What do you think?
Rate this book
Pruskie baby #1
Pruskie baby
Nikt tak nie potrafi zepsuć świąt jak własna rodzina. Zwłaszcza gdy znienacka postanawia dać się zabić...
Edyta, uciekająca od nieszczęśliwego małżeństwa na rodzime Podlasie, niespodziewanie znajduje się w centrum kryminalnej intrygi. Rodowe sekrety jeden po drugim wdzierają się w sielską atmosferę Wielkanocy. Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu patrzy na ręce ABW, w Augustowie na jaw wychodzą zaskakujące koligacje, a zbiegi okoliczności mnożą się niczym grzyby po deszczu.Nieszczęśliwa dziewczyna, samolubny maminsynek, zdemoralizowana kuzynka, przebojowa babcia i błyskotliwy policjant. A nawet trzech policjantów.
„Pruskie baby” to ciepła, pełna humoru opowieść o poszukiwaniu siebie, sile rodzinyi tajemnicach z przeszłości. Czy ta Wielkanoc mogłaby wyglądać inaczej? Z pewnością, gdyby tylko przytrafiła się komuś innemu.
Edyta, uciekająca od nieszczęśliwego małżeństwa na rodzime Podlasie, niespodziewanie znajduje się w centrum kryminalnej intrygi. Rodowe sekrety jeden po drugim wdzierają się w sielską atmosferę Wielkanocy. Komendzie Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu patrzy na ręce ABW, w Augustowie na jaw wychodzą zaskakujące koligacje, a zbiegi okoliczności mnożą się niczym grzyby po deszczu.Nieszczęśliwa dziewczyna, samolubny maminsynek, zdemoralizowana kuzynka, przebojowa babcia i błyskotliwy policjant. A nawet trzech policjantów.
„Pruskie baby” to ciepła, pełna humoru opowieść o poszukiwaniu siebie, sile rodzinyi tajemnicach z przeszłości. Czy ta Wielkanoc mogłaby wyglądać inaczej? Z pewnością, gdyby tylko przytrafiła się komuś innemu.
308 pages, Paperback
First published January 1, 2020
2 people are currently reading
94 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
December 15, 2020
Pełna rodzinnego ciepła, czarnego humoru i zaskakujących tajemnic trylogia kryminalno-obyczajowa ze zbrodnią w tle.
Trylogia "Pruskie Baby" to perełka pośród literatury gatunkowej, która zachwyci zarówno miłośników intryg kryminalnych, jak i opowieści obyczajowych i komedii również. Małgorzata Starosta zaskakuje lekkością, zaskakuje też dopracowanym do perfekcji, ironicznym stylem, ale wisienką na torcie jest w tej trylogii język, którego nie można pominąć przy omawianiu tych książek, a który jest wynikową wykształcenia polonistycznego autorki. Bogata, a przyjemna dla ucha polszczyzna, pełna czarujących porównań, metafor i nawiązań to ewenement w literaturze gatunkowej. A Małgorzata Starosta operuje naszym rodzimym językiem perfekcyjnie, swobodnie meandrując pośród ostrych dialogów, barwnych opisów, czy dynamicznych zwrotów akcji.
Na dokładkę serwuje czytelnikom całą galerię smakowitych, z życia wziętych postaci, ukazanych trochę w krzywym zwierciadle, jak na komedię przystało – a to teściowa opętana i skąpana w kłamstwach, a to fałszywa do bólu przyjaciółka, a to mężuś-maminsynek, któremu marzą się tylko seksowne kobitki i szybkie samochody... A motywy kryminalne? Ich zbrodniczość, okrucieństwo i bezlitosna siła napędzają akcję i naciągają relacje oraz wytrzymałość bohaterów do nieprzytomności, jednak nie wyprowadzają z równowagi, bo nie one są tutaj najważniejsze.
Każdy tom bowiem otula rodzinne ciepło – rodzina jest tutaj najważniejsza i w rodzinie kryje się siła potrzebna, by pokonać wszelkie przeciwności losu. Pruskowie zdają się być miękką poduchą bezpieczeństwa – ich relacje opierają się na bezwzględnym zrozumieniu, zaufaniu i oparciu mimo wszystko. To niemal symboliczny portret rodzinny – rodziny takiej, jaka powinna naprawdę być. Rodziny, w której skomplikowanych koligacjach można się pogubić, jeśli nie będziemy wystarczająco uważni.
Z trylogią "Pruskie Baby" można spędzić kilka cudownych, pełnych śmiechu i łez (również ze śmiechu) zaczytanych dni, które pozwolą Wam zapomnieć o wszelkich znojach i smutkach codzienności. Czarny humor, krzywe zwierciadło i rodzinne tajemnice ze zbrodniami w tle – to jest właśnie to, czego nam potrzeba i to nie tylko w tym jakże dziwnym, zmierzającym do końca roku. Myślę, że będziecie mile zaskoczeni, będziecie zachwyceni i tak jak ja będziecie teraz wyczekiwać kolejnych powieści Małgorzaty Starosty.
P.S. Czekajcie, czy ja wspomniałam o jedzeniu? Bo w tej trylogii ciągle coś jedzą – tak jak lubię!
