Jump to ratings and reviews
Rate this book

Herodotus: The Persian Wars, Books I-II

Rate this book
The “Father of History.”

Herodotus the great Greek historian was born about 484 BC, at Halicarnassus in Caria, Asia Minor, when it was subject to the Persians. He traveled widely in most of Asia Minor, Egypt (as far as Aswan), North Africa, Syria, the country north of the Black Sea, and many parts of the Aegean Sea and the mainland of Greece. He lived, it seems, for some time in Athens, and in 443 went with other colonists to the new city Thurii (in South Italy), where he died about 430. He was “the prose correlative of the bard, a narrator of the deeds of real men, and a describer of foreign places” (Murray).

Herodotus’ famous history of warfare between the Greeks and the Persians has an epic dignity which enhances his delightful style. It includes the rise of the Persian power and an account of the Persian empire; a description and history of Egypt; and a long digression on the geography and customs of Scythia. Even in the later books on the attacks of the Persians against Greece there are digressions. All is most entertaining and produces a grand unity. After personal inquiry and study of hearsay and other evidence, Herodotus gives us a not uncritical estimate of the best that he could find.

The Loeb Classical Library edition of Herodotus is in four volumes.

505 pages, Hardcover

Published January 1, 2004

Loading...
Loading...

About the author

Herodotus

1,751 books839 followers
Herodotus (Greek: Ηρόδοτος) (c. 484 – c. 425 BC) was a Greek historian and geographer from the Greek city of Halicarnassus, part of the Persian Empire (now Bodrum, Turkey) and a later citizen of Thurii in modern Calabria, Italy. He is known for having written the Histories – a detailed account of the Greco-Persian Wars. Herodotus was the first writer to perform systematic investigation of historical events. He has been described as "The Father of History", a title conferred on him by the ancient Roman orator Marcus Tullius Cicero.
The Histories primarily cover the lives of prominent kings and famous battles such as Marathon, Thermopylae, Artemisium, Salamis, Plataea, and Mycale. His work deviates from the main topics to provide a cultural, ethnographical, geographical, and historiographical background that forms an essential part of the narrative and provides readers with a wellspring of additional information.
Herodotus has been criticized for his inclusion of "legends and fanciful accounts" in his work. The contemporaneous historian Thucydides accused him of making up stories for entertainment. However, Herodotus explained that he reported what he could see and was told. A sizable portion of the Histories has since been confirmed by modern historians and archaeologists.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
147 (52%)
4 stars
78 (28%)
3 stars
46 (16%)
2 stars
4 (1%)
1 star
3 (1%)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
Profile Image for Jordan.
1,328 reviews67 followers
August 5, 2013
Herodotus is the "father of history"... or the "father of lies" depending on who you ask. Personally I prefer to think that someone really did escape pirates by riding a dolphin to safety and that people often served their guests their own sons for dinner. The first book was full of crazy and probably some history snuck in there too. The second book, which focused mainly on Egypt got a little more bogged down in these pesky things called "facts". How boring. But Herodotus did go on a little bit when he was marveling at the Egyptian monuments. I think he gave measurements for everything. The problem is that I have no idea what the units of measurement he was using equaled, so the impressiveness was lost on me.

This edition had a little fold out map in the back. But it was pretty much just of Ionia, while a lot of the places talked about were off in Persia or Egypt. So the map was only marginally useful.
Profile Image for Gianluigi.
21 reviews1 follower
October 22, 2022
La prosa di Erodoto è brillante, coinvolgente e scorrevole, i suoi contenuti interessanti e significativi.
La cosa però più interessante di questi due libri, da studente dei classici, è stato il notevole ampliamento di orizzonti che me ne è derivato: se nello studio universitario infatti si fa riferimento solo alle civiltà greca e romana, qui Erodoto parla lungamente di altri popoli altrettanto influenti nell’antichità ma tralasciati dall’ambiente universitario, in una narrazione che mi ha aperto gli occhi su un mondo che credevo di conoscere.
Lo consiglio fortemente a chiunque sia interessato alla storia o all’antichità in generale.
Profile Image for Johannes Lilover.
145 reviews15 followers
February 2, 2026
seal oli paar perfektset lõiku Jassile, paar Otile ja Macule, üks juristile, ja mõni jäi veel üle mullegi

