What do you think?
Rate this book
亜人 [Ajin] #17
亜人 17
死なない新生物・亜人にしてテロリストである佐藤は入間基地を占拠し、戦闘機で国内の重要施設に超高速の波状攻撃を仕掛ける! 対亜人特選群と共闘関係を結んだ永井圭は極限状態の中、佐藤に対抗しうる作戦を立案! 下村、田中、秋山、中野らとの共同作戦は佐藤を戦わずして封じ込めるというものだった! 戦火が拡大する入間基地の永井を援護すべく海斗も参戦する! だが、海斗が銃撃されたのを目の当たりにした永井はフラッド現象を発現してしまう。佐藤も同調して大量のIBMが入間基地を埋め尽くした。そして、基地に向かうオグラ・イクヤ博士の口から亜人誕生の瞬間が語られる。入間基地を脱出して国外への逃亡を図る佐藤を足止めするために永井は全力を尽くす。そして、永井と佐藤との因縁の対決についに終止符が打たれる!! すべてが決着する最終巻!!
258 pages, Paperback
First published May 7, 2021
17 people are currently reading
316 people want to read
About the author
Gamon Sakurai
91 books141 followersAlso known as 桜井画門.
Gamon Sakurai is a Japanese comic book artist from Tokyo. Born in 1986, Sakurai was selected for the Afternoon Magazine Four Seasons Award for New Comic Artists. Upon being selected for the award his short story was published and he was selected for editorial review by manga publishing giant Kodansha. Sakurai would make his publishing debut with indie publisher Issuisha in 2010, releasing a short story anthology. He would then work with Kodansha to work on his first feature length series AJIN: Demi-human in 2012.
Gamon Sakurai is a Japanese comic book artist from Tokyo. Born in 1986, Sakurai was selected for the Afternoon Magazine Four Seasons Award for New Comic Artists. Upon being selected for the award his short story was published and he was selected for editorial review by manga publishing giant Kodansha. Sakurai would make his publishing debut with indie publisher Issuisha in 2010, releasing a short story anthology. He would then work with Kodansha to work on his first feature length series AJIN: Demi-human in 2012.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 114 reviews
November 9, 2025
ایده جالب و خوبی داره و میتونست خیلی عمیق تر باشه اما سطحی موند متاسفانه. شخصیت اصلی اونقدر بیاحساسه که نمیشه براش دل سوزوند و اونقدر باهوشه که نمیشه باور کرد دانش آموز دبیرستانه! شخصیتهای فرعی تقریباً هیچ نقشی ندارن و اینقدر ویلین داستان تا حد خدا بزرگ شده که هر جور شکستش میدادن آبکی و فنسرویسطور درمیومد. با این وجود حداقل مثل خیلی از مانگاهای دیگه بیخودی کش نیومد و زود تموم شد هرچند پایانش خیلی منطقی نبود.
در کل معمولیه. خوانش سبکیه و تو دو سه روز هم میشه تمومش کرد
در کل معمولیه. خوانش سبکیه و تو دو سه روز هم میشه تمومش کرد
November 9, 2024
In my experience, most series are remembered for how they end, even if they haven’t been consistent throughout. This one will stick in my memory as a series packed with incredible action scenes, and this volume perfectly showcases that.
Gamon Sakurai's artwork is outstanding. I’ll definitely be looking into more of his work in the future.
Overall, a fantastic series!
Gamon Sakurai's artwork is outstanding. I’ll definitely be looking into more of his work in the future.
Overall, a fantastic series!
February 5, 2021
I can't believe we're finished. This was a hell of a ride and I've loved every moment of it.
Chapter 86 was just a candy
Chapter 86 was just a candy
Read
April 22, 2023Yes. I wish this is not the last volume! 😅
The series has kept up with action and horror plots since the first volume. I met different characters, mostly male, and learned about their stories and their fight for the ajins. It is fast-paced, and the art style matches it. ✨
Well, I am satisfied that they were able to kind of defeat the antagonist and move forward with their new lives.
By the way, it has an anime adaptation! 🔥
The series has kept up with action and horror plots since the first volume. I met different characters, mostly male, and learned about their stories and their fight for the ajins. It is fast-paced, and the art style matches it. ✨
Well, I am satisfied that they were able to kind of defeat the antagonist and move forward with their new lives.
By the way, it has an anime adaptation! 🔥
April 11, 2024
I am emotionally distraught. Please allow 8 to 12 business days for processing.
(Also, 100th book of the year, baby!)
(Also, 100th book of the year, baby!)
July 3, 2022
“I can help you”
This sentence not figures in this manga. You can’t trust. You are Ajin. This story is full of corruption betrayal …
It doesn’t matter what you desire. People don’t want to be ajin, but they are. At any age and this is really disturbing for me. Children have ability of this creatures. They are chase like animal.
