What do you think?
Rate this book
Каменская #1
Стечение на обстоятелствата
Служител на частна охранителна агенция предлага на непозната жена да я откара от летището до дома й. Тя е сътрудник на Научноизследователския институт към Министерството на вътрешните работи и се връща от командировка със секретни материали. Нито той, нито тя предполагат, че в жилището й я очаква стаен професионален убиец...
254 pages, Paperback
First published January 1, 1997
6 people are currently reading
132 people want to read
About the author
Alexandra Marinina
249 books136 followersAlexandra Marinina (real name Marina Anatolyevna Alekseyeva) is a Russian writer and crime stories author. For 10 years (1979 - 1989) she worked in milicia (police) as a criminology specialist.
She has written over 40 novels, published in over 17 million copies and translated into over 20 languages.
Most of her novels have a common central character Anastasia (Nastya) Kamenskaya. Whole series about Anastasia (Nastya) Kamenskaya contains 30 books.
She has written over 40 novels, published in over 17 million copies and translated into over 20 languages.
Most of her novels have a common central character Anastasia (Nastya) Kamenskaya. Whole series about Anastasia (Nastya) Kamenskaya contains 30 books.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
July 23, 2023
А не начать ли кратко фиксировать сюжеты, чтобы по ним время отмечать.
Первая книжка, назовем ее диссертационная хтонь, — про убийство научной сотрудницы. Хорошая. Убийцу я представляю Хагеном из спектакля «Кухня».
Первая книжка, назовем ее диссертационная хтонь, — про убийство научной сотрудницы. Хорошая. Убийцу я представляю Хагеном из спектакля «Кухня».
September 25, 2016
I started reading the Anastasia Kamienska series three years ago. It is a police procedural series mostly set in Moscow and written by Alexandra Marinina, who worked for nineteen years in militsiya (Russian equivalent of police forces) in research and education units and retired as a lieutenant colonel to write full-time. Marinina's alter ego Anastasia Kamienska is a crime analyst in the rank of major who works in MUR (Moscow Criminal Investigations Department). The novels provide some good insight into the investigative procedures and the lives of both ordinary and privileged people in contemporary Russia.
Kolacja z zabójcą (The Supper with the Killer) [Стечение обстоятельств] is the first book about Kamienska so it provides good background about her quirks, talents, family members and work associates. As I have read subsequent novels with an older and more experienced Kamienska, it was interesting to get to know her younger version, untested in confrontations with suspects and killers, protected by her boss and eager to prove herself in field work and not only working behind the desk, hidden in her office room and providing analyses, scenarios and questions for her colleagues. As it is easy to predict, she will be given her chance to duel her wits with both the hired killer and his client. The supper with the first one is the most enjoyable scene in the book for the reader and the most stressful for the heroine.
This first Kamienska novel also shows how much Alexandra Marinina has improved as a writer. Her third novel Skradziony sen (The Stolen Dream) [Украденный сон] is much more complex plotwise, suspenseful and engrossing. But although there are some rough edges about her debut novel, it shows the potential of a good police procedural series and its savvy female protagonist.
Beyond doubt Alexandra Marinina deserves much more recognition and wider access to her novels, a good English translation of her novels would provide. Until now, her books have been translated into over 20 languages (German, Spanish, French, Polish etc.), so it is a pity that English editions are still not available.
Kolacja z zabójcą (The Supper with the Killer) [Стечение обстоятельств] is the first book about Kamienska so it provides good background about her quirks, talents, family members and work associates. As I have read subsequent novels with an older and more experienced Kamienska, it was interesting to get to know her younger version, untested in confrontations with suspects and killers, protected by her boss and eager to prove herself in field work and not only working behind the desk, hidden in her office room and providing analyses, scenarios and questions for her colleagues. As it is easy to predict, she will be given her chance to duel her wits with both the hired killer and his client. The supper with the first one is the most enjoyable scene in the book for the reader and the most stressful for the heroine.
This first Kamienska novel also shows how much Alexandra Marinina has improved as a writer. Her third novel Skradziony sen (The Stolen Dream) [Украденный сон] is much more complex plotwise, suspenseful and engrossing. But although there are some rough edges about her debut novel, it shows the potential of a good police procedural series and its savvy female protagonist.
