Over een periode van meer dan vijftig jaar wijdde Konstantin Paustovski zich aan de literatuur. Na de vertalingen van zijn egodocumenten, kan de lezer nu kennis maken met de kunst van Paustovski's korte verhalen. Van een sneeuwstorm bij een Frans observatorium in de Spaanse bergen tot aan de zonsondergang aan de warme Turkse kust; de verhalen van Paustovski voeren de lezer de wereld over, maar geven vooral inzicht in de menselijke natuur en de eigenaardigheden die daarbij horen.
Deze korte verhalen zijn zo anders dan de Russische romans en verhalen die ik tot nu toe heb gelezen. Ze lazen als een trein. Ik waande me echt in de Spaanse bergen of in een nachtelijk nevelig dorp aan een rivier, onderweg naar Olga met een brief. Het maakt me nieuwsgierig naar ander werk van Paustovsky.
Verhalen waarin steeds het onderweg zijn verweven is - per boot, koets of gewoon in iemands herinneringen. Het leuke van deze verhalenbundel is dat samensteller Wim Hartog verhalen heeft uitgekozen die in tijd Paustovski's gehele oeuvre bestrijken. Zowel de historische als ruimtelijke reikwijdte worden groter: van een tekenaar van etiketten die zijn levensverhaal aan een vreemdeling vertelt, gaat het via een jongedame die op een kolchoz zal gaan werken en op de boot de natuur bewondert, naar iemand die een vliegreis naar de Middellandse Zee maakt. Van 1924 naar 1964.
"En ondertussen heb je nog niet eens een honderdste van de betoveringen gezien die het leven rond ons heeft verspreid."
Het langste verhaal intrigeerde nog het meest: 'Het sterrenbeeld Jachthonden' gaat over een groepje zwijgzame astronomen die in een observatorium in afzondering leven en de sterrenhemel bestuderen. Dan blijkt in het dal een oorlog uitgebroken die hun kant op komt.
Dit deel in de Kleine Russische Bibliotheek is vertaald en samengesteld door Wim Hartog.
Op aanraden van een boekverkoper begonnen met het lezen van Paustovski, nadat ik mijn voorliefde voor Russische literatuur kenbaar had gemaakt. Dit boek, 'Wilde rozen en andere verhalen' leek mij een mooie start. En wat een start was het! Al na het lezen van het eerste korte verhaal heb ik alle 3 de delen 'Het verhaal van een leven' aangeschaft en kan niet wachten om hieraan te beginnen.
Het boek bevat 5 korte verhalen, allen prachtige geschreven. De typische Russische schrijfstijl is zeker aanwezig in elk van de verhalen, maar toch weet de stijl van Paustovski zich te onderscheiden. Mijn favoriete verhaal in dit boek is 'Een druilerige dagenraad', over een man die het verzoek heeft gekregen in persoon een brief af te leveren aan iemands echtgenote en hierdoor in het holst van de nacht bij voor hem vreemden in huis komt waar hij zich direct thuis voelt.
Al met al, prachtig boek(je) en zeker de moeite waard om kennis te maken met deze (naar mijn mening) geweldige schrijver.
Konstantin Paustovski schreef de allermooiste zinnen die ik ooit gelezen heb, in zijn autobiografische boeken. Voor 'Wilde rozen en andere verhalen' heeft vertaler Wim Hartog vijf fictieve verhalen uitgekozen.
Paustovski vertelt alles zeer beeldend en letterlijk in geuren en kleuren. Het is prachtig om te lezen over het weer en de mensen. Alle zintuigen komen aan bod en er zijn schitterende natuurbeschrijvingen. Deze bundel is erg geschikt als kennismaking met deze geweldige schrijver.
