What do you think?
Rate this book
Η οργή του Τυφλού ποταμού
Σε ένα μικρό χωριό της Κρήτης, κοντά στα νερά του Τυφλού ποταμού, ξεδιπλώνεται η ιστορία μιας κλειστής, συντηρητικής ανθρώπινης κοινωνίας, πλασμένης από ένα συνονθύλευμα αγγέλων και δαιμόνων επί γης. Κρίματα, ενοχές, ψέματα, πάθη, αναμεμειγμένα με πόθους, όνειρα, ελπίδες, αγάπη. Οι ανθρώπινες ύβρεις αμέτρητες, το σκοτάδι των ψυχών απύθμενο. Η νέμεση καραδοκεί και η κάθαρση πλησιάζει.
Ο ποταμός του χωριού είναι Τυφλός ή η τυφλότητα ανήκει στη σφαίρα της ανθρώπινης εσωτερικότητας; Ένας οργισμένος Τυφλός ποταμός μπορεί να ξεπλύνει τα κρίματα και να οδηγήσει στην κάθαρση; Να φέρει την όραση στις απαίδευτες ψυχές και να χαρίσει το φως στις λεηλατημένες ζωές; Θεραπεύεται άραγε η τυφλότητα της ψυχής;
Ο ποταμός του χωριού είναι Τυφλός ή η τυφλότητα ανήκει στη σφαίρα της ανθρώπινης εσωτερικότητας; Ένας οργισμένος Τυφλός ποταμός μπορεί να ξεπλύνει τα κρίματα και να οδηγήσει στην κάθαρση; Να φέρει την όραση στις απαίδευτες ψυχές και να χαρίσει το φως στις λεηλατημένες ζωές; Θεραπεύεται άραγε η τυφλότητα της ψυχής;
510 pages, Paperback
Published April 1, 2020
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
May 23, 2020
" Η οργή του τυφλού ποταμού"
Ύβρις.!
Άτη.!
Νέμεσις.!
Τισις.!
Το μυθιστόρημα: η οργη του τυφλού ποταμού στηρίζεται στα τρία παραπάνω στοιχεία.
Στην Ύβρη, σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν φοβήθηκαν ούτε το Θεό ούτε διάβολο και έπαιξαν με τις ζωές των άλλων σαν μία παρτίδα σκάκι, μόνο που ξέχασαν πως το Ματ καθορίζει το νικητή.
Στην Ατη, σε εκείνους τους ανθρώπους που έχασαν τα πάντα και ας ήταν στην αρχή δικά τους.
Στη Νέμεσις, στη θεία δίκη που πάντα αργεί κι όμως όταν έρχεται γίνεται Τισις.!!
Η οργή του τυφλού ποταμού είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, πού η ιστορία του θα μπορούσε να είναι αλληγορική.
Αλληγορική με την έννοια των μηνυμάτων που θέλει να περάσει η συγγραφέας και με τον τρόπο που "χρησιμοποιεί" τους ήρωες της.
Κάθε ένας ήρωας παίζει το ρόλο είτε της Νεμέσις είτε της Ύβρης ή της Τισης.
Έιναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγάπη, πάθη, φόνους, ίντριγκες, σκοτάδι και φώς.
Η ιστορία ξεκινάει από το καλούδι της Κρήτης.
Η ιστορία ξεκινάει με ένα φόνο.
Κι ύστερα από αυτό το έγκλημα ξετυλίγεται το γαϊτανάκι της ιστορίας του τυφλού ποταμού.
Σε μία παλιά εποχή κάπου το 1960.
Τότε που υπήρχαν άρχοντες και αρχονταδες.
Τότε που οι άνθρωποι μετριούνταν σύμφωνα με την καταγωγή και την οικονομική τους κατάσταση.
Εκεί ξεκίνησαν όλα.
Ένας φόνος έφερε κι άλλους φόνους.
Η ύβρις κυριαρχούσε.
Μαζί με την Ατη έπαιζαν το δικό τους παιχνίδι οι άνθρωποι.
Δεν λογάριασαν τίποτα μπροστά στην ευτυχία τους.
Έκαψαν ανθρώπινες ζωές.
Στο ολοκαύτωμα αυτό δεν έλειπε η αγάπη και ο έρωτας.
Και η φωτιά αυτή δυνάμωνε συνεχίζοντας τα εγκλήματα, εκείνα τα εγκλήματα ψυχής, εκείνα τα εγκλήματα, που δεν βάφτηκαν με αίμα κι όμως, δημιούργησαν τόσο πόνο και το σκοτάδι, πού ίσως θα ήταν καλύτερα να χορεύαν μαζί με το θάνατο.
Και όμως κάπου εκεί υπήρχε το φως.
Το φως της αγάπης.
Ένα διαφορετικό φώς.
Ένα ιδιαίτερο φως.
Ένα φως που από την αρχή της ζωής του μέχρι και το τέλος συγχωρούσε και αγαπούσε.
Άλλωστε για αυτό γεννήθηκε.
Γιατί μέσα του είχε τη σοφία.
Και στο τέλος έγινε η Νέμεσις και άθελά του η Τισις.
Η οργή του τυφλού ποταμού είναι ένα μυθιστόρημα που περνάει πολλά κοινωνικά μηνύματα.
Τα πιο έντονα στοιχεία - συναισθήματά του βιβλίου ειναι η αγάπη - το μίσος και η διάκαιοση.
Θυμίζει εκείνες τις διδακτικές ιστορίες που μας έλεγαν όταν ήμασταν παιδιά δίπλα από το τζάκι, μόνο που δεν έχει λυρισμό αυτό το παραμύθι, είναι σκληρό, βίαιο και το κυριότερο συναίσθημα που σου περνάει είναι ο πόνος πριν έρθει η λύτρωση.
Κι όμως κατά την ανάγνωση του σε διδάσκει.
Η αρχή του είναι η αγάπη μα και το τέλος η αγάπη είναι.
Άλλωστε για να φτάσεις στην αγάπη και την ειρήνη της ψυχής πρέπει να ξεπεράσεις κάποια εμπόδια.
Αλλά και η αγάπη δεν είναι το πιο εύκολο συναίσθημα.
Πρέπει να έχεις σοφία, πίστη και ελπίδα μέσα σου για να φτάσεις την αγάπη.
Να μάθεις να συγχωρείς.
Να μάθεις να αγαπάς ακόμα και τους εχθρούς σου.
Και να μάθεις να είσαι εκεί πάντα δίπλα στους ανθρώπους, ακόμη και αν αυτός που θα απλώσεις το χέρι για να τον βοήθησεις είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου.
Γιατί η αγάπη ξεπερνάει τα πάντα.
Είναι η κινητήρια δύναμη της ψυχής μας για να μπορέσουμε να παλέψουμε με τους φόβους μας και να βγούμε ζωντανοί στην επιφάνεια της ζωής.
Η γραφή είναι ήρεμη και απλή όμως στις εντάσεις και στις κορυφώσεις της ιστορίας αλλάζει, γίνεται σκληρή και χείμαρρος συναισθημάτων πηγάζει μέσα από την λυρικότητα της πένας της συγγραφέως.
Μου άρεσε πολύ το λεξιλόγιο που χρησιμοποίησε η συγγραφέας. Δεν υπήρχε στο βιβλίο επανάληψη λέξεων, ντύνει τα συναισθήματα με λέξεις, ποιο μελοποιημένες.
Ωστόσο υπάρχει και ένα αρνητικό που σε δυσκολεύει λιγο αλλα μόνο για λίγο.
Μέχρι να καταλάβεις την αρχή την ιστορία σε μπερδεύει πολύ το μπρος-πίσω, ευτυχώς όμως αυτό είναι στα πρώτα κεφάλαια της ιστορίας, από ένα σημείο και μετά όλα διορθώνονται
Βέβαια, αυτό δεν επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό, (κατά τη δική μου άποψη) τον αναγνώστη ώστε να προχωρήσει στην ανάγνωση του βιβλίου, καθώς η αγωνία εντείνεται για το αν θα έρθει η λύτρωση και η δικαίωση για τους ήρωες του βιβλίου.
Είναι πραγματικά ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας.
Για το πρώτο βιβλίο της συγγραφέας καθώς ασχολείται με την ποίηση, και είναι η πρώτη της συγγραφική δουλειά σε μυθιστόρημα, είναι πραγματικά αξιέπαινη η προσπάθεια της.
Θα το καταλάβετε όταν το διαβάσετε.
Αναζητήστε το.!!
Ύβρις.!
Άτη.!
Νέμεσις.!
Τισις.!
Το μυθιστόρημα: η οργη του τυφλού ποταμού στηρίζεται στα τρία παραπάνω στοιχεία.
Στην Ύβρη, σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν φοβήθηκαν ούτε το Θεό ούτε διάβολο και έπαιξαν με τις ζωές των άλλων σαν μία παρτίδα σκάκι, μόνο που ξέχασαν πως το Ματ καθορίζει το νικητή.
Στην Ατη, σε εκείνους τους ανθρώπους που έχασαν τα πάντα και ας ήταν στην αρχή δικά τους.
Στη Νέμεσις, στη θεία δίκη που πάντα αργεί κι όμως όταν έρχεται γίνεται Τισις.!!
Η οργή του τυφλού ποταμού είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, πού η ιστορία του θα μπορούσε να είναι αλληγορική.
Αλληγορική με την έννοια των μηνυμάτων που θέλει να περάσει η συγγραφέας και με τον τρόπο που "χρησιμοποιεί" τους ήρωες της.
Κάθε ένας ήρωας παίζει το ρόλο είτε της Νεμέσις είτε της Ύβρης ή της Τισης.
Έιναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγάπη, πάθη, φόνους, ίντριγκες, σκοτάδι και φώς.
Η ιστορία ξεκινάει από το καλούδι της Κρήτης.
Η ιστορία ξεκινάει με ένα φόνο.
Κι ύστερα από αυτό το έγκλημα ξετυλίγεται το γαϊτανάκι της ιστορίας του τυφλού ποταμού.
Σε μία παλιά εποχή κάπου το 1960.
Τότε που υπήρχαν άρχοντες και αρχονταδες.
Τότε που οι άνθρωποι μετριούνταν σύμφωνα με την καταγωγή και την οικονομική τους κατάσταση.
Εκεί ξεκίνησαν όλα.
Ένας φόνος έφερε κι άλλους φόνους.
Η ύβρις κυριαρχούσε.
Μαζί με την Ατη έπαιζαν το δικό τους παιχνίδι οι άνθρωποι.
Δεν λογάριασαν τίποτα μπροστά στην ευτυχία τους.
Έκαψαν ανθρώπινες ζωές.
Στο ολοκαύτωμα αυτό δεν έλειπε η αγάπη και ο έρωτας.
Και η φωτιά αυτή δυνάμωνε συνεχίζοντας τα εγκλήματα, εκείνα τα εγκλήματα ψυχής, εκείνα τα εγκλήματα, που δεν βάφτηκαν με αίμα κι όμως, δημιούργησαν τόσο πόνο και το σκοτάδι, πού ίσως θα ήταν καλύτερα να χορεύαν μαζί με το θάνατο.
Και όμως κάπου εκεί υπήρχε το φως.
Το φως της αγάπης.
Ένα διαφορετικό φώς.
Ένα ιδιαίτερο φως.
Ένα φως που από την αρχή της ζωής του μέχρι και το τέλος συγχωρούσε και αγαπούσε.
Άλλωστε για αυτό γεννήθηκε.
Γιατί μέσα του είχε τη σοφία.
Και στο τέλος έγινε η Νέμεσις και άθελά του η Τισις.
Η οργή του τυφλού ποταμού είναι ένα μυθιστόρημα που περνάει πολλά κοινωνικά μηνύματα.
Τα πιο έντονα στοιχεία - συναισθήματά του βιβλίου ειναι η αγάπη - το μίσος και η διάκαιοση.
Θυμίζει εκείνες τις διδακτικές ιστορίες που μας έλεγαν όταν ήμασταν παιδιά δίπλα από το τζάκι, μόνο που δεν έχει λυρισμό αυτό το παραμύθι, είναι σκληρό, βίαιο και το κυριότερο συναίσθημα που σου περνάει είναι ο πόνος πριν έρθει η λύτρωση.
Κι όμως κατά την ανάγνωση του σε διδάσκει.
Η αρχή του είναι η αγάπη μα και το τέλος η αγάπη είναι.
Άλλωστε για να φτάσεις στην αγάπη και την ειρήνη της ψυχής πρέπει να ξεπεράσεις κάποια εμπόδια.
Αλλά και η αγάπη δεν είναι το πιο εύκολο συναίσθημα.
Πρέπει να έχεις σοφία, πίστη και ελπίδα μέσα σου για να φτάσεις την αγάπη.
Να μάθεις να συγχωρείς.
Να μάθεις να αγαπάς ακόμα και τους εχθρούς σου.
Και να μάθεις να είσαι εκεί πάντα δίπλα στους ανθρώπους, ακόμη και αν αυτός που θα απλώσεις το χέρι για να τον βοήθησεις είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου.
Γιατί η αγάπη ξεπερνάει τα πάντα.
Είναι η κινητήρια δύναμη της ψυχής μας για να μπορέσουμε να παλέψουμε με τους φόβους μας και να βγούμε ζωντανοί στην επιφάνεια της ζωής.
Η γραφή είναι ήρεμη και απλή όμως στις εντάσεις και στις κορυφώσεις της ιστορίας αλλάζει, γίνεται σκληρή και χείμαρρος συναισθημάτων πηγάζει μέσα από την λυρικότητα της πένας της συγγραφέως.
Μου άρεσε πολύ το λεξιλόγιο που χρησιμοποίησε η συγγραφέας. Δεν υπήρχε στο βιβλίο επανάληψη λέξεων, ντύνει τα συναισθήματα με λέξεις, ποιο μελοποιημένες.
Ωστόσο υπάρχει και ένα αρνητικό που σε δυσκολεύει λιγο αλλα μόνο για λίγο.
Μέχρι να καταλάβεις την αρχή την ιστορία σε μπερδεύει πολύ το μπρος-πίσω, ευτυχώς όμως αυτό είναι στα πρώτα κεφάλαια της ιστορίας, από ένα σημείο και μετά όλα διορθώνονται
Βέβαια, αυτό δεν επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό, (κατά τη δική μου άποψη) τον αναγνώστη ώστε να προχωρήσει στην ανάγνωση του βιβλίου, καθώς η αγωνία εντείνεται για το αν θα έρθει η λύτρωση και η δικαίωση για τους ήρωες του βιβλίου.
Είναι πραγματικά ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας.
Για το πρώτο βιβλίο της συγγραφέας καθώς ασχολείται με την ποίηση, και είναι η πρώτη της συγγραφική δουλειά σε μυθιστόρημα, είναι πραγματικά αξιέπαινη η προσπάθεια της.
Θα το καταλάβετε όταν το διαβάσετε.
Αναζητήστε το.!!
July 27, 2020
https://vivlionerga.blogspot.com/2020...
Βασική προτροπή μου όλα τα χρόνια που διαβάζω και προτείνω βιβλία είναι να δίνουμε την ευκαιρία ανάγνωσης σε πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς γιατί μόνο έτσι θα καταλάβουμε τον βαθμό και το μέγεθος της εξέλιξης της Λογοτεχνίας σήμερα. Μα πάνω από όλα γιατί υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να πέσουμε επάνω σε βιβλία διαμάντια σαν αυτό που θα σας παρουσιάσω με τον σημερινό μου σχολιασμό.
H Οργή του Τυφλού Ποταμού αποτέλεσε για μένα μια μοναδική Λογοτεχνική έκπληξη. Τόσο ως προς την γραφή, την πλοκή και τα μηνύματα. Όσο και ως προς τον μαγικό και ευέλικτο τρόπο που επέλεξε να ξεδιπλώσει την ιστορία της η συγγραφέας.
Με ένα νοερό τρίπτυχο που φανερώνει την πραγματική διάσταση του σιγά σιγά. Ύβρις, Άτη, Νέμεσις. Το τρίπτυχο που αποτελεί στην ουσία το τρίπτυχο της ζωές όλων μας. Πράξεις -πρόσημο πράξεων, Αποτέλεσμα, και Συνέπειες. Αποκατάσταση ή Τιμωρία. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα σκοτεινή και θολή παρακολουθούμε το πιο παράλογο θέατρο των ανθρώπινων ψυχών, που φανερώνουν όλη την τραγικότητα των υπερφίαλων ανθρώπινων πράξεων. Πρωταγωνιστές πρόσωπα τριών γενεών που κινούν τα νήματα ή ακολουθούν στωικά την μοίρα που τους επιβάλλεται. Και άλλα πρόσωπα που αναλαμβάνουν στην πορεία να οδηγήσουν τα γεγονότα απο την τραγωδία στην Κάθαρση Ψυχών και Πράξεων.
Καμιά φορά είναι πιο μαγικό να ξεκινάει η διήγηση μιας ιστορίας απο το τέλος της. Εξάπτει την φαντασία και μας βοηθάει να καταλάβουμε τα βαθύτερα κίνητρα, αλλά και την λογική ακολουθία απο την Κορυφή στην Πτώση. Και την αντίστροφη πορεία από το απόλυτο Σκοτάδι και τον Θάνατο στο Απόλυτο Φως και την Ζωή.
Έτσι και η συγγραφέας αποφασίζει να ξεκινήσει την ιστορία της σχεδόν από το τέλος. Η δίκη ενός αθώου θύματος, που κατηγορείται για μια στυγερή δολοφονία, θα μας μεταφέρει αφηγηματικά στο χωριό Καλούδι της Κρήτης. Ένα χωριό κτισμένο στις όχθες του Τυφλού Ποταμού. Για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Η Εξαφάνιση ενός νεαρού κοριτσιού, θα ξεβράσει στην επιφάνεια ανομήματα, ενοχές, πάθη και λάθη. Και θα αναδείξει τα αποτελέσματα μιας κοινωνίας περιχαρακωμένης σε στενόμυαλα πρότυπα. Μιας Κοινωνίας που υποκύπτει σε σφάλματα και θάβει κάθε τι που το θεωρεί περίεργο και εξωπραγματικό. Που θεωρεί δύναμη τον πλούτο και την καταγωγή. Που βαπτίζει την σιωπή ενοχή και τον φόβο τρέλα και παραλογισμό.
Η παράλληλη πορεία ενός πλάσματος αμφιλεγόμενης ταυτότητας, στην απέναντι όχθη του Ποταμού. Που γνωρίζει τα πάντα και παίζει τον καταλυτικό ρόλο πότε του παρατηρητή και πότε του από μηχανής Θεού που θέλει να λυτρώσει ή θα τιμωρήσει θύτες ή θύματα. Ένα μίασμα στα μάτια των ανθρώπων αποκηρυγμένο από την πρώτη στιγμή από τον ίδιο τον γεννήτορα του. Θα ζήσει στο απόλυτο σκότος για να μπορέσει με πείσμα να βγεί στο απόλυτο Φως. Και να το μεταδώσει σε αυτούς που δεν αξίζει να πληρώσουν στο μέλλον πράξεις άλλων.
