What do you think?
Rate this book
De Berenrug
Wat weegt zwaarder, het eigen geluk of de zorg voor anderen?
Eind negentiende eeuw. Een natuurramp verwoest een afgelegen eiland diep in de Noord-Atlantische wateren. De bomen sterven af, oogsten mislukken, de vrouwen baren geen kinderen meer. In de steek gelaten door de rest van de wereld zijn de eilandbewoners op zichzelf aangewezen. De jonge Ellie voert haar eigen strijd. Haar stiefvader wil dat ze samen met hem de vuurtoren gaat bemannen terwijl de zoon van de eilanddokter haar als zijn toekomstige bruid ziet. Maar zij droomt zelf van een leven ver weg van het eiland.
Twee schipbreukelingen zetten de verhoudingen tussen de eilanders op scherp. Hoeveel regels zal de pastoor nog uitvaardigen om de gemeenschap aan zich te binden? Wat bezielde de schoolmeester om zijn huis op klaarlichte dag in brand te steken? Waarom stortte een kind zich van het klif? Het versterkt Ellie's vastbeslotenheid aan het eiland te ontsnappen. Ze vindt een onverwachte bondgenoot. Maar wanneer haar droom werkelijkheid kan worden, moet ze een keuze maken.
Eind negentiende eeuw. Een natuurramp verwoest een afgelegen eiland diep in de Noord-Atlantische wateren. De bomen sterven af, oogsten mislukken, de vrouwen baren geen kinderen meer. In de steek gelaten door de rest van de wereld zijn de eilandbewoners op zichzelf aangewezen. De jonge Ellie voert haar eigen strijd. Haar stiefvader wil dat ze samen met hem de vuurtoren gaat bemannen terwijl de zoon van de eilanddokter haar als zijn toekomstige bruid ziet. Maar zij droomt zelf van een leven ver weg van het eiland.
Twee schipbreukelingen zetten de verhoudingen tussen de eilanders op scherp. Hoeveel regels zal de pastoor nog uitvaardigen om de gemeenschap aan zich te binden? Wat bezielde de schoolmeester om zijn huis op klaarlichte dag in brand te steken? Waarom stortte een kind zich van het klif? Het versterkt Ellie's vastbeslotenheid aan het eiland te ontsnappen. Ze vindt een onverwachte bondgenoot. Maar wanneer haar droom werkelijkheid kan worden, moet ze een keuze maken.
- GenresFiction
222 pages, Paperback
First published April 3, 2020
143 people want to read
About the author
Dimitri Bontenakel
8 books8 followersDimitri Bontenakel (°1971) is een Vlaamse schrijver.
Dimitri Bontenakel (°1971) is a Flemish writer.
Dimitri Bontenakel (°1971) is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
September 6, 2021
Wat ik me afvraag, nu ik De Berenrug uit heb: hoe komt het dat dit boek geen absolute bestseller is en niet alle mogelijke literaire prijzen wegkaapte? Schitterend gecomponeerd verhaal, knap uitgewerkte karakters en vooral meesterlijk hoe Bontenakel het eiland waar alles zich afspeelt tot leven weet te wekken. Spannend van begin tot eind. Dit verhaal kruipt helemaal onder je huid. Beter dan dit wordt het niet.
October 18, 2020
Om de zoveel hoofdstukken moest ik toch even naar de kaft kijken om mezelf ervan te vergewissen dat ik geen vertaling van een of andere klassieker aan het lezen was. Maar nee hoor, daar stond het telkens weer: Dimitri Bontenakel. De berenrug. Wat een verhaal. En al dat moois met veel oog voor detail verteld in zinnen om van te smullen. Het is wachten op de eerste vertaling. En ik koop nu al een kaartje voor de film.
August 4, 2020
Heftig, genadeloos en bloedmooi.
Dimitri Bontenakel stond al even op onze radar, maar De Berenrug is het eerste boek dat we van hem lazen.
In een schone, toegankelijke stijl krijgen we te lezen hoe twee Vlaamse broers schipbreuk lijden en stranden op Kaap Ursus, het eiland waarvan elke zeeman weet dat je er nooit meer vanaf geraakt.
Bontenakel springt dan tien jaar in de tijd om ons met mondjesmaat te vertellen hoe het eiland zijn beste tijd gehad heeft en hoe de sfeer onder de eilandbewoners daaronder te leiden heeft.
Hoewel er bij aanvang enige romantiek van af te stralen lijkt, wordt de sfeer steeds beklemmender en bouwt Bontenakel de spanning flink op.
Naar het einde toe merkt je steeds meer hoe het potentieel bloedmooi is, de emoties heftig en de plot genadeloos.
Dimitri Bontenakel stond al even op onze radar, maar De Berenrug is het eerste boek dat we van hem lazen.
In een schone, toegankelijke stijl krijgen we te lezen hoe twee Vlaamse broers schipbreuk lijden en stranden op Kaap Ursus, het eiland waarvan elke zeeman weet dat je er nooit meer vanaf geraakt.
Bontenakel springt dan tien jaar in de tijd om ons met mondjesmaat te vertellen hoe het eiland zijn beste tijd gehad heeft en hoe de sfeer onder de eilandbewoners daaronder te leiden heeft.
Hoewel er bij aanvang enige romantiek van af te stralen lijkt, wordt de sfeer steeds beklemmender en bouwt Bontenakel de spanning flink op.
Naar het einde toe merkt je steeds meer hoe het potentieel bloedmooi is, de emoties heftig en de plot genadeloos.
November 22, 2020
Dit is het plan: de lullige benaming 'Boekenbon Literatuurprijs'* met een paar zware kettingen in het ruime sop doen verzuipen, iets steviger-zeewaardiger in het leven roepen, en dan de fles champagne op de boeg schuimend te pletter laten slaan. Aansluitend het juryrapport voorlezen en Dimitri een cheque van vijftigduizend euro overhandigen. Omdat hij de prijs met dit boek verdient, en Vlaanderen en Nederland een betere naam voor hun voornaamste literaire prijs.
( * de vlag moet de lading dekken: een boekenbon is vaak een zwaktebod als mensen inspiratieloos zijn om een kadootje te vinden. Alleen de 'Croky-cup' doet nog erger: een zakje chips dat het sportieve en gezonde imago van voetbal moet verbeelden...)
( * de vlag moet de lading dekken: een boekenbon is vaak een zwaktebod als mensen inspiratieloos zijn om een kadootje te vinden. Alleen de 'Croky-cup' doet nog erger: een zakje chips dat het sportieve en gezonde imago van voetbal moet verbeelden...)
July 19, 2020
Geen meiden aan boord X Heer van Vliegen X Lampje X De man die de taal van de slangen sprak X Vergeten straat.
De berenrug valt niet onder een noemer te vangen, maar daagt de lezer uit om er zelf betekenis aan te geven.
Een historische boek over ijslandvaarders? Klopt. Een avonturenroman over eilandbewoners? Klopt. Een psychologische roman over de dochter van een vuurtorenwachter? Klopt. Een allegorie over de manke verhouding tussen mens en natuur? Klopt. Een boek over een groep mensen die -uit noodzaak- op zichzelf zijn aangewezen? Klopt.
Het boek vertelt het verhaal over een eiland waar het bar wonen is na de passage van de Grote Storm: alle natuur is verwoest, vrouwen baren geen kinderen meer en alle oogsten mislukken. De vuurtorenwachter, zelf een aangespoelde schipbreukeling, houdt stijfkoppig de vuurtoren brandend. Tot ongenoegen van de andere eilandbewoners, want “geen scheepswrakken, geen wrakhout.”
De jonge Ellie droomt van een ander leven, ver weg van het eiland. Maar wanneer haar droom werkelijkheid kan worden, moet ze een keuze maken.
De berenrug valt niet onder een noemer te vangen, maar daagt de lezer uit om er zelf betekenis aan te geven.
Een historische boek over ijslandvaarders? Klopt. Een avonturenroman over eilandbewoners? Klopt. Een psychologische roman over de dochter van een vuurtorenwachter? Klopt. Een allegorie over de manke verhouding tussen mens en natuur? Klopt. Een boek over een groep mensen die -uit noodzaak- op zichzelf zijn aangewezen? Klopt.
Het boek vertelt het verhaal over een eiland waar het bar wonen is na de passage van de Grote Storm: alle natuur is verwoest, vrouwen baren geen kinderen meer en alle oogsten mislukken. De vuurtorenwachter, zelf een aangespoelde schipbreukeling, houdt stijfkoppig de vuurtoren brandend. Tot ongenoegen van de andere eilandbewoners, want “geen scheepswrakken, geen wrakhout.”
De jonge Ellie droomt van een ander leven, ver weg van het eiland. Maar wanneer haar droom werkelijkheid kan worden, moet ze een keuze maken.
March 14, 2021
Een prachtig geschreven boek, waarbij je steeds meeleeft met het hoofdpersonnage Ellie en mee uitkijkt naar de dag dat ze het eiland kan verlaten. Een verrassend plot dat ik helemaal niet had zien aankomen en waarbij ik in haar plaats toch anders zou beslist hebben. Het enige dat me niet duidelijk was, is waarom er in het verleden toch boten gebouwd werden op het eiland en de huidige bewoners (schipbreukelingen) toch nooit mee afgevaren zijn.
Een boek dat de spanning per hoofdstuk doet opdrijven en waar de drang tot verder lezen onstuitbaar wordt.
