What do you think?
Rate this book
Publio Aurelio Stazio #3
Saugokis šuns: Publijaus Aurelijaus Stacijaus pirmoji byla
„Saugokis šuns“ buvo rašoma prie įėjimo į romėnų namus; toks užrašas po mozaika puikavosi ir prie provincijos turtuolio Gnėjaus Plaucijaus namo, pas kurį po atostogų Bajose kaip tik ketino paviešėti Publijus Aurelijus Stacijus. Tačiau vos tik atvykus viešnagę aptemdo baisi žinia: pirmagimis Plaucijaus sūnus Atikas įkrito į murenų baseiną ir žuvo. Siaubinga mirtis sukelia įtarimų. Tačiau padėtis dar paaštrėja radus ypatingą žiedą, po kurio akimi – kamėja – slypi keista pranašystė. Joje sakoma, kad trys šeimos atžalos pražus dėl žuvų, paukščių ir vabzdžių. Žuvys, paukščiai ir vabzdžiai supūdys vaisius... Atrodytų, kad tai – tik tušti žodžiai. Tačiau kai visi pamato antrąjį Gnėjaus Plaucijaus sūnų gulintį perskelta galva, kurią smailiu snapu lesioja garnys, net didžiausi skeptikai pradeda kalbėti apie likimo pirštą.
Publijus Aurelijus Stacijus privalo išpainioti Gnėjaus Plaucijaus šeimos intrigų, troškimų, pavydo ir neapykantos rezginį. Kad visi suprastų, ko iš tikrųjų reikėjo saugotis.
Publijus Aurelijus Stacijus privalo išpainioti Gnėjaus Plaucijaus šeimos intrigų, troškimų, pavydo ir neapykantos rezginį. Kad visi suprastų, ko iš tikrųjų reikėjo saugotis.
262 pages, Hardcover
First published January 1, 1993
10 people are currently reading
193 people want to read
About the author
Danila Comastri Montanari
55 books57 followersDanila Comastri Montanari was an Italian historical mystery fiction writer. She wrote the Publius Aurelius Statius series.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
May 22, 2020
Visada kelia lengvą įtarimą serijos, kuriose knygų skaičius lipa per dešimtį. O jei jau artėja prie dvidešimties... Savo istorinių detektyvų ciklą apie Romos senatorių Publijų Aurelijų Stacijų rašytoja pradėjo 1990-ais. Tai, kita vertus, negali ir apkaltinti, kad kepa juos tarsi kokia Barbara Cartland. Ir vis dėlto...
Senatorius Publijus Aurelijus Stacijus atvyksta pasisvečiuoti pas užkampyje įsikūrusį ne baisiai kilmingą, užtat turtingą Gnėjų Plaucijų. Ir čia prasideda – vienas šeimininko sūnus randamas baseinėlyje jau kramtomas murenų, kiek vėliau kito smegenimis pasigardžiuoja garnys, o čia dar iš praeities iškyla miglota pranašystė, kad trys šeimos atžalos pražus dėl žuvų, paukščių ir vabzdžių. Ir kas visą tą velniavą išraizgys, jei ne senatorius?
Pradžioje pasakojimas kažkoks naivokas ir primityvokas. Paskui – arba įsibėgėja, arba pripranti. Pati detektyvinė intriga susukta gal ir neblogai, bet... autorė pasinaudoja negarbingu triuku. O tai detektyvui – ne privalumas. Kas ir kaip be siužeto atskleidimo nepapasakosiu, tai ir tyliu.
Su numeracija irgi lengva painiava. Kaip ir trečias romanas serijoje (ir pagal publikavimo seką – trečias), tačiau bent jau epilogas mus nukelia į pačią pradžią – pirmąją būsimo senatoriaus išnarpliotą bylą.
Taigi: lengvas, neįpareigojantis skaitymas vakarui. Toks sau a la Agatha Christie detektyvas Senovės Romos dekoracijose. Va, dekoracijos – dešimtukui. Na, bet ir Danila Comastri Montanari – istorijos mokytoja. Tai kažko mus ir pamoko.
Skystas ketvertas iš penkių. Taip su užmetimu – atsižvelgiant į mano meilę istoriniams detektyvams. Imu dar vieną ciklo knygą pasibandymui. Gal po jos bus aiškiau, draugausim mudu su Monatanari, ar ne.
Senatorius Publijus Aurelijus Stacijus atvyksta pasisvečiuoti pas užkampyje įsikūrusį ne baisiai kilmingą, užtat turtingą Gnėjų Plaucijų. Ir čia prasideda – vienas šeimininko sūnus randamas baseinėlyje jau kramtomas murenų, kiek vėliau kito smegenimis pasigardžiuoja garnys, o čia dar iš praeities iškyla miglota pranašystė, kad trys šeimos atžalos pražus dėl žuvų, paukščių ir vabzdžių. Ir kas visą tą velniavą išraizgys, jei ne senatorius?
Pradžioje pasakojimas kažkoks naivokas ir primityvokas. Paskui – arba įsibėgėja, arba pripranti. Pati detektyvinė intriga susukta gal ir neblogai, bet... autorė pasinaudoja negarbingu triuku. O tai detektyvui – ne privalumas. Kas ir kaip be siužeto atskleidimo nepapasakosiu, tai ir tyliu.
Su numeracija irgi lengva painiava. Kaip ir trečias romanas serijoje (ir pagal publikavimo seką – trečias), tačiau bent jau epilogas mus nukelia į pačią pradžią – pirmąją būsimo senatoriaus išnarpliotą bylą.
Taigi: lengvas, neįpareigojantis skaitymas vakarui. Toks sau a la Agatha Christie detektyvas Senovės Romos dekoracijose. Va, dekoracijos – dešimtukui. Na, bet ir Danila Comastri Montanari – istorijos mokytoja. Tai kažko mus ir pamoko.
Skystas ketvertas iš penkių. Taip su užmetimu – atsižvelgiant į mano meilę istoriniams detektyvams. Imu dar vieną ciklo knygą pasibandymui. Gal po jos bus aiškiau, draugausim mudu su Monatanari, ar ne.
January 22, 2021
Visai neblogas istorinis detektyvas su trupuciu mistikos. Patiko ne tik detektyvine linija, bet ir turtingo romenisko namo (vilos), jos gyventoju aprasymas. Taip pat yra netrumpas istorinis paaiskinimas detalizuojantis to meto gyvenima.
