Wij zijn niet als hagedissen

by Erika Bianchi, Manon Smits (Translator)

De Bretonse kust, 1948. Het is eind juli, de Tour de France is in volle gang en de achttienjarige Zaro Checcacci, monteur van de Italiaanse ploeg, ontmoet de jonge Franse serveerster Lena. Negen maanden later wordt Isabelle geboren, maar Zaro wil niets van het kind weten. Tien jaar later besluit Lena dat het genoeg is en zoekt Zaro in Italië op. Die is inmiddels getrouwd en heeft een zoontje. Lena vestigt zich met Isabelle in het dorpje, maar als ze een nieuwe liefde ontmoet, laat ze haar dochter achter. Wanneer Isabelle zelf kinderen krijgt, blijkt haar jeugd ernstige sporen achter te hebben gelaten en lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Of toch niet?

320 pages, Paperback

Published April 16, 2020

Reviews

[Ief Stuyvaert · Rating 4 out of 5]

Ik wantrouw ze, boeken die achterstevoren (of ondersteboven of binnenstebuiten) worden verteld. Ik gruwel van vorm die boven inhoud gaat, structuur die de vertelkunst verstikt.

Dat 'Wij zijn niet als Hagedissen' begint met de epi- en eindigt met de proloog is dus voldoende om mij als een - euh - schichtig reptiel uit de voeten te maken.

Maar kijk... Vooroordelen worden opzijgezet, de eerste bladzijden worden gelezen, de interesse wordt gewekt. Bianchi brengt namelijk de protagonisten van het boek samen in een beklijvende eindceremonie en voedt de lezer intussen mondjesmaat met kruimels van wat voorafging. Zodat je geboeid raakt door de ontwrichte levens en benieuwd wordt naar hoe het zover is kunnen komen.

En dat is precies wat je in de rest van het boek - in omgekeerde chronologische volgorde dus - te lezen krijgt: waarom een vrouw er niet in slaagt haar man bij zich te houden en haar kinderen graag te zien. Waarom een vrouw de honger omarmt. Waarom een vrouw weigert te fietsen.

En hoe verder we terugkeren in de tijd, hoe heftiger de emoties worden. Bij de personages én bij de lezer.

Het venijn zit hem in de staart.

Hagedissen kunnen die afwerpen en opnieuw beginnen.

Mensen niet.

[Kelly Eeckhaut · Rating 4 out of 5]

Amai, dit heb ik graag gelezen. Stevige portie familiedrama, waar vrouwen de hoofdrol spelen, geschreven in een stijl en structuur (omgekeerd chronologisch) die me helemaal wisten mee te slepen.

[Leentje · Rating 5 out of 5]

Jawel het was raak. Dit boek had alles wat ik zoek in een boek: sterke karaktertekeningen, rake taal, tederheid, humor, poëzie, ongepolijste personages, diepe psychologie. Ik mis het nu al.

[Joke Mortier · Rating 4 out of 5]

Wat een prachtig boek om mijn leesjaar te beginnen ❤️.

[Bart · Rating 4 out of 5]

*** 4 ***

[Annelies Van Oost · Rating 4 out of 5]

Bijna een vijf! Een aanrader.

[Heleen Rijckaert · Rating 5 out of 5]

Dat een boek waarvan je op voorhand niet zoveel verwacht toch een bijzondere leeservaring kan worden, bewijst dit boek. Door de bijzondere structuur moet je je hoofd erbij houden, maar tegelijkertijd kan je je verliezen in de prachtige taal en beschrijvingen van Erika Bianchi.

Het zinnetje op de kaft "Hoe één avond het lot van een familie vier generaties lang bepaalt" vat perfect samen waar het boek over gaat. Je krijgt slechts sporadisch een inkijk in de gedachten van bepaalde personages, maar net dat maakte het boek zo krachtig. Het onvermogen om tot verbinding te komen is zo sterk aanwezig dat het naar de keel grijpt. De vele metaforen in het boek vragen eigenlijk om het boek te herlezen. Iets wat ik zeker nog ga doen!

[Tamara · Rating 5 out of 5]

Prachtig. De rake taal. De beeldspraak. De sterk uitgewerkte personages die me zo hard raakten. Een schrijnend familieverhaal dat nog even in mijn hoofd zal blijven nazinderen.
Een van mijn all time favoriete boeken. ❤️

[Sara Logghe · Rating 3 out of 5]

Originele verhaalopbouw en structuur met een ontknoping die je in de verste verte niet ziet aankomen, maar dit familieverhaal kon me niet altijd boeien. Sommige personages vond ik net niet diep genoeg uitgewerkt (zoals Carlo, Cecilia en Nanni) om hen volledig te begrijpen. Het boek had voor mij om die reden gerust wat dikker mogen zijn.

Ook de verwijzingen naar de wereld van het wielrennen vond ik soms een beetje saai maar ik ben dan ook niet geïnteresseerd in die sport 😊

[Gwenster · Rating 5 out of 5]

Een van de mooiste boeken die ik de laatste jaren las: een droevige, rauwe familiegeschiedenis maar zo mooi verhaald en verteld. Dit boek zal me nog lang bij blijven.

[Lieselot Uyttersprot · Rating 4 out of 5]

Een boek dat begint bij het einde en eindigt bij het begin, met andere woorden achterstevoren is geschreven.
Het eerste hoofdstuk, de epiloog dus, begint met de begrafenis van Zaro en brengt alle hoofdrolspelers, op eentje na, onmiddellijk samen. Hoofdstuk na hoofdstuk keert Bianchi terug in de tijd en schetst ze hoe 4 generaties vrouwen en hun gezinnen ontwricht geraakten en wat de fundamenten zijn van hun bizarre verhoudingen zijn ten opzichte van elkaar.
De namen worden als met een kanon op je afgevuurd de eerste pagina’s, maar laat je daar niet door afschrikken. De stamboom tekent zichzelf doorheen het verhaal.
Waar ik bijzonder van houd is het wisselende vertelperspectief, waardoor je als lezer zelf de puzzel moet leggen wie wanneer welk stukje geschiedenis vertelt.
De proloog, het einde dus, deelt je een dreun van jewelste uit en blijkt het finale puzzelstuk te zijn. Waar verloor dit boek zijn vijfde ster? Op de staart ná de proloog. Die hoefde er voor mij niet bij, het verhaal was voor mij compleet zonder de laatste bladzijden.
Een boek voor wie net zoals ik houd van verhalen met een behoorlijke portie tragiek.

[Cindy Cornelis · Rating 4 out of 5]

Hoe een gebeurtenis het leven kan tekenen van verschillende generaties. Het boek begint met het epiloog en dan ga je terug in de tijd om te begrijpen waarom een moeder zo veel moeite heeft om lief te hebben. Je wordt langzaam meegezogen in het web van familiegeheimen, onverwerkte pijn en onvermogen tot liefde. Hoe trauma’s en gemis van generatie op generatie kunnen doorwerken.

“Hagedissen kunnen hun staart afwerpen en opnieuw beginnen. Mensen niet.”

Ik heb dit aangrijpende familiedrama met plezier en ontroering gelezen : 4.5 sterren!!

[Reinier Schoep · Rating 4 out of 5]

3,5 stars

[elidesc · Rating 2 out of 5]

Dit keer liet ik me te veel verleiden door de titel, want dit boek - dat overigens voor enige visuele verwarring zorgt met Sandro Veronesi’s bestseller De Kolibrie - kreeg mij nooit echt helemaal op sleeptouw... In se zit het verhaal goed in elkaar, alleen duurde het tot over de helft vooraleer ik écht in het boek zat. En dat was lang geleden. ‘We zijn niet als hagedissen’ stokte als het ware mijn 2020 leescadans, dus de verwachtingen voor het volgende exemplaar liggen hoog!

[Livietta · Rating 4 out of 5]

Una piacevolissima sorpresa: una figlia, una madre, una nonna, ma soprattutto una donna con la sua terribile storia. Tutto il romanzo e` costruito come la ricostruzione, a ritroso, della vita della protagonista e delle conseguenze di questa sulle vite delle altre donne, ma non solo, che la circondano.
Un romanzo che le donne reputano "da donne" ma che piace molto anche agli uomini.

[Rosa · Rating 3 out of 5]

Non leggo tantissimi romanzi di scrittrici italiane contemporanee, ho sempre timore di non riuscire ad apprezzarli pienamente. Ed è quello che è successo per questo romanzo. Un romanzo che per me aveva tutti gli ingredienti giusti per piacermi: il ciclismo (uno sport che fin da piccola ho sempre seguito spinta dalla forte passione di mio padre), una saga familiare e quattro generazioni di donne forti. Devo dire però che la storia non mi ha colpita più di tanto nonostante tratti tematiche difficili ed importanti (anoressia, abbandono..). Mi sarei aspettata di rimanere incollata alle pagine durante la lettura e ciò purtroppo non è successo. La storia della protagonista parte dall’epilogo, quindi dal presente (2011) per poi arrivare al passato (1964 circa), un racconto a ritroso che nonostante l’abbia trovato innovativo mi ha fatto entrare poco nella storia e mi ha portata a distaccarmi dai vari avvenimenti narrati. Anche i tanti nomi di personaggi citati all’interno della storia mi hanno, onestamente, disorientata. La storia parte proprio da un funerale, un funerale importante, ossia quello di un padre (Zaro, meccanico di bicilette) che non ha accettato una figlia. La scrittrice analizza quindi tutte le conseguenze che questo rifiuto ha causato. Il ciclismo, a mio avviso, non solo fa da sfondo a questa storia drammatica, ma assume anche un valore simbolico di libertà e fatica. Grazie a numerosi flashback si ricostruiscono le vicende dei vari personaggi. Comunque, nonostante non abbia apprezzato appieno questo romanzo, leggerò sicuramente la sua primissima opera in quanto ho trovato il suo stile di scrittura veramente interessante. Credo che per apprezzare questo libro sia necessario una seconda lettura che magari in un futuro lontano rifarò.
2,5 stelline quasi 3