The ugliness and wickedness are everywhere.
This sentence not figures in this manga. You can’t trust. You are Ajin. This story is full of corruption betrayal …
It doesn’t matter what you desire. People don’t want to be ajin, but they are. At any age and this is really disturbing for me. Children have ability of this creatures. They are chase like animal.
The ugliness and wickedness are everywhere.
March 10, 2024
این متن شامل دو بخش میشه. بخش اول توضیحات بدون اسپویل، معرفی اثر، بیان ویژگیهاش بهطور عمومی و در نهایت پیشنهاد این که برای چه گروه مخاطبی میتونه مناسب باشه. بخش دوم نقاط عطف اثر رو اسپویل میکنه و قصد دارم داخلش ریز به داستان بپردازم و دلایلم رو برای نکات مثبت و منفی اثر بگم.
بخش اول
فاقد اسپویل
آجین یه مجموعه مانگای 17 جلدی توی ژانر ساینسفانتزیه. آثار این ژانر المانهای فانتزی رو با محتوای علمی توجیه میکنن و پلی بین دو ژانر مشهور هستن. در جهان این داستان، گروه خاصی از افراد تحت عنوان «دمی هیومن»ها وجود دارن. دمی هیومنها نامیران و هربار که بمیرن طی چند ثانیه به زندگی بر میگردن. مشخصا دولتها قصد دارن از این ویژگی دمی هیومنها استفاده کنن و دنبالشون میگردن. داستان داخل ژاپن رخ میده؛ جایی که دولتش تا به الآن دوتا دمی هیومن رسمی داره و ما با ناگایی همراه میشیم؛ شخصی که دمی هیومن رسمی سومه. نکته اینجاست که دمی هیومنها هم تا وقتی برای بار اول نمیرن و زنده نشن نمیدونن دمی هیومن هستن. بعد از این که ناگایی تصادف میکنه و زنده میشه تمام کشور میافته دنبالش.
و به این شکل داستان آجین در کمتر از دو چپتر شروع میشه
آجین یه اثر سرگرمیمحور و اکشنه. اگر هدفش رو همین دو مورد بدونیم کار خیلی تمیزی رو بهنمایش گذاشته. آرت خوب مانگا ابزار نمایش محشری برای اکشنش خلق کرده. نبردها خصوصیات مشخص دارن و خیلی با ساختار جادویی(؟) داستان جور میشن. نبردهای مختلف بین شخصیتهای مختلف توی محیطهای مختلف. این میتونه خلاصهای از آجین باشه. توی داستان دمی هیومنها میتونن ماهیتهای متحرکی تحت عنوان آیبیام یا گوست از خودشون نشر بدن. حالا چیزی که داستان بهتون میده نبردی بین گوستها و دمیهیومنها و شلیک و انفجاره. نبردهای نظامی داستان به لطف شخصیتهایی که از جنس این تم هستن محشره. ساتو از دیوانهترین و جالبترین آنتاگونیستهاییه که میتونید توی یک داستان اکشن باهاش روبهرو بشید.
اگر مانگاهای زیادی نخونید، اگر آثار برتر این ژانر رو مطالعه نکردین و دنبال یه سرگرمی ناب میگردین آجین انتخاب خیلی خوبیه ولی اگر چندتایی اثر مهم خوندین چیزی نیست که بتونه خودش رو بهتون نشون بده. حالا بریم سراغ ضعفهای داستان.
