Vijftienjarige Lies wordt op een ochtend wakker met het gevoel dat haar moeder Jet iets is overkomen. Haar bed is niet beslapen en ze heeft haar mobiele telefoon thuis laten liggen. De vierentwintig uur die volgen ontvangt Lies geen enkel teken van leven. Haar vader en zijn nieuwe vriendin Laura schakelen de politie in, ze geloven dat het te maken heeft met haar mentale toestand: ze zou de scheiding nooit te boven zijn gekomen en heeft daarom besloten te verdwijnen. Of erger. Lies weet echter zeker dat ze dat nooit zou doen en gaat zelf op onderzoek uit. met alle gevolgen van dien.
Saskia Noort is a Dutch crime-writer and freelance journalist.
She has written articles for the Dutch editions of Marie Claire and Playboy as well as publishing three novels, The Dinner Club being published in English in 2007 by Bitter Lemon Press, translated by Paul Vincent.
Her third book, "New Neighbours", was released in May 2006 in the Netherlands and was a huge bestseller. The rights have been sold to England.
Dit boek als luisterboek "gelezen." Ik vond het eerlijk gezegd tegenvallen. Verhaal begon goed maar daarna zwakt het af. Het wordt niet heel spannend en ook het einde vond ik niet zo heel geweldig. Een magere 3*.
De enige reden dat dit boek überhaupt een ster krijgt is omdat het met vaart verteld is, en daardoor prettig wegleest. Heb dit boek in één ruk uitgelezen. Echter vond ik de personages volkomen ongeloofwaardig. Het wordt geschreven vanuit een vijftienjarige die woorden als penetrant gebruikt, afgewisseld met dagboekstukken van haar moeder, een psycholoog die zelf vreselijk naïef is. Opzich een leuk idee, maar de laatste hoofdstukken kunnen natuurlijk nooit door de moeder zijn geschreven. Die zijn er voor de lezers achteraan geplakt, zodat je toch nog weet wie het gedaan heeft. Persoonlijk hou ik meer van ‘show, don’t tell’ en vond ik dit erg afgeraffeld overkomen.
Ik denk dat als een beginnend schrijver dit verhaal had ingestuurd, een uitgever het nooit zo zou publiceren.
Lies, ein Teenager, wacht eines Tages auf und merkt, dass die Mama nicht Zuhause ist und auch sonst scheint alles darauf hinzuweisen, dass etwas schlimmes passiert sein muss. Sie will allerdings nicht daran glauben, was passiert ist, und gräbt auf eigene Faust weiter bis sie in das Lügengerüst der Erwachsenenwelt hineinfällt. Es war auf jeden Fall ein sehr interessanter Ansatz eine Geschichte aufzubauen und zu erzählen. Die Geschichte wird abwechselnd aus der Sicht von Lies und ihrer Mutter erzählt, wobei man sich nicht sicher sein kann, was wahr oder falsch ist. Das Buch war jetzt kein typischer Thriller, es war mehr ein psychologisches Porträt von einer erwachsenen Frau, die durch ihr Leben torkelt. Wenn überhaupt, ist es eher ein Slow Burn gewesen, und nach und nach kommen die Psycho-Spiele ans Tageslicht. Insgesamt war die Geschichte sehr unterhaltsam und besonders gut fand ich die beiden Protagonistinnen Lies und Jet, ihre Mutter. Aber insgesamt war mir zu wenig Spannung und zu wenig "Thriller", ich würde es mehr unter Familiendrama einordnen. Auch wenn ich die Geschichte nicht langweilig fand, haben mir doch etwas mehr Verfolgung, Wahn und Doppeldeutigkeit gefehlt.
** Dieses Buch wurde mir über NetGalley als E-Book zur Verfügung gestellt **
Jet is verdwenen en hoe dat precies zit is de leidraad in deze thriller. De ontknoping is echter voorspelbaar en afgeraffeld. Het eerste hoofdstuk gaf mij het gevoel dat ‘Bonuskind’ draait om kinderen van ouders die in een vechtscheiding zitten, maar ik vind persoonlijk dat die thematiek niet goed uit de verf komt, al heb ik wel in interviews gelezen dat dit wel de bedoeling was van de auteur. De sekspassages krijgen helaas de overmacht in dit verhaal en de passages waarin Lies de verdwijning -buiten de volwassenen om- onderzoekt zijn ongeloofwaardig.
