What do you think?
Rate this book
Dit mag niemand weten
Een scholier steekt een man neer. De politie probeert het motief van de dader te begrijpen, maar die vertelt een vreemd verhaal. Als de politie het natrekt, lijkt er niets van te kloppen. Dan wordt een klasgenoot van de dader aangevallen. Heeft de ene zaak met de andere te maken?
- GenresAudiobook
216 pages, Paperback
First published April 8, 2020
2 people are currently reading
29 people want to read
About the author
Martine Kamphuis
31 books9 followersMartine Kamphuis on Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Martine...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
July 25, 2020
De teaser zin op de cover van het boek zorgt er meteen voor dat ik nieuwsgierig word naar het verhaal.
Wanneer een teaser er al voor zorgt dat ik benieuwd word naar het verhaal dan zijn dit voor mij al pluspunten. De rest van de cover zorgt er ook voor dat ik meteen wil beginnen met lezen. Je ziet een meisje voorop die een haar wijsvinger tegen haar lippen gedrukt houd. Wat mij dan meteen invalt is; Wat wil zij niet dat de rest van de wereld komt te weten?
In het eerste deel van dit boek maken we kennis met de personages. Ze worden allemaal beschreven en daarmee krijg je meteen ook een goedeindruk van de problematiek in hun leven. Een mooi bijkomend effect is dat hiermee je interesse wordt getriggerd.
Het verhaal is op een dagboekachtige manier geschreven. Vanuit een datum lees je via een personage over wat er die dag allemaal gebeurt. Ieder stukje van een personage wordt in ik-vorm geschreven. Dit zorgt ervoor dat het net is alsof je het allemaal zelf beleeft. Je voelt de emoties die er loskomen in de stukken.
In dit verhaal komen verschillende thema’s aan bod. Jaloezie, vriendschap, misbruik en liefde staan centraal.
Vriendschap is toch wel het overheersende thema. Wat heb je allemaal over voor je vriend? Dat is wel echt de hamvraag van dit verhaal. Want moet je naar je eerste intuïtie luisteren? Of moet je luisteren naar dat stemmetje in je hoofd? Kun je mensen vertrouwen?
De vriendschappen in dit verhaal worden goed uitgewerkt.
~ ‘Ruik je dat?’ vraagt Bram. ‘Wat?’ vraag ik. Het volgende moment is duidelijk wat hij bedoelt. ‘Gatver, je hebt een scheet gelaten!’ Bram knikt. ‘De moleculen die nu in jouw neus of misschien al in je longen zitten, komen uit mijn darm.’ zegt hij tevreden. ~ pagina 103
Dit stukje zorgt voor een beetje humor in dit deel. Het boek heeft toch wel thema’s die wat zwaarder zijn en deze stukjes zorgen dat voor wat luchtigheid waardoor het verhaal niet te zwaar wordt.
In het tweede deel van het boek, krijg je ook perspectieven te lezen van andere personages die in het eerste deel niet aan het woord zijn geweest.
Afwisselend komen er in dit verhaal ook whatsapp gesprekjes voor. Dit vind ik wel een pluspunt. Het is toch echt iets van deze tijd. Het is iets waar de jeugd herkenning aan heeft.
~ Het gezicht van de vrouwelijke rechercheur is vriendelijk, haar ogen lijken bezorgd. Ze kijkt me aan alsof ze me wil helpen. Dan klinkt de stem van haar collega. ‘Misschien wil je ons nu vertellen wat er écht gebeurd is?’ vraagt hij. Zijn toon is hard, ongeduldig. ~ pagina 139
De emoties in dit verhaal worden zoals eerder beschreven goed uitgewerkt. Maar ook door het lezen over hoe iemands gezichtsuitdrukking is of over hoe iemand tegen je praat wordt het een en ander je duidelijker.
In het derde deel van het boek vallen de puzzelstukjes in elkaar. Je krijgt weer vanuit verschillende perspectieven informatie, waardoor het compleet aanvoelt. Het verhaal zit anders in elkaar dan je als lezer in eerste instantie dacht.
Wanneer een teaser er al voor zorgt dat ik benieuwd word naar het verhaal dan zijn dit voor mij al pluspunten. De rest van de cover zorgt er ook voor dat ik meteen wil beginnen met lezen. Je ziet een meisje voorop die een haar wijsvinger tegen haar lippen gedrukt houd. Wat mij dan meteen invalt is; Wat wil zij niet dat de rest van de wereld komt te weten?
In het eerste deel van dit boek maken we kennis met de personages. Ze worden allemaal beschreven en daarmee krijg je meteen ook een goedeindruk van de problematiek in hun leven. Een mooi bijkomend effect is dat hiermee je interesse wordt getriggerd.
Het verhaal is op een dagboekachtige manier geschreven. Vanuit een datum lees je via een personage over wat er die dag allemaal gebeurt. Ieder stukje van een personage wordt in ik-vorm geschreven. Dit zorgt ervoor dat het net is alsof je het allemaal zelf beleeft. Je voelt de emoties die er loskomen in de stukken.
In dit verhaal komen verschillende thema’s aan bod. Jaloezie, vriendschap, misbruik en liefde staan centraal.
Vriendschap is toch wel het overheersende thema. Wat heb je allemaal over voor je vriend? Dat is wel echt de hamvraag van dit verhaal. Want moet je naar je eerste intuïtie luisteren? Of moet je luisteren naar dat stemmetje in je hoofd? Kun je mensen vertrouwen?
De vriendschappen in dit verhaal worden goed uitgewerkt.
~ ‘Ruik je dat?’ vraagt Bram. ‘Wat?’ vraag ik. Het volgende moment is duidelijk wat hij bedoelt. ‘Gatver, je hebt een scheet gelaten!’ Bram knikt. ‘De moleculen die nu in jouw neus of misschien al in je longen zitten, komen uit mijn darm.’ zegt hij tevreden. ~ pagina 103
Dit stukje zorgt voor een beetje humor in dit deel. Het boek heeft toch wel thema’s die wat zwaarder zijn en deze stukjes zorgen dat voor wat luchtigheid waardoor het verhaal niet te zwaar wordt.
In het tweede deel van het boek, krijg je ook perspectieven te lezen van andere personages die in het eerste deel niet aan het woord zijn geweest.
Afwisselend komen er in dit verhaal ook whatsapp gesprekjes voor. Dit vind ik wel een pluspunt. Het is toch echt iets van deze tijd. Het is iets waar de jeugd herkenning aan heeft.
~ Het gezicht van de vrouwelijke rechercheur is vriendelijk, haar ogen lijken bezorgd. Ze kijkt me aan alsof ze me wil helpen. Dan klinkt de stem van haar collega. ‘Misschien wil je ons nu vertellen wat er écht gebeurd is?’ vraagt hij. Zijn toon is hard, ongeduldig. ~ pagina 139
De emoties in dit verhaal worden zoals eerder beschreven goed uitgewerkt. Maar ook door het lezen over hoe iemands gezichtsuitdrukking is of over hoe iemand tegen je praat wordt het een en ander je duidelijker.
In het derde deel van het boek vallen de puzzelstukjes in elkaar. Je krijgt weer vanuit verschillende perspectieven informatie, waardoor het compleet aanvoelt. Het verhaal zit anders in elkaar dan je als lezer in eerste instantie dacht.
August 30, 2020
Weer een jeugdthriller die zeer, zeer goed is en zeker een aanrader is en ook voor volwassen lezers;Doen. Het gaat over emoties bij jongeren die er moeilijk mee kunnen omgaan.
Een betere titel: Manipuleren.
Op jeugdige leeftijd kan men reeds manipuleren met de nodige gevallen.
Spannend vanaf het begin.
Er moeten twee vragen beantwoorden.
1/ Wie zal in het toneel stuk kunnen deelnemen?
2 Wat gebeurd er tussen Wouter en Iris?
Ik blijf het herhalen. Sommige jeugdthrillers zijn beter dan deze voor volwassen.
Daarom moedig ik Martine Kamphuis aan om voort te doen.
Dank u.
Een betere titel: Manipuleren.
Op jeugdige leeftijd kan men reeds manipuleren met de nodige gevallen.
Spannend vanaf het begin.
Er moeten twee vragen beantwoorden.
1/ Wie zal in het toneel stuk kunnen deelnemen?
2 Wat gebeurd er tussen Wouter en Iris?
Ik blijf het herhalen. Sommige jeugdthrillers zijn beter dan deze voor volwassen.
Daarom moedig ik Martine Kamphuis aan om voort te doen.
Dank u.
November 13, 2025
⭐ 3 sterren
Leuk verhaal, maar wat voorspelbaar
Disclaimer: ik las dit boek vrij kort na een andere thriller die er best wel op leek, dus misschien kwam het daardoor. De verhaallijn vond ik best leuk, al had ik vrij snel door wat er zou gaan gebeuren. Het eerste deel vond ik wat langzaam, maar de laatste 100 pagina’s maakten dat voor mij goed — toen vond ik het juist spannend en wilde ik steeds verder lezen om mijn gevoel te bevestigen. Ook vond ik het leuk dat het verhaal uit 5/6 verschillende perspectieven werd verteld, dat maakte het afwisselend en interessant.
Leuk verhaal, maar wat voorspelbaar
Disclaimer: ik las dit boek vrij kort na een andere thriller die er best wel op leek, dus misschien kwam het daardoor. De verhaallijn vond ik best leuk, al had ik vrij snel door wat er zou gaan gebeuren. Het eerste deel vond ik wat langzaam, maar de laatste 100 pagina’s maakten dat voor mij goed — toen vond ik het juist spannend en wilde ik steeds verder lezen om mijn gevoel te bevestigen. Ook vond ik het leuk dat het verhaal uit 5/6 verschillende perspectieven werd verteld, dat maakte het afwisselend en interessant.
July 20, 2020
3,5/5 sterren
Deels was dit einde heel voorspelbaar maar toch ook wel spannend! Een boek die je in 1 dag kunt lezen.
Deels was dit einde heel voorspelbaar maar toch ook wel spannend! Een boek die je in 1 dag kunt lezen.
June 27, 2024
Had veel meer van dit verhaal verwacht het spannendste kwam de laatste paar pagina’s pas en dat vond ik jammer. Wel een makkelijk verhaal om door te lezen
March 12, 2025
(3.0) heb het gevoel dat ik dit einde al 30 keer heb gelezen in andere boeken
Displaying 1 - 8 of 8 reviews