Trylogia "Pruskie Baby" to perełka pośród literatury gatunkowej, która zachwyci zarówno miłośników intryg kryminalnych, jak i opowieści obyczajowych i komedii również. Małgorzata Starosta zaskakuje lekkością, zaskakuje też dopracowanym do perfekcji, ironicznym stylem, ale wisienką na torcie jest w tej trylogii język, którego nie można pominąć przy omawianiu tych książek, a który jest wynikową wykształcenia polonistycznego autorki. Bogata, a przyjemna dla ucha polszczyzna, pełna czarujących porównań, metafor i nawiązań to ewenement w literaturze gatunkowej. A Małgorzata Starosta operuje naszym rodzimym językiem perfekcyjnie, swobodnie meandrując pośród ostrych dialogów, barwnych opisów, czy dynamicznych zwrotów akcji.
Na dokładkę serwuje czytelnikom całą galerię smakowitych, z życia wziętych postaci, ukazanych trochę w krzywym zwierciadle, jak na komedię przystało – a to teściowa opętana i skąpana w kłamstwach, a to fałszywa do bólu przyjaciółka, a to mężuś-maminsynek, któremu marzą się tylko seksowne kobitki i szybkie samochody... A motywy kryminalne? Ich zbrodniczość, okrucieństwo i bezlitosna siła napędzają akcję i naciągają relacje oraz wytrzymałość bohaterów do nieprzytomności, jednak nie wyprowadzają z równowagi, bo nie one są tutaj najważniejsze.
Każdy tom bowiem otula rodzinne ciepło – rodzina jest tutaj najważniejsza i w rodzinie kryje się siła potrzebna, by pokonać wszelkie przeciwności losu. Pruskowie zdają się być miękką poduchą bezpieczeństwa – ich relacje opierają się na bezwzględnym zrozumieniu, zaufaniu i oparciu mimo wszystko. To niemal symboliczny portret rodzinny – rodziny takiej, jaka powinna naprawdę być. Rodziny, w której skomplikowanych koligacjach można się pogubić, jeśli nie będziemy wystarczająco uważni.
Z trylogią "Pruskie Baby" można spędzić kilka cudownych, pełnych śmiechu i łez (również ze śmiechu) zaczytanych dni, które pozwolą Wam zapomnieć o wszelkich znojach i smutkach codzienności. Czarny humor, krzywe zwierciadło i rodzinne tajemnice ze zbrodniami w tle – to jest właśnie to, czego nam potrzeba i to nie tylko w tym jakże dziwnym, zmierzającym do końca roku. Myślę, że będziecie mile zaskoczeni, będziecie zachwyceni i tak jak ja będziecie teraz wyczekiwać kolejnych powieści Małgorzaty Starosty.
P.S. Czekajcie, czy ja wspomniałam o jedzeniu? Bo w tej trylogii ciągle coś jedzą – tak jak lubię!
May 19, 2020
Świetny debiut pani Małgorzaty .
Teraźniejszość w którą włączony jest wątek przeszłości i drzewa genealogicznego rodziny ,a to przez morderstwo .
Milo spędziłam czas czytając tę książkę i przyznam szczerze że z jednej strony chciałam czytać dalej ,żeby się dowiedzieć co i jak ,a z drugiej strony odwlekałam bo nie chciałam się jeszcze rozstawać z bohaterami książki .
Polecam :-)
Teraźniejszość w którą włączony jest wątek przeszłości i drzewa genealogicznego rodziny ,a to przez morderstwo .
Milo spędziłam czas czytając tę książkę i przyznam szczerze że z jednej strony chciałam czytać dalej ,żeby się dowiedzieć co i jak ,a z drugiej strony odwlekałam bo nie chciałam się jeszcze rozstawać z bohaterami książki .
Polecam :-)
July 15, 2023
Chętnie zapoznam się z kolejnymi tomami ❤
January 2, 2022
Kto Wam tak zepsuje święta jak własna rodzina? Szczególnie taka, która daje się zabić.
O mamo, to było dobre 😂 Ubawiłam się po pachy. Przesłuchałam audiobooka, polecam gorąco, bo realizacja zacna. Fabuła jeszcze zacniejsza. Autorka wybitnie dobrze wykreowała postaci i ja się do nich przywiązałam od razu - szczególnie do babci 😁
Pruskie baby to trochę dziedzic Pruski - wiecie o co chodzi 😉 Nie ma się co rozpisywać - przeczytajcie!
O mamo, to było dobre 😂 Ubawiłam się po pachy. Przesłuchałam audiobooka, polecam gorąco, bo realizacja zacna. Fabuła jeszcze zacniejsza. Autorka wybitnie dobrze wykreowała postaci i ja się do nich przywiązałam od razu - szczególnie do babci 😁
Pruskie baby to trochę dziedzic Pruski - wiecie o co chodzi 😉 Nie ma się co rozpisywać - przeczytajcie!
July 8, 2021
Przyjemna lektura do szybkiego przeczytania. Wczoraj coś mi w niej zgrzytało, chyba bohaterowie, dzisiaj już sama nie wiem co, bo większość tych bohaterów polubiłam. Motyw rodzinnej tajemnicy był świetny! O wiele bardziej wolę go w wersji komediowej, jak u Starosty czy Kisiel, niż u Joanny Bator.
July 5, 2023
Potrzebowałam czegoś lekkiego i dostałam. W sam raz na letnie leniuchowanie
July 11, 2022
Większość czytelników zachwycona, a ja nie.
Nie wiem, czy autorka chciała napisać kryminał, czy powieść obyczajową, czy powieść historyczną o zawiłych i trudnych losach polskiego ziemiaństwa na tzw. Kresach. Najbardziej wynudził mnie właśnie wątek historyczny, który jednak był podstawą intrygi kryminalnej. Mało wiarygodnej.