Ik ga dit boek toch niet lezen. Ik vond het begin al niet zo goed, en dan las ik nog bijna allemaal negatieve recensies, dus ik denk dat ik mijn leestijd beter kan spenderen aan een ander boek.
Waar zal ik beginnen? Het is niet zo'n thriller zoals ik van Noort gewend ben en waar ik op had gehoopt toen ik de cover zag. Door de achterflaptekst en vormgeving lijkt het een spannend, maar dat viel tegen. Het plot is bij vlagen saai, hoewel het in het begin goed wordt opgebouwd. De geloofwaardigheid en spanning zakt al snel af en uiteindelijk stort de verhaallijn als een plumpudding in elkaar. Dat een boek een beetje voorspelbaar verloopt vind ik vaak nog niet eens heel storend, maar de personages moeten wel geloofwaardig zijn. En die geloofwaardigheid miste ik compleet. Een kind van 15 dat véél te volwassen is (toon en woordkeuze passen niet bij een puber van 15, maar eerder bij haar oma die in dit verhaal een kleine rol speelt) en een moeder met als beroep psycholoog dat veel te naïef is om in dit verhaal geloofwaardig te zijn. Ook vond ik de losse eindjes heel storend... Om met een positief punt te eindigen: ik heb het boek wel in rap tempo uitgelezen, want als je er eenmaal in zit wil je toch ook weten hoe het afloopt..
"Ik ben vijftien. Ik heb al getongd. Ik weet precies wat hier aan de hand is." Ja, want dit is hoe een meisje van vijftien jaar oud haar argumenten kracht bijzet.
Dit boek geeft een onjuiste afspiegeling van de werkelijkheid. Ik kreeg het gevoel dat Noort erg hard probeert om als tiener te schrijven en dat maakte het voor mij onprettig om te lezen. Ze gebruikt veel Engelse woorden, zoals 'whatever' en 'anyway'. Is dit wat een tiener een tiener maakt? Ook werden er erg veel moderne platforms en series benoemd. Denk aan 'Pinterest', 'Instagram' ('grammen' en 'insta'), 'Whatsapp(en)', 'Gossip Girl', 'Stranger Things'. Noort heeft duidelijk "de tiener van tegenwoordig" onderzocht, maar het is zo sterk benoemd in het boek dat het storend wordt. De 15-jarige Lies gebruikt "tiener-taal" waar de haren me van overeind gingen staan, omdat ik het zo vervelend vind te geloven dat dit is hoe de volwassenen over "de jeugd van tegenwoordig" denken. Zinnen als: "Ze heeft er een dom filter overheen gegooid." irriteerden me mateloos. Ik ben vijf jaar ouder dan Lies, dus ik was kortgeleden nog net zo oud als haar. Ik kon me totaal niet identificeren met haar gedragingen en ik betwijfel ten zeerste dat andere tieners dat wel kunnen. Een zin dat ik oprecht grappig vond, was: "Hou je bek eens, Laura! Je hebt zelf kinderoortjes!"
Het was duidelijk dat Saskia Noort de rode kleur sexy vindt, want wat veel rode ‘sexy’ dingen kwamen er voor in dit boek. Rode hoge hakken, rode lippenstift, rood vloerkleed (waarop ze seks hadden), rood lingerie, noem maar op. Op deze manier heeft Noort zich als auteur zeer expressief opgesteld. Je zou nu denken, dus je vond de erotische scènes wel goed? De erotiek nam het thriller aspect over en hoewel ik niet vies van erotische passages, was dit nauwelijks erotisch te noemen. Soms vergat ik dat dit geschreven was door een moderne vrouw en dacht ik dat ik in het hoofd van een mannelijke schrijver zat wie denkt dat hij vrouwen orgasmes kan bezorgen door eindeloos in hetzelfde tempo op de linker schaamlip te blijven wrijven.