October 30, 2017
Prima avventura dell'alternativo senatore romano Publio Aurelio: il libro inizia con l'adolescenza del ragazzo dove già inizia a risolvere il suo primo enigma, poi si passa all'età adulta, molti molti anni dopo, e lo troviamo in vacanza a Napoli con l'amica Pomponia e qui si occupa del suo primo delitto, davvero ben strutturato. L'unica pecca è Castore, il mio amato personaggio, che in questo primo libro è davvero insopportabile, per fortuna cambia nei libri successivi!
La cosa che amo di più di quest autrice è che pone alla fine del libro delle appendici dove spiega la vita, le usanze e la storia romana che non fa mai male rileggere 😊
La cosa che amo di più di quest autrice è che pone alla fine del libro delle appendici dove spiega la vita, le usanze e la storia romana che non fa mai male rileggere 😊
June 19, 2020
Pradžia su pretenzija į dramą, tačiau pabaiga kaip netikėtai pasibaigus rašalui ir popieriui. Visiškas nesusipratimas, jeigu bandyti vertinti kaip detektyvą, tačiau ganėtinai pakenčiama, jeigu niekuomet nieko apie tokią Romą nesi girdėjęs. Sunku pasakyti, kodėl šios a la detektyvų serijos knygos itin populiarios Italijoje. Galbūt dėl to, jog visuomet smagu skaityti apie savo kiemą ir jeigu ne prisiminti, ko mokykloje mokeisi, tai bent atsigriebti, už tai, ko tuomet neišmokai. Bet, šiaip, tai tiesiog visiškai paprastutė istorija apie galbūt šiek tiek daugiau suopračio nei kiti turintį patricijų, kuris anaiptol joks ten labai sumanus ar pasižymintis analitiniu (ar dedukciniu) mąstymu. O ir pati byla (jo taip vadinamas tyrimas) tokia, sakyčiau, visiškai banali - nei intrigos, nei įtampos, nei kulminacijos ar kokio tai wow pagaliau išaiškėjus, kas gi tas “baisusis” žudikas. O ir ties motyvais buvo galima šiek tiek padirbėti, atomazgą taip sukonstruoti, kad skaitytojui užimtų kvėpavimą. Dabar gi jausmas, kad buvusi mokytoja parašė vidutinišką, kažkuom panašią į vadovėlį (vien ką reiškia žodynėlis ir sąvokų sąrašas knygos gale) knygą, skirtą besimokantiems apie Romos imperiją, kad jiems nebūtų nuobodu (programą reikia visgi išdėstyti). Tik prie ko čia tas šuo?
July 12, 2020
Aš nesu detektyvų skaitytoja ir skaitau tik kai reikalas (pvz., knygų klubo tema arba knygų iššūkis) prispaudžia. Nesužavėjo, bet turbūt ir negalėjo - man mažokai kandumo ir humoro (dėl ko visai mėgau Šerloko Holmso ir daktaro Džono H. Vatsono istorijos ar su džiaugsmu skaičiau Rožės vardas), nelabai įsitraukiau į žudiko paieškas ir net reikėjo save prilaikyti, kad neatsiversčiau knygos galo ir nepasižiūrėčiau, kas jis. Vienu metu pradėjau galvoti, kad daug įdomiau būtų skaityti visą istoriją iš žudiko perspektyvos - kaip jis ką mato, kaip dėlioja, ko bijosi ir t.t., ir pan.
Kita vertus, po Jungo ir poezijos čia buvo visai neblogas grįžimas prie prozos, nes išversta gerai, laikmetis įdomus ir knyga tikrai parašyta taip, kad skaityti ją būtų įdomu ne vien Romos istorijos žinovui. Ir gal šis detektyvas iš tiesų labai geras, tiesiog ne mano vertinimą reik žiūrėt.
Kita vertus, po Jungo ir poezijos čia buvo visai neblogas grįžimas prie prozos, nes išversta gerai, laikmetis įdomus ir knyga tikrai parašyta taip, kad skaityti ją būtų įdomu ne vien Romos istorijos žinovui. Ir gal šis detektyvas iš tiesų labai geras, tiesiog ne mano vertinimą reik žiūrėt.
January 28, 2021
Istorinis detektyvas - super poilsinė knygą. Kadangi atostogauti negalime jau metus, tai vis galvoje sukasi mintys, kad po karantino noriu aplankyti Romą, kur kiekviena gatvelė alsuoja istorija, klasikiniu menu. Bet reikia dar laukti. O su šia knyga - tiesiog virtuali, intriguojanti ir įdomi kelionė su galvosūkiu.
October 15, 2025
Finora il mio preferito, perché mantiene tutti i pregi dei volumi precedenti ma ne attenua i difetti.
Quindi ritroviamo un'ambientazione convincente e curata nei dettagli, così come quel mix ben riuscito di brillantezza e suspense che è il vero punto di forza di questi libri.
A cambiare, ma in meglio, è stata la trama gialla, particolarmente suggestiva grazie al vecchio ma efficacissimo espendiente della "camera chiusa" (un luogo isolato ed una cerchia ristretta di sospetti). Come è consuetudine della serie, insieme all'indagine vengono portate avanti molte altre storie parallele, ma non si ha mai la sensazione che il mistero sia marginale e la curiosità resterà alta fino alla fine, quando una soluzione ingegnosa ma logica ribalterà le carte in tavola.
L'altro grande miglioramento lo troviamo nella caratterizzazione del protagonista, meno arrogante del solito benché rimanga un po' troppo perfetto per suscitare vera simpatia nel lettore.
Lo stile invece è semplice è scorrevole, perfettamente funzionale allo svolgimento.
Si conferma una serie piacevole e divertente, che lascia la voglia di proseguirne la lettura.
Quindi ritroviamo un'ambientazione convincente e curata nei dettagli, così come quel mix ben riuscito di brillantezza e suspense che è il vero punto di forza di questi libri.
A cambiare, ma in meglio, è stata la trama gialla, particolarmente suggestiva grazie al vecchio ma efficacissimo espendiente della "camera chiusa" (un luogo isolato ed una cerchia ristretta di sospetti). Come è consuetudine della serie, insieme all'indagine vengono portate avanti molte altre storie parallele, ma non si ha mai la sensazione che il mistero sia marginale e la curiosità resterà alta fino alla fine, quando una soluzione ingegnosa ma logica ribalterà le carte in tavola.