Domęczyłam do końca, ale nie powiem, żeby to była interesująca lektura.
Nie wiem, czy autorka chciała napisać kryminał, czy powieść obyczajową, czy powieść historyczną o zawiłych i trudnych losach polskiego ziemiaństwa na tzw. Kresach. Najbardziej wynudził mnie właśnie wątek historyczny, który jednak był podstawą intrygi kryminalnej. Mało wiarygodnej.
Domęczyłam do końca, ale nie powiem, żeby to była interesująca lektura.
August 11, 2020
Czy można sięgnąć po kryminał, nie zdając sobie z tego sprawy? Można, jeśli jest się mną. Rzadko czytam opisy, bo zbyt wiele razy zniechęciły mnie zbyt duże spoilery.
Ostatnio zastanawiam się, czy staję się co raz bardziej, czy co raz mniej wybrednym czytelnikiem.
Jakakolwiek nie byłaby odpowiedź, potrafię docenić piękne pióro. Małgorzata Starosta takim operuje.
Zaczęłam Pruskie baby przekonana, że to obyczaj (spójrzcie na tę piękną różową okładkę!), wielopokoleniowa historia kobiet w konkretnej historycznej krainie.
I znów, jedocześnie bardzo się myliłam i miałam stuprocentową rację.
Zagmatwane powiązania rodzinne, morderstwo, potem kolejne, pytania pojawiające się jedno za drugim, bardzo interesujący bohaterowie i prawdziwe polskie dylematy.
Szalenie mi się podobało.
Bywały momenty, że gubiłam się w historycznych aspektach, nie ukrywam, i parę razy chciałam już wrócić do teraźniejszości: tutaj odzywa się moja współczesna dusza, ja po prostu za bardzo nie lubię wątków historycznych, tutaj nie był to wyjątek, nudzą mnie opowieści pra-pra-kogośtam. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że dla innych mogą to być prawdziwe perełki.
Bardzo chętnie sięgnę po kolejne książki autorki, bo język bawił, fabuła zajmowała, a okładka rozkochała mnie w sobie.
Polecam!
Ostatnio zastanawiam się, czy staję się co raz bardziej, czy co raz mniej wybrednym czytelnikiem.
Jakakolwiek nie byłaby odpowiedź, potrafię docenić piękne pióro. Małgorzata Starosta takim operuje.
Zaczęłam Pruskie baby przekonana, że to obyczaj (spójrzcie na tę piękną różową okładkę!), wielopokoleniowa historia kobiet w konkretnej historycznej krainie.
I znów, jedocześnie bardzo się myliłam i miałam stuprocentową rację.
Zagmatwane powiązania rodzinne, morderstwo, potem kolejne, pytania pojawiające się jedno za drugim, bardzo interesujący bohaterowie i prawdziwe polskie dylematy.
Szalenie mi się podobało.
Bywały momenty, że gubiłam się w historycznych aspektach, nie ukrywam, i parę razy chciałam już wrócić do teraźniejszości: tutaj odzywa się moja współczesna dusza, ja po prostu za bardzo nie lubię wątków historycznych, tutaj nie był to wyjątek, nudzą mnie opowieści pra-pra-kogośtam. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że dla innych mogą to być prawdziwe perełki.
Bardzo chętnie sięgnę po kolejne książki autorki, bo język bawił, fabuła zajmowała, a okładka rozkochała mnie w sobie.
Polecam!
March 7, 2022
"Nikt tak nie potrafi zepsuć świąt jak własna rodzina. Zwłaszcza gdy znienacka postanawia dać się zabić..."
Pierwsza część cyklu o tym samym tytule. To ciepła, pełna humoru opowieść o poszukiwaniu siebie, sile rodziny i tajemnicach z przeszłości.
Ta historia mnie tak wciągnęła że kiedy musiałam ją odłożyć, przełączałam się na audiobooka ( genialne przeczytany przez panią Annę Ryźlak). W tym tomie poznajemy członków rodziny Prusko i ich skomplikowane drzewo genealogiczne. Jak to w kryminale pojawia się trup, ale i grono domorosłych detektywów. Nie zabraknie też zawirowań rodzinnych. Prawdziwa gratka dla fanów Sag
Moje pierwsze spotkanie z autorką i jakże udane! Ta książka to petarda. Bardzo potrzebowałam się oderwać od rzeczywistości- wciągnąć w zawiłą fabułę, zagubić w natłoku postaci i zwrotów akcji oraz pośmiać ( humor w stylu mojej ulubionej Joanny Chmielewskiej) - a ta historia dała mi to wszystko. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego debiutu i lecę czytać kolejne części. Polecam gorąco!
Pierwsza część cyklu o tym samym tytule. To ciepła, pełna humoru opowieść o poszukiwaniu siebie, sile rodziny i tajemnicach z przeszłości.
Ta historia mnie tak wciągnęła że kiedy musiałam ją odłożyć, przełączałam się na audiobooka ( genialne przeczytany przez panią Annę Ryźlak). W tym tomie poznajemy członków rodziny Prusko i ich skomplikowane drzewo genealogiczne. Jak to w kryminale pojawia się trup, ale i grono domorosłych detektywów. Nie zabraknie też zawirowań rodzinnych. Prawdziwa gratka dla fanów Sag
Moje pierwsze spotkanie z autorką i jakże udane! Ta książka to petarda. Bardzo potrzebowałam się oderwać od rzeczywistości- wciągnąć w zawiłą fabułę, zagubić w natłoku postaci i zwrotów akcji oraz pośmiać ( humor w stylu mojej ulubionej Joanny Chmielewskiej) - a ta historia dała mi to wszystko. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego debiutu i lecę czytać kolejne części. Polecam gorąco!