Het boek begon als meeslepend, want Jet is verdwenen en je weet als lezer niet wat er is gebeurd. Dit is de rode draad in het verhaal en ik kon niet wachten tot de ontknoping. Zit er dan toch een twist in het verhaal dat mijn eerder genoemde argumenten zullen overschaduwen? Helaas, het einde was geheel verwacht en afgeraffeld en even onwaarschijnlijk als de rest van het verhaal. Alsof de scharrel van haar moeder een 15-jarige-dochter wie hem verdenkt van moord mee zal nemen in de auto tijdens de begrafenis, puur om even uit te leggen dat hij onschuldig is. Tuurlijk, dat kan allemaal in ‘Bonuskind’ van Saskia Noort. Je gaat namelijk als 15-jarige buiten alle volwassenen om, om de vermissing van je eigen moeder op te lossen. Er bestaat een psycholoog wie net zo naïef is als de mensen op TikTok wie geloofden dat je door twee keer groot licht te knipperen naar het stoplicht, het spontaan van rood naar groen verandert. Het slachtoffer houdt een dagboek bij tot de seconde van haar dood, wat ontzettend handig is om te weten wat er is gebeurd. Alles kan, alles kan.
Ik had zo gehoopt dat oma de dader was, maar helaas, dromen komen niet uit.
Hmmm. Ik wilde hem zo graag leuk vinden maar het lukte niet. De enige persoon voor wie ik nog wat sympathie op kon brengen was broertje Luuk. Er zitten plot holes zo groot als olifantenoren in dit verhaal, de personages waren eendimensionaal, de hoofdpersoon wisselde van meisje van 10 naar vrouw van 50 maar nergens was ze echt 15, de moeder wilde ik door elkaar schudden. En mocht een eindredacteur dit lezen: 'Oma is loosing it' moet natuurlijk 'losing' zijn. Ook de Engelse spelling is belangrijk om te checken. Op naar het volgende boek Saskia, ik weet dat je het kan, en hoe!
It is a really good story! With two plottwist at the end that I didn’t expect. I liked Laura a lot and i think she is treated so badly… by her boyfriend (Lies her father) and by Lies and her little brother. I don’t blame the children, it was because of their dad, who also manipulated them and they are children. Lies is a typical teen and the way she thinks is also partly explained by that.
Since the beginning I didn’t like Pieter (Lies’ dad), I thought he was a narcissist and played it all nicely out. It made Jet (Lies’ mom) mad understandably, which led to her loving Godfried, who is also a narcissist, because it reminded her of Pieter, and because she had fear of abandonment because of him.
I didn’t think Pieter is capable of murder, and I didn’t expect Lies to kill Godfried, in her case it was self defense and he wasn’t a danger to other women after. It was an awesome and quick book. But it did feel like it was finished hastily…
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit boek beluisterd via Storytel tijdens het wandelen. Het is een beetje bevooroordeeld en aanmatigend om de boeken van Saskia Noort niet goed te vinden, maar ik vond er, eerlijk gezegd, echt niets aan. Ik wilde het desalniettemin wel een keer proberen, maar ik houd het er maar op dat het niet mijn genre en schrijfster is. Matig plot, lelijk taalgebruik , ongeloofwaardige beleving van een 15-jarige, overdreven ‘hip en trendy’.
Ik vloog er doorheen maar ik vind dit niet het beste boek van Saskia Noort. De hoofdpersonen vond ik niet geloofwaardig. Meisje van 15 veel te ouwelijk, haar moeder wel érg naïef voor een psychologe. Jammer.
Slecht boek! Platte sex en Saskia Noort heeft vooral goede PR machine om haar boeken te promoten,want ze moet het niet hebben van haar goede verhaallijnen. Ik hoef geen boeken meer te lezen van haar. Ben bij laatste 40 blz opgehouden,toen had ik er meer dan genoeg van.
Saskia Noort heeft al ruim 3 miljoen boeken verkocht, maar ik had nog nooit een boek, van haar hand, gelezen. Daar moest dus echt wel eens verandering in komen.
Het verhaal begint met de drie woorden ‘Mama is dood’. Deze eerste drie woorden zorgen ervoor dat ik eens iets rechter op me stoel ga zitten en met hoge verwachtingen begin in het boek. Want hoe is de schrijfstijl van Noort en hoe is de verhaallijn?