Οι ήρωες θεωρούν πως παίρνουν Θεϊκή υπόσταση, αλλάζοντας την ροή των γεγονότων χρησιμοποιώντας είτε εξουσία και δύναμη, είτε πονηριά και καπατσοσύνη. Νομίζουν πως μπορούν να κατευθύνουν την ροή της ζωής όσων μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδια τους. Ζουν στην άγνοια της εγωιστικής πλάνης τους και στην αλαζονεία της επίπλαστης και προσωρινής Κυριαρχίας τους. Και εδώ είναι που μπαίνει συμβολικά ο Τυφλός ποταμός, να βγάλει την οργή του ή την εξαγνιστική δύναμη του. Να πνίξει τις άνομες πράξεις. Άλλα και να αποθεώσει την υπομονή και την καρτερικότητα. Να ξεπλύνει τον θυμό και την τιμωρία.
Οι εξαιρετικές περιγραφές και τα επιλεγμένα πλάνα επάνω σε συγκεκριμένες εικόνες, λόγια και πράξεις, τονίζουν πότε το πλεόνασμα της υποκρισίας, της αλαζονείας και της ματαιοδοξίας και πότε το πλεόνασμα της αγάπης, της αυτοθυσίας και της αυταπάρνησης. Την μοίρα την Τραγική και την Τυφλή. Την υποκίνηση την υπέρμετρη που αγγίζει τα όρια της Θεϊκής Παρέμβασης. Η μοίρα ακολουθεί ένα δίστρατο μονοπάτι. Την πορεία της διαμέσου της Ανθρώπινης υποκρισίας και την πορεία διαμέσου της Ανθρώπινης Αυτοθυσίας. Τα ανθρώπινα δρώμενα μπαίνουν στην ζυγαριά της υποταγής αλλά και της Θεϊκής Κρίσης και Τιμωρίας δια μέσου πάντα της ανθρώπινης συγχώρεσης και εξιλέωσης.
Η συγγραφέας παίζει με την ετοιμολογία των Ονομάτων των Πρωταγωνιστών, για να αναδείξει είτε τα προτερήματα τους, είτε τα ελαττώματα τους. Που άγονται και φέρονται όμως από την αλληλουχία είτε των πρότερων πράξεων τους, είτε από τις ταξικές ή ηθικές διαφορές τους. Από τον Πλούτο και την Εξουσία, αλλά και από την φτώχεια και την περηφάνια. Απο την άγνοια και την ανεπαίσθητη χειραγώγηση. Ακόμα και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των ηρώων είναι επιλεγμένα για να τονίσουν το φωτεινό η σκοτεινό χρώμα του εσωτερικού τους κόσμου.
Η δράση και η αντίδραση. Το καλό και το κακό. Το πονηρό και το αθώο. Άγγελοι και Δαίμονες. Θύματα και Θύτες. Ήρωες και δειλοί με ενδιαμέσους συνδετικούς κρίκους ανθρώπων και πράξεων, αντιδιαστέλλονται και κοντράρονται σε έναν πόλεμο γεμάτο συμβολισμούς και κρυφά μηνύματα που φανερώνονται πανηγυρικά με έναν περίτεχνο τρόπο. Έναν τρόπο που εκμαιεύεται μέσα απο την διαδικασία της ανάγνωσης και του απολογισμού. Μέσω μιας εξαιρετικής διακύμανσης σε στάδια ανάμεσα στην Αλαζονεία την Παντοδυναμία και την Συντριβή.
Εστιάζει ξανά και ξανά σε συγκεκριμένες στιγμες των ηρώων για να τονίσει, την συλλογιστική των πράξεων, το τίμημα που ενδεχομένως θα πληρώσουν αλλά και την αποδοχή ή την αντίδραση σε κινήσεις που είτε πρέπει να συμβιβαστούν είτε με δύναμη να αμυνθούν και τελικά να ξεσπάσουν αποδίδοντας την δικαιοσύνη έστω και καθυστερημένα. Η διαφορετική αντίληψη της ίδιας εικόνας στο μυαλό και στην σκέψη των Πρωταγωνιστών. Η παραμόρφωση μιας εικόνας και η μετάλλαξη της σε συναίσθημα μέσα από την ουσία της συνολικής εικόνας ενός ανθρώπου. Μίασμα και έκτρωμα στα μάτια του Κόσμου. Φως και δικαιοσύνη στα μάτια της αλήθειας που ορίζει μια άλλη αγνή και καλοπροαίρετη καθοδήγηση.
Οι τρεις γενεές που μας παρουσιάζονται ενώνοντας τα σημεία των πράξεων τους από το Παρελθόν στο Παρόν, αποτελούν ένα περίεργο κράμα ενώσεων και συναισθημάτων. Με πολλές αντιθέσεις, αλλά και πολλά κοινά σημεία. Σε μια ατμόσφαιρα που ώρες ώρες αγγίζει το μεταφυσικό και το απόκοσμο. Με μια γραφή που κεντρίζει και μαγνητίζει. Που εισχωρεί στα μύχια των σκέψεων και στα κέντρα των βίαιων και εγωιστικών αποφάσεων. αλλά και των λυτρωτικών και καθαρτήριων παρεμβάσεων.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο για την δικαιοσύνη την τιμωρία και την αξιολόγηση των ανθρωπίνων πράξεων. Με έναν μοναδικό τρόπο γραφής και πλοκής η συγγραφέας μας φέρνει μπροστά σε όλο το απόσταγμα της ανθρώπινης φύσης. Και καθηλωτικά μας αποδεικνύει πως κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο των πράξεων του. Αργά ή γρήγορα τώρα η στο μέλλον οι ανθρώπινες ύβρεις δεν μένουν ατιμώρητες. Η Νέμεσις καραδοκεί και επιβάλει την κάθαρση.
"Με λένε Αγάπη Πετράκη. Έτσι γράφει η ταυτότητα μου. Αλλά οι ταυτότητες δεν λένε πάντα την αλήθεια...."
Ναι γιατί πίσω απο μια ταυτότητα κρύβεται πάντα μια ιστορία με άγνωστες πτυχές και άγνωστες ρίζες αυτές που καθορίζουν τις πληγές αλλά όχι απαραίτητα τον χαρακτήρα. Τον χαρακτήρα τον ορίζει η δύναμη της ψυχής και η αντίσταση στο πεπρωμένο με ένα επιλέξιμο πρόσημο αυτό της Καλοσύνης και αυτό της Κακεντρέχειας.
Ένα εκπληκτικό Κοινωνικό μυθιστόρημα με όλη την σημασία της λέξεως. Απο αυτά που θα υπερασπίζομαι δίνοντας μάχες για να τα διαδώσω στους αναγνώστες που θέλουν να διαβάζουν βιβλία με νόημα και αξίες. Με συμβολισμούς και μηνύματα.
Βασική προτροπή μου όλα τα χρόνια που διαβάζω και προτείνω βιβλία είναι να δίνουμε την ευκαιρία ανάγνωσης σε πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς γιατί μόνο έτσι θα καταλάβουμε τον βαθμό και το μέγεθος της εξέλιξης της Λογοτεχνίας σήμερα. Μα πάνω από όλα γιατί υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να πέσουμε επάνω σε βιβλία διαμάντια σαν αυτό που θα σας παρουσιάσω με τον σημερινό μου σχολιασμό.
H Οργή του Τυφλού Ποταμού αποτέλεσε για μένα μια μοναδική Λογοτεχνική έκπληξη. Τόσο ως προς την γραφή, την πλοκή και τα μηνύματα. Όσο και ως προς τον μαγικό και ευέλικτο τρόπο που επέλεξε να ξεδιπλώσει την ιστορία της η συγγραφέας.
Με ένα νοερό τρίπτυχο που φανερώνει την πραγματική διάσταση του σιγά σιγά. Ύβρις, Άτη, Νέμεσις. Το τρίπτυχο που αποτελεί στην ουσία το τρίπτυχο της ζωές όλων μας. Πράξεις -πρόσημο πράξεων, Αποτέλεσμα, και Συνέπειες. Αποκατάσταση ή Τιμωρία. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα σκοτεινή και θολή παρακολουθούμε το πιο παράλογο θέατρο των ανθρώπινων ψυχών, που φανερώνουν όλη την τραγικότητα των υπερφίαλων ανθρώπινων πράξεων. Πρωταγωνιστές πρόσωπα τριών γενεών που κινούν τα νήματα ή ακολουθούν στωικά την μοίρα που τους επιβάλλεται. Και άλλα πρόσωπα που αναλαμβάνουν στην πορεία να οδηγήσουν τα γεγονότα απο την τραγωδία στην Κάθαρση Ψυχών και Πράξεων.
Καμιά φορά είναι πιο μαγικό να ξεκινάει η διήγηση μιας ιστορίας απο το τέλος της. Εξάπτει την φαντασία και μας βοηθάει να καταλάβουμε τα βαθύτερα κίνητρα, αλλά και την λογική ακολουθία απο την Κορυφή στην Πτώση. Και την αντίστροφη πορεία από το απόλυτο Σκοτάδι και τον Θάνατο στο Απόλυτο Φως και την Ζωή.