May 20, 2023
Sięgnęłam w końcu po Starostę, żeby zobaczyć jak mi podejdzie jej komedia kryminalna. I cóż... mam mieszane uczucia. Bo wg mnie książka była dość nudna, a ilość nazwisk, przodków, wątków historycznych tak duża, że szczerze mówiąc, gubiłam się, zwłaszcza, przy rozwiązywaniu śledztwa.
Bo jeśli sięgam już po coś, by się rozerwać, oderwać, a wątki rodzinne są naszpikowane postaciami, podobnymi imionami, które zaczynają sie mieszać, to rodzi się frustracja. Do tego rozwiązanie sprawy tak naprawdę można było wydedukować, zanim powieść się skończyła, co pozbawiło całkiem satysfakcji z ostatnich 20- 30 stron.
Humor językowy też mnie nie porwał. Uśmiechałam się chwilami, ale żeby wybuchnąć śmiechem, czy czytać "z bananem na ustach", co mi się zdarza przy wielu ksiązkach, to nie. Myślę, że dałoby się z tej książki wycisnąć coś lepszego, niż efekt finalny. Aczkolwiek, może to nie być literatura dla mnie.
Bo jeśli sięgam już po coś, by się rozerwać, oderwać, a wątki rodzinne są naszpikowane postaciami, podobnymi imionami, które zaczynają sie mieszać, to rodzi się frustracja. Do tego rozwiązanie sprawy tak naprawdę można było wydedukować, zanim powieść się skończyła, co pozbawiło całkiem satysfakcji z ostatnich 20- 30 stron.
Humor językowy też mnie nie porwał. Uśmiechałam się chwilami, ale żeby wybuchnąć śmiechem, czy czytać "z bananem na ustach", co mi się zdarza przy wielu ksiązkach, to nie. Myślę, że dałoby się z tej książki wycisnąć coś lepszego, niż efekt finalny. Aczkolwiek, może to nie być literatura dla mnie.
August 8, 2021
intryga ciekawa i angażująca, przesympatyczni bohaterowie a dodatkowym plusem są zawiłości genealogiczne i tło historyczne, ale niestety przesłodzony i momentami grafomański styl autorki mocno mnie drażnił dlatego tylko 3 gwiazdki ):
August 16, 2022
4,5
Komedie kryminalne to nie do końca mój gatunek, ale przy tym (słuchając w audio) bawiłam się naprawdę genialnie!
Komedie kryminalne to nie do końca mój gatunek, ale przy tym (słuchając w audio) bawiłam się naprawdę genialnie!
April 15, 2022
Zazwyczaj nie przeszkadzają mnie wtrącenia typu fakty historyczne, zajawki geograficzne. Tutaj jednak ilość i sposób podania był dla mnie na dłuższą metę niestrawny. Książka doczytana w jakichś 70%. Nie jestem w stanie przyjąć tego więcej.
January 6, 2021
Dziecinna bohaterka. Dobijający rodzice. A wszystko płaskie i nudne.
April 13, 2020
Wczoraj skończyłam czytać "Pruskie baby" - debiutancką powieść Małgorzaty Starosty i powiem wam, że gdyby wszystkie debiuty były tak napisane, to świat byłby piękniejszy. Przynajmniej ten literacki 😉 Opis fabuły bez problemu znajdziecie w internecie, więc nie będę jej streszczać, a zamiast tego skupię się na 5 powodach, dla których warto przeczytać tę książkę.
1. Jest idealna na teraz, ponieważ akcja toczy się w okresie wielkanocnym. Jak słusznie zauważyła jedna z blogerek, książek bożonarodzeniowych co roku mamy zatrzęsienie, a na wielkanocną chyba jeszcze do tej pory nie trafiłam. Przyjemnie czyta się o rzeczach, które w tym samym czasie dzieją się dookoła nas, a że w tym roku Wielkanoc jest nietypowa, to choć za pośrednictwem książki można przeżyć święta, w które cała rodzina może po prostu być razem, choć nie mogę powiedzieć, że bez interwencji policji 😉
2. Spodoba się miłośnikom rodzinnych sag i tajemnic, bo rodzina odgrywa w tej powieści kluczową rolę. Od ciepłych chwil spędzonych z bliskimi przy stole, przez skomplikowane koligacje szlacheckich rodów, aż po skrywane sekrety, które po wielu latach powodują niemały zamęt w rodzinie Prusków. Wiem, że ze względu na stopniowe ujawnianie wszystkich powiązań, do książki nie mogło zostać dołączone drzewo genealogiczne, ale chwilami mocno żałowałam, że go nie ma, bo trochę gubiłam się w tym, kto był czyim nieślubnym dzieckiem i kto pochodził z którego z rodów 😅 Polubiłam całą rodzinę głównej bohaterki za ich ciepło oraz szacunek i wsparcie, które okazują sobie nawzajem. Trochę tylko żałuję, że wątek małżeństwa Edyty i Rafała nie poszedł w inną stronę.
3. To nie tylko powieść obyczajowa, ale też kryminał, i to całkiem zmyślnie skonstruowany. Pewnych rzeczy można się łatwo domyślić, ale bardziej nawet niż rozwiązanie zagadki interesował mnie przebieg śledztwa, prowadzonego przez połączone siły wrocławskiej i augustowskiej policji. Bardzo przypadły mi do gustu postacie policjantów, pozbawione typowej dla współczesnych kryminałów wulgarności i chamstwa, a także to, jak po kawałku odkrywali kolejne elementy układanki, to na Dolnym Śląsku, to na Podlasiu.
4. Powieść jest naprawdę dobrze napisana, przyjemnym i lekkim stylem, ale na pewno nie banalnym. Historia rodziny Prusków pełna jest językowych smaczków i wyraźnie wskazuje na erudycję autorki, choć w nienachalny, pozbawiony wyższości sposób. W tekście nie pojawiają się też wulgaryzmy, co dla mnie jest ogromnym plusem.
5. Morderstwo morderstwem, ale humoru w tej książce nie zabrakło, i to takiego, który bardzo do mnie trafia, kojarzącego mi się z Joanną Chmielewską, na której książkach się wychowałam. Gwarantuję, że podczas lektury nieraz się uśmiechniecie.
Podsumowując, "Pruskie baby" to naprawdę udany debiut, który pokazuje, że rodzinne więzy często są błogosławieństwem, ale mogą też być przekleństwem. Przeczytałam z prawdziwą przyjemnością!
1. Jest idealna na teraz, ponieważ akcja toczy się w okresie wielkanocnym. Jak słusznie zauważyła jedna z blogerek, książek bożonarodzeniowych co roku mamy zatrzęsienie, a na wielkanocną chyba jeszcze do tej pory nie trafiłam. Przyjemnie czyta się o rzeczach, które w tym samym czasie dzieją się dookoła nas, a że w tym roku Wielkanoc jest nietypowa, to choć za pośrednictwem książki można przeżyć święta, w które cała rodzina może po prostu być razem, choć nie mogę powiedzieć, że bez interwencji policji 😉
2. Spodoba się miłośnikom rodzinnych sag i tajemnic, bo rodzina odgrywa w tej powieści kluczową rolę. Od ciepłych chwil spędzonych z bliskimi przy stole, przez skomplikowane koligacje szlacheckich rodów, aż po skrywane sekrety, które po wielu latach powodują niemały zamęt w rodzinie Prusków. Wiem, że ze względu na stopniowe ujawnianie wszystkich powiązań, do książki nie mogło zostać dołączone drzewo genealogiczne, ale chwilami mocno żałowałam, że go nie ma, bo trochę gubiłam się w tym, kto był czyim nieślubnym dzieckiem i kto pochodził z którego z rodów 😅 Polubiłam całą rodzinę głównej bohaterki za ich ciepło oraz szacunek i wsparcie, które okazują sobie nawzajem. Trochę tylko żałuję, że wątek małżeństwa Edyty i Rafała nie poszedł w inną stronę.
3. To nie tylko powieść obyczajowa, ale też kryminał, i to całkiem zmyślnie skonstruowany. Pewnych rzeczy można się łatwo domyślić, ale bardziej nawet niż rozwiązanie zagadki interesował mnie przebieg śledztwa, prowadzonego przez połączone siły wrocławskiej i augustowskiej policji. Bardzo przypadły mi do gustu postacie policjantów, pozbawione typowej dla współczesnych kryminałów wulgarności i chamstwa, a także to, jak po kawałku odkrywali kolejne elementy układanki, to na Dolnym Śląsku, to na Podlasiu.
4. Powieść jest naprawdę dobrze napisana, przyjemnym i lekkim stylem, ale na pewno nie banalnym. Historia rodziny Prusków pełna jest językowych smaczków i wyraźnie wskazuje na erudycję autorki, choć w nienachalny, pozbawiony wyższości sposób. W tekście nie pojawiają się też wulgaryzmy, co dla mnie jest ogromnym plusem.
5. Morderstwo morderstwem, ale humoru w tej książce nie zabrakło, i to takiego, który bardzo do mnie trafia, kojarzącego mi się z Joanną Chmielewską, na której książkach się wychowałam. Gwarantuję, że podczas lektury nieraz się uśmiechniecie.
Podsumowując, "Pruskie baby" to naprawdę udany debiut, który pokazuje, że rodzinne więzy często są błogosławieństwem, ale mogą też być przekleństwem. Przeczytałam z prawdziwą przyjemnością!
July 16, 2020
Edyta pierwszy raz od ślubu postanawia wrócić w rodzinne strony, zostawiając swojego męża na święta samego. Nie boi się o niego, jako że we Wrocławiu Rafałek będzie ze swoją ukochaną mamusią, która jest najważniejszą kobietą w jego życiu. Wystarczy jednak już pierwsza noc bez żony, by Rafał wpadł w poważne kłopoty, w które wmieszany jest przynajmniej jeden trup. I to trup nie byle jaki skoro ma coś w spólnego z rodowymi sekretami rodziny jego żony i... jego? Śledztwu przygląda się ABW, a zbiegi okoliczności ciągle się mnożą.
🍃
Małgorzata Starosta wybornie bawi się językiem. Jej dobór słów czy konstrukcja zdań zdecydowanie wyróżnia się na tle znanych mi dotąd książek. Nic zdaje się nie być przypadkowe, czego dowodem może być chociażby uparte nazywanie Rafała Rafałkiem, a jego matki mamusią. Zdrobnienia te fantastycznie pokazują, z kim mamy do czynienia. Już od samego początku wskazują jaką osobowość mają ci bohaterowie i jaka relacja ich łączy. W książce tej nie brakuje takich smaczków, których czytanie było rozkoszą. Uwielbiam umiejętne zabawy językiem i chociażby przez to już mogłabym polubić się z tą książką, ale mamy tutaj znacznie więcej.