L'altro grande miglioramento lo troviamo nella caratterizzazione del protagonista, meno arrogante del solito benché rimanga un po' troppo perfetto per suscitare vera simpatia nel lettore.
Lo stile invece è semplice è scorrevole, perfettamente funzionale allo svolgimento.
Si conferma una serie piacevole e divertente, che lascia la voglia di proseguirne la lettura.
November 10, 2018
Come sempre, anche se si tratta di una rilettura, non ricordavo quasi nulla della trama.
Siamo ai confini dei Campi Flegrei, ospiti di un allevatori di pesci arricchito e, come sempre, con quei tre cadaveri di troppo.
Aurelio e Castore sono sempre in parte, mentre Pomponia appare un po' sottotono, relegata sullo sfondo.
Buone descrizioni della vita e delle tradizioni, approfondite nelle varie appendici, con un mistero risolto nelle ultime pagine, quasi perché costretti.
Si arriva alle 4 stelle perché i personaggi e i dettagli storici e di costume sono sempre più che perfetti.
Siamo ai confini dei Campi Flegrei, ospiti di un allevatori di pesci arricchito e, come sempre, con quei tre cadaveri di troppo.
Aurelio e Castore sono sempre in parte, mentre Pomponia appare un po' sottotono, relegata sullo sfondo.
Buone descrizioni della vita e delle tradizioni, approfondite nelle varie appendici, con un mistero risolto nelle ultime pagine, quasi perché costretti.
Si arriva alle 4 stelle perché i personaggi e i dettagli storici e di costume sono sempre più che perfetti.
May 21, 2019
Έξυπνη πλοκή αλλά ταυτόχρονα και ένα άψογο σεμινάριο κοινωνικής ιστορίας για την καθημερινή ζωή στην ρωμαϊκή εποχή.
Η προσεγμένη έκδοση προσφέρει γλωσσάρι και επεξηγηματικές σημειώσεις. Εγώ είχα την τύχη να το διαβάσω συντροφιά με
χαρτογραφίες του 16ου αιώνα που απεικονίζουν τα τοπία της περιοχής όπου λαμβάνει χώρα η ιστορία (περίχωρα της Νάπολης: τόπος αναψυχής της ρωμαϊκής ελίτ). Η καταβύθιση στον χρόνο ήταν πλήρης και πολυδιάστατη!
Η προσεγμένη έκδοση προσφέρει γλωσσάρι και επεξηγηματικές σημειώσεις. Εγώ είχα την τύχη να το διαβάσω συντροφιά με
χαρτογραφίες του 16ου αιώνα που απεικονίζουν τα τοπία της περιοχής όπου λαμβάνει χώρα η ιστορία (περίχωρα της Νάπολης: τόπος αναψυχής της ρωμαϊκής ελίτ). Η καταβύθιση στον χρόνο ήταν πλήρης και πολυδιάστατη!
August 23, 2019
La terza puntata delle avventure del senatore Publio Aurelio Stazio si dimostra essere più intima delle precedenti. Dopo due libri da spaccone spensierato, il nostro eroe comincia a mostrare un lato più maturo, dove evidenzia una sensibilità e un'etica assenti nei romanzi precedenti.
Il libro si apre con uno spaccato della giovinezza di Aurelio in cui vengono fornite alcune informazioni sul passato del patrizio nonché sul primo caso da lui risolto. Sicuramente questo preambolo aiuta il lettore a conoscere meglio il protagonista e probabilmente il suo inserimento proprio in questo volume non è casuale.
Tornati al presente - ovvero nel primo secolo dopo Cristo! - troviamo il nostro eroe in vacanza a Napoli, accompagnato dalla sua amica Pomponia e accolto in casa di Gneo Plauzio un ricco plebeo. Aurelio non farà tempo a mettere piede nella domus che già sarà coinvolto in una morte sospetta su cui aleggia l'ombra di una maledizione fatta anni prima.
Lontano dalla sua casa e dai luoghi a lui familiari, manca l'apporto di personaggi di contorno che abbiamo cominciato a conoscere e apprezzare come il contabile Paride o la bella schiava Nefer. In compenso c'è abbondanza di Castore che in questo libro è fin troppo presente ed eccessivo nel suo macchiettismo fino a diventare quasi antipatico. Pomponia, relegata a un ruolo minimo e di assoluto contorno, è un po' sprecata. Non sarebbe stato male coinvolgerla maggiormente nelle indagini di Aurelio. I nuovi personaggi sono invece ben delineati, con tratti decisi nella descrizione del carattere.
Comastri Montanari ci presenta un'opera sicuramente più matura, sebbene più contenuta delle precedenti in quanto si svolge quasi interamente all'interno della villa di Gneo Plauzio, permeata da un velo di malinconia sotto l'apparente normalità che coinvolge in qualche modo anche il suo protagonista; Aurelio si troverà più volte a riflettere sulla sua condizione e i suoi privilegi di patrizio e su come il mondo sia in continua evoluzione.
Come ultima nota, molto interessanti le appendici dedicate ai glossari, alla storia e agli usi e costumi dell'epoca.
Il libro si apre con uno spaccato della giovinezza di Aurelio in cui vengono fornite alcune informazioni sul passato del patrizio nonché sul primo caso da lui risolto. Sicuramente questo preambolo aiuta il lettore a conoscere meglio il protagonista e probabilmente il suo inserimento proprio in questo volume non è casuale.
Tornati al presente - ovvero nel primo secolo dopo Cristo! - troviamo il nostro eroe in vacanza a Napoli, accompagnato dalla sua amica Pomponia e accolto in casa di Gneo Plauzio un ricco plebeo. Aurelio non farà tempo a mettere piede nella domus che già sarà coinvolto in una morte sospetta su cui aleggia l'ombra di una maledizione fatta anni prima.
Lontano dalla sua casa e dai luoghi a lui familiari, manca l'apporto di personaggi di contorno che abbiamo cominciato a conoscere e apprezzare come il contabile Paride o la bella schiava Nefer. In compenso c'è abbondanza di Castore che in questo libro è fin troppo presente ed eccessivo nel suo macchiettismo fino a diventare quasi antipatico. Pomponia, relegata a un ruolo minimo e di assoluto contorno, è un po' sprecata. Non sarebbe stato male coinvolgerla maggiormente nelle indagini di Aurelio. I nuovi personaggi sono invece ben delineati, con tratti decisi nella descrizione del carattere.
Comastri Montanari ci presenta un'opera sicuramente più matura, sebbene più contenuta delle precedenti in quanto si svolge quasi interamente all'interno della villa di Gneo Plauzio, permeata da un velo di malinconia sotto l'apparente normalità che coinvolge in qualche modo anche il suo protagonista; Aurelio si troverà più volte a riflettere sulla sua condizione e i suoi privilegi di patrizio e su come il mondo sia in continua evoluzione.
Come ultima nota, molto interessanti le appendici dedicate ai glossari, alla storia e agli usi e costumi dell'epoca.
August 2, 2020
„Cave canem“ privalumai:
- Senovės Romos istorija tampa artimesnė ir gyvesnė nei liko po mokyklos laikų: papročiai, gyvenimo būdas, istorinės asmenybės.
- Lengvai ir greitai perskaitomas klasikinis detektyvas.
Suprantamas autorės (buvusios istorijos mokytojos ) idėja – pristatyti Senovės Romos istoriją patraukliu formatu, t. y. detektyvu, tačiau šis blynas (pirmas lietuvių kalba ir trečias italų) manęs nesužavėjo: kaip detektyvinė istorija ši knyga man pasirodė silpnoka, o kaip istorinė knyga ji nebuvo rašoma. Tiesa, labai ir nenuvylė - dar pora knygų mielai paskaity��iau, kad susidaryčiau tikresnį įspūdį apie šią seriją.
Mintis, perskaičius knygą: gyvenimas Senovės Romoje buvo žiaurus (kad ir bausmės), o žmogžudystės humaniškos (jeigu galima vartoti šį žodį šiame kontekste) lyginant su šiuolaikiniuose detektyvuose plūstančiu krauju ir kūno išniekinimais.
P. S. Labai nervino Kastoras. Nesuprantu, kaip Publijus Aurelijus Stacijus jį pakentė :)
- Senovės Romos istorija tampa artimesnė ir gyvesnė nei liko po mokyklos laikų: papročiai, gyvenimo būdas, istorinės asmenybės.
- Lengvai ir greitai perskaitomas klasikinis detektyvas.
Suprantamas autorės (buvusios istorijos mokytojos ) idėja – pristatyti Senovės Romos istoriją patraukliu formatu, t. y. detektyvu, tačiau šis blynas (pirmas lietuvių kalba ir trečias italų) manęs nesužavėjo: kaip detektyvinė istorija ši knyga man pasirodė silpnoka, o kaip istorinė knyga ji nebuvo rašoma. Tiesa, labai ir nenuvylė - dar pora knygų mielai paskaity��iau, kad susidaryčiau tikresnį įspūdį apie šią seriją.
Mintis, perskaičius knygą: gyvenimas Senovės Romoje buvo žiaurus (kad ir bausmės), o žmogžudystės humaniškos (jeigu galima vartoti šį žodį šiame kontekste) lyginant su šiuolaikiniuose detektyvuose plūstančiu krauju ir kūno išniekinimais.
P. S. Labai nervino Kastoras. Nesuprantu, kaip Publijus Aurelijus Stacijus jį pakentė :)
June 25, 2013
I wasn't expecting much, but it's really good and funny. The Castor character is priceless. Plus, it's openly inspired in Agatha Christie's books, and I love Mrs. Christie's work.
November 2, 2021
Roma, anul 772 după întemeiere (anul 19 după Hristos)
Trecuse ceva vreme de când torțele se stinseseră și marea domus de pe colina Viminal era cufundată în beznă.
Lipit de peretele peristilului, bărbatul privi rapid în jur și înaintă la adăpostul șirului de coloane, atent ca tălpile sandalelor sale să nu facă vreun zgomot. Ajuns în fața intrării, răsuflă adânc și aruncă o privire prin orificiul scobit în tăblia ușii bogat ornamentate. Așa cum se aștepta, în odaia de primire nu se vedea nici țipenie de om: în lipsa stăpânului, plecat la Antium ca oaspete la un banchet, nimeni altcineva nu ar fi îndrăznit să pună piciorul în camera aceea. Se strecură înăuntru și închise ușa în urma sa.
Înaintând câțiva pași, intrusul încercă să găsească pe pipăite un felinar și-l aprinse, prudent, coborând la minimum fitilul. La lumina slabă a flăcării apărură canapeaua pentru odihnă, taburetele și, bine fixată în perete, marea arca, casa de bani din lemn de terebint ornamentată cu argint, cu o încuietoare neagră care părea să tragă cu ochiul ca o femeie îndrăgostită.
Bărbatul căută pe sub tunică și scoase o cheie, după care se aplecă în fața casei de bani.
În secunda următoare, capul parcă îi explodă. Corpul îi alunecă încet, prăbușindu-se peste ușa deschisă a casei de bani, și felinarul se făcu țăndări, iar uleiul călduț se răspândi pe mozaicul de pe pardoseală, formând în scurt timp o băltoacă lipicioasă.
*
A doua zi, în atriumul casei de pe Viminal, doi băieți șușoteau înfierbântați, tăcând temători de fiecare dată când vedeau trecând vreun sclav sau vreo slujnică.
― Nu-i deloc adevărat, tata nu este un hoț! protesta cel mai mic dintre ei, un puști atât de slab încât parcă se pierdea prin cutele veșmântului său prea larg. Să mă lase măcar să-l văd!
― Nu se poate, Paris. Aquila, șeful sclavilor, l-a închis în camera care servește drept celulă pentru sclavii pedepsiți, răspunse celălalt, afișând de la înălțimea celor patru ani mai mult pe care-i avea un calm superior și matur pe care era destul de departe de a-l avea.
― Cum pot ei să creadă în acuzații atât de mârșave? Toată Roma știe că tatăl meu, Diomedes, este cel mai cinstit intendent care poate exista! O să se dovedească imediat adevărul, nu-i așa?
― Dacă faptele sunt așa cum mi-ai spus tu, nu prea sunt speranțe, Paris. L-au găsit leșinat în fața casei de bani care era spartă, cu cheia în mână, îl potoli imediat tovarășul său.
― Ajută-l, te rog. Tu poți s-o faci, Aurelius. Ai aproape șaisprezece ani și ești moștenitorul averii, insistă cu îndărătnicie băiețașul.
― Și ce-i cu asta? Port încă bulla și nu am nicio posibilitate să mă amestec în treburile familiei, îi explică băiatul, ducând mâna la medalionul de aur pe care copiii romani născuți liberi îl purtau întotdeauna pe deasupra togii. Și oricum, atât timp cât tatăl meu este în viață, eu voi fi, prin lege, tot minor!
Trecuse ceva vreme de când torțele se stinseseră și marea domus de pe colina Viminal era cufundată în beznă.
Lipit de peretele peristilului, bărbatul privi rapid în jur și înaintă la adăpostul șirului de coloane, atent ca tălpile sandalelor sale să nu facă vreun zgomot. Ajuns în fața intrării, răsuflă adânc și aruncă o privire prin orificiul scobit în tăblia ușii bogat ornamentate. Așa cum se aștepta, în odaia de primire nu se vedea nici țipenie de om: în lipsa stăpânului, plecat la Antium ca oaspete la un banchet, nimeni altcineva nu ar fi îndrăznit să pună piciorul în camera aceea. Se strecură înăuntru și închise ușa în urma sa.
Înaintând câțiva pași, intrusul încercă să găsească pe pipăite un felinar și-l aprinse, prudent, coborând la minimum fitilul. La lumina slabă a flăcării apărură canapeaua pentru odihnă, taburetele și, bine fixată în perete, marea arca, casa de bani din lemn de terebint ornamentată cu argint, cu o încuietoare neagră care părea să tragă cu ochiul ca o femeie îndrăgostită.
Bărbatul căută pe sub tunică și scoase o cheie, după care se aplecă în fața casei de bani.
În secunda următoare, capul parcă îi explodă. Corpul îi alunecă încet, prăbușindu-se peste ușa deschisă a casei de bani, și felinarul se făcu țăndări, iar uleiul călduț se răspândi pe mozaicul de pe pardoseală, formând în scurt timp o băltoacă lipicioasă.
*
A doua zi, în atriumul casei de pe Viminal, doi băieți șușoteau înfierbântați, tăcând temători de fiecare dată când vedeau trecând vreun sclav sau vreo slujnică.
― Nu-i deloc adevărat, tata nu este un hoț! protesta cel mai mic dintre ei, un puști atât de slab încât parcă se pierdea prin cutele veșmântului său prea larg. Să mă lase măcar să-l văd!
― Nu se poate, Paris. Aquila, șeful sclavilor, l-a închis în camera care servește drept celulă pentru sclavii pedepsiți, răspunse celălalt, afișând de la înălțimea celor patru ani mai mult pe care-i avea un calm superior și matur pe care era destul de departe de a-l avea.
― Cum pot ei să creadă în acuzații atât de mârșave? Toată Roma știe că tatăl meu, Diomedes, este cel mai cinstit intendent care poate exista! O să se dovedească imediat adevărul, nu-i așa?
― Dacă faptele sunt așa cum mi-ai spus tu, nu prea sunt speranțe, Paris. L-au găsit leșinat în fața casei de bani care era spartă, cu cheia în mână, îl potoli imediat tovarășul său.
― Ajută-l, te rog. Tu poți s-o faci, Aurelius. Ai aproape șaisprezece ani și ești moștenitorul averii, insistă cu îndărătnicie băiețașul.
― Și ce-i cu asta? Port încă bulla și nu am nicio posibilitate să mă amestec în treburile familiei, îi explică băiatul, ducând mâna la medalionul de aur pe care copiii romani născuți liberi îl purtau întotdeauna pe deasupra togii. Și oricum, atât timp cât tatăl meu este în viață, eu voi fi, prin lege, tot minor!
October 22, 2022
Recensione del 4 luglio 2009
L'investigatore in toga e calzari
È un bel libro, questo è innegabile... ma non mi ha rapita. L'ho trovato comunque adatto alla lettura nelle mie continue peregrinazioni sui mezzi pubblici: impegnativo da bravo giallo, ma non troppo.
Mi ha fatto sorridere molto spesso, e devo dire che ho apprezzato l'ironia di certe battute e i battibecchi tra Aurelio e Castore :D Interessantissimi inoltre gli approfondimenti finali, e curiosa la nota dell'autrice, che rivelano una certa voglia di mettersi in gioco.
Inoltre, ha il pregio di avermi fatto provare una nostalgia immensa per le ore passate sulla letteratura latina! Devo dire, però, che questo aspetto latino è anche negativo. Troppi i termini in lingua che, per quanto la trovi una buona idea e per quanto i plurali possano essere perfetti, ad un certo punto stancano. Alcuni passi - tipo una descrizione dettagliatissima di come è vestito il protagonista, a metà libro - mi hanno mandata in confusione, tanto da doverli leggere più volte. Il glossario cerca di tamponare questo virtuosismo della scrittrice, che comunque ammiro, ma molto spesso avrei preferito una banale nota a piè di pagina, per evitare di sfogliare continuamente il libro in cerca della lista dei termini... e fortuna che la maggior parte li ricordavo!
Non mi è piaciuto il continuo rimandare ai costumi sessuali dell'epoca, alle mille amanti di Aurelio, ai venti matrimoni e divorzi citati nel libro (a metà ho rinunciato nell'impresa di capire "chi è figlio di chi")... Sì, ricordo bene Petronio, il suo Satyricon e tutti i commenti della letteratura sui liberti e sulle mollezze di fine epoca romana. Però un paio di volte mi sono trovata a sbuffare sull'ennesima glorificazione della potenza seduttiva di Aurelio...
Mi addolora, inoltre, lo stile della scrittrice. Bellissimo, accattivante... ma nella nota finale l'ho trovata molto più brillante e arguta, tanto che in confronto il libro sembrava quasi piatto. Inoltre, alla quarta espressione di "male in arnese" mi sono chiesta da dove venga questo termine...
Questo, insieme all'ottima caratterizzazione, dimostra un'abilità della scrittrice che, secondo me, con questo libro non emerge del tutto.
I ritratti dei personaggi sono molto vivaci e mi piacciono, mentre il protagonista l'ho preferito in versione adolescente, nei primi capitoli. Non subirò il fascino dei senatori quarantenni, si vede...
L'investigatore in toga e calzari
È un bel libro, questo è innegabile... ma non mi ha rapita. L'ho trovato comunque adatto alla lettura nelle mie continue peregrinazioni sui mezzi pubblici: impegnativo da bravo giallo, ma non troppo.
Mi ha fatto sorridere molto spesso, e devo dire che ho apprezzato l'ironia di certe battute e i battibecchi tra Aurelio e Castore :D Interessantissimi inoltre gli approfondimenti finali, e curiosa la nota dell'autrice, che rivelano una certa voglia di mettersi in gioco.
Inoltre, ha il pregio di avermi fatto provare una nostalgia immensa per le ore passate sulla letteratura latina! Devo dire, però, che questo aspetto latino è anche negativo. Troppi i termini in lingua che, per quanto la trovi una buona idea e per quanto i plurali possano essere perfetti, ad un certo punto stancano. Alcuni passi - tipo una descrizione dettagliatissima di come è vestito il protagonista, a metà libro - mi hanno mandata in confusione, tanto da doverli leggere più volte. Il glossario cerca di tamponare questo virtuosismo della scrittrice, che comunque ammiro, ma molto spesso avrei preferito una banale nota a piè di pagina, per evitare di sfogliare continuamente il libro in cerca della lista dei termini... e fortuna che la maggior parte li ricordavo!
Non mi è piaciuto il continuo rimandare ai costumi sessuali dell'epoca, alle mille amanti di Aurelio, ai venti matrimoni e divorzi citati nel libro (a metà ho rinunciato nell'impresa di capire "chi è figlio di chi")... Sì, ricordo bene Petronio, il suo Satyricon e tutti i commenti della letteratura sui liberti e sulle mollezze di fine epoca romana. Però un paio di volte mi sono trovata a sbuffare sull'ennesima glorificazione della potenza seduttiva di Aurelio...
Mi addolora, inoltre, lo stile della scrittrice. Bellissimo, accattivante... ma nella nota finale l'ho trovata molto più brillante e arguta, tanto che in confronto il libro sembrava quasi piatto. Inoltre, alla quarta espressione di "male in arnese" mi sono chiesta da dove venga questo termine...
Questo, insieme all'ottima caratterizzazione, dimostra un'abilità della scrittrice che, secondo me, con questo libro non emerge del tutto.
I ritratti dei personaggi sono molto vivaci e mi piacciono, mentre il protagonista l'ho preferito in versione adolescente, nei primi capitoli. Non subirò il fascino dei senatori quarantenni, si vede...
April 9, 2019
Με ιστορικό πλαίσιο την εποχή της αρχαίας Ρώμης, κάπου σε μια μοναχική έπαυλη ενός ιχθυοκαλλιεργητή ένα έγκλημα διαπράττεται και ο Πόπλιος Αυρήλιος Στάτιος, επίδοξος λύτης μυστηρίων από χόμπι και καλεσμένος, καλείται να ρίξει φως στην ταυτότητα του δολοφόνου.
Καλοστημένο μυστήριο με πολλούς υπόπτους και στοιχειωμένη σχεδόν ατμόσφαιρα της βίλας, όπου ο καθένας έχει κι ένα μυστικό που παρεμβάλλεται μέσα στα τόσα άλλα, στο στιλ της Αγκάθα Κρίστι κι έτσι κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ωστόσο, παρά την επιμέλεια στην ιστορική ακρίβεια, κάτι λείπει. Σαν να είναι το βιβλίο κάπως "αγέλαστο", παρά τις όποιες κωμικές ατασθαλίες κάνει ο Έλληνας σκλάβος του πρωταγωνιστή, ο Κάστορας. Οι χαρακτήρες, ειδικότερα οι γυναικείοι (με εξαίρεση την Παυλίνα), είναι πολύ στατικοί και επιφανειακοί, αφού όλες έχουν περιορισμένη σκέψη στο ποιον άντρα να τυλίξουν και τι κόμμωση να κάνουν για να φανούν πιο γοητευτικές, με συνέπεια να περνούν και να μην ακουμπούν. Αξιοπερίεργη αδυναμία για γυναίκα συγγραφέα, εκτός αν έχει πέσει στην γνωστή παγίδα των γυναικών συγγραφέων, όπου προσπαθώντας να δείξουν ότι έχουν δυνατότητα να εμφανίσουν λεπτομέρειες του αντρικού φύλου, καταλήγουν να υποβιβάζουν τις λεπτομέρειες στο γυναικείο.
Γενικά το βιβλίο, αν και πέρασα καλά όσο το διάβασα μου θύμισε εκείνες τις ταινίες που έχουν καταπληκτικό σενάριο αλλά οι ηθοποιοί βαριούνται τη ζωή τους και δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει κάποια ταύτιση ή τελικό ενδιαφέρον ως προς την εξέλιξη των ηρώων για τον αναγνώστη. Δεδομένου ότι έχω διαβάσει ανάλογα βιβλία από σειρές που διαδραματίζονται σε ίδια ιστορική περίοδο, όπως του Τζον Μάντοξ Ρόμπερτς, του Στίβεν Σέιλορ και της Λίντσεϊ Ντέιβις, εδώ δεν ένιωσα την ίδια επιθυμία να συνεχίσω σε επόμενο βιβλίο της συγγραφέα.
Πάντως, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι ως προς την ελληνική έκδοση, το εξώφυλλο, η επιμέλεια και η μετάφραση των Εκδόσεων Άγρα είναι υποδειγματική και γοητευτική προσδίδοντας πολύ περισσότερο την ατμόσφαιρα της αρχαίας Ρώμης από την ίδια τη συγγραφέα.
Καλοστημένο μυστήριο με πολλούς υπόπτους και στοιχειωμένη σχεδόν ατμόσφαιρα της βίλας, όπου ο καθένας έχει κι ένα μυστικό που παρεμβάλλεται μέσα στα τόσα άλλα, στο στιλ της Αγκάθα Κρίστι κι έτσι κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ωστόσο, παρά την επιμέλεια στην ιστορική ακρίβεια, κάτι λείπει. Σαν να είναι το βιβλίο κάπως "αγέλαστο", παρά τις όποιες κωμικές ατασθαλίες κάνει ο Έλληνας σκλάβος του πρωταγωνιστή, ο Κάστορας. Οι χαρακτήρες, ειδικότερα οι γυναικείοι (με εξαίρεση την Παυλίνα), είναι πολύ στατικοί και επιφανειακοί, αφού όλες έχουν περιορισμένη σκέψη στο ποιον άντρα να τυλίξουν και τι κόμμωση να κάνουν για να φανούν πιο γοητευτικές, με συνέπεια να περνούν και να μην ακουμπούν. Αξιοπερίεργη αδυναμία για γυναίκα συγγραφέα, εκτός αν έχει πέσει στην γνωστή παγίδα των γυναικών συγγραφέων, όπου προσπαθώντας να δείξουν ότι έχουν δυνατότητα να εμφανίσουν λεπτομέρειες του αντρικού φύλου, καταλήγουν να υποβιβάζουν τις λεπτομέρειες στο γυναικείο.
Γενικά το βιβλίο, αν και πέρασα καλά όσο το διάβασα μου θύμισε εκείνες τις ταινίες που έχουν καταπληκτικό σενάριο αλλά οι ηθοποιοί βαριούνται τη ζωή τους και δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να υπάρχει κάποια ταύτιση ή τελικό ενδιαφέρον ως προς την εξέλιξη των ηρώων για τον αναγνώστη. Δεδομένου ότι έχω διαβάσει ανάλογα βιβλία από σειρές που διαδραματίζονται σε ίδια ιστορική περίοδο, όπως του Τζον Μάντοξ Ρόμπερτς, του Στίβεν Σέιλορ και της Λίντσεϊ Ντέιβις, εδώ δεν ένιωσα την ίδια επιθυμία να συνεχίσω σε επόμενο βιβλίο της συγγραφέα.
Πάντως, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι ως προς την ελληνική έκδοση, το εξώφυλλο, η επιμέλεια και η μετάφραση των Εκδόσεων Άγρα είναι υποδειγματική και γοητευτική προσδίδοντας πολύ περισσότερο την ατμόσφαιρα της αρχαίας Ρώμης από την ίδια τη συγγραφέα.
July 10, 2022
Finalmente un giallo storico come si deve. Mi hanno sempre parlato bene di questa serie e capisco perfettamente il perché. I pregi partono dai personaggi, che una volta tanto si muovono realisticamente all'interno del contesto storico senza essere stereotipati. Il protagonista ha una caratterizzazione coerente e accattivante che lo rende particolare senza essere inverosimile, ed è un piacere seguirlo nell'indagine. Anche gli altri personaggi più o meno secondari sono ben delineati e non vengono ridotti a semplici comparse, il che è un bene quando la maggior parte di loro sono i possibili autori del delitto su cui bisogna svelare la verità. Il mistero attorno a cui ruota la storia è congegnato a meraviglia, le indagini sono appassionanti e ricche di svolte e sorprese, e la tensione e la curiosità restano alte fino alla fine. Non mi aspettavo minimamente l'identità dell'assassino, e nonostante ciò tutto si svolge secondo la logica invece che cercando di forzare un colpo di scena come accade spesso. Ma il pregio maggiore è l'ambientazione. Il mondo dell'antica Roma non fa semplicemente da sfondo, ma si sente in tutti i dettagli e nello stesso modo di agire dei personaggi. L'accuratezza è grandiosa e sinceramente commovente. Inoltre alla fine del libro ci sono comode note su usi e costumi romani a cui qui si fa riferimento e sui termini latini utilizzati. Insomma, decisamente una soddisfazione immensa.
(E comunque, sono già innamorata di Castore.)
(E comunque, sono già innamorata di Castore.)
September 25, 2020
Labai teatrališka knyga. Pats veiksmas primena vaizdą scenoje, veikėjai pašaržuoti ir nupiešti ryškiau, kai kurie net šiek tiek perspaustai. Pati kalba skaitant atrodo kiek kampuota, tik nežinau, ar knyga taip parašyta, ar vertimas toks. Beje, iš italų kalbos vertė Aurelijus Katkevičius.
Knygoje mažai aprašymų, dominuoja dialogai. Šiuo atžvilgiu knyga kiek priminė Agatos Kristi detektyvų stilių.
Pagrindinis personažas Publijus Aurelijus Stacijus pernelyg teisingas ir protingas. Tos savybės ypač erzino romano įžanginėje dalyje, kai personažas vaizduojamas paauglystėje. Dialogas su dar mažesniu vaikiščiu - lyg dviejų suaugusiųjų pokalbis. Rašytoja net nebandė prisitaikyti prie veikėjų amžiaus ir keisti bendravimo stiliaus. Nors autorė pati mokytoja ir turėtų įsivaizduoti, kad 11-12 metų vaikas turbūt kalba truputį kitaip.
Detektyvinė dalis nesudėtinga. Kai kas nesunkiai nuspėjama, daug kas kažkur matyta, kažkur girdėta. Beje, viso knygos aprašymo ant nugarėlės iš anksto neskaičiau. Ir gerai. Nes kaip dažnai būna, ten išspoilinama daugiau kaip pusė knygos.
Bet kokiu atveju knyga susiskaitė lengvai. Gal dėl to, kad mėgstu ne šiuolaikinius laikus. O čia kaip ne kaip Roma prieš beveik 2000 metų. Knyga labai lengvam neįpareigojančiam skaitymui.
Beje, ant viršelio nurodoma, kad ši byla pirmoji Publijaus Aurelijaus Stacijaus. O pagal goodreads - trečioji. Iš viso jų beveik 30...
Knygoje mažai aprašymų, dominuoja dialogai. Šiuo atžvilgiu knyga kiek priminė Agatos Kristi detektyvų stilių.
Pagrindinis personažas Publijus Aurelijus Stacijus pernelyg teisingas ir protingas. Tos savybės ypač erzino romano įžanginėje dalyje, kai personažas vaizduojamas paauglystėje. Dialogas su dar mažesniu vaikiščiu - lyg dviejų suaugusiųjų pokalbis. Rašytoja net nebandė prisitaikyti prie veikėjų amžiaus ir keisti bendravimo stiliaus. Nors autorė pati mokytoja ir turėtų įsivaizduoti, kad 11-12 metų vaikas turbūt kalba truputį kitaip.
Detektyvinė dalis nesudėtinga. Kai kas nesunkiai nuspėjama, daug kas kažkur matyta, kažkur girdėta. Beje, viso knygos aprašymo ant nugarėlės iš anksto neskaičiau. Ir gerai. Nes kaip dažnai būna, ten išspoilinama daugiau kaip pusė knygos.
Bet kokiu atveju knyga susiskaitė lengvai. Gal dėl to, kad mėgstu ne šiuolaikinius laikus. O čia kaip ne kaip Roma prieš beveik 2000 metų. Knyga labai lengvam neįpareigojančiam skaitymui.
Beje, ant viršelio nurodoma, kad ši byla pirmoji Publijaus Aurelijaus Stacijaus. O pagal goodreads - trečioji. Iš viso jų beveik 30...
March 10, 2019
Cave canem è (secondo la cronologia interna, non per ordine di pubblicazione) la prima indagine di Publio Aurelio Stazio e c'è la voglia di continuare a seguire le avventure del senatore-investigatore, perché in questo romanzo gli elementi di tensione e strettamente giallistici sono integrati da interessanti sequenze di forte realismo sociale, nelle quali la cultura romana viene chiaramente presenatata in modo da integrarsi con l'indagine. Moventi, modalità ed effetti degli assassinii ricevono il loro senso complessivo proprio nel contesto socio-culturale della Roma del I secolo, gli ambienti e le funzioni dei personaggi sono ascritti ad una cornice animata, che non è il mero sfondo dell'azione, ma una parte cruciale del racconto. Per chi faticasse a districarsi fra nomi, appellativi, frasi e aspetti della vita quotidiana dei Romani, Danila Comastri Montanari ha inserito anche un ricco apparato di appendici, che fanno dei suoi gialli un accattivante strumento per avvicinarsi al mondo antico.
https://athenaenoctua2013.blogspot.co...
https://athenaenoctua2013.blogspot.co...
December 5, 2023
Terzo romanzo della serie con protagonista l’investigatore Publio Aurelio Stazio, è quello che mi è piaciuto di più, sarà per l’atmosfera alla Agatha Christie, sarà per la suggestiva ambientazione sulle rive del lago d’Averno (dagli antichi ritenuto porta per gli Inferi), sarà per la puntuale caratterizzazione dei personaggi, uno più sospetto dell’altro. Il senatore Stazio, la sua pettegola amica Pomponia e l’infingardo servo Castore sono un trio eccezionale e divertente e anche la trama in sé ha saputo avvincermi e tenermi incollata fino all’ultima pagina. Sempre gradite sono le parentesi finali che offrono uno sguardo più dettagliato sulla Roma dell’imperatore Claudio: in questo caso, sulla condizione degli schiavi, sui Romani e la meccanica, sulle piante e i fiori che venivano coltivali nelle lussuose ville rustiche e tanto altro. Quando ho voglia di un giallo leggero e divertente, so che posso sempre contare su questa serie.
April 10, 2021
Libro secondo me sopravvalutato. L'idea di base è buona, una indagine potenzialmente interessante ambientata nell'antica Roma. Il fatto è che la gestione delle scene non è ben riuscita, e ci sono non pochi personaggi non abbastanza caratterizzati. Questo rende poco agevole la lettura, dove i nomi dei personaggi scorrono quasi in maniera indifferente. A volte è presente un narratore onnisciente un po' invadente che appesantisce la lettura. Non ci ho trovato niente di che. Questo libro è un best seller, ha buone recensioni, si trova anche su Wikipedia, ma non mi è sembrato un granché. Onestamente mi sono dovuto sforzare per finirlo. Magari i libri successivi sono migliori (si tratta di una saga).
March 24, 2022
Da un punto di vista legato alla scrittura posso dire che mi è piaciuto;ho amato il fatto che la scrittrice abbia riportato lo stile di vita e il modo di esprimersi nell'antica Roma, e la fatto anche molto bene, utilizzando una scrittura piacevole, scorrevole, fluida e ricca di dettagli.
La cosa che non mi ha convinto è il giallo in sé e la storia che non mi ha preso particolarmente.
La cosa che non mi ha convinto è il giallo in sé e la storia che non mi ha preso particolarmente.
September 15, 2025
Libro letto ai tempi delle superiori controvoglia perché si trattava di un compito delle vacanze da parte del professore di latino. Si è rivelato poi invece un libro molto interessante, un giallo ambientato ai tempi dell’antica Roma che, personalmente, mi ha tenuta attaccata alle pagine del libro fino alla fine. Lettura molto piacevole e accattivante.
December 7, 2017
Di una pesantezza...
July 8, 2020
Puikus savo žanro pavyzdys. Nežinočiau autoriaus, tai sakyčiau, bendras U. Ecco ir M. Waltario projektas. Vertėjo ir redaktoriaus darbas taip pat pagirtinas.
January 16, 2021
Questo libro mi è stato consigliato da una mia prof di italiano e inizialmente ci avevo risposto basse speranze, ma non avevo capito nulla. Un giallo ambientato ai tempi dei romani può rivelarsi molto più eccitante di quello che si pensi.
Fun fact: all'interno di questa edizione si trovano anche delle cartine per comprendere il tutto al meglio. Io adoro questo genere di inserti e quindi per me vale sicuramente un plus
Fun fact: all'interno di questa edizione si trovano anche delle cartine per comprendere il tutto al meglio. Io adoro questo genere di inserti e quindi per me vale sicuramente un plus
July 18, 2021
Įdomu skaityt kaip antikos istoriją, bet šiaip gana paviršutiniškas detektyvas. Išvis buvo sunku sekti detektyvinę liniją skaitant, nes labiau patiko šalutiniai aprašymai..
May 11, 2023
Ancora una trama 'poliziesca' che non segue le regole classiche. ma questo non toglie interesse al romanzo che è sempre piacevole. Interessante al solito i postscriptum sulla vita romana.
May 9, 2024
Devastante, estate 2016? Boh. Figo libro
May 9, 2024
Berniano
Displaying 1 - 30 of 41 reviews