De schrijfstijl vind ik persoonlijk erg fijn. Ze maakt gebruik van fijne lengtes aan hoofdstukken en de tekst is nergens moeilijk te noemen. Een fijne thriller waar je wel een zondagmiddag mee om krijgt. Echter wat ik wel weer iets minder vind is de hoeveelheid seks in het verhaal. Op een bepaald moment had ik zoiets van ‘Goed boek, maar met iets te veel seks’. Wat mij betreft had dit ook iets minder mogen zijn.
Daarnaast viel het mij al snel op dat het personage Lies, die pas vijftien jaar is, erg volwassen neer wordt gezet en dit heeft tot gevolg dat sommige stukken een beetje overdreven zijn. Echter het is, voor mij persoonlijk, niet storend. Want tijdens het lezen blijft de vraag contant spelen wat er nu met Jet, de moeder van Lies, gebeurd is.
Ondanks de op- en aanmerkingen heb ik Bonuskind met veel plezier gelezen. Gedurende het hele verhaal is er voldoende spanning aanwezig en voor mijn gevoel zakt dit nergens echt in.
Ik weet zeker dat ik Saskia Noort in de toekomst ga volgen, al hoop ik dan wel dat ze de rem een beetje weet te houden op het seksgehalte. Hierdoor neigt het verhaal anders al snel naar een new-adult.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Wow! Wat een sterke thriller is dit. Het moment waarop je begint te lezen is belangrijk; hou er rekening mee dat je niet meer kunt stoppen! Je wilt meteen op zoek naar Jet, de moeder van Lies.
De allereerste woorden zeggen al veel; maar pas op het eind van het verhaal zul je weten hoeveel ze zeggen…
“Mama is dood. Het is de eerste gedachte als ik mijn ogen opdoe. Wat heb ik gedroomd? Ik herinner me alleen nog flarden. Ergens is ons oude huis sloeg een deur dicht. Pap was er nog. Sissend gefluister, zoals ze deden de laatste maanden. Een auto, gierende banden. Was het wel een droom?”
In een ander lettertype lees je de verhaallijn van een vrouw. Dat is de verhaallijn van Jet op de laatste dagen van haar leven, bovendien lees je mee in een soort dagboek dat ze heeft bijgehouden in een Word-document. Lies heeft het gevonden tijdens haar zoektocht naar wat er écht met haar moeder is gebeurd.
Wat me opvalt is dat de nog jonge Lies niet als klein meisje neergezet is, maar als een jonge vrouw die noodgedwongen aan het ontdekken is hoe de wereld in elkaar zit. Ze praat vaak haar moeder na en dat ‘klinkt’ dan bijzonder volwassen voor de lezer. Als je dat weet, maakt het de toon zeker geloofwaardig. Lies gaat ook meer voor haar broertje zorgen na hun moeders dood. Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/202...
3,5 ster. Ik vond het perspectief vanuit een puber interessant, hoewel het taalgebruik niet altijd klopte (welke puber gebruikt het woord postuum?). De ontwikkelingen van moeder en dochter werden mooi beschreven, de vragen waarmee Lies zit zijn erg mooi: mag ik wel verliefd zijn ook al is mijn moeder met dood? Ik wist overigens al vroeg in het boek wie het gedaan had, risicootje van veel lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
For the first time in my life I listened to an audiobook, a (psychological) thriller by a Dutch author. It was suspenseful and I looked forward to continue listening everytime, but I personally wasn’t really fond of the ending. But all in all, I did enjoy listening to it. Although I’m not sure if I will do more audiobooks. I think I’ll just stick to physical books :)
Pageturner met een twist. Doordat het vanuit 2 verschillen perspectieven wordt geschreven, word je op het verkeerde been gezet. In het laatste hoofdstuk valt op zijn plek wat je eigenlijk wel wist. Aanrader!
Eigenlijk eerder 2,5. Vond het voornamelijk te voorspelbaar en te veel erotiek. Erotiek was nodig tot een bepaalde hoogte voor de personages vorm te geven, maar te veel in dit boek.
Leest makkelijk en je bent heel erg gepakt waardoor je graag door wilt lezen. Het einde is wel echt fucked up, maar met dit einde heb je ook vrede na alles wat je in je hoofd kunt bedenken dat het einde zou kunnen zijn. (3,5)