Liesbeth en haar vriend Beer helpen op een kamp voor autistische kinderen. Liesbeth doet haar best, maar alles loopt weer eens anders dan ze bedoeld had. Wat doet ze toch fout? Doet ze wel iets fout? Ze gaat op zoek naar antwoorden – en naar zichzelf. Los te lezen vervolg op 'Survival' en 'Niemands meisje'.
Lydia Rood studeerde Spaanse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar afstuderen werkte ze van 1985 tot en met 1991 als eindredacteur "Binnenland" bij de Volkskrant. Sedertdien geeft ze voorrang aan haar schrijverscarrière. Ze schrijft zowel voor kinderen en jongeren als voor volwassenen. Zijn schreef ook een aantal thrillers samen met haar broer Niels Rood.
Het zijn de persoonlijkste boeken die Lydia Rood heeft geschreven: 'Survival', 'Niemands meisje' en 'Blauwtje'. Ze gaan over haar alter ego Liesbeth, die het mede dankzij haar gezinssituatie (moeder met asperger, autistische broer en zus, egocentrische vader) moeilijk heeft met het leven. In een zeer openhartig en aangrijpend gesprek vertelt Rood in de 27ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast over de autobiografische wortels van dit drieluik. Luister nu via Spotify, iTunes, TuneIn, je podcast-app of http://www.degrotevriendelijkepodcast...
2 ⭐️ Wtf, dit boek was zo raar. De verhaallijn was raar en verwarrend, maar ook hoe het boek is vormgegeven is verwarrend. De relaties in dit boek zijn ongezond en de namen irriterend. Franta.
Ik vond dit boek moeilijk om te lezen. Ik raad het ook niet aan en ik kwam er eigenlijk later pas achter dat dit boek van een triologie komt. De vorige boeken heb ik niet gelezen. Het boek was iets moeilijker om te begrijpen als je de vorige twee delen nog niet gelezen hebt. Het is wel een interessant en informatief onderwerp vind ik persoonlijk. Het boek is niet op chronologische volgorde, maar het is opgedeeld in verschillende onderwerpen (bijv. Notities, mails, poëzie, etc.)
Niet erg geschikt als audioboek maar toch met plezier geluisterd. Liesbeth was erg ontwapenend, maar ze frustreerde me bij tijd en wijle ook. Ze saboteerde zichzelf zo ontzettend.
Jongeren goed neergezet, allemaal lekker impulsief en emotioneel. Waren wel een hoop personages die lastig uit elkaar te houden waren.
Erg verwarrend soms Veel personages die ik door elkaar haalde. Verder prima boek.Mijn interesse zwakte geenszins af tijdens het luisteren van dit boek.
De onderwerpen waren interessant en leerbaar, maar er kwam niet echt een duidelijk verhaal naar boven. Je ging niet echt de diepte in, het was allemaal oppervlakkig.
Dit boek is zo ongelofelijk saai en ik snap niet waarom ik het tweede deel van dit boek heb gelezen. Het eerste deel vond ik wel leuk maar het tweede deel ging echt nergens over. Wie tf noemt autisten nou auti's? En het kamp leek wel over Liesbeth te gaan terwijl het voor autisten was. Er gebeurd ook echt (bijna) niks goed. Ik snap ook niet waarom Beer en Liesbeth iets hebben en waarom Liesbeth niet in een mentaal ziekenhuis zit ff srs.