Έτσι και η συγγραφέας αποφασίζει να ξεκινήσει την ιστορία της σχεδόν από το τέλος. Η δίκη ενός αθώου θύματος, που κατηγορείται για μια στυγερή δολοφονία, θα μας μεταφέρει αφηγηματικά στο χωριό Καλούδι της Κρήτης. Ένα χωριό κτισμένο στις όχθες του Τυφλού Ποταμού. Για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Η Εξαφάνιση ενός νεαρού κοριτσιού, θα ξεβράσει στην επιφάνεια ανομήματα, ενοχές, πάθη και λάθη. Και θα αναδείξει τα αποτελέσματα μιας κοινωνίας περιχαρακωμένης σε στενόμυαλα πρότυπα. Μιας Κοινωνίας που υποκύπτει σε σφάλματα και θάβει κάθε τι που το θεωρεί περίεργο και εξωπραγματικό. Που θεωρεί δύναμη τον πλούτο και την καταγωγή. Που βαπτίζει την σιωπή ενοχή και τον φόβο τρέλα και παραλογισμό.
Η παράλληλη πορεία ενός πλάσματος αμφιλεγόμενης ταυτότητας, στην απέναντι όχθη του Ποταμού. Που γνωρίζει τα πάντα και παίζει τον καταλυτικό ρόλο πότε του παρατηρητή και πότε του από μηχανής Θεού που θέλει να λυτρώσει ή θα τιμωρήσει θύτες ή θύματα. Ένα μίασμα στα μάτια των ανθρώπων αποκηρυγμένο από την πρώτη στιγμή από τον ίδιο τον γεννήτορα του. Θα ζήσει στο απόλυτο σκότος για να μπορέσει με πείσμα να βγεί στο απόλυτο Φως. Και να το μεταδώσει σε αυτούς που δεν αξίζει να πληρώσουν στο μέλλον πράξεις άλλων.
Οι ήρωες θεωρούν πως παίρνουν Θεϊκή υπόσταση, αλλάζοντας την ροή των γεγονότων χρησιμοποιώντας είτε εξουσία και δύναμη, είτε πονηριά και καπατσοσύνη. Νομίζουν πως μπορούν να κατευθύνουν την ροή της ζωής όσων μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδια τους. Ζουν στην άγνοια της εγωιστικής πλάνης τους και στην αλαζονεία της επίπλαστης και προσωρινής Κυριαρχίας τους. Και εδώ είναι που μπαίνει συμβολικά ο Τυφλός ποταμός, να βγάλει την οργή του ή την εξαγνιστική δύναμη του. Να πνίξει τις άνομες πράξεις. Άλλα και να αποθεώσει την υπομονή και την καρτερικότητα. Να ξεπλύνει τον θυμό και την τιμωρία.
Οι εξαιρετικές περιγραφές και τα επιλεγμένα πλάνα επάνω σε συγκεκριμένες εικόνες, λόγια και πράξεις, τονίζουν πότε το πλεόνασμα της υποκρισίας, της αλαζονείας και της ματαιοδοξίας και πότε το πλεόνασμα της αγάπης, της αυτοθυσίας και της αυταπάρνησης. Την μοίρα την Τραγική και την Τυφλή. Την υποκίνηση την υπέρμετρη που αγγίζει τα όρια της Θεϊκής Παρέμβασης. Η μοίρα ακολουθεί ένα δίστρατο μονοπάτι. Την πορεία της διαμέσου της Ανθρώπινης υποκρισίας και την πορεία διαμέσου της Ανθρώπινης Αυτοθυσίας. Τα ανθρώπινα δρώμενα μπαίνουν στην ζυγαριά της υποταγής αλλά και της Θεϊκής Κρίσης και Τιμωρίας δια μέσου πάντα της ανθρώπινης συγχώρεσης και εξιλέωσης.
Η συγγραφέας παίζει με την ετοιμολογία των Ονομάτων των Πρωταγωνιστών, για να αναδείξει είτε τα προτερήματα τους, είτε τα ελαττώματα τους. Που άγονται και φέρονται όμως από την αλληλουχία είτε των πρότερων πράξεων τους, είτε από τις ταξικές ή ηθικές διαφορές τους. Από τον Πλούτο και την Εξουσία, αλλά και από την φτώχεια και την περηφάνια. Απο την άγνοια και την ανεπαίσθητη χειραγώγηση. Ακόμα και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των ηρώων είναι επιλεγμένα για να τονίσουν το φωτεινό η σκοτεινό χρώμα του εσωτερικού τους κόσμου.
Η δράση και η αντίδραση. Το καλό και το κακό. Το πονηρό και το αθώο. Άγγελοι και Δαίμονες. Θύματα και Θύτες. Ήρωες και δειλοί με ενδιαμέσους συνδετικούς κρίκους ανθρώπων και πράξεων, αντιδιαστέλλονται και κοντράρονται σε έναν πόλεμο γεμάτο συμβολισμούς και κρυφά μηνύματα που φανερώνονται πανηγυρικά με έναν περίτεχνο τρόπο. Έναν τρόπο που εκμαιεύεται μέσα απο την διαδικασία της ανάγνωσης και του απολογισμού. Μέσω μιας εξαιρετικής διακύμανσης σε στάδια ανάμεσα στην Αλαζονεία την Παντοδυναμία και την Συντριβή.
Εστιάζει ξανά και ξανά σε συγκεκριμένες στιγμες των ηρώων για να τονίσει, την συλλογιστική των πράξεων, το τίμημα που ενδεχομένως θα πληρώσουν αλλά και την αποδοχή ή την αντίδραση σε κινήσεις που είτε πρέπει να συμβιβαστούν είτε με δύναμη να αμυνθούν και τελικά να ξεσπάσουν αποδίδοντας την δικαιοσύνη έστω και καθυστερημένα. Η διαφορετική αντίληψη της ίδιας εικόνας στο μυαλό και στην σκέψη των Πρωταγωνιστών. Η παραμόρφωση μιας εικόνας και η μετάλλαξη της σε συναίσθημα μέσα από την ουσία της συνολικής εικόνας ενός ανθρώπου. Μίασμα και έκτρωμα στα μάτια του Κόσμου. Φως και δικαιοσύνη στα μάτια της αλήθειας που ορίζει μια άλλη αγνή και καλοπροαίρετη καθοδήγηση.
Οι τρεις γενεές που μας παρουσιάζονται ενώνοντας τα σημεία των πράξεων τους από το Παρελθόν στο Παρόν, αποτελούν ένα περίεργο κράμα ενώσεων και συναισθημάτων. Με πολλές αντιθέσεις, αλλά και πολλά κοινά σημεία. Σε μια ατμόσφαιρα που ώρες ώρες αγγίζει το μεταφυσικό και το απόκοσμο. Με μια γραφή που κεντρίζει και μαγνητίζει. Που εισχωρεί στα μύχια των σκέψεων και στα κέντρα των βίαιων και εγωιστικών αποφάσεων. αλλά και των λυτρωτικών και καθαρτήριων παρεμβάσεων.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο για την δικαιοσύνη την τιμωρία και την αξιολόγηση των ανθρωπίνων πράξεων. Με έναν μοναδικό τρόπο γραφής και πλοκής η συγγραφέας μας φέρνει μπροστά σε όλο το απόσταγμα της ανθρώπινης φύσης. Και καθηλωτικά μας αποδεικνύει πως κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο των πράξεων του. Αργά ή γρήγορα τώρα η στο μέλλον οι ανθρώπινες ύβρεις δεν μένουν ατιμώρητες. Η Νέμεσις καραδοκεί και επιβάλει την κάθαρση.
"Με λένε Αγάπη Πετράκη. Έτσι γράφει η ταυτότητα μου. Αλλά οι ταυτότητες δεν λένε πάντα την αλήθεια...."
Ναι γιατί πίσω απο μια ταυτότητα κρύβεται πάντα μια ιστορία με άγνωστες πτυχές και άγνωστες ρίζες αυτές που καθορίζουν τις πληγές αλλά όχι απαραίτητα τον χαρακτήρα. Τον χαρακτήρα τον ορίζει η δύναμη της ψυχής και η αντίσταση στο πεπρωμένο με ένα επιλέξιμο πρόσημο αυτό της Καλοσύνης και αυτό της Κακεντρέχειας.
Ένα εκπληκτικό Κοινωνικό μυθιστόρημα με όλη την σημασία της λέξεως. Απο αυτά που θα υπερασπίζομαι δίνοντας μάχες για να τα διαδώσω στους αναγνώστες που θέλουν να διαβάζουν βιβλία με νόημα και αξίες. Με συμβολισμούς και μηνύματα.
July 17, 2020
Με το κοινωνικό μυθιστόρημα Η οργή του Τυφλού ποταμού, η Εύα Μαζοκοπάκη πραγματοποιεί το συγγραφικό της ντεμπούτο και θέτει τις βάσεις για μια πολλά υποσχόμενη συνέχεια στον χώρο.
Το Καλούδι, ένα μικρό πεδινό χωριό της Κρήτης κοντά στον Τυφλό ποταμό, θα γίνει το σκηνικό όπου θα διαδραματιστεί μια ιστορία γεμάτη ψέματα, μίσος, φόβο, αγάπη, πόνο, απελπισία, κρίματα και δολοπλοκίες. Μια ιστορία γεμάτη ίντριγκα και κρυμμένα μυστικά, ικανά να καταστρέψουν συθέμελα οικογένειες, υπολήψεις, ζωές. Μια ιστορία που παραμένει θαμμένη στα σκοτάδια για πολλά χρόνια, ώσπου να έρθει τελικά στο φως.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Αλέξανδρος Σταύρου, αρχοντόπουλο και μοναχογιός του πανίσχυρου άρχοντα της περιοχής, Αετού, ερωτεύεται τη νεαρή κόρη της υπηρέτριάς τους. Όμως ο έρωτας των δύο νέων είναι καταδικασμένος, αφού η μητέρα του αποφασίζει να παντρέψει τον Αλέξανδρο με την κόρη ενός παλιού της γνώριμου. Αυτό που κανείς δεν ξέρει είναι πως στην πραγματικότητα αναγκάζεται να υποκύψει στον εκβιασμό του άντρα, ο οποίος γνωρίζει από πρώτο χέρι ένα παλιό της μυστικό και απειλεί να το αποκαλύψει. Κι έτσι υφαίνει μια πανούργα παγίδα, με θύμα τον ίδιο της τον γιο.
