۱۹۷۹ نمایشنامهی بهتری بود. نمایشنامهی اول بهم این حس رو داد که نویسنده یکسری عقاید شعاری داره که لازم دونسته اونا رو یک جا ازش استفاده کنه، مثلا وسط نمایشنامهای که معلوم نیست حرف حسابش چیه یهو میاد راجع به تضییع حقوق زنان! صحبت میکنه از ناکجا. دوستش نداشتم اصلاً و به نظرم ۱۹۷۹ همه چیزش درستتر بود.