Een boek dat de spanning per hoofdstuk doet opdrijven en waar de drang tot verder lezen onstuitbaar wordt.
July 2, 2020
Op het einde van de negentiende eeuw lijdt de Duinkerkse vissersboot Nauru schipbreuk voor de kust van het afgelegen Noord-Atlantische eiland Kaap Ursus. Slechts twee mannen weten het droge te bereiken, de Vlaamse broers Corylus en Ysbrant Dekker. Zo opent de proloog van Dimitri Bontenakels historische roman De berenrug, waarvan het eigenlijke verhaal zich tien jaar later afspeelt, op het moment dat de broers deel zijn gaan uitmaken van de kleine eilandgemeenschap. Ysbrant is de op zijn privacy gestelde smid, Corylus de gecontesteerde vuurtorenwachter die volgens velen zijn werk veel te goed doet, waardoor er al een decennium geen schipbreuken meer zijn geweest. En dan wordt strandjutten natuurlijk een povere bezigheid.
Sinds de Grote Storm van 1889 lijkt Kaap Ursus wel gedoemd. Er worden geen kinderen meer geboren en de grote zeevogels zijn verdwenen. De oogsten mislukken en doordat in het verleden alle bomen gekapt werden ten behoeve van de scheepsbouw is hout een schaars goed geworden. Waanzin en zelfmoord zijn de orde van de dag en ook de zeden zijn flink verruwd, zoals mag blijken wanneer opeens toch een zeilboot op de klippen loopt. Tot ontsteltenis van de twee Finse drenkelingen hebben de eilandbewoners vooral oog voor hun boot, en niet voor hen. Van op het strand zien ze hoe er bijlen en breekijzers aangesleept worden, waarna er na korte tijd van hun jacht niets meer overblijft dan spaanders.
Tegen deze achtergrond volgen we Ellie, de 19-jarige stiefdochter van Corylus, die lesgeeft in het schooltje van Kaap Ursus en berekent dat over twee jaar de laatste kinderen zullen afstuderen. Ze droomt van een toekomst elders, en het liefst samen met Timber, een doofstomme jongen die verbazend goed kan schilderen en in zijn zak een potje teelaarde meedraagt met een oude appelpit erin, in de hoop dat die ooit zal ontkiemen. Wanneer haar stiefoom Ysbrant verklapt in het geniep een boot te bouwen, ziet ze haar kans.
De berenrug is niet alleen een impliciete ecofabel, het is ook een knap vertelde avonturenroman waarin een aantal scherpe maatschappelijke observaties aan bod komen. Maar echt opvallen doet dit boek door zijn detailkennis. Wanneer Bontenakel beschrijft hoe Ellie en Ysbrant een boot bouwen, ga je bijvoorbeeld vermoeden dat hij er eerder zelf al een paar in elkaar heeft gezet.
Sinds de Grote Storm van 1889 lijkt Kaap Ursus wel gedoemd. Er worden geen kinderen meer geboren en de grote zeevogels zijn verdwenen. De oogsten mislukken en doordat in het verleden alle bomen gekapt werden ten behoeve van de scheepsbouw is hout een schaars goed geworden. Waanzin en zelfmoord zijn de orde van de dag en ook de zeden zijn flink verruwd, zoals mag blijken wanneer opeens toch een zeilboot op de klippen loopt. Tot ontsteltenis van de twee Finse drenkelingen hebben de eilandbewoners vooral oog voor hun boot, en niet voor hen. Van op het strand zien ze hoe er bijlen en breekijzers aangesleept worden, waarna er na korte tijd van hun jacht niets meer overblijft dan spaanders.
Tegen deze achtergrond volgen we Ellie, de 19-jarige stiefdochter van Corylus, die lesgeeft in het schooltje van Kaap Ursus en berekent dat over twee jaar de laatste kinderen zullen afstuderen. Ze droomt van een toekomst elders, en het liefst samen met Timber, een doofstomme jongen die verbazend goed kan schilderen en in zijn zak een potje teelaarde meedraagt met een oude appelpit erin, in de hoop dat die ooit zal ontkiemen. Wanneer haar stiefoom Ysbrant verklapt in het geniep een boot te bouwen, ziet ze haar kans.
De berenrug is niet alleen een impliciete ecofabel, het is ook een knap vertelde avonturenroman waarin een aantal scherpe maatschappelijke observaties aan bod komen. Maar echt opvallen doet dit boek door zijn detailkennis. Wanneer Bontenakel beschrijft hoe Ellie en Ysbrant een boot bouwen, ga je bijvoorbeeld vermoeden dat hij er eerder zelf al een paar in elkaar heeft gezet.
August 17, 2020
Dit boek over een eiland aan zee moest door het direct aansprekende omslag mee naar 'ons eiland' aan de Franse westkust. Beide een fictief eiland. Het ene onherbergzaam, het andere een tweede thuis. Aan zee waar ongestoord verhalen worden verslonden lukte het niet direct om meegevoerd te worden als meeuwen op de wind die ook over de Berenrug zeilen. Ik heb mij afgevraagd waarom, Ellie het jonge meisje uit dit boek voelt zich niet gelukkig op haar eiland, ik daarentegen zeer.
Echter, eenmaal begonnen in dit historisch dystopische verhaal blijft het als die terugkerende golfbeweging van het water in je gedachten terugkomen. De volgende morgen op de veranda in de eerste zonnestraal met echte koffie - niet de namaak van De Berenrug - een gat geslagen in dit stevig in elkaar zittende verhaal dat begint met een scheepsramp. De twee jonge Vlaamse broers overleven en strompelen het schipbreukelingeneiland op.
'De dageraad duwde de nacht over de rand. .. De baaien aan weerszijden van het strand, de kliffen, de zoom van de grasheuvels, de stenen rug van een oud gebergte, de duinen in de verte. Boven hen, op de klifrand, verschenen mensen. .. Dat zijn er geen van ons, zei de jongen. Die zijn van hier.'
Daarna ziet Ellie tien jaar later een schip voorbij varen tot het 'een krasje op een tinnen plaat' is geworden. De vuurtoren doet zijn werk. Zij geeft les. Een niet pratende vriend, de groeveschilder. Het eiland waar geen bomen meer zijn, nauwelijks zaad om te zaaien, ondergrondse tuinen, de soutane en de dokter met middeltjes, boeken over de wereld erbuiten verdwijnen, schaarste heerst, gedraai en bedrog, geen baby's meer, er mensen een in nood gekozen uitweg nemen. Ellie wil weg. Er lijkt een alternatief voor te doen om de Parijse boulevards of de krijtrotsen uit de Oort' atlas te gaan zien.
Zo beeldend echt geschreven dat je vanzelf de route in een atlas van Nieuwpoort naar kaap Ursus gaat opzoeken. Ergens in de Atlantische Oceaan ten noorden van Groot-Brittannië. Ursus dat verwant is aan het gebergte. Een knap geconstrueerd, gedetailleerd werk met onderhuidse spanningen uit vervlogen of komende tijden. Lezen en thema's overdenken.
Echter, eenmaal begonnen in dit historisch dystopische verhaal blijft het als die terugkerende golfbeweging van het water in je gedachten terugkomen. De volgende morgen op de veranda in de eerste zonnestraal met echte koffie - niet de namaak van De Berenrug - een gat geslagen in dit stevig in elkaar zittende verhaal dat begint met een scheepsramp. De twee jonge Vlaamse broers overleven en strompelen het schipbreukelingeneiland op.
'De dageraad duwde de nacht over de rand. .. De baaien aan weerszijden van het strand, de kliffen, de zoom van de grasheuvels, de stenen rug van een oud gebergte, de duinen in de verte. Boven hen, op de klifrand, verschenen mensen. .. Dat zijn er geen van ons, zei de jongen. Die zijn van hier.'
Daarna ziet Ellie tien jaar later een schip voorbij varen tot het 'een krasje op een tinnen plaat' is geworden. De vuurtoren doet zijn werk. Zij geeft les. Een niet pratende vriend, de groeveschilder. Het eiland waar geen bomen meer zijn, nauwelijks zaad om te zaaien, ondergrondse tuinen, de soutane en de dokter met middeltjes, boeken over de wereld erbuiten verdwijnen, schaarste heerst, gedraai en bedrog, geen baby's meer, er mensen een in nood gekozen uitweg nemen. Ellie wil weg. Er lijkt een alternatief voor te doen om de Parijse boulevards of de krijtrotsen uit de Oort' atlas te gaan zien.
Zo beeldend echt geschreven dat je vanzelf de route in een atlas van Nieuwpoort naar kaap Ursus gaat opzoeken. Ergens in de Atlantische Oceaan ten noorden van Groot-Brittannië. Ursus dat verwant is aan het gebergte. Een knap geconstrueerd, gedetailleerd werk met onderhuidse spanningen uit vervlogen of komende tijden. Lezen en thema's overdenken.
December 23, 2022
Mooi verhaal, verrast dat dit niet bekender is. Na het sterke begin vond ik het wat spijtig dat de rest van het verhaal niet ook een zeevaardersverhaal was, met de twee broers in de hoofdrol, maar Ellie heeft zich daarna wel bewezen. De berenrug uit de titel staat voor een opmerkelijke rotsformatie op Kaap Ursus, een fictief eiland in de noordelijke Atlantische Oceaan. De Bretoenen zouden het Cap Enfer noemen, wat duidt op zijn verraderlijke kusten. De bevolking van het eiland bestaat dan ook allemaal uit schipbreukelingen en hun afstammelingen. Of de evolutie van het eiland, bijvoorbeeld de taal en de relatie met andere gebieden, geloofwaardig is, weet ik niet helemaal, maar het is zeker een interessant gedachtenexperiment. Ik was enkel niet helemaal weg van het einde.