[Christine Bonheure · Rating 4 out of 5]

Ik houd van boeken die vertellen over de gevolgen van één gebeurtenis op de nakomelingen, over generaties heen. En ik houd van boeken die me raken. Dubbelcheck hier. Verhaallijnen en psychologie van de personages zijn overtuigend en ook de structuur is een meerwaarde. Het boek begint met de epiloog, dan komt chronologisch het laatste hoofdstuk eraan, dan het hoofdstuk ervoor, en weer het hoofdstuk ervoor, tot je terechtkomt bij de proloog én de extra (hagedis)staart. Je leest dus eerst het gevolg en dan pas de gebeurtenissen die daartoe hebben geleid, soms hoofdstukken verder. Ooit herlees ik dit boek maar dan van achter naar voor. Ik weet toch al wat er gebeurt, de verrassing is eraf. In het begin even moeten wennen aan de soms wat overladen stijl, maar dat was gauw over. Ook prachtige tussenverhaaltjes over bepaalde dieren waarvan het leven te vergelijken is met dat van de familie. Aanrader.

[Angela Cimmino · Rating 4 out of 5]

Siamo di fronte ad una storia cruda, una storia di abbandoni, di pezzi rotti, di mamme che non sanno restare e di figlie orfane dentro, a metà. La storia si dipana tra la Francia e l'Italia descrivendo attraverso flashback la Bretagna del dopoguerra e la Toscana dei ciclisti.
Niente è lasciato al caso, ogni descrizione prepara un'azione, ogni vuoto precede una coltellata fatta di parole crude, senza zucchero e senza maschera.
Questa storia dimostra che, nonostante gli strappi di una vita, non è mai troppo tardi per cucire una toppa, anche se arriviamo in ritardo, anche se abbiamo pagato per una vita le colpe di chi ci ha messo al mondo.
Anche se non sappiamo più amare, ma solo scappare. Qualcuno ci ferma sempre.

[Isabelle Del'haye · Rating 4 out of 5]

Door de specifieke vertelstructuur is het een uitdaging om dit verhaal te lezen - ik heb het begin moeten herlezen om te weten wie wanneer vertelde en hoe de relaties onderling waren. Maar het klopt en het is een boeiende roman - over getroebleerde mensen, over hoe de geschiedenis zich herhaalt en soms ook niet, echt mooi !!

[Anneke · Rating 5 out of 5]

Zo van die boeken waarvan je zegt: wat een dwaze kaft, dat ga ik niet lezen. Om je dan omver te blazen. Dat zijn de beste, omdat je met je neus op je vooroordelen gedrukt wordt.

Een mooi verhaal van levensechte personages die stuk voor stuk gebroken zijn.

[Evelien Janssen · Rating 5 out of 5]

Een mooi boek, over vrouwen die geen moeder kunnen (willen, mogen) zijn, over oude familieproblemen die pas in de vierde generatie erna opgelost worden,... dus eigenlijk een beetje triest misschien? Nee, niet als je zo kan schrijven, gewoon een goed boek!

[Ann Facq · Rating 3 out of 5]

Leest vlot. Net iets te veel thema's (ongewenst moederschap, anorexia, wielrennen) waardoor te weinig diepgang. Ook opmerkelijk: soms had ik de indruk het boek Il Colibri van Veronesi te lezen - meerdere (toevallige) herkenningspunten.

[Huub van den Bosch · Rating 3 out of 5]

Een mooi en fijn boek, waarvan ik desondanks niet verwacht dat er veel van gaat blijven hangen. Het leverde geen emoties of inzichten op. Mocht ik me vergissen en het boek toch een blijvende indruk achterlaten, pas ik de beoordeling aan naar 4 sterren.

[Sigrid Croes · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek!

[Katleen · Rating 2 out of 5]

Ik geraakte niet in het verhaal en ben er dan ook mee gestopt. Boek niet uitgelezen.

[Francesca Puccini · Rating 5 out of 5]

Bellissimo. Una storia familiare raccontata da una penna sensibile, potente. Una storia di dolore, vuoti e amore.

[Plumedelies · Rating 3 out of 5]

Alle elementen waar ik normaal van hou, ook tot het eind doorgelezen, maar toch deed het me minder dan verwacht. Misschien toch de omgekeerde structuur die me minder lag?

[Kathleen Laforce · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐

[Carla Leemans · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven familieverhaal

[Maria (a)]

DNF @ 11%. Als ik enige interesse in wielrennen en/of de Tour de Franse had gehad, had ik dit denk ik best goed gevonden. Maar aangezien dat dus niet zo is ...