Rodzinne tajemnice są nam ujawniane kawałek po kawałku. Pierwsza historia rodowa zdaje się być na tyle obszerna, że czytelnik ma wrażenie, jakby niewiele już można było do tego dopowiedzieć, ale nic bardziej mylnego. Perypetie te są bowiem na tyle zawiłe i obszerne, że ogromnie żałuję, że do książki nie ma dołączonego drzewa genealogicznego bohaterów. Jako że nie mam pamięci do imion i nazwisk, to kilka razy udało mi się w tym wszystkim pogubić, więc musiałam czytać wcześniejsze fragmenty jeszcze raz, by wszystkie elementy weszły na swoje miejsce. Pocieszało mnie to, że nie tylko ja miałam z tym problem – Andrzej i Bączek doskonale rozumieli moje położenie, a ja doskonale rozumiałam ich położenie. Polska policja zdecydowanie nie miała łatwego zadania, gdy zeznania składały trzy pokolenia Prusków.
A skoro już przy bohaterach jesteśmy – uwielbiam ich, poważnie. Nie często spotyka się tak barwne persony. Czy wzbudzały moją sympatię, czy może były mamusią Rafałka – każdy miał sobą coś do zaoferowania. Nie wiem, jak to możliwe, że nie odczułam, by byli oni przerysowani. Zakładam, że to sprawka narracji. Sprawiała ona, że cała historia wręcz skrzyła kolorami i właśnie w tym tkwi urok całej opowieści. Mamy tutaj rodowe sekrety i kilka trupów, a jednak wszystko zdaje się być... różowe? Jeśli mogłabym pokusić się o nadinterpretację, to powiedziałabym, że książka ta jest jak jej okładka – historia poważna, ale przedstawiona w sposób znacznie mniej poważny.
Pierwszy raz spotkałam się z pozycją tego typu i całe szczęście nie ostatni – pierwszego sierpnia ma bowiem miejsce premiera drugiej części, więc już przebieram nogami z niecierpliwością!
🍃
“Nie wierzę w zbiegi okoliczności. Zbiegi okoliczności zawsze są zaplanowane.”
🍃
Małgorzata Starosta wybornie bawi się językiem. Jej dobór słów czy konstrukcja zdań zdecydowanie wyróżnia się na tle znanych mi dotąd książek. Nic zdaje się nie być przypadkowe, czego dowodem może być chociażby uparte nazywanie Rafała Rafałkiem, a jego matki mamusią. Zdrobnienia te fantastycznie pokazują, z kim mamy do czynienia. Już od samego początku wskazują jaką osobowość mają ci bohaterowie i jaka relacja ich łączy. W książce tej nie brakuje takich smaczków, których czytanie było rozkoszą. Uwielbiam umiejętne zabawy językiem i chociażby przez to już mogłabym polubić się z tą książką, ale mamy tutaj znacznie więcej.
Rodzinne tajemnice są nam ujawniane kawałek po kawałku. Pierwsza historia rodowa zdaje się być na tyle obszerna, że czytelnik ma wrażenie, jakby niewiele już można było do tego dopowiedzieć, ale nic bardziej mylnego. Perypetie te są bowiem na tyle zawiłe i obszerne, że ogromnie żałuję, że do książki nie ma dołączonego drzewa genealogicznego bohaterów. Jako że nie mam pamięci do imion i nazwisk, to kilka razy udało mi się w tym wszystkim pogubić, więc musiałam czytać wcześniejsze fragmenty jeszcze raz, by wszystkie elementy weszły na swoje miejsce. Pocieszało mnie to, że nie tylko ja miałam z tym problem – Andrzej i Bączek doskonale rozumieli moje położenie, a ja doskonale rozumiałam ich położenie. Polska policja zdecydowanie nie miała łatwego zadania, gdy zeznania składały trzy pokolenia Prusków.
A skoro już przy bohaterach jesteśmy – uwielbiam ich, poważnie. Nie często spotyka się tak barwne persony. Czy wzbudzały moją sympatię, czy może były mamusią Rafałka – każdy miał sobą coś do zaoferowania. Nie wiem, jak to możliwe, że nie odczułam, by byli oni przerysowani. Zakładam, że to sprawka narracji. Sprawiała ona, że cała historia wręcz skrzyła kolorami i właśnie w tym tkwi urok całej opowieści. Mamy tutaj rodowe sekrety i kilka trupów, a jednak wszystko zdaje się być... różowe? Jeśli mogłabym pokusić się o nadinterpretację, to powiedziałabym, że książka ta jest jak jej okładka – historia poważna, ale przedstawiona w sposób znacznie mniej poważny.
Pierwszy raz spotkałam się z pozycją tego typu i całe szczęście nie ostatni – pierwszego sierpnia ma bowiem miejsce premiera drugiej części, więc już przebieram nogami z niecierpliwością!
🍃
“Nie wierzę w zbiegi okoliczności. Zbiegi okoliczności zawsze są zaplanowane.”
May 14, 2022
Wiecie co to są baby pruskie? To takie kamienne, niezbyt urodziwe posągi, przedstawiające kobiety. Nic fajnego.