Ο άρχοντας Αετός, ανήμπορος από τις περιστάσεις να αντιδράσει, βλέπει τον γιο του να παντρεύεται μια γυναίκα που δεν αγαπάει. Και βλέπει επίσης την ιστορία να επαναλαμβάνεται, αφού ακριβώς τα ίδια έζησε και εκείνος περίπου τριάντα χρόνια πριν, όταν ο πατέρας του τον ανάγκασε να παντρευτεί μια γυναίκα που απεχθανόταν. Αυτό που δεν ξέρει είναι πως και ο δικός του πατέρας είχε πέσει θύμα εκβιασμού για μια ανόσια πράξη που είχε κάνει.
Η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού κοριτσιού το καλοκαίρι του 1930 είναι αυτή που σηματοδοτεί την αρχή όλης της ιστορίας και στοιχειώνει τρεις γενιές της οικογένειας Σταύρου. Μόνοι μάρτυρες όλων των δραματικών γεγονότων που ακολούθησαν, ο Τυφλός ποταμός και ένα παράξενο πλάσμα, που ζει αποτραβηγμένο για χρόνια μέσα στο δάσος. Όμως θα έρθει τελικά η στιγμή που τα μυστικά θα πρέπει να αποκαλυφθούν. Και όταν τα στόματα ανοίξουν, οι αλήθειες έρθουν στο φως και τα ορμητικά νερά του ποταμού ξεχειλίσουν, άλλων οι ζωές θα πνιγούν από την οργή του κι άλλων θα ξεπλυθούν από τον πόνο και τα βάσανα και θα λάμψουν, πεντακάθαρες πια, στον ήλιο…
Η συγγραφέας έχει επιλέξει ένα μικρό χωριό στην Κρήτη ως το ιδανικότερο σκηνικό για να στήσει την ιστορία της, θέτοντας έτσι ήδη εξαρχής ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο δρουν και εξελίσσονται οι ήρωές της και τα όσα συμβαίνουν στις ζωές τους. Μια μικρή, κλειστή κοινωνία, όπου μοιραία κάποιες καταστάσεις και συμπεριφορές φαντάζουν όχι απλά αποδεκτές, αλλά και αναμενόμενες. Σε μια τέτοια κοινωνία υπάρχουν σε πιο έντονο βαθμό οι ταξικές διαφορές, τα κοινωνικά στίγματα, οι προκαταλήψεις και τα μυστικά που όλοι ξέρουν αλλά για τα οποία κανείς δεν μιλά. Ειδικά όταν μιλάμε και για παρελθόντα χρόνο και άλλες εποχές.
Η ιστορία της Εύας Μαζοκοπάκη διαθέτει τα χαρακτηριστικά που κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει «κλισέ», τα οποία ξεδιπλώνονται στις σελίδες του βιβλίου και θεριεύουν όσο η πλοκή προχωρά. Όμως, δεν οφείλονται σε έλλειψη φαντασίας εκ μέρους της συγγραφέως ή στην πρόθεσή της να εντυπωσιάσει χρησιμοποιώντας τον «εύκολο» δρόμο. Απλά, γεγονότα σαν αυτά που εκτυλίσσονται δεν ήταν ασυνήθιστα τα χρόνια εκείνα, ειδικά στις κλειστές κοινωνίες, και πιθανότατα θα θυμίσουν στον αναγνώστη ανάλογα περιστατικά που έχει ζήσει ο ίδιος ή έχει ακούσει από αφηγήσεις μεγαλύτερων. Η συγγραφέας αφουγκράστηκε αυτούς τους ψιθύρους του παρελθόντος και έπιασε τον παλμό τους, μετουσιώνοντας πραγματικές ανώνυμες ιστορίες σε μυθιστόρημα.
Το πολυπρόσωπο αυτό μυθιστόρημα έχει πολλούς ήρωες -με τη συντριπτική τους πλειοψηφία να αποτελείται από κατοίκους του Καλουδιού- οι χαρακτήρες των οποίων διατηρούν την αυθεντικότητα και τη μοναδικότητά τους. Καθένας κουβαλά τις εμπειρίες της ζωής του, τις επιρροές από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον του και το πώς ανατράφηκε μέσα σε αυτό, την εποχή στην οποία έζησε κ.α. και καταθέτει τις προσωπικές του αλήθειες στο χαρτί, απογυμνώνοντας τον εαυτό του στα μάτια του αναγνώστη. Κάποιοι από αυτούς είναι συμπαθητικοί, άλλοι όχι. Κάποιοι έχουν ηθικές αξίες, κάποιοι όχι. Κάποιοι είναι θύτες, κάποιοι θύματα. Χαρακτήρες δυνατοί, ολοκληρωμένοι, ψυχογραφημένοι με τρόπο βαθύ κι αιχμηρό. Καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με προτερήματα και ελαττώματα, ρεαλιστικοί και όχι χάρτινοι και άψυχοι, όλοι τους πάλλονται από ζωντάνια και ενέργεια.
Όλα αυτά όμως πηγάζουν πρωτίστως από το ταλέντο της συγγραφέως. Άριστη γνώστρια της ελληνικής γλώσσας, χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο πλούσιο και γλαφυρό, η Εύα Μαζοκοπάκη αφηγείται με ροή γρήγορη και μεστή, με ευαισθησία, μαεστρία και παραστατικότητα μια ιστορία πολυδιάστατη, με πολλές διαφορετικές πτυχές: τις ανθρώπινες σχέσεις, τις ηθικές αξίες, την πάλη του καλού με το κακό, τα ψέματα, τις αλήθειες, τις ενοχές, τις τύψεις, τα λάθη, τη δικαιοσύνη, την τιμωρία, την κάθαρση, τη λύτρωση. Οι ανθρώπινες επιλογές και η Μοίρα πλέκουν το γαϊτανάκι της ζωής του καθενός, όμως έρχεται η στιγμή που όλοι καλούνται να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους και να ανταμειφθούν ή να πληρώσουν για αυτές. Άλλωστε, η ιστορία το έχει αποδείξει σε βάθος χρόνου: η Ύβρις πάει χέρι-χέρι με την Άτη, μέχρι να προκληθεί η Νέμεσις και τελικά η Τίσις, ώστε να επέλθει η κάθαρση και να αποκατασταθεί η ισορροπία.
Αφεθείτε να παρασυρθείτε από την ιστορία της «Οργής του Τυφλού ποταμού», η οποία υπόσχεται να σας ταξιδέψει και να σ��ς συγκινήσει με την αλήθεια της.
Διαβάστε την κριτική μου για το βιβλίο και στο site "τοβιβλίο.net" και τον παρακάτω σύνδεσμο: Η οργή του Τυφλού ποταμού
Το Καλούδι, ένα μικρό πεδινό χωριό της Κρήτης κοντά στον Τυφλό ποταμό, θα γίνει το σκηνικό όπου θα διαδραματιστεί μια ιστορία γεμάτη ψέματα, μίσος, φόβο, αγάπη, πόνο, απελπισία, κρίματα και δολοπλοκίες. Μια ιστορία γεμάτη ίντριγκα και κρυμμένα μυστικά, ικανά να καταστρέψουν συθέμελα οικογένειες, υπολήψεις, ζωές. Μια ιστορία που παραμένει θαμμένη στα σκοτάδια για πολλά χρόνια, ώσπου να έρθει τελικά στο φως.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Αλέξανδρος Σταύρου, αρχοντόπουλο και μοναχογιός του πανίσχυρου άρχοντα της περιοχής, Αετού, ερωτεύεται τη νεαρή κόρη της υπηρέτριάς τους. Όμως ο έρωτας των δύο νέων είναι καταδικασμένος, αφού η μητέρα του αποφασίζει να παντρέψει τον Αλέξανδρο με την κόρη ενός παλιού της γνώριμου. Αυτό που κανείς δεν ξέρει είναι πως στην πραγματικότητα αναγκάζεται να υποκύψει στον εκβιασμό του άντρα, ο οποίος γνωρίζει από πρώτο χέρι ένα παλιό της μυστικό και απειλεί να το αποκαλύψει. Κι έτσι υφαίνει μια πανούργα παγίδα, με θύμα τον ίδιο της τον γιο.
Ο άρχοντας Αετός, ανήμπορος από τις περιστάσεις να αντιδράσει, βλέπει τον γιο του να παντρεύεται μια γυναίκα που δεν αγαπάει. Και βλέπει επίσης την ιστορία να επαναλαμβάνεται, αφού ακριβώς τα ίδια έζησε και εκείνος περίπου τριάντα χρόνια πριν, όταν ο πατέρας του τον ανάγκασε να παντρευτεί μια γυναίκα που απεχθανόταν. Αυτό που δεν ξέρει είναι πως και ο δικός του πατέρας είχε πέσει θύμα εκβιασμού για μια ανόσια πράξη που είχε κάνει.
Η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού κοριτσιού το καλοκαίρι του 1930 είναι αυτή που σηματοδοτεί την αρχή όλης της ιστορίας και στοιχειώνει τρεις γενιές της οικογένειας Σταύρου. Μόνοι μάρτυρες όλων των δραματικών γεγονότων που ακολούθησαν, ο Τυφλός ποταμός και ένα παράξενο πλάσμα, που ζει αποτραβηγμένο για χρόνια μέσα στο δάσος. Όμως θα έρθει τελικά η στιγμή που τα μυστικά θα πρέπει να αποκαλυφθούν. Και όταν τα στόματα ανοίξουν, οι αλήθειες έρθουν στο φως και τα ορμητικά νερά του ποταμού ξεχειλίσουν, άλλων οι ζωές θα πνιγούν από την οργή του κι άλλων θα ξεπλυθούν από τον πόνο και τα βάσανα και θα λάμψουν, πεντακάθαρες πια, στον ήλιο…
Η συγγραφέας έχει επιλέξει ένα μικρό χωριό στην Κρήτη ως το ιδανικότερο σκηνικό για να στήσει την ιστορία της, θέτοντας έτσι ήδη εξαρχής ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο δρουν και εξελίσσονται οι ήρωές της και τα όσα συμβαίνουν στις ζωές τους. Μια μικρή, κλειστή κοινωνία, όπου μοιραία κάποιες καταστάσεις και συμπεριφορές φαντάζουν όχι απλά αποδεκτές, αλλά και αναμενόμενες. Σε μια τέτοια κοινωνία υπάρχουν σε πιο έντονο βαθμό οι ταξικές διαφορές, τα κοινωνικά στίγματα, οι προκαταλήψεις και τα μυστικά που όλοι ξέρουν αλλά για τα οποία κανείς δεν μιλά. Ειδικά όταν μιλάμε και για παρελθόντα χρόνο και άλλες εποχές.
Η ιστορία της Εύας Μαζοκοπάκη διαθέτει τα χαρακτηριστικά που κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει «κλισέ», τα οποία ξεδιπλώνονται στις σελίδες του βιβλίου και θεριεύουν όσο η πλοκή προχωρά. Όμως, δεν οφείλονται σε έλλειψη φαντασίας εκ μέρους της συγγραφέως ή στην πρόθεσή της να εντυπωσιάσει χρησιμοποιώντας τον «εύκολο» δρόμο. Απλά, γεγονότα σαν αυτά που εκτυλίσσονται δεν ήταν ασυνήθιστα τα χρόνια εκείνα, ειδικά στις κλειστές κοινωνίες, και πιθανότατα θα θυμίσουν στον αναγνώστη ανάλογα περιστατικά που έχει ζήσει ο ίδιος ή έχει ακούσει από αφηγήσεις μεγαλύτερων. Η συγγραφέας αφουγκράστηκε αυτούς τους ψιθύρους του παρελθόντος και έπιασε τον παλμό τους, μετουσιώνοντας πραγματικές ανώνυμες ιστορίες σε μυθιστόρημα.
Το πολυπρόσωπο αυτό μυθιστόρημα έχει πολλούς ήρωες -με τη συντριπτική τους πλειοψηφία να αποτελείται από κατοίκους του Καλουδιού- οι χαρακτήρες των οποίων διατηρούν την αυθεντικότητα και τη μοναδικότητά τους. Καθένας κουβαλά τις εμπειρίες της ζωής του, τις επιρροές από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον του και το πώς ανατράφηκε μέσα σε αυτό, την εποχή στην οποία έζησε κ.α. και καταθέτει τις προσωπικές του αλήθειες στο χαρτί, απογυμνώνοντας τον εαυτό του στα μάτια του αναγνώστη. Κάποιοι από αυτούς είναι συμπαθητικοί, άλλοι όχι. Κάποιοι έχουν ηθικές αξίες, κάποιοι όχι. Κάποιοι είναι θύτες, κάποιοι θύματα. Χαρακτήρες δυνατοί, ολοκληρωμένοι, ψυχογραφημένοι με τρόπο βαθύ κι αιχμηρό. Καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με προτερήματα και ελαττώματα, ρεαλιστικοί και όχι χάρτινοι και άψυχοι, όλοι τους πάλλονται από ζωντάνια και ενέργεια.
Όλα αυτά όμως πηγάζουν πρωτίστως από το ταλέντο της συγγραφέως. Άριστη γνώστρια της ελληνικής γλώσσας, χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο πλούσιο και γλαφυρό, η Εύα Μαζοκοπάκη αφηγείται με ροή γρήγορη και μεστή, με ευαισθησία, μαεστρία και παραστατικότητα μια ιστορία πολυδιάστατη, με πολλές διαφορετικές πτυχές: τις ανθρώπινες σχέσεις, τις ηθικές αξίες, την πάλη του καλού με το κακό, τα ψέματα, τις αλήθειες, τις ενοχές, τις τύψεις, τα λάθη, τη δικαιοσύνη, την τιμωρία, την κάθαρση, τη λύτρωση. Οι ανθρώπινες επιλογές και η Μοίρα πλέκουν το γαϊτανάκι της ζωής του καθενός, όμως έρχεται η στιγμή που όλοι καλούνται να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους και να ανταμειφθούν ή να πληρώσουν για αυτές. Άλλωστε, η ιστορία το έχει αποδείξει σε βάθος χρόνου: η Ύβρις πάει χέρι-χέρι με την Άτη, μέχρι να προκληθεί η Νέμεσις και τελικά η Τίσις, ώστε να επέλθει η κάθαρση και να αποκατασταθεί η ισορροπία.
Αφεθείτε να παρασυρθείτε από την ιστορία της «Οργής του Τυφλού ποταμού», η οποία υπόσχεται να σας ταξιδέψει και να σ��ς συγκινήσει με την αλήθεια της.
Διαβάστε την κριτική μου για το βιβλίο και στο site "τοβιβλίο.net" και τον παρακάτω σύνδεσμο: Η οργή του Τυφλού ποταμού
July 26, 2021
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Ιουλίου 22, 2021
LOVE BOOKS LOVE READ :ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΕΥΑ ΜΑΖΟΚΟΠΑΚΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ
Η ιστορία ξεδιπλώνεται σ' ένα μικρό χωριό της Κρήτης , στο Καλούδι.Κεντρικοί ήρωες της πολυπρόσωπης ιστορίας είναι οι τρεις γενιές της οικογένειας Σταύρου . Πρόσωπα εξέχοντα, υπεράνω πάσης υποψίας.
Η ιστορία ξεκινάει την δεκαετία του 1960 όταν ο Αλέξανδρος Σταύρου γιος του πανίσχυρου άρχοντα της περιοχής, ερωτεύεται τη νεαρή κόρη της υπηρέτριάς τους. Ο έρωτας αυτός δεν πρόκειται να ευδοκι��ήσει,η μητέρα του έχει άλλα σχέδια για αυτόν . Αποφασίζει να τον παντρέψει με την Ευμορφία, την κόρη του Ματθαιάκη. Αυτό που κανείς δεν γνωρίζει είναι πως στην πραγματικότητα από πίσω κρύβεται κι ένας εκβιασμός.
Ο πατέρας του βλέπει με μεγάλη του λύπη την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Πριν τριάντα χρόνια αναγκάστηκε να παντρευτεί την Παγώνα μια γυναίκα που ποτέ δεν ήθελε , αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως και ο δικός του πατέρας είχε πέσει θύμα εκβιασμού!
Ο αναγνώστης μέσα από φλας μπακ θα μεταφερθεί στο καλοκαίρι του 1930 και θα μάθει πως ξεκίνησε η ιστορία της οικογένειας Σταύρου.
Ποιος είπε πως η σιωπή είναι χρυσός ;
Αυτό το βιβλίο έρχεται να καταρρίψει τα δεδομένα της σιωπής.
Η σιωπή πολλές φορές είναι φόβος!
Φόβος στην εξουσία!
Φόβος και υποδούλωση στις ταξικές διαφορές.
Πίσω όμως από το παραπέτασμα του φόβου υπάρχει πολλές φορές φθόνος , ζήλεια και μίσος!
Το καλό και το κακό!
Τα ψέματα και οι αλήθειες!
Ο θύτης και το θύμα!
Οι τύψεις και οι ενοχές !
Τα λάθη και τα πάθη ενάντια στις ένοχες συνειδήσεις.
Οι εκβιασμοί και η αλαζονεία φέρνουν συντριβή και απόλυτη παράνοια.
Οργή που δηλητηριάζει και εξαλείφει κάθε ίχνος ελέγχου.
Ήρωες των ενστίκτων και όχι της λογικής! Σκληροί στις κουβέντες, στις πράξεις και ατσάλινοι στα συναισθήματα έχουν περιχαρακωθεί στο κάστρο τους ..
Η κατάχρηση εξουσίας και ματαιοδοξίας μαζί με τα τερτίπια της μοίρας εκτινάζονται και σπέρνουν την οργή, τον σεισμό, τη φωτιά ..
Ο χορός της τραγωδίας μόλις ξεκινά το ταξίδι στη χώρα της απάτης .
Σκέψεις και αποφάσεις φέρνουν το αδιέξοδο, την πανωλεθρία.
Ξεσπούν σε ψυχές αμόλυντες ,γεμάτες πίστη και αφοσίωση.
Το παρελθόν δεδομένο , το παρόν προσωρινό, το μέλλον άδηλον.
Άγγελοι και δαίμονες, οι δύο όψεις της ζωής .
Και τέλος η δικαιοσύνη, η κάθαρση και η λύτρωση!
''ΥΒΡΙΣ-Υπερκτίμηση δύναμης.
ΑΤΗ-Αποτέλεσμα ύβρεως-τύφλωση του νου.
ΝΕΜΕΣΙΣ-Θεία δίκη.
ΤΙΣΙΣ -Συντριβή, καταστροφή.
Ένα βιβλίο που θα συγκλονίσει ήθη, θα καταψύξει αξίες , θα παγώσει ζωές ,θα οδηγήσει σε αδιέξοδα λάθη, θα πληγώσει συνειδήσεις, θα μολύνει αθώους, θα ρημάξει συναισθήματα, θα επιφέρει την ύβρη και θα υποκύψει στην απόλυτη τίση, μόλις επέλθει η πολυπόθητη κάθαρση!
''Το ψέμα είναι πάντα προσωρινό και ζυμωμένο με ευπαθές υλικό ,έχει συγκεκριμένη διάρκεια και αποδομείται πανεύκολα , μόλις χτυπηθεί στο κέντρο του.Και η αλήθεια -αργά ή γρήγορα -το κατακεραυνώνει, καθώς διαθέτει υπομονή, είναι συμπαγής και διατηρείται αναλλοίωτη στο χρόνο, λόγω του αυθεντικού υλικού της κατασκευής της.Αποτελεσματικά χτυπά το ψέμα στην καρδιά και του αφαιρεί κατευθείαν την αναπνοή.''
Η Οργή του Τυφλού Ποταμού είναι ένα σκοτεινό και επιβλητικά ατμοσφαιρικό ανάγνωσμα.
Ένα μυθιστόρημα με βαθιές κοινωνικές προεκτάσεις, που δεν θα αφήσει κανένα αναγνώστη ασυγκίνητο.
Η Εύα Μαζοκοπάκη με την πρώτη της δουλειά έχει πιάσει το σφυγμό των αναγνωστών.
Αναμφίβολα ήρθε για να αφήσει το στίγμα της στην ελληνική λογοτεχνία.
Μην το χάσετε για κανένα λόγο!
LOVE BOOKS-LOVE READ
https://lenalovebooksloveread.blogspo...
August 17, 2020
<< Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ >>
Η Εύα Μαζοκοπάκη εμφανίστηκε στο συγγραφικό πανθεο με το κοινωνικό μυθιστόρημα << η οργή του τυφλού ποταμού >> . Στο χωριό Καλουδι της Κρήτης τρεις γενιές βιώνουν ανομολόγητα πάθη , κρατάνε κρυμμένα μυστικά και παραδίνονται στη μοίρα και στα λάθη τους . Άνθρωποι μιας κλειστής κοινωνίας που επτασφράγιστα μυστικά τριάντα ετών , που αφορούν σε δολοφονίες και εξαφανίσεις , είναι και θύτες και θύματα . Προκαταλήψεις , στερεότυπα , εκβιασμοί , στενόμυαλες συνειδήσεις σύνθετουν το σκηνικό ενός οικογενειακού δράματος . Η ύβρις , η νέμεσις και η τισις έχουν όμως να βάλουν την τελευταία πινελιά σ αυτό το έργο της ζωής . Μια ιστορία με ήρωες καθημερινούς , έρμαια των άλλων αλλά παράλληλα και υπαίτιοι για τις επιλογές τους , που μιλά στην ψυχή του αναγνώστη με τη δύναμη και τα μηνύματα που μεταδίδει . Πάντα οι πράξεις μας θα έχουν συνέπειες . Ολέθριες ή μικρής σημασίας αλλά θα είναι εκεί να μας θυμίζουν τα λάθη μας .
Το μυθιστόρημα είναι πολύπροσωπο με αρκετά ηθογραφικά στοιχεία καθώς είναι εντονα μέσα όσα μας θυμίζουν την Κρήτη και τα ήθη της καθώς και τους ανθρώπους της . Η γραφή της Μαζοκοπάκη έχει λυρική χροιά και εκφραστική δεινότητα . Αποπνέει συναισθήματα και σε γεμίζει σκέψεις . Η ένσταση μου ήταν σε κάποιες κουραστικές επαναλήψεις γεγονότων που οφείλονταν στις χρονικές μετατόπισεις που χρησιμοποίησε η συγγραφέας στο βιβλίο .
Μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια ήταν αυτό το βαθιά κοινωνικό βιβλίο με τους πολλούς ήρωες και τα πονεμένα μυστικά ετών που θάφτηκαν μέσα στις ψυχές τους . Δύσκολο εγχείρημα με ένα αρκετά άρτιο αποτέλεσμα
Η Εύα Μαζοκοπάκη εμφανίστηκε στο συγγραφικό πανθεο με το κοινωνικό μυθιστόρημα << η οργή του τυφλού ποταμού >> . Στο χωριό Καλουδι της Κρήτης τρεις γενιές βιώνουν ανομολόγητα πάθη , κρατάνε κρυμμένα μυστικά και παραδίνονται στη μοίρα και στα λάθη τους . Άνθρωποι μιας κλειστής κοινωνίας που επτασφράγιστα μυστικά τριάντα ετών , που αφορούν σε δολοφονίες και εξαφανίσεις , είναι και θύτες και θύματα . Προκαταλήψεις , στερεότυπα , εκβιασμοί , στενόμυαλες συνειδήσεις σύνθετουν το σκηνικό ενός οικογενειακού δράματος . Η ύβρις , η νέμεσις και η τισις έχουν όμως να βάλουν την τελευταία πινελιά σ αυτό το έργο της ζωής . Μια ιστορία με ήρωες καθημερινούς , έρμαια των άλλων αλλά παράλληλα και υπαίτιοι για τις επιλογές τους , που μιλά στην ψυχή του αναγνώστη με τη δύναμη και τα μηνύματα που μεταδίδει . Πάντα οι πράξεις μας θα έχουν συνέπειες . Ολέθριες ή μικρής σημασίας αλλά θα είναι εκεί να μας θυμίζουν τα λάθη μας .
Το μυθιστόρημα είναι πολύπροσωπο με αρκετά ηθογραφικά στοιχεία καθώς είναι εντονα μέσα όσα μας θυμίζουν την Κρήτη και τα ήθη της καθώς και τους ανθρώπους της . Η γραφή της Μαζοκοπάκη έχει λυρική χροιά και εκφραστική δεινότητα . Αποπνέει συναισθήματα και σε γεμίζει σκέψεις . Η ένσταση μου ήταν σε κάποιες κουραστικές επαναλήψεις γεγονότων που οφείλονταν στις χρονικές μετατόπισεις που χρησιμοποίησε η συγγραφέας στο βιβλίο .
Μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια ήταν αυτό το βαθιά κοινωνικό βιβλίο με τους πολλούς ήρωες και τα πονεμένα μυστικά ετών που θάφτηκαν μέσα στις ψυχές τους . Δύσκολο εγχείρημα με ένα αρκετά άρτιο αποτέλεσμα
January 18, 2021
ΣΚΕΨΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ της Εύας Μαζοκοπάκη
Τα πολύ παλιά χρόνια οι πλανόδιοι παραμυθάδες τριγυρνούσαν από τόπο σε τόπο με μια λύρα,ένα λαούτο ή κάποιο άλλο,άγνωστο,ίσως,σ΄εμας έγχορδο με γλυκιά μελωδία.Τα βράδυα όλοι οι κάτοικοι μαζευόντουσαν γύρω του για ν΄ακούσουν το παραμύθι που θα είχε σκαρφιστεί.Η αφήγησή του μπορεί να σταματούσε για να τη διανθίσει μ΄ένα στίχο,κοτσάκια και ρίμες.Τη διέκοπτε,με τέχνη και πείρα περισσή, έτσι ώστε να καθοδηγήσει την ερώτησή τους και να συνεχίσει την αφήγησή του από ΄κει που την είχε σταματήσει,εκεί που ο ίδιος ήθελε να αρχίσει ξανά.
Αυτή την αίσθηση έχει ο αναγνώστης που θα διαβάσει την Οργή του Τυφλού ποταμού.
Ένα βιβλίο,με την ορμή ενός ποταμού και γεμάτο με τη λεβεντιά,το ήθος και τον χαρακτήρα του ιδεώδους ης Κρήτης·τις αρετές και τις αδυναμίες της ανθρώπινης ψυχής.Μια ιστορία που ξεκινά από το τέλος·αποδομείται με τρόπο μαγικό και παρουσιάζει τους ήρωές της,δίνοντας στον καθένα μια ξεχωριστή θέση.Ο κάθε χαρακτήρας υπηρετεί ένα συναίσθημα,μια αρετή,ένα σοιχείο ιδεολογίας και πολιτισμού.Από τα πιο χαμερπή,μέχρι το ανώτερο όλων,την αγάπη.Ο Αετός,ο Αλέξανδρος,γιοί και πατεράδες,γενιές που ζουν ακούσια κρίματα.Ειρήνη,Καλλιρόη,Σεβαστή,μετενσαρκώσεις της αγάπης·μιας αγάπης αμόλυντης,με διαύγεια,άϋλες ιέρειες του υπέρτατου συναισθήματος.Παγώνα,Ευμορφία,Ιωάννης,Σήφακας,οι εκπρόσωποι του ψεύδους και της πονηριάς,κινούνται υπόγεια,
διέπονται από κακεντρέχεια,υστερόβουλα με εγωκεντρικά πάθη,κατώτερα όντα που διατηρούν ρόλους «διεκπεραιωτικούς»,αφού με τις πράξεις τους δικαιώνουν και αποκαλύπτουν το μεγαλείο της αγάπης και της δικαίωσης.Το Φως,ερμαφρόδιτος,που σαν τον ήρωα της μυθολογίας που ζει στα βουνά,ζει στη σπηλιά του Τυφλού.Μετονομάζεται σε Αγάπη,ίσως σημειολογικά·η αγάπη δεν έχει φύλο,είναι
πανανθρώπινη.Ο Τυφλός ποταμός.Γιατί;Είναι τυφλός σαν τη δικαιοσύνη ή από τη μήνιν;Ένας ποταμός που ανθρωπομορφοποιείται και θολώνει όταν οργίζεται,πλημμυρίζει όταν αγανακτεί,απειλεί στην όψη του άδικου.
Τα μυστικά ανατρέπουν τις ζωές των ηρώων,η μοίρα αναιρεί το αίσιο τέλος,δίνει πίστωση στη δικαίωση,γελάει με τα όνειρα
των θνητών.Ο έρωτας και η αγάπη θυσιάζονται σαν τραγικοί ήρωες,προκειμένου να αποδειχτεί η νοσηρότητα και το εφήμερο της ανηθικότητας.
Η ιστορία παίρνει τον αναγνώστη μαζί της·χαμογελάει με τα «καμώματα» της Παγώνας,δακρύζει με τις επιμέρους
ιστορίες ηρώων που βάζουν το «λιθαράκι» τους στην ευόδωση του έργου.Η κυρία Μαζοκοπκη ελέγχει τις λέξεις,δίνει ένταση
εκεί που ο αναγνώστης την χρειάζεται,δραματοποιεί με έντεχνο τρόπο στιγμές και πράξεις,περιγράφει με την κατάλληλη έμφαση
τα ιδεώδη συναισθήματα,παρεμβαίνει και διακόπτει τον τρόπο που ρέει ο λόγος για να απευθυνθεί στο αναγνώστη.Χρησιμοποιεί
ποιητικά στοιχεία,όπως μια υπέροχη παρήχηση του ρ,για να αναδειχθεί ο φόβος,η αγωνία η ψυχολογική κατάσταση της Χαράς-Μυρτώς.
Πλουτίζει τον γραπτό της λόγο με λέξεις τοπικής διαλέκτου που διανθίζουν την ιστορία.
Η Οργή του Τυφλού ποταμού είναι μια ιστορία που υπερβαίνει την αγάπη,όπως τη γνωρίζουμε έως τώρα·την ορίζει,ξανά,από την αρχή.
Κλείνοντας-συγνώμη για την εκτενή «φλυαρία»μου-θα σας πω πως είμαι πολύ χαρούμενη που η νεοελληνική λογοτεχνία παίρνει
δρόμους φωτεινούς και τιμά τον κλασικό ελληνικό τρόπο έκφρασης.
Η Αγάπη,λίγο πριν το τέλος,καλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί:
«Ένα όνομα δεν προσδιορίζει πάντα μια σχέση.Τα ονόματα είναι μια τυπική καταγραφή μιας οντότητας·η δήλωση της εικόνας
ενός ατόμου.Συνεπώς αν η επαφή μας στο επίπεδο της συνεργασίας μας,υπήρξε ανθρώπινη και υγιής,τότε η υπογραφή της
επικοινωνίας μας ήταν επιτυχής.Εγώ τη θεωρώ επιτυχή.Εσείς»;
Ίσως αυτό να εί��αι και το νόημα της αληθινής αγάπης.
Τα πολύ παλιά χρόνια οι πλανόδιοι παραμυθάδες τριγυρνούσαν από τόπο σε τόπο με μια λύρα,ένα λαούτο ή κάποιο άλλο,άγνωστο,ίσως,σ΄εμας έγχορδο με γλυκιά μελωδία.Τα βράδυα όλοι οι κάτοικοι μαζευόντουσαν γύρω του για ν΄ακούσουν το παραμύθι που θα είχε σκαρφιστεί.Η αφήγησή του μπορεί να σταματούσε για να τη διανθίσει μ΄ένα στίχο,κοτσάκια και ρίμες.Τη διέκοπτε,με τέχνη και πείρα περισσή, έτσι ώστε να καθοδηγήσει την ερώτησή τους και να συνεχίσει την αφήγησή του από ΄κει που την είχε σταματήσει,εκεί που ο ίδιος ήθελε να αρχίσει ξανά.
Αυτή την αίσθηση έχει ο αναγνώστης που θα διαβάσει την Οργή του Τυφλού ποταμού.
Ένα βιβλίο,με την ορμή ενός ποταμού και γεμάτο με τη λεβεντιά,το ήθος και τον χαρακτήρα του ιδεώδους ης Κρήτης·τις αρετές και τις αδυναμίες της ανθρώπινης ψυχής.Μια ιστορία που ξεκινά από το τέλος·αποδομείται με τρόπο μαγικό και παρουσιάζει τους ήρωές της,δίνοντας στον καθένα μια ξεχωριστή θέση.Ο κάθε χαρακτήρας υπηρετεί ένα συναίσθημα,μια αρετή,ένα σοιχείο ιδεολογίας και πολιτισμού.Από τα πιο χαμερπή,μέχρι το ανώτερο όλων,την αγάπη.Ο Αετός,ο Αλέξανδρος,γιοί και πατεράδες,γενιές που ζουν ακούσια κρίματα.Ειρήνη,Καλλιρόη,Σεβαστή,μετενσαρκώσεις της αγάπης·μιας αγάπης αμόλυντης,με διαύγεια,άϋλες ιέρειες του υπέρτατου συναισθήματος.Παγώνα,Ευμορφία,Ιωάννης,Σήφακας,οι εκπρόσωποι του ψεύδους και της πονηριάς,κινούνται υπόγεια,
διέπονται από κακεντρέχεια,υστερόβουλα με εγωκεντρικά πάθη,κατώτερα όντα που διατηρούν ρόλους «διεκπεραιωτικούς»,αφού με τις πράξεις τους δικαιώνουν και αποκαλύπτουν το μεγαλείο της αγάπης και της δικαίωσης.Το Φως,ερμαφρόδιτος,που σαν τον ήρωα της μυθολογίας που ζει στα βουνά,ζει στη σπηλιά του Τυφλού.Μετονομάζεται σε Αγάπη,ίσως σημειολογικά·η αγάπη δεν έχει φύλο,είναι
πανανθρώπινη.Ο Τυφλός ποταμός.Γιατί;Είναι τυφλός σαν τη δικαιοσύνη ή από τη μήνιν;Ένας ποταμός που ανθρωπομορφοποιείται και θολώνει όταν οργίζεται,πλημμυρίζει όταν αγανακτεί,απειλεί στην όψη του άδικου.
Τα μυστικά ανατρέπουν τις ζωές των ηρώων,η μοίρα αναιρεί το αίσιο τέλος,δίνει πίστωση στη δικαίωση,γελάει με τα όνειρα
των θνητών.Ο έρωτας και η αγάπη θυσιάζονται σαν τραγικοί ήρωες,προκειμένου να αποδειχτεί η νοσηρότητα και το εφήμερο της ανηθικότητας.
Η ιστορία παίρνει τον αναγνώστη μαζί της·χαμογελάει με τα «καμώματα» της Παγώνας,δακρύζει με τις επιμέρους
ιστορίες ηρώων που βάζουν το «λιθαράκι» τους στην ευόδωση του έργου.Η κυρία Μαζοκοπκη ελέγχει τις λέξεις,δίνει ένταση
εκεί που ο αναγνώστης την χρειάζεται,δραματοποιεί με έντεχνο τρόπο στιγμές και πράξεις,περιγράφει με την κατάλληλη έμφαση
τα ιδεώδη συναισθήματα,παρεμβαίνει και διακόπτει τον τρόπο που ρέει ο λόγος για να απευθυνθεί στο αναγνώστη.Χρησιμοποιεί
ποιητικά στοιχεία,όπως μια υπέροχη παρήχηση του ρ,για να αναδειχθεί ο φόβος,η αγωνία η ψυχολογική κατάσταση της Χαράς-Μυρτώς.
Πλουτίζει τον γραπτό της λόγο με λέξεις τοπικής διαλέκτου που διανθίζουν την ιστορία.
Η Οργή του Τυφλού ποταμού είναι μια ιστορία που υπερβαίνει την αγάπη,όπως τη γνωρίζουμε έως τώρα·την ορίζει,ξανά,από την αρχή.
Κλείνοντας-συγνώμη για την εκτενή «φλυαρία»μου-θα σας πω πως είμαι πολύ χαρούμενη που η νεοελληνική λογοτεχνία παίρνει
δρόμους φωτεινούς και τιμά τον κλασικό ελληνικό τρόπο έκφρασης.
Η Αγάπη,λίγο πριν το τέλος,καλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί:
«Ένα όνομα δεν προσδιορίζει πάντα μια σχέση.Τα ονόματα είναι μια τυπική καταγραφή μιας οντότητας·η δήλωση της εικόνας
ενός ατόμου.Συνεπώς αν η επαφή μας στο επίπεδο της συνεργασίας μας,υπήρξε ανθρώπινη και υγιής,τότε η υπογραφή της
επικοινωνίας μας ήταν επιτυχής.Εγώ τη θεωρώ επιτυχή.Εσείς»;
Ίσως αυτό να εί��αι και το νόημα της αληθινής αγάπης.
June 15, 2024
3,5 ⭐ για την ακρίβεια. Πολύ ωραία πλοκή και χαρακτήρες. Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί μέχρι το σημείο που αρχίζουν οι λεπτομέρειες και οι επαναλήψεις. Με κούρασαν και τα προσωπικά σχόλια της συγγραφέως σχετικα με το μέλλον των χαρακτήρων. Αν ήταν πιο μικρό θα ήταν σαφώς καλύτερο.
June 17, 2024
Ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο συγχαρητήρια στη συγγραφέα.ΚΑΜΙΑ ΚΑΚΗ ΠΡΑΞΗ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews