้วละเมอออกมา กู้ไห่นึกว่าเรียกตัวเองเหล่ากงเป็นปลื้มสุดๆ ความเข้าใจผิดครั้งนี้ทำเอาคนมึน แต่ทั้งสองก็รักกันจริงๆนั้นแหละหยางเหมิ่งจัดแฟ้มเอกสารคดีรถชนแล้วพบอุบัติเหตุของกู้ไห่และไป๋ลั่วอินเลยเอามาให้กู้ไห่ดู ทำให้กู้ไห่รู้ว่าตอนนั้นไป๋ลั่วอินทำทุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตตัวเองเช่นเดียวกัน วันต่อมากู้ไห่นัดไป๋ฮั่นฉี และเจียงหยวนมาเพื่อบอกว่า วางแผนจะแต่งงานกับไป๋ลั่วอิน ขอให้เห็นชอบด้วย กู้ไห่มอบแหวนที่เป็นของย่าที่แม่ตัวเองใส่มาตลอดให้กับเจียงหยวน บอกว่าตอนนี้ยอมรับเจียงหยวนเป็นแม่แล้ว เจียงหยวนเข้าใจชีวิตมากขึ้นยอมรับได้ว่านี่คือการใช้ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง ไป๋ฮั่นฉีก็ยอมรับได้บอกว่าเรื่องของคนรุ่นหลังให้ปล่อยไปตามชะตาฟ้าลิขิต เรื่องทายาทมีก็ได้ ไม่มีก็ได้ ชีวิตนี้ลำบากมามาก หวังให้เขาได้รับความรักมากกว่าเดิม ชีวิตลูกชายต้องมีคนคอยประคบประหงม แต่งผู้หญิงเข้าบ้านโดนวางอำนาจบาตรใหญ่ลำบากแย่ กู้ไห่ได้รับการยอมรับจากพ่อแม่ของไป๋ลั่วอิน ส่วนไป๋ลั่วอิน ออกไปปฏิบัติหน้าที่กับกู้เวยถิง และก็ได้พูดกันเช่นกันเพราะกู้เวยถิงถามว่าของในห้องกู้ไห่เป็นของไป๋ลั่วอินใช่ไหม ไป๋ลั่วอินยอมรับ แต่กู้เวยถิงก็ยังไม่ยอมรับ ทั้งที่ไป๋ลั่วอินใช้เวลาแปดปีในการฝ่าฟัน และเป็นฐานสนับสนุนให้กู้เวยถิง เพียงแค่ไป๋ลั่วอินคลอดลูกไม่ได้ ไป๋ลั่วอินเสียใจมาก กู้ไห่หาไป๋ลั่วอิน���ม่เจอ ไป๋ลั่วอินลาหยุดและตัดการติดต่อจากทุกคน กู้เวยถิงยังคิดว่า ไป๋ฮั่นฉีและเจียงหยวนยังไม่รู้เรื่อง พอนัดพบเพื่อพูดเรื่องนี้ทุกคนไม่เห็นสำคัญ จนกระทั้งได้ข่าวว่าไป๋ลั่วอินหายไป ไป๋ฮั่นฉีถึงกับล้มลง เจียงหยวนสติแตก กู้เวยถิงเริ่มคิดได้ อีกทั้งกู้ไห่ก็มาพูดว่าไป๋ลั่วอินทำทุกอย่างทั้งทีไม่เกี่ยวข้องทำไมไม่ยอมรับ ไป๋ลั่วอินบินไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมาย กู้ไห่คิดหาวิธีโดยการผลิตไฟอัจฉริยะจำนวนมาก มาจัดงานแสดง ความจริงคือการส่องทางกลับบ้านให้ไป๋ลั่วอิน พอไป๋ลั่วอินกลับมาสิ่งแรกที่เห็นคือไฟสว่าง และอักษรว่าไป๋ลั่วอิน เราแต่งงานกันนะ ทั้งสองเริ่มปรึกษาเรื่องใครจะมาสู่ขอ ตกลงว่าจะไปสู่ขอคนละครั้ง ของชำร่วยใช้อะไร กู้ไห่เสนอให้ใช้เฮโรอีนปลอม น่าจะมาจากชื่อของทั้งสอง ไห่ลั่วอิน (ที่กู้หยางพูดขึ้นครั้งแรกตอนเจอไป๋ลั่วอิน ในภาคแรก ชื่อทั้งสองรวมกันคือชื่อของยาเสพติด) การ์ดแต่งงานของทั้งสองเป็นรูปแก่เฒ่าของทั้งคู่ ในที่สุดเหยียนหย่าจิ้งก็ตาสว่างเพราะความรักร้อนแรงของกู้ไห่และไป๋ลั่วอินที่มีให้กัน ไม่มีใครเข้าไปแทรกได้จริงๆไป๋ลั่วอินมาหากู้เวยถิงเพื่อพูดเรื่องแต่งงานในที่สุดกู้เวยถิงก็ยอมรับ งานแต่งงานของทั้งสอง ฝ่ายกู้ไห่มาสู่ขอก่อน แล้วค่อยเป็นฝ่ายไป๋ลั่วอิน มีเรื่องเฮฮามากมาย กว่าทั้งสองจะได้เข้าพิธีกัน กู้หยางยังจะวางแผนล่มงานโดยการจะร่วมมือกับโจวหลิงอวิ๋น สุดท้ายก็ล่มงานไม่ได้ คำพูดที่ทั้งสองอยากบอก ในที่สุดไป๋ลั่วอินก็บอกกู้ไห่ว่าฉันรักนาย ทำเอากู้ไห้น้ำตาแตก กู้หยางเตือน กู้ไห้ก็บอกว่าฉันรักนายนับแต่นี้ต่อไป เราจะจับมือเคียงคู่กันไปตลอดชีวิตหลังอ่านเล่ม 2 :ในที่สุดอุปสรรคต่างๆ ทั้งสองก็ก้าวผ่านไปได้ ด้วยความรักของทั้งสอง ในที่สุดก็ได้รับการยอมรับ และได้แต่งงานอยู่ด้วยกันตลอดไป กว่าจะได้อยู่ด้วยกัน ผ่านเรื่องราวมามากมาย และทุกอย่างก็ได้รู้ความจริงว่าในอดีตเคยเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทั้งสองมอบชีวิตให้กันและกัน ไม่อาจแยกจากกันได้จริงๆ เป็นรักที่ลึกซึ้งอีกรูปแบบหนึ่งอย่างแน่นอนThis entire review has been hidden because of spoilers.
Neswina232 reviews9 followersFollowFollowNovember 6, 2024Me habéis hecho llorar, cabrones. Luego me habéis calentado el corazón y luego me he reído como una posesa xDGu Yang te lo mereces por mala persona ☺️2024