Książka "Pruskie baby" wcale nie odnosi się do tych średniowiecznych, prawdopodobnie, rzeźb. Prusko to nazwisko kobiet z pewnego rodu, wokół których toczy się cała historia. I to właśnie wydarzenia historyczne mają ogromne znaczenie dla tego, co wydarzyło się współcześnie.
Edyta jest mężatką, jednak niezbyt szczęśliwą. Mąż zajęty jest głównie pracą, a poza tym to wciąż maminsynek, dla którego matka ważniejsza jest od żony.
Gdy zbliżają się święta Wielkanocne, Edyta postanawia spędzić je ze swoją rodziną, mającą siedzibę na Podlasiu. W tym czasie jej mąż próbuje nawiązać romantyczną relację z uwielbianą skrycie koleżanką z pracy. Na szczęście dla niego, oprócz kolacji, nie dochodzi do niczego więcej. Jednak Ula zostaje zamordowana i znaleziona rankiem w rowie, daleko od swojego miejsca zamieszkania. Podejrzenia padają na Rafałka.
Jak to w kryminale - nic nie jest oczywiste i jednoznaczne. Okazuje się, ze ród Edyty, a właściwie kobiety z rodziny, mają powiązania i koligacje z innymi osobami z otoczenia kobiety. Coś, co wydarzyło się w odległej przeszłości rzutuje na teraźniejszość. Pewne dawne urazy, przenoszone z pokolenia na pokolenie, podsycane i pielęgnowane, mogą znaleźć zupełnie nieoczekiwane ujście.
Miałam niejaki problem z książką, którą czytałam w ebooku - brakowało mi drzewa genealogicznego rodów, rozrysowanych powiązań pomiędzy bohaterami. Postaci w książce było dużo, o wielu było sporo rozbudowanych historii, trudno więc było mi to sobie wszystko zobrazować.
Jednak historia wciąga, specyficzne poczucie humoru, które czasami się pojawiało sprawiało, że książka przypominała pierwsze kryminały Joanny Chmielewskiej.
Mam nadzieję, że kolejne książki z serii będą miały nieco mniej postaci...
Książka "Pruskie baby" wcale nie odnosi się do tych średniowiecznych, prawdopodobnie, rzeźb. Prusko to nazwisko kobiet z pewnego rodu, wokół których toczy się cała historia. I to właśnie wydarzenia historyczne mają ogromne znaczenie dla tego, co wydarzyło się współcześnie.
Edyta jest mężatką, jednak niezbyt szczęśliwą. Mąż zajęty jest głównie pracą, a poza tym to wciąż maminsynek, dla którego matka ważniejsza jest od żony.
Gdy zbliżają się święta Wielkanocne, Edyta postanawia spędzić je ze swoją rodziną, mającą siedzibę na Podlasiu. W tym czasie jej mąż próbuje nawiązać romantyczną relację z uwielbianą skrycie koleżanką z pracy. Na szczęście dla niego, oprócz kolacji, nie dochodzi do niczego więcej. Jednak Ula zostaje zamordowana i znaleziona rankiem w rowie, daleko od swojego miejsca zamieszkania. Podejrzenia padają na Rafałka.
Jak to w kryminale - nic nie jest oczywiste i jednoznaczne. Okazuje się, ze ród Edyty, a właściwie kobiety z rodziny, mają powiązania i koligacje z innymi osobami z otoczenia kobiety. Coś, co wydarzyło się w odległej przeszłości rzutuje na teraźniejszość. Pewne dawne urazy, przenoszone z pokolenia na pokolenie, podsycane i pielęgnowane, mogą znaleźć zupełnie nieoczekiwane ujście.
Miałam niejaki problem z książką, którą czytałam w ebooku - brakowało mi drzewa genealogicznego rodów, rozrysowanych powiązań pomiędzy bohaterami. Postaci w książce było dużo, o wielu było sporo rozbudowanych historii, trudno więc było mi to sobie wszystko zobrazować.
Jednak historia wciąga, specyficzne poczucie humoru, które czasami się pojawiało sprawiało, że książka przypominała pierwsze kryminały Joanny Chmielewskiej.
Mam nadzieję, że kolejne książki z serii będą miały nieco mniej postaci...
August 18, 2024
"Nie wierzę w zbiegi okoliczności. Zbiegi okoliczności zawsze są zaplanowane."
Edyta jako nieszczęśliwa mężatka pragnie uciec jak najdalej od swojego męża. Wyjeżdża więc z Wrocławia na rodzinne Podlasie, gdzie niespodziewanie zostaje wciągnięta w zagadkę kryminalną. Na domiar wszystkiego na wierzch wychodzą rodzinne tajemnice, koligacje, a Wielkanoc staje się idealnym powodem żeby móc wszystko wyjaśnić i o wszystkim porozmawiać.
Mimo że to pierwsza książka Małgorzaty Starosty to nie jest to moje pierwsze spotkanie z Autorką. Jej książki do idealna rozrywka. Uwielbiam humor z jakim przedstawiane są wszystkie sytuacje, w jaki sposób pokazani są bohaterowie, że to nie są płaskie i nijakie postacie, a zazwyczaj charakterne i z niesamowitymi pomysłami. Tym razem było tak samo!
Dodatkowo, oprócz głównego wątku tematycznego otrzymujemy historie Rodziny Prusko i bardzo ciekawy nakreślenie motywów zbrodni.
Myślę że to świetna rozrywka dla każdego! Ja znów bawiłam się wyśmienicie!