بخش دوم
دارای اسپیول شدید
رویدادهای شانسی متوالی از بزرگترین ضعفهای آجینه. کلا طی داستان خیلی همهچیز از قبل و بهصورت تعیین شده قرار گرفته و همهچیز آمادهست برای رخ دادن اون رویداد. هرچند این موضوع رو میشه با اندک محتوای فانتزی سیاه داستان توجیه کرد ولی از جایی به بعد باعث میشه داستان همون قدرت سرگرمکنندگیش رو هم از دست بده. چقدر احتمال داره ناگایی بین راه گیر دوتا متجاوز بیفته؟ چقدر احتمال داره همون شبی که ساتو حمله کرد بارون بیاد؟ یهسری از این موارد حتی به مفهوم چرا میرسن. چرا تا وقتی ناگایی مشخص نشد ساتو تانکا رو نجات نداد؟ چرا توزاکی به ساتو لقب هت رو داده بود؟ حالا همین چقدر و چراها به چطور منجر میشن. چطور وزارت بهداشت از ساتو خبر داشت بدون اینکه ساتو حرکت خاصی زده باشه؟
چیستی دمی هیومنها چیزیه که داستان خیلی ریز در طول خودش بهش اشاره میکنه تا ولوم یکی مونده بهآخر وسط نبرد نهایی، شخصیت فرعی ماجرا با یه شخصیت رندمی که تازه وارد شده شروع به گفتوگو میکنه و ماجرا رو توضیح میده. اصلا انقدر این مفهوم عجیبه که آدم حس میکنه داره اثر طنز میخونه. از طرفی خود توضیح نهایی هم به باقی داستان نمیخورد. آجین روی مرز بین فانتزی و علمیتخیلی قدم بر میداشت. هیچوقت رسما اعلام نمیکرد دمی هیومنها از کدوم جنسن. ساختار عملکردیشون رو با علم بررسی کرد و چیستیشون و چگونه برگشت به زندگی رو گویا با فانتزی. در آخر ولی اومد گفت تمام این موضوع مربوط به احساسات میشه و احساسات شدید حکم انرژیای رو دارن که کامپکت میشه و شکلی از ماده یعنی گوست رو میسازه. این موضوع نه که ایرادی به داستان وارد نکنه ولی ایراد اصلی نیست. مشکل وقتی میاد وسط که باگی به اسم دمی هیومن داریم. اگر احساسات باعث ایجاد دمی هیومنها میشه پس چرا تعدادشون کمه؟ خودکشی، غم زیاد، نیاز به محافظت و...احساساتی هستن که داستان بهعنوان محرک تبدیل شدن انسان به دمی هیومن ازشون یاد کرده. نکته اینجاست همچین احساساتی خیلی زیادتر و گستردهتر از اونی هستن که تعداد دمی هیومنها در اقلیت باشه.
جدای از این مورد باگهای دیگه هم به ساختار جادویی-علمی دمی هیومنها وارده. مثلا داستان اذعان داره اگر سر دمی هیومن رو قطع کنه اون شخص میمیره و نفس خوداگاهش محو میشه و با تشکیل دوبارهی سرش، نفس جدید و متفاوتی روی کار میاد. خب سوال اینه که چرا قطع سر این کار رو میکنه ولی شلیک به سر نه؟
پلات اثر و در پی اون پایانش خیلی اوقات منطقی نداره. پلات رو شبکهای از رویدادهای علت و معلولی عنوان میکنم. آجین ولی اینطوریه که رویداد رو مطرح میکنه و میگه همینه که هست. اتفاقات توجیه نمیشن. فقط هستن که باشن. انگار از یه مرحله بریم مرحلهی بعدی. بازهی بین این دو مرحله چی شد؟ نباید بپرسیم. این موضوع طی ولوم 15 و 16 که اواخر داستان هم هست به اوج خودش میرسه. یه شخصیت رو همینطوری از اون سر شهر اورد انداخت جلوی ناگایی. بعد یهو زد کشتش تا بتونه فلادی که نصف داستان داشت قولش رو میداد عملی کنه. بدبختی اینه دوتا از بهترین عوامل داستان یعنی ساتو و جوخهی ضربت آنتی دمی هیومن گیر همین پلات ترک خورده افتادن. پایان داستان و بیهوش کردن ساتو هم که جای خود.
داستان بیمنطقیه. توزاکی میزنه دوتا انگشت طرف رو قطع میکنه و یارو میگه تمام مدت فقط سیگار میخواسته. دستیار ارشد وزیر یا خود وزیر دمی هیومن بود و تاثیری نداشت. ساتو میتونه دست تنها شصتها نیروی ضربت رو صاف کنه و بیاره پایین. و دهها مورد دیگه از این دست که نمیذارن دمی هیومن چیزی بیشتر از اثری متوسط باشه.
May The Winds Rise
بخش اول
فاقد اسپویل
آجین یه مجموعه مانگای 17 جلدی توی ژانر ساینسفانتزیه. آثار این ژانر المانهای فانتزی رو با محتوای علمی توجیه میکنن و پلی بین دو ژانر مشهور هستن. در جهان این داستان، گروه خاصی از افراد تحت عنوان «دمی هیومن»ها وجود دارن. دمی هیومنها نامیران و هربار که بمیرن طی چند ثانیه به زندگی بر میگردن. مشخصا دولتها قصد دارن از این ویژگی دمی هیومنها استفاده کنن و دنبالشون میگردن. داستان داخل ژاپن رخ میده؛ جایی که دولتش تا به الآن دوتا دمی هیومن رسمی داره و ما با ناگایی همراه میشیم؛ شخصی که دمی هیومن رسمی سومه. نکته اینجاست که دمی هیومنها هم تا وقتی برای بار اول نمیرن و زنده نشن نمیدونن دمی هیومن هستن. بعد از این که ناگایی تصادف میکنه و زنده میشه تمام کشور میافته دنبالش.