April 21, 2021
Moeilijk te zeggen wat ik van dit boek vind... Ik vind het verhaal niet slecht. Ik vind het ook goed geschreven, wel wat schools. Maar ik mis iets: personages van vlees en bloed. En diepgang.
August 18, 2023
Prachtig boek!
January 15, 2023
wat een godsamme kut einde omg
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 29, 2022
Speelt zich af op een denkbeeldig eiland ergens tussen de Shetlands, de Faeröer en IJsland
https://bazarow.com/recensie/de-beren...
Op het einde van de negentiende eeuw lijdt de Duinkerkse vissersboot Nauru schipbreuk voor de kust van het afgelegen Noord-Atlantische eiland Kaap Ursus. Slechts twee mannen weten het droge te bereiken, de Vlaamse broers Corylus en Ysbrant Dekker. Zo opent de proloog van Dimitri Bontenakels historische roman De berenrug, waarvan het eigenlijke verhaal zich tien jaar later afspeelt, op het moment dat de broers deel zijn gaan uitmaken van de kleine eilandgemeenschap. Ysbrant is de op zijn privacy gestelde smid, Corylus de gecontesteerde vuurtorenwachter die volgens velen zijn werk veel te goed doet, waardoor er al een decennium geen schipbreuken meer zijn geweest. En dan wordt strandjutten natuurlijk een povere bezigheid.
Sinds de Grote Storm van 1889 lijkt Kaap Ursus wel gedoemd. Er worden geen kinderen meer geboren en de grote zeevogels zijn verdwenen. De oogsten mislukken en doordat in het verleden alle bomen gekapt werden ten behoeve van de scheepsbouw is hout een schaars goed geworden. Waanzin en zelfmoord zijn de orde van de dag en ook de zeden zijn flink verruwd, zoals mag blijken wanneer opeens toch een zeilboot op de klippen loopt. Tot ontsteltenis van de twee Finse drenkelingen hebben de eilandbewoners vooral oog voor hun boot, en niet voor hen. Van op het strand zien ze hoe er bijlen en breekijzers aangesleept worden, waarna er na korte tijd van hun jacht niets meer overblijft dan spaanders.
Tegen deze achtergrond volgen we Ellie, de 19-jarige stiefdochter van Corylus, die lesgeeft in het schooltje van Kaap Ursus en berekent dat over twee jaar de laatste kinderen zullen afstuderen. Ze droomt van een toekomst elders, en het liefst samen met Timber, een doofstomme jongen die verbazend goed kan schilderen en in zijn zak een potje teelaarde meedraagt met een oude appelpit erin, in de hoop dat die ooit zal ontkiemen. Wanneer haar stiefoom Ysbrant verklapt in het geniep een boot te bouwen, ziet ze haar kans.
**********************************
https://antwerpen.bibliotheek.be/cata... (John Vervoort, 06 juni 2020)
De Berenrug speelt zich af op Kaap Ursus, een fictief eiland ergens voorbij de Shetlands en de Orkneys. De kleine gemeenschap die er op het einde van de negentiende eeuw leeft, stamt af van aangespoelde schipbreukelingen. Wie op Kaap Ursus strandt, verlaat het eiland nooit meer. De zee is er gevaarlijk en er is niets om een fatsoenlijk schip mee te bouwen. Twee Vlaamse broers belandden er tien jaar geleden toen hun IJslandvaarder verging. De ene is vuurtorenwachter geworden en de andere, die twee duimen mist en die vervangen heeft door ijzeren kunstduimen, is de smid van het eiland.
Langzaam ontrafelt Bontenakel hoe de bewoners proberen te overleven op een eiland dat amper mensen tolereert. Door de Grote Storm, die Kaap Ursus dertien jaar geleden teisterde, staan er amper nog bomen en bleef veel land onvruchtbaar. Erger is dat de vrouwen geen kinderen meer kunnen krijgen. Ellie Dekker, de jonge onderwijzeres, zal over twee jaar haar klasje moeten opdoeken omdat er geen schoolkinderen meer zullen zijn.
Er is een pastoor die zijn parochianen met lange preken over hel en verdoemenis bang houdt en de gedragsregels aan de kerkdeur spijkert. De dokter schrijft haar patiënten vooral 'papavermelk' voor om ze kalm te houden. Een 'stomme' jongen maakt prachtige muurschilderingen in de grotten.
Ellie droomt ervan het eiland te verlaten. Alleen haar demente moeder houdt haar tegen. Haar stiefvader bouwde een vuurtoren en wil dat zij die bemant. De rest van de bevolking wil de toren liever weg, want daardoor blijven de schepen uit de buurt en spoelt er niets meer aan op de stranden. Ellie ontdekt dat er nog iemand is die vergevorderde plannen heeft om het eiland te verlaten. Tijdens het feest dat de eerste eilandbewoners herdenkt, bereiken de spanningen hun hoogtepunt.
https://bazarow.com/recensie/de-beren...
Op het einde van de negentiende eeuw lijdt de Duinkerkse vissersboot Nauru schipbreuk voor de kust van het afgelegen Noord-Atlantische eiland Kaap Ursus. Slechts twee mannen weten het droge te bereiken, de Vlaamse broers Corylus en Ysbrant Dekker. Zo opent de proloog van Dimitri Bontenakels historische roman De berenrug, waarvan het eigenlijke verhaal zich tien jaar later afspeelt, op het moment dat de broers deel zijn gaan uitmaken van de kleine eilandgemeenschap. Ysbrant is de op zijn privacy gestelde smid, Corylus de gecontesteerde vuurtorenwachter die volgens velen zijn werk veel te goed doet, waardoor er al een decennium geen schipbreuken meer zijn geweest. En dan wordt strandjutten natuurlijk een povere bezigheid.
Sinds de Grote Storm van 1889 lijkt Kaap Ursus wel gedoemd. Er worden geen kinderen meer geboren en de grote zeevogels zijn verdwenen. De oogsten mislukken en doordat in het verleden alle bomen gekapt werden ten behoeve van de scheepsbouw is hout een schaars goed geworden. Waanzin en zelfmoord zijn de orde van de dag en ook de zeden zijn flink verruwd, zoals mag blijken wanneer opeens toch een zeilboot op de klippen loopt. Tot ontsteltenis van de twee Finse drenkelingen hebben de eilandbewoners vooral oog voor hun boot, en niet voor hen. Van op het strand zien ze hoe er bijlen en breekijzers aangesleept worden, waarna er na korte tijd van hun jacht niets meer overblijft dan spaanders.
Tegen deze achtergrond volgen we Ellie, de 19-jarige stiefdochter van Corylus, die lesgeeft in het schooltje van Kaap Ursus en berekent dat over twee jaar de laatste kinderen zullen afstuderen. Ze droomt van een toekomst elders, en het liefst samen met Timber, een doofstomme jongen die verbazend goed kan schilderen en in zijn zak een potje teelaarde meedraagt met een oude appelpit erin, in de hoop dat die ooit zal ontkiemen. Wanneer haar stiefoom Ysbrant verklapt in het geniep een boot te bouwen, ziet ze haar kans.
**********************************
https://antwerpen.bibliotheek.be/cata... (John Vervoort, 06 juni 2020)
De Berenrug speelt zich af op Kaap Ursus, een fictief eiland ergens voorbij de Shetlands en de Orkneys. De kleine gemeenschap die er op het einde van de negentiende eeuw leeft, stamt af van aangespoelde schipbreukelingen. Wie op Kaap Ursus strandt, verlaat het eiland nooit meer. De zee is er gevaarlijk en er is niets om een fatsoenlijk schip mee te bouwen. Twee Vlaamse broers belandden er tien jaar geleden toen hun IJslandvaarder verging. De ene is vuurtorenwachter geworden en de andere, die twee duimen mist en die vervangen heeft door ijzeren kunstduimen, is de smid van het eiland.
Langzaam ontrafelt Bontenakel hoe de bewoners proberen te overleven op een eiland dat amper mensen tolereert. Door de Grote Storm, die Kaap Ursus dertien jaar geleden teisterde, staan er amper nog bomen en bleef veel land onvruchtbaar. Erger is dat de vrouwen geen kinderen meer kunnen krijgen. Ellie Dekker, de jonge onderwijzeres, zal over twee jaar haar klasje moeten opdoeken omdat er geen schoolkinderen meer zullen zijn.
Er is een pastoor die zijn parochianen met lange preken over hel en verdoemenis bang houdt en de gedragsregels aan de kerkdeur spijkert. De dokter schrijft haar patiënten vooral 'papavermelk' voor om ze kalm te houden. Een 'stomme' jongen maakt prachtige muurschilderingen in de grotten.
Ellie droomt ervan het eiland te verlaten. Alleen haar demente moeder houdt haar tegen. Haar stiefvader bouwde een vuurtoren en wil dat zij die bemant. De rest van de bevolking wil de toren liever weg, want daardoor blijven de schepen uit de buurt en spoelt er niets meer aan op de stranden. Ellie ontdekt dat er nog iemand is die vergevorderde plannen heeft om het eiland te verlaten. Tijdens het feest dat de eerste eilandbewoners herdenkt, bereiken de spanningen hun hoogtepunt.
December 21, 2022
Dimitri Bontenakel (°1971) woont en werkt in Antwerpen. Hij schreef de romans Schaduw en vuur (Wereldbibliotheek, 2017), De steek van de schorpioen (2013), Mijn ontmantelde wereld (2007) en Een zwerver met pleinvrees (2004). En nu is er zijn nieuwe roman De Berenrug. Het verhaal situeert zich eind negentiende eeuw. Twee Vlaamse broers kiezen er voor om op zeereis te gaan om geld te verdienen voor te verdienen voor de familie. Hun schip de ‘Nauru’ loopt averij en de broers stranden op de troosteloze Kaap Ursus een eiland diep in de Noord-Atlantische wateren, een eiland dat door een ramp werd verwoest die de bewoners zelf over zich hebben afgeroepen. De bomen zijn verdwenen, gewassen groeien nog nauwelijks, er worden geen kinderen meer geboren en de bewoners, schipbreukelingen en nazaten van kolonisten, kunnen er niet weg. Je kan wel stranden op Kaap Ursus maar dan heb je meteen ook levenslang verblijf, indien je uit kapotmakende eenzaamheid geen zelfmoord pleegt. In de steek gelaten door de rest van de wereld zijn de eilandbewoners op zichzelf aangewezen. De jonge Ellie voert haar eigen strijd. Haar stiefvader wil dat ze samen met hem de vuurtoren gaat bemannen terwijl de zoon van de eilanddokter haar als zijn toekomstige bruid ziet. Maar zij droomt zelf van een leven ver weg van het eiland. Om dat te kunnen realiseren vindt ze vindt een onverwachte maar ook onbetrouwbare bondgenoot. Met deze historische roman plaatst Dimitri Bontenakel zich weer op een aangename en verdienstelijke manier in de kijker. Hij weet de lezer te boeien door een verhaal aan te bieden dat nog heel lang b lijft nazinderen. Ook de literaire smulpapen bedient hij op hun wenken door een knappe stijl en een prachtig taalgebruik te hanteren waardoor die ruige ‘Berenrug’ en het bijbehorende landschap angstwekkend realistisch tot leven komt. Het begint al in de Proloog, waar we middenin een afschuwelijk storm op een boot met de Vlaamse broers schipbreuk oplopen. Ongelooflijk visueel weet de auteur dit te verwoorden. ‘De Berenrug’ is werkelijk een dijk van een boekl
March 4, 2022
Een filosofische avonturenroman
Einde negentiende eeuw. De Vlaamse broers Corylus en Ysbrant, IJslandvaarders, overleven als enigen een schipbreuk en stranden op een eiland dat bevolkt is door eerdere schipbreukelingen en hun nakomelingen. Van het eiland afraken lijkt onmogelijk. Na een grote storm zijn alle bomen verdwenen, er is geen hout voorhanden om schepen te bouwen. De eilanders hebben zich aangepast en blijven zich aanpassen aan de elementen en, omdat het moet, aan elkaar. Toch blijft de negentienjarige Ellie geloven in een ontsnapping. Zeker als ze een bondgenoot vindt.
De Berenrug nodigt uit tot nadenken. Over simpele dingen als vuur maken en voedsel zoeken, over een plek vinden in een gemeenschap waar je niet voor hebt gekozen, over ingewikkelde keuzes als het op overleven aankomt. Net als in het echte leven heeft niemand het gemakkelijk, maakt iedereen fouten, blijft niemand onschuldig.
Dimitri Bontenakel hanteert een indrukwekkend register om het leven op het ruwe eiland te beschrijven. Je voelt als het ware het koude water rond je enkels, het zout op je armen, de wind in je haren. Je bouwt mee aan een schip en leert al doende de scheepstermen.
De filosofische benadering en de rijke woordenschat zijn zodanig in het verhaal ingeslepen dat je ongemerkt heel wat meekrijgt tijdens het lezen. De Berenrug, dat eiland en zijn bewoners, vergeet je niet licht.
Einde negentiende eeuw. De Vlaamse broers Corylus en Ysbrant, IJslandvaarders, overleven als enigen een schipbreuk en stranden op een eiland dat bevolkt is door eerdere schipbreukelingen en hun nakomelingen. Van het eiland afraken lijkt onmogelijk. Na een grote storm zijn alle bomen verdwenen, er is geen hout voorhanden om schepen te bouwen. De eilanders hebben zich aangepast en blijven zich aanpassen aan de elementen en, omdat het moet, aan elkaar. Toch blijft de negentienjarige Ellie geloven in een ontsnapping. Zeker als ze een bondgenoot vindt.
De Berenrug nodigt uit tot nadenken. Over simpele dingen als vuur maken en voedsel zoeken, over een plek vinden in een gemeenschap waar je niet voor hebt gekozen, over ingewikkelde keuzes als het op overleven aankomt. Net als in het echte leven heeft niemand het gemakkelijk, maakt iedereen fouten, blijft niemand onschuldig.
Dimitri Bontenakel hanteert een indrukwekkend register om het leven op het ruwe eiland te beschrijven. Je voelt als het ware het koude water rond je enkels, het zout op je armen, de wind in je haren. Je bouwt mee aan een schip en leert al doende de scheepstermen.
De filosofische benadering en de rijke woordenschat zijn zodanig in het verhaal ingeslepen dat je ongemerkt heel wat meekrijgt tijdens het lezen. De Berenrug, dat eiland en zijn bewoners, vergeet je niet licht.
December 22, 2024
Ik ben heel benieuwd naar de mening van de genen die dit boek ook hebben gelezen.
Want ik heb aan dit verhaal geen touw kunnen vastknopen.
Misschien lag dat aan mij, had ik mijn aandacht er niet genoeg bij, maar ik vond het een erg vaag verhaal.
Terwijl het pretendeert een prachtige avonturen roman te zijn die maatschappelijke thema's aanroert, heb ik de boodschap er niet uit weten te halen.
Het verhaal speelt zich af op een 19de eeuws eiland dat is getroffen door een natuurramp.
Het lijkt er op dat niemand het eiland kan verlaten, noch bereiken om te voorzien van voorzieningen van het vaste land.
Het enige dat het eiland bereikt zijn schipbreukelingen die het hebben overleefd, maar meestal zijn de schepen vergaan en kent het geen overlevenden.
Tot er 2 Finse mensen stranden die de verhoudingen op het eiland doen wankelen.
Want ik heb aan dit verhaal geen touw kunnen vastknopen.
Misschien lag dat aan mij, had ik mijn aandacht er niet genoeg bij, maar ik vond het een erg vaag verhaal.
Terwijl het pretendeert een prachtige avonturen roman te zijn die maatschappelijke thema's aanroert, heb ik de boodschap er niet uit weten te halen.
Het verhaal speelt zich af op een 19de eeuws eiland dat is getroffen door een natuurramp.
Het lijkt er op dat niemand het eiland kan verlaten, noch bereiken om te voorzien van voorzieningen van het vaste land.
Het enige dat het eiland bereikt zijn schipbreukelingen die het hebben overleefd, maar meestal zijn de schepen vergaan en kent het geen overlevenden.
Tot er 2 Finse mensen stranden die de verhoudingen op het eiland doen wankelen.
August 16, 2020
Hoe onverantwoorde bomenkap voor economisch gewin leidt tot de vernietiging van de hele natuur op een eiland en enkele machtshebbers hierop een dystopische samenleving trachten uit te bouwen.
Je zou het verhaal naïef kunnen noemen als het niet zo sterk geschreven was.
Je zou het verhaal naïef kunnen noemen als het niet zo sterk geschreven was.
January 24, 2021
On an island close to Iceland populated by survivors of many shipwrecks with an overpowerful priest, two survivors from Nieuwpoort ( West-Flanders) arrive. Set ten years after their arrival the book describes in a nice storyline the battle of one of the brothers to leave the island.
January 3, 2022
Voor mij kwam hier iets te traag op gang. Een boekje met al maar 222 bladzijden mag voor mij sneller vaart maken. Het tweede deel kon me veel meer bekoren.
Mooie verhalen, trieste vertellingen en hoop op een beter leven, allen verpakt op een schipbreukelingeneiland.
Mooie verhalen, trieste vertellingen en hoop op een beter leven, allen verpakt op een schipbreukelingeneiland.
August 10, 2020
Een goed gestructureerd en zich mondjesmaat ontvouwend verhaal. Bontenakel munt uit in zijn fijnproeversbehandeling van de taal: de scheepsbouwerswoordenschat is daarvan een mooi voorbeeld.
May 20, 2021
3,5/5. Mooi verhaal, leest vlot, goed opgebouwd.
July 30, 2021
Schitterende observatie van een samenleving, heel mooi en origineel verteld. Een aanrader, enkel het perspectief van alwetende verteller vond ik soms storend.
August 2, 2022
Een boek al even vermaledijd als het eiland waarover het verhaalt, wondermooie parel in een zeebranding van middelmaat.
November 16, 2022
Wat een openbaring!
Fictie, fantasie... maar wat als het echt was?
Fictie, fantasie... maar wat als het echt was?
September 23, 2023
Heel goed.
February 9, 2024
Mooi eilandverhaal
July 25, 2024
Een doorwrocht verhaal met een ecologische thematiek.
Displaying 1 - 27 of 27 reviews