Książka z mojego zbioru.
Edyta jako nieszczęśliwa mężatka pragnie uciec jak najdalej od swojego męża. Wyjeżdża więc z Wrocławia na rodzinne Podlasie, gdzie niespodziewanie zostaje wciągnięta w zagadkę kryminalną. Na domiar wszystkiego na wierzch wychodzą rodzinne tajemnice, koligacje, a Wielkanoc staje się idealnym powodem żeby móc wszystko wyjaśnić i o wszystkim porozmawiać.
Mimo że to pierwsza książka Małgorzaty Starosty to nie jest to moje pierwsze spotkanie z Autorką. Jej książki do idealna rozrywka. Uwielbiam humor z jakim przedstawiane są wszystkie sytuacje, w jaki sposób pokazani są bohaterowie, że to nie są płaskie i nijakie postacie, a zazwyczaj charakterne i z niesamowitymi pomysłami. Tym razem było tak samo!
Dodatkowo, oprócz głównego wątku tematycznego otrzymujemy historie Rodziny Prusko i bardzo ciekawy nakreślenie motywów zbrodni.
Myślę że to świetna rozrywka dla każdego! Ja znów bawiłam się wyśmienicie!
Książka z mojego zbioru.
March 9, 2025
Edit. Po zastanowieniu zmieniam z 3 gwiazdek na 2,5. Jednak jest to zbyt jednokolorowa powieść żeby jej podnosić ocenę. Bohaterowie są czarni albo biali. Zabrakło mi odcienia szarości.
Zdecydowanie wolę przyjmować takie książki w formie audiobooka. Chociaż tutaj te koligacje rodzinne były na tyle zagmatwane, że nawet w formie fizycznej trudno było mi się zorientować. Chyba do teraz nie jestem pewna w 100% swojej wiedzy na temat genealogii rodziny Prusków.
Fajna, prokobieca książka z nutką czarnego humoru i dużą dawką rodzinnego ciepła. O dziwo ciekawsza była dla mnie ta część, w której cofamy się o parędziesiąt lat i zgłębiamy początki rodziny Prusków niż rzeczywiste śledztwo.
Styl pisania pani Małgorzaty bardzo do mnie trafia. Bardzo luźny i niezobowiązujący.
Zdecydowanie wolę przyjmować takie książki w formie audiobooka. Chociaż tutaj te koligacje rodzinne były na tyle zagmatwane, że nawet w formie fizycznej trudno było mi się zorientować. Chyba do teraz nie jestem pewna w 100% swojej wiedzy na temat genealogii rodziny Prusków.
Fajna, prokobieca książka z nutką czarnego humoru i dużą dawką rodzinnego ciepła. O dziwo ciekawsza była dla mnie ta część, w której cofamy się o parędziesiąt lat i zgłębiamy początki rodziny Prusków niż rzeczywiste śledztwo.
Styl pisania pani Małgorzaty bardzo do mnie trafia. Bardzo luźny i niezobowiązujący.
April 11, 2022
4 ⭐
Bardzo ciepła rodzinna historia, przeplatana humorem i dużym dystansem do wielu tematów. Fajny kontekst historyczny, który mnie mega wciągnął.
Bardzo przyjemna idealna na rozluźnienie lub zastój czytelniczy. Perfekcyjna jako zmiana klimatu po cięższych tematycznie książkach.
Bawiłam się świetnie i chce znać dalszą historię tego rodu dlatego od razu zabieram się za kolejną część.
Bardzo ciepła rodzinna historia, przeplatana humorem i dużym dystansem do wielu tematów. Fajny kontekst historyczny, który mnie mega wciągnął.
Bardzo przyjemna idealna na rozluźnienie lub zastój czytelniczy. Perfekcyjna jako zmiana klimatu po cięższych tematycznie książkach.
Bawiłam się świetnie i chce znać dalszą historię tego rodu dlatego od razu zabieram się za kolejną część.
January 3, 2023
This is definitely my favorite book (so far) of this author's books. I got a little lost in the family history a few times and had to re-read some earlier parts and it was a little predictable about who the perp was, but overall very enjoyable :)
September 13, 2025
„Pruskie baby” to historia twardych kobiet z Warmii i Mazur, które mimo wojen i życiowych zawirowań trzymają się ziemi i siebie tak mocno, jak kamienne posągi, od których wzięły tytuł. Bardzo mi sie podobało i z chęcią sięgnęłam po kolejne tomy.
August 10, 2021
3,5 bardzo lekkie pióro, szybko i przyjemnie się czyta, ale mogłoby być lepiej. I ta zawiła historia rodzinna... przydałoby się drzewo genealogiczne!
January 7, 2022
2.5 historia mnie nie wciągnęła i najprawdopodobniej nie będę kontynuowała tej serii.
June 4, 2022
2,5 ⭐ nie była zła, miejscami wciągająca, szybko się czytało. Sięgnę po kolejną część
July 17, 2022
Zabawna, lekka, taka "polska" jakkolwiek to chcecie zinterpretować. Bohaterowie z mocnymi charakterami, historia pełna ironii, dobrze się przy niej bawiłam i szybko mnie zaangażowała.
May 15, 2023
"Pruskie Baby" to ciepła, pełna humoru opowieść o poszukiwaniu siebie, sile rodziny i tajemnic z przeszłości. Książka dającą oddech w zabieganych i trudnych czasach.
Displaying 1 - 30 of 34 reviews