و به این شکل داستان آجین در کمتر از دو چپتر شروع میشه
آجین یه اثر سرگرمیمحور و اکشنه. اگر هدفش رو همین دو مورد بدونیم کار خیلی تمیزی رو بهنمایش گذاشته. آرت خوب مانگا ابزار نمایش محشری برای اکشنش خلق کرده. نبردها خصوصیات مشخص دارن و خیلی با ساختار جادویی(؟) داستان جور میشن. نبردهای مختلف بین شخصیتهای مختلف توی محیطهای مختلف. این میتونه خلاصهای از آجین باشه. توی داستان دمی هیومنها میتونن ماهیتهای متحرکی تحت عنوان آیبیام یا گوست از خودشون نشر بدن. حالا چیزی که داستان بهتون میده نبردی بین گوستها و دمیهیومنها و شلیک و انفجاره. نبردهای نظامی داستان به لطف شخصیتهایی که از جنس این تم هستن محشره. ساتو از دیوانهترین و جالبترین آنتاگونیستهاییه که میتونید توی یک داستان اکشن باهاش روبهرو بشید.
اگر مانگاهای زیادی نخونید، اگر آثار برتر این ژانر رو مطالعه نکردین و دنبال یه سرگرمی ناب میگردین آجین انتخاب خیلی خوبیه ولی اگر چندتایی اثر مهم خوندین چیزی نیست که بتونه خودش رو بهتون نشون بده. حالا بریم سراغ ضعفهای داستان.
بخش دوم
دارای اسپیول شدید
رویدادهای شانسی متوالی از بزرگترین ضعفهای آجینه. کلا طی داستان خیلی همهچیز از قبل و بهصورت تعیین شده قرار گرفته و همهچیز آمادهست برای رخ دادن اون رویداد. هرچند این موضوع رو میشه با اندک محتوای فانتزی سیاه داستان توجیه کرد ولی از جایی به بعد باعث میشه داستان همون قدرت سرگرمکنندگیش رو هم از دست بده. چقدر احتمال داره ناگایی بین راه گیر دوتا متجاوز بیفته؟ چقدر احتمال داره همون شبی که ساتو حمله کرد بارون بیاد؟ یهسری از این موارد حتی به مفهوم چرا میرسن. چرا تا وقتی ناگایی مشخص نشد ساتو تانکا رو نجات نداد؟ چرا توزاکی به ساتو لقب هت رو داده بود؟ حالا همین چقدر و چراها به چطور منجر میشن. چطور وزارت بهداشت از ساتو خبر داشت بدون اینکه ساتو حرکت خاصی زده باشه؟
چیستی دمی هیومنها چیزیه که داستان خیلی ریز در طول خودش بهش اشاره میکنه تا ولوم یکی مونده بهآخر وسط نبرد نهایی، شخصیت فرعی ماجرا با یه شخصیت رندمی که تازه وارد شده شروع به گفتوگو میکنه و ماجرا رو توضیح میده. اصلا انقدر این مفهوم عجیبه که آدم حس میکنه داره اثر طنز میخونه. از طرفی خود توضیح نهایی هم به باقی داستان نمیخورد. آجین روی مرز بین فانتزی و علمیتخیلی قدم بر میداشت. هیچوقت رسما اعلام نمیکرد دمی هیومنها از کدوم جنسن. ساختار عملکردیشون رو با علم بررسی کرد و چیستیشون و چگونه برگشت به زندگی رو گویا با فانتزی. در آخر ولی اومد گفت تمام این موضوع مربوط به احساسات میشه و احساسات شدید حکم انرژیای رو دارن که کامپکت میشه و شکلی از ماده یعنی گوست رو میسازه. این موضوع نه که ایرادی به داستان وارد نکنه ولی ایراد اصلی نیست. مشکل وقتی میاد وسط که باگی به اسم دمی هیومن داریم. اگر احساسات باعث ایجاد دمی هیومنها میشه پس چرا تعدادشون کمه؟ خودکشی، غم زیاد، نیاز به محافظت و...احساساتی هستن که داستان بهعنوان محرک تبدیل شدن انسان به دمی هیومن ازشون یاد کرده. نکته اینجاست همچین احساساتی خیلی زیادتر و گستردهتر از اونی هستن که تعداد دمی هیومنها در اقلیت باشه.
جدای از این مورد باگهای دیگه هم به ساختار جادویی-علمی دمی هیومنها وارده. مثلا داستان اذعان داره اگر سر دمی هیومن رو قطع کنه اون شخص میمیره و نفس خوداگاهش محو میشه و با تشکیل دوبارهی سرش، نفس جدید و متفاوتی روی کار میاد. خب سوال اینه که چرا قطع سر این کار رو میکنه ولی شلیک به سر نه؟
پلات اثر و در پی اون پایانش خیلی اوقات منطقی نداره. پلات رو شبکهای از رویدادهای علت و معلولی عنوان میکنم. آجین ولی اینطوریه که رویداد رو مطرح میکنه و میگه همینه که هست. اتفاقات توجیه نمیشن. فقط هستن که باشن. انگار از یه مرحله بریم مرحلهی بعدی. بازهی بین این دو مرحله چی شد؟ نباید بپرسیم. این موضوع طی ولوم 15 و 16 که اواخر داستان هم هست به اوج خودش میرسه. یه شخصیت رو همینطوری از اون سر شهر اورد انداخت جلوی ناگایی. بعد یهو زد کشتش تا بتونه فلادی که نصف داستان داشت قولش رو میداد عملی کنه. بدبختی اینه دوتا از بهترین عوامل داستان یعنی ساتو و جوخهی ضربت آنتی دمی هیومن گیر همین پلات ترک خورده افتادن. پایان داستان و بیهوش کردن ساتو هم که جای خود.
داستان بیمنطقیه. توزاکی میزنه دوتا انگشت طرف رو قطع میکنه و یارو میگه تمام مدت فقط سیگار میخواسته. دستیار ارشد وزیر یا خود وزیر دمی هیومن بود و تاثیری نداشت. ساتو میتونه دست تنها شصتها نیروی ضربت رو صاف کنه و بیاره پایین. و دهها مورد دیگه از این دست که نمیذارن دمی هیومن چیزی بیشتر از اثری متوسط باشه.
May The Winds Rise
May 5, 2024
Llevo muchos años leyendo este manga.
Y se ha acabado.
Ahora mismo tengo una mezcla de emociones. Pero lo que sí puedo decir es que ha sido una historia que he disfrutado desde el principio y que estoy segura releeré en un futuro.
Cómo diría Nagai: "Pues nada, ha seguir con otra cosa."
Y se ha acabado.
Ahora mismo tengo una mezcla de emociones. Pero lo que sí puedo decir es que ha sido una historia que he disfrutado desde el principio y que estoy segura releeré en un futuro.
Cómo diría Nagai: "Pues nada, ha seguir con otra cosa."
March 13, 2025
✨Un dié.✨
Relectura de toda la serie después de mucho tiempo, la primera vez me quedé a dos tomos de completarla y el final no ha decepcionado.
100% recomendable, Satō es probablemente el mejor antagonista que haya leído/visto hasta la fecha.
Relectura de toda la serie después de mucho tiempo, la primera vez me quedé a dos tomos de completarla y el final no ha decepcionado.
100% recomendable, Satō es probablemente el mejor antagonista que haya leído/visto hasta la fecha.
December 30, 2024
✔️17/17
December 21, 2023
It is essential to end a series, that has been compelling throughout its run, in a high note. Gamon Sakurai manages to do just that in the final volume of Ajin.
December 18, 2023
4,5* for the whole series
When Ajin started Sakurai was only the penciller. After 5 chapters he was asked to take charge of the plot too. Just like that.
To say I’m impressed is the understatement of the year.
He alone managed to develop an action-packed hardcore thriller with great main characters and supporting cast, mind-blowing twists, amazing storytelling and art.
He also generated one of the best villain ever: Sato. Perverse and fucked up as hell and yet fascinating, sometimes even charming. Trying to guess what he’s going to do next is half the fun, really.
This series doesn’t seem very known/popular and it’s a shame. I haven’t take as much pleasure reading one for a long, long time. I can’t encourage you enough to try it. Be warned of extreme levels of violence though.
When Ajin started Sakurai was only the penciller. After 5 chapters he was asked to take charge of the plot too. Just like that.
To say I’m impressed is the understatement of the year.
He alone managed to develop an action-packed hardcore thriller with great main characters and supporting cast, mind-blowing twists, amazing storytelling and art.
He also generated one of the best villain ever: Sato. Perverse and fucked up as hell and yet fascinating, sometimes even charming. Trying to guess what he’s going to do next is half the fun, really.
This series doesn’t seem very known/popular and it’s a shame. I haven’t take as much pleasure reading one for a long, long time. I can’t encourage you enough to try it. Be warned of extreme levels of violence though.
July 31, 2022
I'm impressed. Ajin really picks up quite quickly. Especially midway through and compared to the first volume.
I don't know what I was expecting, but I liked the ending. In the beginning, all of the characters in Ajin felt like they were either horrible people or extremely selfless. Most things fell into the extreme with Ajin and it was interesting to explore some of the things that came with that. But I liked how more complexity was given to almost all of the characters by the end and many characters' actions no longer fell into the extreme side of things (mainly just Kei and Kai — I feel like that dichotomy was handled pretty well too). I also liked how much attention and complexity was given to so many different characters. Overall, I think Ajin explores the many facets of human nature in interesting ways.
All of the fight scenes that I read before were also burned into my brain somehow because I had very vivid recollections of them and I had no idea that they were occupying space in my brain prior to this. The fight scenes are also much better to read now that the manga is completed and you don't have to wait for months to finish them as the manga is being updated. That was the main reason I stopped reading Ajin six years ago but reading them now they're fast-paced and quite easy to get through. Once the first major battle starts Ajin does get very fast-paced overall.
There were many interesting ideas that Ajin explored and as with my point about the characters falling into extremes, I felt a lot of what Ajin was trying to explore was stated very blatantly or lacked subtlety but I don't think that is the case anymore. I feel repetitive saying this, but it's impressive how much complexity was added to Ajin by the end. I do think that the logic behind Ajins and their existence could have been vaguer because I don't know how I feel about the explanation and it feels a bit heavy-handed but that was not a major issue.
I think there are many areas where Ajin can improve but the second half of it especially was an interesting read and I found myself breezing through it because I just kept wanting to continue. I was happy with where things left off for all the characters and I felt the ending was satisfying.
I don't know what I was expecting, but I liked the ending. In the beginning, all of the characters in Ajin felt like they were either horrible people or extremely selfless. Most things fell into the extreme with Ajin and it was interesting to explore some of the things that came with that. But I liked how more complexity was given to almost all of the characters by the end and many characters' actions no longer fell into the extreme side of things (mainly just Kei and Kai — I feel like that dichotomy was handled pretty well too). I also liked how much attention and complexity was given to so many different characters. Overall, I think Ajin explores the many facets of human nature in interesting ways.
All of the fight scenes that I read before were also burned into my brain somehow because I had very vivid recollections of them and I had no idea that they were occupying space in my brain prior to this. The fight scenes are also much better to read now that the manga is completed and you don't have to wait for months to finish them as the manga is being updated. That was the main reason I stopped reading Ajin six years ago but reading them now they're fast-paced and quite easy to get through. Once the first major battle starts Ajin does get very fast-paced overall.
There were many interesting ideas that Ajin explored and as with my point about the characters falling into extremes, I felt a lot of what Ajin was trying to explore was stated very blatantly or lacked subtlety but I don't think that is the case anymore. I feel repetitive saying this, but it's impressive how much complexity was added to Ajin by the end. I do think that the logic behind Ajins and their existence could have been vaguer because I don't know how I feel about the explanation and it feels a bit heavy-handed but that was not a major issue.
I think there are many areas where Ajin can improve but the second half of it especially was an interesting read and I found myself breezing through it because I just kept wanting to continue. I was happy with where things left off for all the characters and I felt the ending was satisfying.
February 12, 2022
Okay, it turned out that amnesia was well utilized. Also, the note at the end explains the art changes throughout. Very interesting. The author/artist really had to continue the story on their own after volume 1 and did so beautifully.
June 6, 2021
آجین: نیمه انسان ، مانگایی با محوریت نامیرایی هست. انسان هایی که به علتی ناشناخته، نامیرا شدن، آجین یا نیمه انسان نامیده می شن. این نامیرایی با برخورد اغلب بد و ناخوشایند سایر مردم جامعه روبرو می شه و همین باعث سختی زندگی نامیراها شده، به ویژه که از طرف دولت ها تحت تعقیب قرار می گیرند و شایعاتی پیرامون اینکه اگر اسیر بشن زندگی سختی رو در اسارت دولت ها خواهند داشت.
داستان دید تازه ای به ماجرای نامیرایی داره، البته داستان پر از صحنه های خشونت و خونریزی و کشتار هست (حالا درسته خیلی وقتها طرف باز زنده می شه) اما در مجموع این نگاه خاص و جدید جذابیت ویژهای داره که برای من کشش داشت.
اگر از خشونت نه چندان واقعی، اذیت نمی شین، و دنبال یک چالش ذهنی اخلاقی هستین، این مانگا رو توصیه می کنم. ترجمه انگلیسی و فارسی اش هم موجوده.
پایان بندی خوبی داشت. راضی بودم :)
داستان دید تازه ای به ماجرای نامیرایی داره، البته داستان پر از صحنه های خشونت و خونریزی و کشتار هست (حالا درسته خیلی وقتها طرف باز زنده می شه) اما در مجموع این نگاه خاص و جدید جذابیت ویژهای داره که برای من کشش داشت.
اگر از خشونت نه چندان واقعی، اذیت نمی شین، و دنبال یک چالش ذهنی اخلاقی هستین، این مانگا رو توصیه می کنم. ترجمه انگلیسی و فارسی اش هم موجوده.
پایان بندی خوبی داشت. راضی بودم :)
October 20, 2022
I loved this series. When it first started out I couldn't get into it and I was wondering if I'd be able to make it through 17 volumes. However, a few volumes in the story just clicked and I was hooked. I'm picky about manga, but this was top notch.
The way the battle between the different demi human factions and the humans built well with plenty of surprises. Then the final battle between Kei and Sato was great. Simple, yet good.
I was expecting more horror from this series, and there was some, but it was really more of action story. I highly recommend this series to any manga fan.
The way the battle between the different demi human factions and the humans built well with plenty of surprises. Then the final battle between Kei and Sato was great. Simple, yet good.
I was expecting more horror from this series, and there was some, but it was really more of action story. I highly recommend this series to any manga fan.
April 29, 2023
Au final, j'ai beaucoup aimé cette série, d'un point de vue action (avec un héros à la Light Yagami par certains aspects) ; j'aurais préféré cependant qu'ils ne disent rien sur l'origine des Ajin - les portées métaphysiques et spirituelles ont un peu brisé toute la hype que j'avais autour du côte sci-fi de la chose.
J'ai aimé qu'il y ait une fin pour la plupart des personnages, un peu ouvertes, et qu'il reste des possibilités d'avenir à l'histoire.
J'ai aimé qu'il y ait une fin pour la plupart des personnages, un peu ouvertes, et qu'il reste des possibilités d'avenir à l'histoire.
April 3, 2023
El final me ha dejado fría...
July 25, 2023
Lo ammetto, non è il finale che mi aspettavo, ma va bene così.
.
.
.
.
.
.
.
Però un confronto tra Kei e Kaito era doveroso e nessuno mi potrà mai convincere del contrario 💔
.
.
.
.
.
.
.
Però un confronto tra Kei e Kaito era doveroso e nessuno mi potrà mai convincere del contrario 💔
January 21, 2025
O jeju.
To skończyło się zbyt szybko.
To skończyło się zbyt szybko.
December 31, 2025
Good ending to a fun series! The story resolved well and wrapped up a lot of character arcs nicely!
I don’t count individual manga volumes towards my reading goal since they’re such short reads but decided to count finished manga series as equivalent to a book.
I don’t count individual manga volumes towards my reading goal since they’re such short reads but decided to count finished manga series as equivalent to a book.
January 21, 2024
4.5 stars out of 5
I usually hate endings but this one was pretty good. I wish we saw more of him with his family but I am just happy they didn't kill my favorite character off for good.
I usually hate endings but this one was pretty good. I wish we saw more of him with his family but I am just happy they didn't kill my favorite character off for good.
January 6, 2023
I’m so sad this is over. i really enjoyed this manga it was so good. sure it’s not perfect it has its flaws but i enjoyed it so much. i love the characters and the action was great. i would definitely recommend this
August 31, 2024
Cũng có thể coi là cái kết mở và viên mãn
April 29, 2025
What a ride!
The premise is so simple yet the amount of crazy ideas the author has is massive.
Sato is a menace of an antagonist.
Love the artstyle as well.
I love Kei Nagais role in the story, as he is not your usual hero.
The Anti-Demi-Force was awesome and I wish we learned more about them.
This was entertaining.
The premise is so simple yet the amount of crazy ideas the author has is massive.
Sato is a menace of an antagonist.
Love the artstyle as well.
I love Kei Nagais role in the story, as he is not your usual hero.
The Anti-Demi-Force was awesome and I wish we learned more about them.
This was entertaining.
August 25, 2021
What does death means to someone who can't die?
I'm giving this rating, not for this last volume but, for the whole series in general. This was a hell of a ride. It's interesting and fast-paced from start to end. The mystery surrounding the Ajin is what drew me in, and of course the action sequence too - which were highly entertaining! And the art enhanced them greatly!
The way that Ajin works and their 'powers' are just very intriguing and 'fresh' , I couldn't help but wanting to know more. The way the Ajins use their advantage is just so creative - the same could be said for the actions in general.
But what made it better was the dynamic between Sato and Nagai Kei. As characters alone, they're very well written. Interesting and complex I might say, and that description isn't applied to only two of 'em, the side characters were not less interesting either.
When it comes to characters, plot and action sequences - I definitely think this manga nailed it. Despite the praises, there are some the things done in the manga that I'm not satisfied with tbh. Regardless, I had a good time with it. It's an amazing series that deserves more recognition.
Highly recommend, especially to those who loves action!
I'm giving this rating, not for this last volume but, for the whole series in general. This was a hell of a ride. It's interesting and fast-paced from start to end. The mystery surrounding the Ajin is what drew me in, and of course the action sequence too - which were highly entertaining! And the art enhanced them greatly!
The way that Ajin works and their 'powers' are just very intriguing and 'fresh' , I couldn't help but wanting to know more. The way the Ajins use their advantage is just so creative - the same could be said for the actions in general.
But what made it better was the dynamic between Sato and Nagai Kei. As characters alone, they're very well written. Interesting and complex I might say, and that description isn't applied to only two of 'em, the side characters were not less interesting either.
When it comes to characters, plot and action sequences - I definitely think this manga nailed it. Despite the praises, there are some the things done in the manga that I'm not satisfied with tbh. Regardless, I had a good time with it. It's an amazing series that deserves more recognition.
Highly recommend, especially to those who loves action!
September 23, 2021
The advertising blurb for this volume reads:
The final confrontation is here. But even if Kei Nagai can catch up to the fleeing Sato…can he stop him?! And if he succeeds in defeating Sato, will there be a place for demi-humans in a world transformed by the revelation of their existence? It all comes down to this epic showdown, in the final volume of what has emerged as one of the great action manga of the last decade. Ajin raises questions of what motivates us, what matters to us, and what it means to be human.
Does this final volume live up to the expectations for this series that have built up over the past eleven years? For the most part, yes. It is a pretty satisfying conclusion. The prologue to this volume sets up the final confrontation between Kei and Sato and it foreshadows how Kei can out smart Sato, at last.
The final confrontation is well executed and Kei's triumph is based on the fact that he has knowledge that Sato does not have. Sato's over confidence at the climax proves his undoing and leads him to his final fate.
The book has a epilogue where we get to see the resolution of the story for all the characters who have been involved with this saga. Each one has an ending that seems just right. It turns out that Tosaki had prepared for the day when things would return to normal and people would have to resume normal lives. He made sure to take care of all of them. Tosaki was a character who was highly principled and who never let his people down.
This is a series where the art has done a lot of the storytelling and that remains true here. Sakurai is not just good at high octane action sequences, but he handles face acting and body language just as well. The latter skill serves him well in the low key epilogue.
Overall, Ajin has been an outstanding action science fiction horror series that consistently delivered superior storytelling over the past decade.
The final confrontation is here. But even if Kei Nagai can catch up to the fleeing Sato…can he stop him?! And if he succeeds in defeating Sato, will there be a place for demi-humans in a world transformed by the revelation of their existence? It all comes down to this epic showdown, in the final volume of what has emerged as one of the great action manga of the last decade. Ajin raises questions of what motivates us, what matters to us, and what it means to be human.
Does this final volume live up to the expectations for this series that have built up over the past eleven years? For the most part, yes. It is a pretty satisfying conclusion. The prologue to this volume sets up the final confrontation between Kei and Sato and it foreshadows how Kei can out smart Sato, at last.
The final confrontation is well executed and Kei's triumph is based on the fact that he has knowledge that Sato does not have. Sato's over confidence at the climax proves his undoing and leads him to his final fate.
The book has a epilogue where we get to see the resolution of the story for all the characters who have been involved with this saga. Each one has an ending that seems just right. It turns out that Tosaki had prepared for the day when things would return to normal and people would have to resume normal lives. He made sure to take care of all of them. Tosaki was a character who was highly principled and who never let his people down.
This is a series where the art has done a lot of the storytelling and that remains true here. Sakurai is not just good at high octane action sequences, but he handles face acting and body language just as well. The latter skill serves him well in the low key epilogue.
Overall, Ajin has been an outstanding action science fiction horror series that consistently delivered superior storytelling over the past decade.
April 6, 2021
Qué fantastico final a una serie de la cual siento que mucha gente la pasa de largo o no le da el tiempo suficiente para digerirla y dejarse llevar por sus maravillas.
Fueron 5 años leyendo mes a mes y lo pasé genial durante todo ese tiempo.
Le recomiendo a ojos cerrados que se lean este manga. Omitan la versión en anime porque no le hace la justicia necesaria.
Si les gusta manga de acción, con toques bien maduros en cuanto a historia, lean Ajin.
Fueron 5 años leyendo mes a mes y lo pasé genial durante todo ese tiempo.
Le recomiendo a ojos cerrados que se lean este manga. Omitan la versión en anime porque no le hace la justicia necesaria.
Si les gusta manga de acción, con toques bien maduros en cuanto a historia, lean Ajin.
May 29, 2022
Por fin tomo finallll bastante gordito. Incluye dos páginas a color y un posfacio a cargo del autor.
Displaying 1 - 30 of 114 reviews