“Anderen vluchten liever naar de uithoeken van de aarde, schuilen er in warme nesten en filosoferen erover dat je maar één keer leeft en alleen maar voor jezelf moet leven. Voor mij is het echter zo dat, juist omdat je maar één keer leeft en het leven onnavolgbaar en prachtig is, het mij lichter valt met open vizier het gevaar tegemoet te gaan en voor dat grootste goed te vechten of ervoor te sterven dan dat ik mooie woorden op papier zet en met de slechte adem van mijn geweten te kampen heb. Ik ben er zeker van dat je me zult begrijpen. Ik ben er niet meer om je te kunnen troosten. Ik houd van de aarde omdat jij erop leeft, houd van de lucht omdat deze jou gezicht beroert, houd van ieder grassprietje waar je blik even op rust, houd van iedere voetafdruk van jou in het vochtige zand en houd van de nachtelijke stilte omdat ik dan jouw ademhaling hoor. Desondanks vlieg ik weg. Met naar alle waarschijnlijkheid de dood ten gevolge.”
2x gelezen. Oude recensie: Taalgebruik is fantastisch. Paustovski laat je eerst stil staan bij de omgeving, de natuur, voordat hij je vertelt wat zijn karakters daarin doen.
Prachtige verhalen die doorspekt zijn van emotie. Paustovski schept in 10 blz verhalen met diepte die andere schrijvers in geen 600 bladzijdes bereiken. Mooi!
Prachtig, verhalen die blijven hangen als mist, zich ergens geruisloos nestelen. Triest en melancholisch, lekker voor de afwisseling. Russische literatuur heeft mijn 🫶
Na de Rode Ruiterij van Babel nu weer een prachtige uitgave gelezen uit de Kleine Russische Bibliotheek. Ditmaal een selectie korte verhalen van de in Kiev opgegroeide Konstantin Paustovski. Een verhalenbundel die absoluut uitnodigt om z’n werk verder te verkennen.
Het zijn dromerige, observerende verhalen met een naturalistische inslag. Het titelverhaal Wilde Rozen weet de natuur van het Russische platteland haast tastbaar te maken en is ontzettend mooi en intens beschreven.
Bijzonder is het meest lijvige verhaal van de bundel over een groep ingedutte astronomen die in een burgeroorlog terechtkomen en die bij het verdedigen van hun afgelegen observatorium plots weer terug op aarde worden gebracht en levensdrang voelen.
De verhalen zijn van een onnadrukkelijke klasse en stippen soms een moment of een ontmoeting aan uit een mensenleven. Neem het geweldige Een Druilerige Dageraad waarbij de eenzame majoor Koezmin een brief komt afleveren aan de vrouw van een zekere officier Basjilov. De aankomst bij nacht met een raderboot, de tocht met een sjees door het slaperige dorpje, de ontmoeting met de vrouw waarbij er een vonk overvliegt en er na een paar uur weer een afscheid plaatsvindt als de scheepshoorn heeft geblazen. Met weinig woorden weet Paustovski een zeer krachtig verhaal neer te zetten waarvan de beelden je bijblijven.
Dit zijn prachtige verhalen van een relatief onbekende Russische schrijver. De vertaling is weergaloos mooi, al kan ik niet garanderen dat het het Russisch ook getrouw volgt. Wat me het meest trof aan dit boekje was het lyrische taalgebruik, waarin Paustovski met verstilde overpeinzingen verscheidene levens schetst. Deze verhalen, die tegelijkertijd mysterieus als levensecht zijn, zijn stuk voor stuk een schot in de roos.
Eerste verhaal was erg mooi en greep me om de rest te lezen, de overige 4 verhalen waren ook mooi maar grepen me niet als het eerste. Laatste verhaal las ik alleen om het boek uit te lezen, niet omdat het iets met me deed
Wat een fantastisch boekje met prachtige verhalen. Zijn observaties en beschrijvingen van natuur en omgeving zijn schitterend. Ik wil meer lezen van Paustovski!
Sommige verhalen spraken me meer aan dan andere, maar ze zijn allemaal enorm meeslepend geschreven en nemen je mee langs verschillende werelden en menselijke aarden.
Wilde rozen en andere verhalen heeft één verhaal over het verstrijken van de tijd m.b.t het vaderland. En het betoverende verhaal op een hoge berg in de Pyreneeën.
This entire review has been hidden because of spoilers.