謹然記3

謹然記 #3

by Yan Liang Yu, 颜凉雨

　　夏侯山莊一夜傾頹，各方勢力重新洗牌，
　　毒藥終於入手，裴宵衣特地尋到春府，
　　田野邊茅草棚下，有什麼漸漸不同，
　　離別紛揚的大雪中，春少俠迎來意外一吻。
　　想知道大裴為何吻他，可等了三個月，
　　冬盡春來，那人再沒音訊。
　
　　鴻福客棧，王家村，青門……他一步一步踏入這紛亂江湖。
　　初次與那人相識，正是乍暖還寒，桃花滿院，
　　春少俠莫名害怕起這粉妍嬌嫩來，總覺一旦花開，便要出事。

　　果然，惡耗旋即傳來──江湖正派圍剿天然居！
　　雖說作惡多端終有報，但身為首席打手，大裴自然在列，
　　春謹然再也無法多待，運起輕功直奔崇天峰──
　　苦等已久的春天，究竟什麼時候才會到來？
　　本書收錄番外〈戈十七〉。

About the author

Associated Names:
* 颜凉雨 / 顏涼雨 (Chinese)
* Yan Liang Yu (English)
* เหยียนเหลียงอวี่ (Thai)
* Nhan Lương Vũ (Vietnamese)

Reviews

[Mint · Rating 3 out of 5]

โอ้ แอบรู้สึกว่าเล่มนี้ดรอปไปจากเล่ม 1 เล่ม 2 พอสมควร รู้สึกว่าไม่สุดสักทาง

โอเค ในเล่มนี้ปมทั้งหลายที่หยอดไว้ในเล่ม 1 เล่ม 2 ก็ถูกเฉลยจนหมด satisfying ประมาณนึง

แต่บางอัน คือไม่รู้ว่าเป็นปมตั้งแต่แรก ไม่ได้ใบ้ ไม่ได้หยอดไรไว้เลย แต่ก็มา resolve ให้เฉย ตอนที่อ่านก็ โอเค แล้วฉันต้องรู้สึกยังไงกับข้อมูลชิ้นนี้ดีนะ 555555555

อย่างที่บอก ว่ารู้สึกไม่สุดสักทาง คือ บุกป่าฝ่าดง กะลังหนุกๆ อยู่ๆก็ จบ ไปเรื่องใหม่ อะ อ่านจากปกหลังก็นึกว่าจะเน้นพาร์ทล้อมจับเรือนสวรรค์สร้างป่าวน้า สุดท้ายก็ จับจริง แต่ไม่ได้บู๊แหลก แตกเป็นแตกอย่างที่คาดเลย จบง่ายมาก แบบ แค่เนี้ย

แต่ก็ อย่างน้อยก็คลายปมว่าใครฆ่าคุณหนูหาง และเรื่องหยกสีชาดในเล่ม 2 ก็ โอเค

แต่ที่เหลือคือรวบรัดมาก ประเด็นจับฉ่ายเต็มไปหมด อยากขมวดปมทุกอย่างจนไม่สุดสักทาง แถมยังมี ตัวละครลับ(?)ที่อยู่ๆก็สำแดงฝีมือแบบไม่เคยเดาได้มาก่อนเลย / มีอดีตที่อยู่ๆก็เป็นประโยชน์กะพลอตขึ้นมาซะงั้น

คือเค้าก็อาจตั้งใจให้เป็นคนลับไรงี้แหละ แต่นี่มันลับจนตอนเฉลยชั้นแบบ เอ้า เรอะ คือจากน่ากรี๊ดน่าหวีด กลายเป็น เอ้อ เค

ตอนพิเศษของเกอสือชีก็ เอ้อ เค คือเค้าเท่จริงแต่ออกมาน้อยจนแทบไม่ได้รู้จักกันเลย ในพาร์ทบุกป่าฯ ก็ไม่ได้สำแดงเท่ไรมาก พอได้อ่านตอนพิเศษของเค้า (ที่มีตลค.ที่ไม่รู้จักมาก่อนเลยแต่เด่นมากในนี้) เลยแบบ อ้อ เค เช่นเดิม 55555555

คือตอนอ่านจบ แวบแรกที่คิดได้คือ นอกจากปมคุณหนูหาง หยกสีชาด ที่เหลือคนเขียนเค้าค่อยๆคิดไปรายทางป่าววะ คือมันเปะปะไปหมดเลย จากเล่ม 2 ที่คาดหวัง มาเล่ม 3 คือ ตอบคำถามจากเล่ม 1-2 บ้าง (ไม่ครบทุกคำถามด้วยนะ เช่น คนในอดีตของของผู้เฒ่าเซี่ยโหวคืออะไรยังไงฟะ) ที่เหลือคือถามเดี๋ยวนั้น ตอบเดี๋ยวนั้น คนอ่าน เหม่อ ชั้นต้องทำไง พาร์ทคดีฆาตกรรมที่ปูมาว่าน้องเป็นนักสืบ ก็ ไม่มีละ บทรักก็ เค รักก็รักแหละ แต่รักกันได้ยังไงจนบัดนี้ที่อ่านเล่มจบก็ยังไม่อิน 55555555

(+ ตอนจบที่แบบ คะ อะไรนะคะ จบงี้เหรอคะ เอ๊อ)

โดยรวมเป็นการขมวดปมที่ผิดหวัง จากเล่ม 1 2 ที่ดูมาดี มาสนุก เราให้ 3 ดาว ให้มิตรภาพในเรื่องที่ทำได้ดีจนหน้าสุดท้าย / การแปลที่ดี / เราลุ้นจนจบ แม้ลุ้นไปแล้วจะ....

แต่ชอบคู่จิ้นฯมากๆๆๆนะคะ ;-;

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรก ๆ อาจจะรู้สึกดรอป ๆ ลงหน่อยแต่ก็ฟื้นกลับมาสนุกได้อยู่ เป็นเล่มจบที่รวบรัดตัดความจัดการบทสรุปทุกอย่างตั้งแต่เรื่องการตายของคุณหนูตระกูลหาง และหยกสีชาด เคลียร์ทุกปริศนาจบแบบรวดเร็ว ไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ค้างคาแต่ก็แอบเฉลยเร็วไปหน่อย เป็นเรื่องที่เลิฟไลน์น้อยนะ แต่บทมิตรภาพเพื่อนฝูงสนุกดี

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

(เล่มจบ)

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

จบแล้ววววว มิตรภาพลูกผู้ชายชวนซาบซึ้งมากค่ะเล่มนี้ เรื่องราวมันดูรวบรัดเอามากๆ ในพาร์ตการล้อมปราบเรือนสวรรค์สร้าง เหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นแบบงงๆ ไปหมด แต่พาร์ตมิตรภาพลูกผู้ชายก็ช่วยกลบตรงนี้ได้นิดหน่อย และนอกจากมิตรภาพลูกผู้ชายก็ความรักของต้าเผยกับเสี่ยวชุนนี่แหละค่ะ เบ่งบานมากเวอร์ ต้าเผยก็หึงมาก หวงมาก ยัยเสี่ยวชุนก็รักมาก คลั่งรักกันสุดๆ ไม่เจอก็คิดถึง หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ

แต่ๆ จากตอนแรกที่เราคิดว่าเรื่องราวจบแล้ว มันยังมีต่ออีก นั่นคือการย้อนกลับไปเฉลยคดีเริ่มต้นสองคดีแรกในเล่มหนึ่งเลย เอาจริงๆ ก็เกือบลืมไปแล้ว และยังเป็นการเฉลยปมเบื้องหลังของเรือนสวรรค์สร้างกับเรื่องลูกบ้านเซี่ยโหวตายตอนไปล่าสมบัติด้วย แบบโอ้วว้าว ลาสต์บอสของเราคือท่านผู้นี้นี่เอง เฉลยแบบรวบรัดๆ แหละนะ แต่ก็เก็บปมครบ ส่วนตัวก็ว่าเคลียร์อยู่ค่ะ ปิดท้ายด้วยมิตรภาพลูกผู้ชายอีกฉาก ประทับใจอีกแล้ว

เล่มสุดท้ายนี้ยัยจิ่นหรานก็ยังไม่ทิ้งความแสบ แสบเสมอต้นเสมอปลายมากๆ แถมยังมีต้าเผยมาคอยตามใจให้ท้าย เธอคะเธอขาอีก เหม็นความรักมากค่ะ ฉาก 18+ เล็กๆ สองหน้านั่นก็เขียนออกมาน่ารักมาก ต้าเผยแบบตามใจเวอร์

เจอชื่อแปลกอีกแล้ว คือสำนักบุปผาอัปแสงเขาตั้งชื่อลูกบุญธรรมตามลำดับใช่ปะ เกออี เกอเอ้อ เกอซาน บลาๆ แล้วคนที่สิบเก้าอะ เราว่าเราจำได้ว่าเลข 9 ออกเสียงว่า จิ่ว แต่ในหนังสือเป็น เกอสือเจียว มั้งถ้าจำไม่ผิด

ตอนพิเศษก็คือพาเราไปรู้จักเกอสือชีเพิ่มเติม ว่าทีมคนแอบรักมันเริ่มมาแต่ไหนอย่างไร แต่ก็พาเราไปทิ้งไว้กลางทางแบบนั้นแหละ ที่เหลือไปต่อกันเองว่าต้าเกอของเราอะไรยังไงกับฮว่าจั้นมั้ย (ฮว่าจั้นก็เป็นเพื่อนคนหนึ่งของจิ่นหรานจากการเมคเฟรนด์ยามวิกาลนั่นเอง)

สรุปว่าเรื่องนี้เน้นไปทางสืบสวนเยอะ อ่านแล้วเพลินดี คดีสนุก เหมือนอ่านโคนัน ยัยน้องจิ่นหรานก็เหมือนโคนันเลยค่ะ ไปที่ไหนมีคนตายที่นั่น เส้นรักค่อนข้างสโลว์เบิร์น แถมชอบกันแบบงงๆ ด้วย ในเรื่องก็พยายามเล่าให้เรามองเห็นแหละ แต่ก็ฝั่งต้าเผยก็ยังรู้สึกว่ามาแบบงงๆ อยู่ดี แต่ตอนรักกันแล้ว โลกนี้เป็นสีชมพูพาสเทลมาก มิตรภาพแก๊งขี้หมูไหลก็น่ารักมากจริงๆ อยู่ด้วยกันแล้วมันเป็นบันเทิง มีความโบ๊ะบ๊ะเต็มไปหมด

[Tsts · Rating 5 out of 5]

這種江湖好友群追趕跑跳碰的劇情挺歡樂的, 與其說是耽美不如說是, 武俠偵探劇提點江湖味, 正好主角是彎的. 至於肉就太隱晦了, 隱晦到當作普遍級是完全沒有疑慮...不得不說平心出版社出的書真的精緻, 光是放在書架上也賞心悅目. 如果內容不要那麼清新就更完美了(喂)
對了希望能有戈十七跟渺蹤者的肉續啊~(沒有錯字)