Beyond doubt Alexandra Marinina deserves much more recognition and wider access to her novels, a good English translation of her novels would provide. Until now, her books have been translated into over 20 languages (German, Spanish, French, Polish etc.), so it is a pity that English editions are still not available.
May 12, 2021
1.5
Kryminał bez zagadki. Nuda.
Kryminał bez zagadki. Nuda.
June 14, 2016
I have read many books of this series long time ago, and I loved it before.
I decided that I want to read all the series now, rereading the books that I read before, as I don't really remember them.
Apparently I still love them.
This book, the first of the series, gives the reader some introduction about some of the main characters.
I think Marinina doing a great job, portraying Nastya Kamenskaya who is the main character, a lover of riddles, that just can't live without solving any crimes. There is a reason for that. Apparently Marinina served in the police for 10 years as a lead criminologist, and you can see that she knows her business, and how Milicia (Russian police) works.
This series is translated into 14 languages, but English isn't one of them, which is odd. It is really a shame, because only books that exists in English, receive a lot of recognition.
Someone has to cell this series rights to England or US!!!!
Common people, It's a great way to learn about Russia, and how Russian police works.
I decided that I want to read all the series now, rereading the books that I read before, as I don't really remember them.
Apparently I still love them.
This book, the first of the series, gives the reader some introduction about some of the main characters.
I think Marinina doing a great job, portraying Nastya Kamenskaya who is the main character, a lover of riddles, that just can't live without solving any crimes. There is a reason for that. Apparently Marinina served in the police for 10 years as a lead criminologist, and you can see that she knows her business, and how Milicia (Russian police) works.
This series is translated into 14 languages, but English isn't one of them, which is odd. It is really a shame, because only books that exists in English, receive a lot of recognition.
Someone has to cell this series rights to England or US!!!!
Common people, It's a great way to learn about Russia, and how Russian police works.
February 5, 2023
Geras detektyvas. Lengvai parašytas, greitai susiskaitė. Labai patiko, kad veikėjai tokie žemiški, nes kartais detektyvai knygose pateikiami kaip superherojai.
April 3, 2024
4.5 Nastia jest slay
January 23, 2022
Martwa Irina Fiłatowa zostaje znaleziona w swoim mieszkaniu. Z początku wydaję się, że był to nieszczęśliwy wypadek, jednak po krótkim śledztwie wychodzi na jaw, że było to bardzo dobrze zaplanowane zabójstwo. Analityk policyjny Anastazja Kamieńska podczas dochodzenia odkrywa kto stoi za zbrodnią, ale podejrzany ma bardzo dobre alibi. Od szefostwa dostaje pozwolenie za zmianę wyglądu, aby pod przykryciem prowadzić dalej śledztwo. Jednak jej tropem podąża płatny zabójca.
Jak na pierwsze spotkanie z twórczością autorki, to wszyło dość średnio. Styl autorki jest dla mnie dość ciężki, początek dość topornie mi szedł. Czytania nie ułatwiło mi to, że bohaterowie są Rosjanami, czyli imiona są bardzo do siebie podobne. Ciężko było mi zapamiętać ich nazwiska, zresztą już ich nie pamiętam. Czasami przez to trochę się gubiłam i nie wiedziałam, kto jest kim.
Jednak, gdy już przyzwyczaiłam się do stylu autorki oraz gdy śledztwo zrobiło się ciekawsze, zaczęło mi się podobać. Byłam ciekawa jak dalej posunie się śledztwo Kamieńskiej oraz czy wytypowany przez nią podejrzany faktycznie okaże się winny.
Myślę, że sięgnę po kolejny tomy przygód Anastazji.
Jak na pierwsze spotkanie z twórczością autorki, to wszyło dość średnio. Styl autorki jest dla mnie dość ciężki, początek dość topornie mi szedł. Czytania nie ułatwiło mi to, że bohaterowie są Rosjanami, czyli imiona są bardzo do siebie podobne. Ciężko było mi zapamiętać ich nazwiska, zresztą już ich nie pamiętam. Czasami przez to trochę się gubiłam i nie wiedziałam, kto jest kim.