kui peaks kuidagi, siis et oli hästi armsalt loogiline

aga muidu "I come now to the next wisest of their customs: having no use for physicians, they carry the sick into the market-place; then those who have been afflicted themselves by the same ill(ness)... , come near and advise him about his disease and comfort him."
Profile Image for Victor Moraes.
5 reviews
October 8, 2026
Eu tive meu primeiro contato com Heródoto quando eu entrei no curso de Letras, em 2016, na disciplina de Introdução aos Estudos Clássicos. Eu não sabia nada sobre historiografia, talvez já tivesse ouvido falar que "Heródoto é o pai da história" ou algo assim, mas eu não fazia ideia. Ter tido essa disciplina com um professor que era historiador de formação foi uma experiência muito enriquecedora, e me deu grande vontade de continuar lendo esse autor.

No entanto, me chamou a atenção que, enquanto o professor explicava sobre os temas do livro, uma aluna perguntou qual seria a melhor tradução para ler Heródoto, e o professor respondeu: em qual língua? Pois em português não há boa tradução. Não me lembro qual foi a edição em língua estrangeira que o professor recomendou. Fato é que logo tomei conhecimento da coleção da Loeb, com textos paralelos grego-inglês, e me pareceram volumes com grande valor para os estudos. Encontrei no meu email um recibo de empréstimo da edição que estou marcando aqui, a tradução dos Livros 1 e 2 por Alfred Godley, em 2018.

Suponho que tenha lido algo como os primeiros cem parágrafos do Livro 1, não mais, e talvez fazendo uma leitura diagonal. Tal foi meu hábito de leitura para muito do que eu li na faculdade, e de fato, quase tudo que eu li entre 2012 e 2025 - livros picotados, trechos, resumos, coisas assim. Acho que o fator principal era falta de disciplina e consistência, e interesses que saltavam com velocidade de um assunto para o outro: uma curta janela de atenção.

Bom, de toda maneira, devolvi o livro, de leitura incompleta, para a biblioteca Florestan Fernandes lá em 2018. Então em 2022, quando eu já havia transicionado profissionalmente para a engenharia de software, um átomo pulsou no meu íntimo e me compeliu a usar o meu novo salário para perseguir, afinal, esses interesses antigos. Daí que eu comprei na Amazon essa edição, por R$ 185. Comprei, li talvez umas 30 páginas deitado na cama, e pus de lado novamente.

Nos últimos 2 ou 3 anos, venho fazendo um esforço para me desvencilhar de um produtivismo cego e retornar a uma sensibilidade que eu prezo, nutrir hábitos e interesses de antanho. Por meio dos videogames, cheguei no gênero fantasia, lendo "The Shadow of the Torturer" (cuja resenha postei aqui, no dia 20 de setembro). Como verão nessa resenha, o livro deixou a desejar - o autor não se decide entre uma história com profundidade psicológica e uma exposição detalhada do mundo que criou, o protagonista é forçado a situações e encontros artificiais, apenas para que possamos compartilhar de seu ponto de vista e navegar esse mundo. Enfim, pedindo ajuda à inteligência artificial, recebi outras sugestões de livros de fantasia, mas algo me ocorreu, que poderia ser ainda melhor.

Lembrei que em 2022 eu também havia começado a ler "Carta sobre a felicidade (a Meneceu)" de Epicuro. Comecei mas não terminei, como é de praxe. Então busquei esse livro online e o encontrei pela bagatela de R$ 12 na Amazon ou algo assim. Coisa muito simples, 50 páginas em texto paralelo grego-português, fonte aumentada, espaçamento duplo entre linhas. Em menos de uma hora, pode-se terminar. Mas o interessante aqui foi que eu pude correr os olhos pelo texto original e notar, surpreso, que eu ainda lembrava muito do grego. Do vocabulário, da sintaxe. E me dei conta de que isso não foi por acaso, que eu passei bons anos da faculdade envolvido nesse aprendizado, e que era algo que realmente me envolvia.

Nisso pensei, se quero fantasia, se quero literatura fantástica, por que não ler Heródoto? Pois, como diz o Mark Twain, a verdade é mais estranha do que a ficção. Eu sabia que Heródoto tinha tudo: lendas, mitos, sonhos, oráculos, guia turístico, gastronômico, religioso, história, política, sexo e escatologia. Eu já tinha o livro, eu já tinha intenção de ler há muito tempo, eu deveria dar essa chance.

Então peguei o livro e li de cabo a rabo, suas quase 500 páginas de texto bilíngue. De fato, não foi fácil. A tradução é ingrata: o tradutor Alfred Godley nasceu na Irlanda em 1856, e, escrevendo na tradição de cavalheiro das belas-letras, fez uma tradução arcaizante com trejeitos shakespeareanos. A tradução foi publicada pela primeira vez em 1920, para um público que, modo geral, tinha uma educação clássica muito mais precoce e aprofundada do que a nossa contemporânea. Ou seja, há muitos detalhes sobre a Antiguidade que o tradutor não se ocupa em explicar. Poderia haver muito mais notas. O mais gritante: para esse livro inteiro, há apenas 01 (hum) mapa, que não mostra nada do Egito, mas apenas a Jônia e Ásia Menor.

Para mim, a leitura ainda interessou por todo o contexto que expliquei - a edição era a mesma que eu vinha tentando ler desde 2018, o texto era bilíngue, eu já tinha adquirido o livro. E mais: eu também estava interessado em ler um inglês arcaizante, porque em algum momento quero pegar para ler Tolkien, Shakespeare, Chaucer. Então é inevitável que eu tenha que aprender vocabulário e sintaxe novos. Sem contar que existe muita coisa que precisa ser aprendida, em termos de conceitos, ou seja, vocabulário para indumentária, armamento, arquitetura, agricultura, e isso é incontornável a despeito da tradução escolhida.

Dito isso, existem hoje edições mais acessíveis em língua inglesa, e que eu vou dar preferência para seguir lendo os Livros 3-9 (quando? não sei):

* Robert B. Strassler. The Landmark Herodotus: The Histories. Um calhamaço com muitas notas e mapas, aparentemente é a principal edição para estudos acadêmicos. Texto monolíngue em inglês contemporâneo.
* Robin Waterfield. Herodotus: Histories (coleção "Oxford World's Classics"). Um livro com uma quantidade menor de notas e apêndices que o anterior, que permite uma leitura tranquila deitado na cama ou no horário de almoço. Texto monolíngue em inglês, tal como acima.

Então bom, falei muito sobre a edição e a tradução, mas pouco sobre o conteúdo em si. Primeiramente, o que todos já sabem, é que o estilo de Heródoto é altamente digressivo. Ele quer contar a história das Guerras Pérsicas, mas precisa primeiro explicar como surgiu a inimizade entre Grécia e Pérsia (ou antes, entre Europa e Ásia), como surgiu o Império Persa, e quais foram os reinos que o Império Persa absorveu durante sua expansão. O fio da meada não é sempre de todo claro, por exemplo, no Livro 2, não é possível compreender no que vai redundar toda aquela descrição do Egito.

Mesmo dentro de cada grande arco (Lídia, Império Medo / Média, Pérsia, Egito) existem pontos onde a gente se perde em exposições dinásticas e geográficas. De acordo com o índice de nomes próprios, ao final do volume, só nesses dois primeiros livros, são mais de 500 nomes de pessoas ou de lugares. Realmente é um manancial infinito de informações, somado às medições de templos, estátuas, largura de rios, dentre outras quantidades que Heródoto faz questão de precisar (e que no geral podemos suspeitar bastante). Ou seja, é uma leitura que vai exigir bastante imaginação e bastante releitura, e possivelmente a consulta de outras fontes - eu por exemplo fui puxando informações na Wikipédia, consultando mapas, tirando dúvidas com a IA, e quero ver algum documentário sobre o Egito no Youtube. Chega uma hora que os catálogos de monumentos ficam cansativos. Sem dúvida que isso é material historiográfico precioso, mas para o que eu estava buscando, foi cansativo.

(Bem, de alguma forma essa leitura pode estar me preparando para outras que costumam descrever como "information dump": Duna, Crônicas de Gelo e Fogo, Guerra e Paz, etc.)

O que mais brilhou para mim foi a descrição de mitos, presságios e costumes. A história de Creso é talvez a mais memorável (porque eu já a trazia viva na memória desde que o professor nos contou pela primeira vez), mas o arco de Ciro certamente vai nos lembrar a história do Édipo Rei. A geografia do norte da África traz elementos do maravilhoso, e nos conta sobre os crocodilos, sagrados para os egípcios, o ritual da mumificação e a construção de pirâmides e labirintos. Já para o próprio Heródoto o Egito era muito antigo - mais de trezentas e quarenta gerações de reis e sumos sacerdotes, atravessando mais de onze mil e trezentos anos, durante os quais o Sol quatro vezes nasceu em lugar contrário ao de costume.

Fico com vontade de ler algo desse mesmo teor, ou seja, de mitos e costumes da antiguidade, mas com um pouco mais de condensação e ficção. Ainda não sei o que vou buscar para satisfazer esse meu desejo. De toda forma, Heródoto tem sido um gosto adquirido: após vencer as dificuldades com o inglês e com a narrativa, e de posse de uma edição mais decorada com notas explicativas, acredito que a leitura será mais proveitosa - ainda que alguns trechos mais maçantes precisem ser lidos de forma perfunctória.

Quero encerrar com duas citações de valores morais que Heródoto traz:

I.32 "Hóspede de Atenas!, será que consideras nossa prosperidade de tão pouca valia que não nos crês páreos nem para homens comuns?" "Creso", disse Sólon, "me perguntas sobre a fortuna do homem; eu bem sei como a divindade é invejosa e quanto lhe agrada nos afligir. Na quantidade dos dias de um homem, ele pode ver e sofrer muitas coisas que ele desgosta. Pois eu determino que o termo da vida de um homem equivale a setenta anos; nesses setenta, os dias são vinte e cinco mil e duzentos, se não contarmos os meses intercalares. Mas se a cada dois anos, acrescentarmos um mês de tal forma que as estações e o calendário estejam de acordo, então os meses intercalares serão trinta e cinco, para além dos setenta anos: e os dias desses meses são mil e cinquenta; pois então a soma de todos os dias dos setenta anos corresponde a vinte e seis mil, duzentos e cinquenta; e é razoável dizer que nenhum de todos esses dias é igual aos demais, naquilo que ele traz. Assim, Creso, o homem é puro acaso. Agora, se eu falo sobre ti, eu direi que vejo que és muito rico e rei de muitos homens. Mas eu não posso ainda responder ao que perguntas, antes que eu escute que terminaste a sua vida bem. Porque quem é muito rico não é mais feliz do que aquele que tem apenas o suficiente para cada dia, a não ser que a fortuna o favoreça e ele termine sua vida bem, tendo apenas coisas boas ao seu redor. Muitos homens de incrível riqueza são infelizes, e muitos que não têm grande montante são bem-afortunados. [...] Precisamos observar como se conclui cada assunto, e veremos como termina, pois para muitos a divindade concede uma visão de bênçãos, para depois conduzir à ruína absoluta."

II.173 De tal maneira, Amasis [rei do Egito] cuidava de seus negócios: de manhã, antes do mercado encher, ele trabalhava com zelo naquilo que lhe cabia; mas passava o resto do dia bebendo e fazendo gracejos com seus caros companheiros, de modo ocioso e despojado. Porém, isso desagradava seus amigos, que o admoestaram de tal maneira: "Ó Rei, não é de bom tom que te diminuas. Desejaríamos ter a ti sentado sobre um orgulhoso trono o dia inteiro, ocupando-se dos teus negócios; assim saberiam os egípcios que têm como soberano um grande homem, e tu terias entre eles um nome melhor; mas agora, teu comportamento não convém à realeza." "Não", disse Amasis, "os homens que têm arcos esticam-nos apenas quando é necessário; pois se os arcos fossem mantidos sempre esticados, quebrariam, e assim não teriam utilidade quando fossem necessários. Também assim é a natureza dos homens. Se se mantêm continuamente em trabalho sisudo e não permitem a si mesmos uma porção justa de distração, enlouquecem ou tornam-se estúpidos antes de dar-se conta disso; eu bem sei, e por isso, dou a cada um de ambos sua própria vez."
Profile Image for Ron Irwin.
Author 2 books63 followers
July 13, 2008
My favorite quotes of all

"I write these words so that future generations shall not forget th heroic and cowardly actions of those generations before."

"War is the most unnatural action of man, for in peace sons bury their fathers and in war fathers bury sons"

"Candules, you have things that are not proper"

"Judge no man lucky until he is dead."

Profile Image for Rik.
176 reviews3 followers
April 25, 2018
The description of the wall built by the Assyrians is priceless given our current President's obsession:

"I.179: And here I may not omit to tell the use to which the mold dug out of the great moat as turned, nor the manner wherein the wall was wrought. As fast as they dug the moat the soil which they got from the cutting was made into bricks, and when a sufficient number were completed they baked the bricks in kilns. Then they set to building, and began with bricking the borders of the moat, after which they proceeded to construct the wall itself, using throughout for their cement hot bitumen, and interposing a layer of wattled reeds at every thirtieth course of the bricks. On the top, along the edges of the wall, they constructed buildings of a single chamber facing one another, leaving between them room for a four-horse chariot to turn. In the circuit of the wall are a hundred gates, all of brass, with brazen lintels and side-posts. The bitumen used in the work was brought to Babylon from the Is, a small stream which flows into the Euphrates at the point where the city of the same name stands, eight days' journey from Babylon. Lumps of bitumen are found in great abundance in this river. "
Profile Image for Roisin.
171 reviews5 followers
August 17, 2013
If you like ancient history and want to read what was written about the people of North/East Africa, the Greek, and Roman World then read Herodotus. He travelled around such places as Egypt, Asia Minor, North Africa, and Syria and learned about customs, tales, myths and the history of these and neighbouring lands and people. His history books feature the warfare between the Greeks and the Persians too. If you have seen 'The English Patient', the tale of the Lydian ruler Candaules and his dare to his trusted and favourite bodyguard told by Katherine Clifton (played by Kristin Scott Thomas), is here in Book 1 for your delectation among other wonderful tales and history. Great stuff!
Profile Image for Paul Cowdell.
131 reviews6 followers
September 4, 2022
Finally got down to Book 2. I adore Herodotus. I don't quite get the constant accusations of credulity, given the extent to which he spends his time - even in this least historically reliable book - pointing out his doubts about particular stories and highlighting the different uses of stories. (This last has got me extremely fizzy with ideas, but they'll be for another place)

My Greek isn't so great these days, and reading parallel texts is about the limit of my capacity, so it's nice to report that Godley's translation is pretty clear, straightforward and functional. (Not always the case with older Loebs).
Profile Image for Jeff Wilson.
151 reviews1 follower
November 6, 2020
This is Herodotus' only work (probably). It's a remarkable work full of information and written in a style that easily keeps the reader interested and wanting more. The "Histories" is an eight book series as presented by Loeb and my original plan was to read it over the winter. I'm going to have to change that plan because I tore through the first two books in about ten days. That's all attributable to Herodotus' skill in writing.
Profile Image for Nathan.
151 reviews12 followers
February 7, 2015
There's a famous scene in The English Patient which retells an anecdote from Herodotus. That anecdote is taken from the first twenty pages. No, I don't think the screenwriter got much farther than that.
Profile Image for Midori.
264 reviews7 followers
August 4, 2011
Fourth time that I am reading it; its a classic masterpiece!
Author 6 books46 followers
February 10, 2012
Herodotus was the father of history. This is the first ever history book of the ancient years.
I'm reading it every Summer! It is one of my greatest pleasures...
133 reviews2 followers
May 26, 2021
Interesante, pero con las notas el libro pasa de 500 a 1000 páginas. En ocasiones se hace tedioso y arduo.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews