ไดอารี่รักฉบับ...เพื่อนเก่า

by พิมมาศ

เรื่องความรักของหนุ่มสาว
เล่าเรื่องราวจากความทรงจำผ่านไดอารี่กับโปสการ์ด

ตลอดกาลเวลายาวนาน
หรือรักยังคงอยู่ชั่วกาล...

96 pages, Paperback

Published November 1, 2019

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ไดอารี่รักฉบับ...เพื่อนเก่า
ผู้แต่ง – พิมมาศ


ตัวละคร
เปรมิกา (แป๋ม)
อัมพวา (วา)
สิขร (สิงห์)
สนธยา (เสือ)
พัชชน (พัช)


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องสั้นๆ ของพิมมาศค่ะ ที่แจกฟรีให้อ่านกันในพี่เมพ จริงๆ เราได้หนังสือเล่มนี้มาจากคุณนุ่น พิมมาศด้วย (มาแบบคู่กันกับเรื่องสุดถนนสายนี้มี...เธอ (เหมือนเราจะยังไม่ได้อ่านเรื่องหลังแฮะ)) ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ เห็นแล้วชอบมากๆ อะไรเกี่ยวกับไดอารี่มักจะดึงดูดใจเราได้เสมอ เพราะเราเองก็ชอบบันทึกไดอารี่ แต่ก่อนอาจจะบันทึกด้วยการเขียนทุกวัน เดี๋ยวนี้เปลี่ยนมาเป็นบันทึกด้วยการพิมพ์ทุกวันแทน ฮ่าๆ เพราะลายมือตัวเองยากที่จะอ่านออกจริงๆ

เป็นเรื่องราวที่เล่าในสมัยปี 2520-2527 โดยประมาณ ก็จะได้เห็นถึงมิตรภาพของเพื่อน ความรักความผูกพัน และเงื่อนไขต่างๆ ที่อาจจะทำให้ได้แต่ระลึกถึงกัน แต่รักกันไม่ได้ในชีวิตจริง รวมถึงเรื่องสังคมสภาพแวดล้อม และความเป็นไปของผู้คนสมัยนั้น

อ่านไปก็รู้สึกหน่วงๆ สุขปนเศร้า มีความสุขในแบบหน่วงๆ อย่างบอกไม่ถูก โชคชะตาบางทีก็เล่นตลกกับชีวิตคนเราจริงๆ ทำให้รู้สึกอ่านแล้วอินอย่างบอกไม่ถูก ขอบคุณคนเขียนจริงๆ ที่ทำให้เราอ่านแล้วรู้สึกรักและผูกพันกับตัวละครอย่างบอกไม่ถูก ใจจริงอยากให้ยาวกว่านี้อีกสักหน่อย แบบอยากรู้ว่าที่ผ่านมาอัมพวาเป็นยังไง และผ่านอะไรมาอีกบ้าง ชีวิตหนักหน่วงพอควรเลยแหละ

แนะนำให้อ่านกันนะคะ สนุกดีค่ะ สนุกแบบหน่วงๆ อึนๆ แล้วก็สุขปนเศร้านี่แหละนะ แต่เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ ค่ะ เลยอยากให้อ่านกันเยอะๆ นะ ^_^

[สปอยล์]

เมื่อปี 2520 แป๋มชอบอ่านนิยายชุดเจ้าสาวของอานนท์ ปริศนา และรัตนาวดีมากๆ และระลึกถึงคนเขียนที่เพิ่งจากไป แป๋มกับวาเป็นแฟนกัน ทั้งสองเรียนม.ต้นด้วยกัน และคบกันในช่วงม.ปลาย แต่แล้ววาสอบเข้าคณะศิลปศาสตร์โดยไม่ได้บอกแป๋ม แล้วก็เรียนที่กรุงเทพ ทำให้จากกันไป โดยเหมือนเลิกรากันนั่นแหละ แป๋มสอบติดคณะทันตแพทย์ในจังหวัดบ้านเกิดตัวเอง แล้วก็เรียนมหาลัยเดียวกับสิขร เพื่อนสนิทที่คิดมากกว่าเพื่อนกับแป๋มเสมอมา

ทุกปีในวันเกิดของแป๋ม จะมีโปสการ์ดจากวาส่งมาถึง เป็นคำสัญญาว่าจะส่งมาให้ โดยจริงๆ แล้ววาอยากจะเขียนมากกว่านั้น แต่สุดท้ายก็ได้แต่บันทึกในไดอารี่ตัวเอง แล้วก็เขียนถึงแป๋มแค่สั้นๆ เรียนไปได้ไม่นาน วาก็ขาดเรียนเพื่อไปวาดภาพตามงานที่ได้รับ แล้วก็ได้เจอคนที่ยิ้มคล้ายแป๋ม ชื่อนิทรา หรือนิด ก็เลยคบหากัน ต่อมาพอเข้าใจว่านิดท้องก็เลยรับผิดชอบ แต่จริงๆ นิดเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว

วาหมดเงินไปกับการรักษานิด ได้ขอเงินพ่อตัวเอง ซึ่งตอนแรกไม่ยอมบอกพ่อว่านิดเป็นอะไร แต่พอพ่อได้ยินก็เหมือนให้การช่วยเหลือ แต่นอกเหนือจากนี้แม่เลี้ยงก็ไม่ยอมให้มากกว่านี้แล้ว (แม่เลี้ยงคือน้าแท้ๆ ของวา) ต่อมานิดก็ได้จากไป ไม่นานหลังจากนั้นวาได้เจอกับสาวคนใหม่ชื่อหยกมณี เป็นรุ่นพี่ของมณียาหรือเหมียว คบหากันไม่นานก็จดทะเบียนสมรสกัน แต่แล้วหยกมณีเป็นโรคเกี่ยวกับไต ทำให้สุดท้ายก็จากไป

ตอนช่วงที่คบหากับหยกมณีนั้น ได้เปิดแกลลอรี่ และตั้งใจจะให้เปรมิกามาเยี่ยมชมผลงานด้วย เปรมิกาตั้งใจจะไปในช่วงที่จะฝึกงานที่จังหวัดแพร่ เพราะใกล้ๆ เชียงใหม่ที่วาอยู่ แต่แล้วพ่อกลับหัวใจวายเพราะเธอบอกว่าจะไปแพร่ พ่อจากไป แล้วเธอก็ไม่ได้ไปหาวาเลย ตอนที่เธอเรียนอยู่ สนธยา พี่ชายของสิขรเป็นอาจารย์ที่คณะ มักจะเข้มงวดกับเธอ แต่จริงๆ คือสนใจเธอ แล้วก็พยายามตามจีบ จนสุดท้ายก็ย้ายไปทำงานที่พัทลุง เพื่อที่จะจีบเธอได้โดยไร้ซึ่งข้อครหา แต่เธอก็ยังตัดวาออกจากใจไม่ได้

หลังจากหยกมณีจากไป วาตัดสินใจว่าจะไม่คบหากับใครอีก ตั้งใจหาช่องทางเพื่อยังชีพด้วยตัวเองต่อไป ส่วนเปรมิกาก็ตั้งใจแล้วว่าจะเดินหน้าต่อไป ด้วยการเปิดใจให้กับสนธยา แล้วก็หมั้นกัน จากนั้นก็แต่งงานกัน ย้ายไปอยู่นราธิวาสด้วยกัน โดยสนธยาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์

พัชชนเป็นเพื่อนสนิทของสิขร จริงๆ แล้วเป็นเกย์ แอบหลงรักสิขร แต่ไม่เคยบอกออกไป วันหนึ่งเรื่องที่ตัวเองไปเที่ยวบาร์ชายถูกเปิดเผย มีผลต่อตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีของพ่อ เลยทำให้เมาแล้วก็ตัดสินใจฆ่าตัวตาย พร้อมเขียนจดหมายเปิดเผยความในใจ ซึ่งเปรมิกาได้จดหมาย ก็ตั้งใจว่าจะไม่ให้สิขรรู้เป็นอันขาด แต่สุดท้ายสิขรก็รู้จากปากของมณียา (เราว่าผู้หญิงคนนี้ช่างยุ่งทุกเรื่อง เพราะเรื่องของวา ก็ยุ่งจนได้เรื่องจริงๆ) เวลาผ่านไปหลังจากบวชแล้ว สิขรได้พบรักกับนารา ซึ่งน่าจะเพราะได้เจอกันประจำระหว่างที่บิณฑบาต เลยตัดสินใจคบเป็นแฟนกัน แล้วเปิดตัวในวันหมั้นของแป๋มกับพี่เสือ

เวลาผ่านไป 32 ปี (นับจากปี 2527) แป๋มกลายเป็นคุณย่าได้ขับรถผ่านมาที่แกลลอรี่ที่เหมือนภาพวาดสุดท้ายที่วาเคยส่งให้เป็นของขวัญแต่งงานของเธอ เลยรู้สึกคุ้นๆ ก็เลยปล่อยหลานชายไว้ตรงรถตัวเอง แล้วก็เดินเข้าไปดู ทำให้พบสองพ่อลูก ลูกสาวชื่อหนูพุก ส่วนแม่เด็กจากไปแล้ว กำลังคุยเล่นกันอยู่ พอได้เจอก็ทักทายเรียกวา วาก็หันมายิ้มให้พร้อมบอกว่าไม่ได้เจอกันนานเลยนะแป๋ม แล้วก็จบจ้าาา

ลืมเล่าว่าตอนช่วงที่หยกมณีป่วยนั้น วากับแป๋มได้เจอกันสั้นๆ อยู่ช่วงหนึ่ง ก็ห่วงหากันในแบบของเพื่อน แต่จริงๆ เราคิดว่าทั้งสองยังรักกันมากๆ เพียงแต่หนทางเป็นไปไม่ได้แล้วไง แป๋มเองก็ตัดสินใจเก็บสมุดบันทึกที่ตัวเองเขียนบันทึกตลอด พร้อมโปสการ์ดจากเขาไว้ในกล่องปิดตาย ส่วนเขาเองก็ส่งโปสการ์ดหาแป๋มเป็นครั้งสุดท้ายในปี 2527 ไปพร้อมกับของขวัญวันแต่งงานนั่นแหละ

เราก็แค่สงสัยนะว่า วาแต่งงานมีลูกกับใครหว่า แป๋มเป็นย่าแล้ว แต่วาเพิ่งมีลูกไม่นานนี้เอง แล้วก็อยากรู้ว่าชีวิตที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง แต่ก็ไม่มีเอ่ยถึง กลายเป็นปริศนาให้สงสัยต่อไป

Start 18.43 น. Mon 27 Apr 2020
End 21.02 น. Mon 27 Apr 2020
Review Date 22.06 น. Mon 27 Apr 2020