Jednak, gdy już przyzwyczaiłam się do stylu autorki oraz gdy śledztwo zrobiło się ciekawsze, zaczęło mi się podobać. Byłam ciekawa jak dalej posunie się śledztwo Kamieńskiej oraz czy wytypowany przez nią podejrzany faktycznie okaże się winny.
Myślę, że sięgnę po kolejny tomy przygód Anastazji.
October 13, 2017
Well, took me a while to finish, but only because this is something I was asked to read and something different than what I am used to read. Although, Marinina’s heroin is strangely funny and different, I have found few similarity to previous heroins in books I have read. Like her way to solve cases through deep analyses and love for math. That’s too common to not notice. And what is good and different than most female leaders in a plot is her past life – not so much darkness. It’s peaceful. And this is why I give 4 stars. Kamieńska didn’t have issues with anyone. Except for these stupid stereotypes when it comes to women as police officers, but over all – she has strong connections with her mother and step father.
October 18, 2007
Første oversettelse av Alexandra Marinina til norsk. Fonna forlag 2007.
En "annerledes krim", som man sier. Fra politimiljø i Moskva tidlig på 1990-tallet. Korrupsjon, maktkamp og leiemordere - og mesterhjernen Nastja som løser sakene.
Minus for et utrolig antall russiske personnavn - og ditto kallenavn på de samme personene - som for en utrenet leser av russisk krim blir for mye å holde styr på...
En "annerledes krim", som man sier. Fra politimiljø i Moskva tidlig på 1990-tallet. Korrupsjon, maktkamp og leiemordere - og mesterhjernen Nastja som løser sakene.
Minus for et utrolig antall russiske personnavn - og ditto kallenavn på de samme personene - som for en utrenet leser av russisk krim blir for mye å holde styr på...
August 14, 2012
Kirja, jonka lukemiseen meni kauan, huolimatta siitä, että kirja oli hyvä. Sama ongelma tosin taitaa vaivata länsimaista lukijaa kuin muulloinkin venäläistä kirjallisuutta lukiessa, nimiä on yksinkertaisesti liikaa. Samalla henkilöllä saattaa olla viisikin eri nimeä... Hyvä dekkari kuitenkin, joka kertoo aika hyvin myös nykypäivän Venäjän oloista. Voisin lukea jatkossakin.
August 20, 2024
Pierwszym audiobookiem, który przesłuchałam była “Kolacja z zabójcą” rosyjskiej pisarki Aleksandry Marininy. Jak na pierwszą próbę przesłuchania książki nie poszło mi tak źle. Byłam również ciekawa czy te wszystkie pochwalne recenzje jakie czytałam na temat twórczości Marininy są uzasadnione. I wiecie, co? To jest kawałek dobrej literatury.
Główną bohaterką jest Anastazja Kamieńska, która jest majorem w moskiewskiej policji. Prowadzi sprawę zabójstwa Iriny Fiłatowej, która była kryminologiem Moskiewskiego Instytutu Naukowo-Badawczego MSW. Kto mógł zabić kryminologa? Jaki mógł być powód tego morderstwa? Motywów mogło być wiele. Morderstwo na tle rabunkowym? Morderstwo przez zazdrosnego kochanka? A może chodzi o uciszenie niewygodnego świadka?
Anastazja Kamieńska wnikliwością dorównuje słynnemu belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirot. Ma swoje rytuały bez których nie rozpoczyna dnia. Jest to postać, którą się lubi. Nie wywyższa się, a na dodatek jest kobietą! Matko jak miło się słuchało o kobiecie policjantce! Nawet nie macie pojęcia. To była całkowicie miła odmiana i na dodatek Kamieńska nie miała problemów z alkoholem i innymi rzeczami, które zazwyczaj towarzyszą papierowym funkcjonariuszom policji. Ma co prawda swoje kompleksy, ale to też pokazuje ją jako prawdziwą kobietę. Anastazja umiała docenić człowieka, który traktował ją jak swoją własną córkę. Wychowywała ją matka z ojczymem, którego ona uważała za swojego prawdziwego ojca. To bardzo dobrze pokazana relacja.
Podobało mi się opanowanie Anastazji w końcówce książki, kiedy sprawa zaczynała się rozwiązywać, a jej samej groziło niebezpieczeństwo. Nie pozwoliła, aby strach ją sparaliżował i to on dyktował jej warunki. Myślała logicznie i starała się przewidzieć każdy kolejny krok zabójcy. Drżała o własne życie, ale miała również świadomość, że koledzy z komendy nie pozwolą jej zginąć.
Bohaterów jest wielu i w tym jest spory problem, bo każdy z nich ma swoje imię i nazwisko, a dodatkowo podawane jest oczestwo, czyli imię odojcowskie. Oprócz tego większość postaci miała jeszcze dodane przezwiska i nim człowiek się zorientował o kim mowa na początku trochę czasu mijało, a podczas słuchania to było dwa razy bardziej utrudnione. Jednak w jakiś sposób rozumiem podawanie imienia i oczestwa, bo to nadawało tej powieści bardzo rosyjski charakter. Czułam się jakbym tam była i uczestniczyła w rozwiązywaniu tego śledztwa, bo autorka zadbała również o opisy Moskwy z lat 90.
Czy sięgnę po kolejne tomy? Tak, albo w postaci audiobooka (jeśli będą dostępne) lub w postaci ebooka, bo to naprawdę dobra pozycja. Zastanawiam się nawet nad zakupem całej serii, żeby mieć ją w swojej biblioteczce, bo mam wrażenie, że chętnie wróciłabym do niej za kilka lat.
"Życie potwierdzało opinię satyryka: kobieta, żeby ukryć jakieś głupstwo, wznosi prawdziwą wieżę kłamstw, ogromną niczym wieża Eiffla, przy czym robi to nieudolnie, konstrukcja w każdej chwili może się zawalić, a ona podpiera ją jeszcze większym kłamstwem, grzęznąć w nim jak much w łyżce miodu. Umysł męski różni się tym, że mężczyźni wolą niedopowiedzianą prawdę i nie ryzykują przyłapania na jakimś głupstwie." ~ Aleksandra Marinina, Kolacja z zabójcą, 2016, s. 91.
Główną bohaterką jest Anastazja Kamieńska, która jest majorem w moskiewskiej policji. Prowadzi sprawę zabójstwa Iriny Fiłatowej, która była kryminologiem Moskiewskiego Instytutu Naukowo-Badawczego MSW. Kto mógł zabić kryminologa? Jaki mógł być powód tego morderstwa? Motywów mogło być wiele. Morderstwo na tle rabunkowym? Morderstwo przez zazdrosnego kochanka? A może chodzi o uciszenie niewygodnego świadka?
Anastazja Kamieńska wnikliwością dorównuje słynnemu belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirot. Ma swoje rytuały bez których nie rozpoczyna dnia. Jest to postać, którą się lubi. Nie wywyższa się, a na dodatek jest kobietą! Matko jak miło się słuchało o kobiecie policjantce! Nawet nie macie pojęcia. To była całkowicie miła odmiana i na dodatek Kamieńska nie miała problemów z alkoholem i innymi rzeczami, które zazwyczaj towarzyszą papierowym funkcjonariuszom policji. Ma co prawda swoje kompleksy, ale to też pokazuje ją jako prawdziwą kobietę. Anastazja umiała docenić człowieka, który traktował ją jak swoją własną córkę. Wychowywała ją matka z ojczymem, którego ona uważała za swojego prawdziwego ojca. To bardzo dobrze pokazana relacja.
Podobało mi się opanowanie Anastazji w końcówce książki, kiedy sprawa zaczynała się rozwiązywać, a jej samej groziło niebezpieczeństwo. Nie pozwoliła, aby strach ją sparaliżował i to on dyktował jej warunki. Myślała logicznie i starała się przewidzieć każdy kolejny krok zabójcy. Drżała o własne życie, ale miała również świadomość, że koledzy z komendy nie pozwolą jej zginąć.
Bohaterów jest wielu i w tym jest spory problem, bo każdy z nich ma swoje imię i nazwisko, a dodatkowo podawane jest oczestwo, czyli imię odojcowskie. Oprócz tego większość postaci miała jeszcze dodane przezwiska i nim człowiek się zorientował o kim mowa na początku trochę czasu mijało, a podczas słuchania to było dwa razy bardziej utrudnione. Jednak w jakiś sposób rozumiem podawanie imienia i oczestwa, bo to nadawało tej powieści bardzo rosyjski charakter. Czułam się jakbym tam była i uczestniczyła w rozwiązywaniu tego śledztwa, bo autorka zadbała również o opisy Moskwy z lat 90.
Czy sięgnę po kolejne tomy? Tak, albo w postaci audiobooka (jeśli będą dostępne) lub w postaci ebooka, bo to naprawdę dobra pozycja. Zastanawiam się nawet nad zakupem całej serii, żeby mieć ją w swojej biblioteczce, bo mam wrażenie, że chętnie wróciłabym do niej za kilka lat.
"Życie potwierdzało opinię satyryka: kobieta, żeby ukryć jakieś głupstwo, wznosi prawdziwą wieżę kłamstw, ogromną niczym wieża Eiffla, przy czym robi to nieudolnie, konstrukcja w każdej chwili może się zawalić, a ona podpiera ją jeszcze większym kłamstwem, grzęznąć w nim jak much w łyżce miodu. Umysł męski różni się tym, że mężczyźni wolą niedopowiedzianą prawdę i nie ryzykują przyłapania na jakimś głupstwie." ~ Aleksandra Marinina, Kolacja z zabójcą, 2016, s. 91.
March 29, 2020
Pierwszym audiobookiem, który przesłuchałam była “Kolacja z zabójcą” rosyjskiej pisarki Aleksandry Marininy. Jak na pierwszą próbę przesłuchania książki nie poszło mi tak źle. Byłam również ciekawa czy te wszystkie pochwalne recenzje jakie czytałam na temat twórczości Marininy są uzasadnione. I wiecie, co? To jest kawałek dobrej literatury.
Główną bohaterką jest Anastazja Kamieńska, która jest majorem w moskiewskiej policji. Prowadzi sprawę zabójstwa Iriny Fiłatowej, która była kryminologiem Moskiewskiego Instytutu Naukowo-Badawczego MSW. Kto mógł zabić kryminologa? Jaki mógł być powód tego morderstwa? Motywów mogło być wiele. Morderstwo na tle rabunkowym? Morderstwo przez zazdrosnego kochanka? A może chodzi o uciszenie niewygodnego świadka?
Anastazja Kamieńska wnikliwością dorównuje słynnemu belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirot. Ma swoje rytuały bez których nie rozpoczyna dnia. Jest to postać, którą się lubi. Nie wywyższa się, a na dodatek jest kobietą! Matko jak miło się słuchało o kobiecie policjantce! Nawet nie macie pojęcia. To była całkowicie miła odmiana i na dodatek Kamieńska nie miała problemów z alkoholem i innymi rzeczami, które zazwyczaj towarzyszą papierowym funkcjonariuszom policji. Ma co prawda swoje kompleksy, ale to też pokazuje ją jako prawdziwą kobietę. Anastazja umiała docenić człowieka, który traktował ją jak swoją własną córkę. Wychowywała ją matka z ojczymem, którego ona uważała za swojego prawdziwego ojca. To bardzo dobrze pokazana relacja.
Podobało mi się opanowanie Anastazji w końcówce książki, kiedy sprawa zaczynała się rozwiązywać, a jej samej groziło niebezpieczeństwo. Nie pozwoliła, aby strach ją sparaliżował i to on dyktował jej warunki. Myślała logicznie i starała się przewidzieć każdy kolejny krok zabójcy. Drżała o własne życie, ale miała również świadomość, że koledzy z komendy nie pozwolą jej zginąć.
Bohaterów jest wielu i w tym jest spory problem, bo każdy z nich ma swoje imię i nazwisko, a dodatkowo podawane jest oczestwo, czyli imię odojcowskie. Oprócz tego większość postaci miała jeszcze dodane przezwiska i nim człowiek się zorientował o kim mowa na początku trochę czasu mijało, a podczas słuchania to było dwa razy bardziej utrudnione. Jednak w jakiś sposób rozumiem podawanie imienia i oczestwa, bo to nadawało tej powieści bardzo rosyjski charakter. Czułam się jakbym tam była i uczestniczyła w rozwiązywaniu tego śledztwa, bo autorka zadbała również o opisy Moskwy z lat 90.
Czy sięgnę po kolejne tomy? Tak, albo w postaci audiobooka (jeśli będą dostępne) lub w postaci ebooka, bo to naprawdę dobra pozycja. Zastanawiam się nawet nad zakupem całej serii, żeby mieć ją w swojej biblioteczce, bo mam wrażenie, że chętnie wróciłabym do niej za kilka lat.
Główną bohaterką jest Anastazja Kamieńska, która jest majorem w moskiewskiej policji. Prowadzi sprawę zabójstwa Iriny Fiłatowej, która była kryminologiem Moskiewskiego Instytutu Naukowo-Badawczego MSW. Kto mógł zabić kryminologa? Jaki mógł być powód tego morderstwa? Motywów mogło być wiele. Morderstwo na tle rabunkowym? Morderstwo przez zazdrosnego kochanka? A może chodzi o uciszenie niewygodnego świadka?
Anastazja Kamieńska wnikliwością dorównuje słynnemu belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirot. Ma swoje rytuały bez których nie rozpoczyna dnia. Jest to postać, którą się lubi. Nie wywyższa się, a na dodatek jest kobietą! Matko jak miło się słuchało o kobiecie policjantce! Nawet nie macie pojęcia. To była całkowicie miła odmiana i na dodatek Kamieńska nie miała problemów z alkoholem i innymi rzeczami, które zazwyczaj towarzyszą papierowym funkcjonariuszom policji. Ma co prawda swoje kompleksy, ale to też pokazuje ją jako prawdziwą kobietę. Anastazja umiała docenić człowieka, który traktował ją jak swoją własną córkę. Wychowywała ją matka z ojczymem, którego ona uważała za swojego prawdziwego ojca. To bardzo dobrze pokazana relacja.
Podobało mi się opanowanie Anastazji w końcówce książki, kiedy sprawa zaczynała się rozwiązywać, a jej samej groziło niebezpieczeństwo. Nie pozwoliła, aby strach ją sparaliżował i to on dyktował jej warunki. Myślała logicznie i starała się przewidzieć każdy kolejny krok zabójcy. Drżała o własne życie, ale miała również świadomość, że koledzy z komendy nie pozwolą jej zginąć.
Bohaterów jest wielu i w tym jest spory problem, bo każdy z nich ma swoje imię i nazwisko, a dodatkowo podawane jest oczestwo, czyli imię odojcowskie. Oprócz tego większość postaci miała jeszcze dodane przezwiska i nim człowiek się zorientował o kim mowa na początku trochę czasu mijało, a podczas słuchania to było dwa razy bardziej utrudnione. Jednak w jakiś sposób rozumiem podawanie imienia i oczestwa, bo to nadawało tej powieści bardzo rosyjski charakter. Czułam się jakbym tam była i uczestniczyła w rozwiązywaniu tego śledztwa, bo autorka zadbała również o opisy Moskwy z lat 90.
Czy sięgnę po kolejne tomy? Tak, albo w postaci audiobooka (jeśli będą dostępne) lub w postaci ebooka, bo to naprawdę dobra pozycja. Zastanawiam się nawet nad zakupem całej serii, żeby mieć ją w swojej biblioteczce, bo mam wrażenie, że chętnie wróciłabym do niej za kilka lat.
July 19, 2021
Будучи посредственной как детектив, взамен эта книга довольно подробно раскрывает специфику работы уголовного розыска. Ещё более подробен слепок времени начала девяностых, его нравов и морали. И вот что забавно: если столкновение с такими взглядами в реальности или воспоминаниях раздражает, то, безопасно заключённые в пространстве книжного текста, они вызывают чуть ли не ностальгию — по временам, когда, конечно, были одни проблемы, но не было других.
February 9, 2021
Sattumalta tarttui kirjastosta käsiin, mutta pitää kyllä lukea lisääkin. Kerronta on omantyylistään, miellyttävän pohtivaa, mutta tapahtumiakin riittää.
Tämä oli yllättävänkin hyvä dekkari! Sarjaa on onneksi edes jonkin verran lisääkin suomennettu...
Jospa vielä oppisi ymmärtämään nuo lempinimet ja patronyymit, miksi niitä käytetään, ja mitä niillä halutaan missäkin kohdassa kertoa :-)
Tämä oli yllättävänkin hyvä dekkari! Sarjaa on onneksi edes jonkin verran lisääkin suomennettu...
Jospa vielä oppisi ymmärtämään nuo lempinimet ja patronyymit, miksi niitä käytetään, ja mitä niillä halutaan missäkin kohdassa kertoa :-)
October 21, 2022
Dnf, Russische vertaling is te verwarrend
July 3, 2025
Dobra, ale nie pamiętałam imion milicjantów i niektóre wątki były imo niepotrzebne.
July 16, 2017
Один из моих самых любимых детективов. Я эту книгу прочитала минимум раз 10, и каждый раз я восхищаюсь, сколько в ней мудрости, как искусно построенная интрига и на сколько сильна проза. Для меня Настя Каменская стала чем-то вроде куклы вуду, чтение о ее размышлениях, интеллектуальных открытиях и разочарованиях как терапия.
Oн никогда не забывал, что правда и истина - далеко не одно и то же.
Она думала о том, что в русском языке слово “правда” - только одно, а слов, противоположенныч по значению, куда больше: “обман”, “ложь”, “неправда”, “вранье”. Может, потому, что правда - проста, а ложь многолика?
Oн никогда не забывал, что правда и истина - далеко не одно и то же.
Она думала о том, что в русском языке слово “правда” - только одно, а слов, противоположенныч по значению, куда больше: “обман”, “ложь”, “неправда”, “вранье”. Может, потому, что правда - проста, а ложь многолика?
January 4, 2009
First book from Anastasia Kamienska series. Major Kamienska has to change herself into someone else to get the killer of Irina Filatowa, the scentist from exploratve institute. She needs all her intelligence and calm to get him as he has irrefutable alibi. Everything depends on her.
August 22, 2017
Patīk man Mariñinas detektīvi, bet tos uzvārdus un tēva vārdus gan grūti atcerēties - kurš ir kurš.
"Apstāklu sakritībā" kaut kas pietrūka, pārāk viegli izmeklētājiem viss atrisinājās un Kamenskas gudrība, kas tomēr pamatīgi balstīta uz risku, arī škita pārvērtēta.
"Apstāklu sakritībā" kaut kas pietrūka, pārāk viegli izmeklētājiem viss atrisinājās un Kamenskas gudrība, kas tomēr pamatīgi balstīta uz risku, arī škita pārvērtēta.
July 26, 2011
A very good, fast-paced, intelligent crime novel. First in the series about inspector Kamienska. I'm definitely curious about the next volumes.
January 11, 2015
Read it in Finnish! Great read!
July 5, 2013
Dabar jau apie u��sakovus, organizatorius ir vykdytojus. Na ir apie supervomen Nastia
March 24, 2014
Dabar jau apie u������sakovus, organizatorius ir vykdytojus. Na ir apie supervomen Nastia
June 18, 2012
Kamenskaja on paras.
March 24, 2013
That was fast.
Read
September 8, 2014Kelpo dekkari.
October 18, 2015
Meinasi olla vaikeuksia muistaa, kuka on kuka, kun ei ole tottunut venäläisiin nimiin, mutta tarina ja henkilöhahmot olivat hyviä, joten luen varmaan lisää tätä sarjaa.
January 19, 2017
Quite hard to read because it wasn't easy to get used to the Russian names and the story wasn't that exciting.
July 9, 2023
Kocham Nastię. Byłoby 5, gdyby nie rosyjskie nazwiska
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews