Zo zijn onze manieren

by Frank Viola

Heb jij je wel eens afgevraagd waarom we op zondag in de kerk doen wat we doen? Waarom trekken we zondagse kleren aan? Waarom is die preek zo belangrijk? Waar komen kerktorens, kerkbanken, kansels en koren vandaan? Waar in de Bijbel heeft God ons bevolen op deze wijze bij elkaar te komen? De auteurs Frank Viola en George Barna hebben in dit boek een verrassing voor je. Al die kerkelijke gewoonten zijn misschien wel veel minder volgens het Boek dan wij denken. Heidens christendom, durven ze het te noemen. En ze onderbouwen deze stevige uitspraak met overtuigend historisch bewijs. Tussen hun regels door lees je over een andere manier van kerk-zijn. Een manier die je ook tegenkomt bij Lucas en Paulus; de kerk als een lichaam, met Christus als hoofd. Het is niet nodig om verschillende vormen van kerk-zijn tegenover elkaar te plaatsen. Het is wel goed dat we ons in de 21e eeuw afvragen of de leegloop van onze kerken misschien mede veroorzaakt wordt door wat wij van kerk-zijn hebben gemaakt. Want uiteindelijk gaat het om het volvoeren van de Grote Opdracht die Jezus Zijn discipelen 'Ga heen, maak alle volken tot Mijn leerlingen.' Frank Viola en George Barna hebben de herkomst van onze kerkgebruiken onderzocht en de weerslag van dat onderzoek vind je in dit boek. Hun conclusies zijn scherp. Scherper misschien dan we gewend zijn. Maar met hen geloven wij dat het evangelie van Jezus Christus het beste gediend wordt als het lichaam van Christus functioneert zoals het volgens onze Leidsman behoort te gebeuren. Daarom willen we je uitnodigen het boek met een open hart en houding te lezen!

Genres: Christianity

382 pages, Paperback

Published October 1, 2017

About the author

Frank is a bestselling author and in-demand conference speaker. You can find his books, podcasts, articles, messages, and courses at http://frankviola.org.

Viola doesn't interact on GoodReads. If you want to contact him, you can write him directly with a question or comment at frank@frankviola.com.

Reviews

[Willem Voorwinden]

Zo zijn onze manieren, is de titel van het boek. Als ondertitel heeft het 'Maar zijn onze kerkgebruiken zo bijbels als wij denken?' Wat mij betreft een schoolvoorbeeld van een retorische vraag. De Engelse titel is wellicht nog wat krachtiger: Pagan Christianity.

In het boek legt de auteur de (heidense) oorsprong bloot van veel kerkelijke gebruiken zoals ik die ken. Een kerkgebouw? Heidens. De liturgie zoals we die nu kennen? Heidens. Een voorganger? Heidens. En zo noemt hij nog een lijstje dingen op die volgens hem terug te voeren zijn op tal van heidense gebruiken aan het begin van onze jaartelling. Met 'heidens' bedoelt de auteur bijna altijd: afkomstig uit de Griekse of Romeinse wereld.

Voorop gesteld: wat mij betreft zouden meer mensen dit boek moeten lezen, dan wel kennis nemen van de standpunten. Wat het me in ieder geval heeft geleerd, is dat het met mooie kleren aan, passief in de kerkbank in een duur kerkgebouw zitten luisteren naar een preek van een speciaal daarvoor opgeleide voorganger, mijlenver afstaat van hoe onze broeders en zusters kerk waren aan het begin van onze jaartelling. Vooral de verschuiving van een gemeente waarbij iedereen een inbreng heeft, en men gezamenlijk 'qualified' is om Avondmaal te vieren, naar onze tijd waarin we niet actief deelnemen aan de dienst en waarin Doop en Avondmaal alleen door de dominee mag worden uitgevoerd.

Het is dus vooral het aanwijzen van deze verschillen tussen toen en nu die me aanspreken. Wat mij echter tegenstaat aan dit boek, is het normatieve karakter dat de auteur aan al deze verschillen ophangt. Veel van onze gebruiken zijn niet direct terug te vinden in de Bijbel, of worden uit hun verband getrokken. En omdat ze dus niet hetzelfde zijn als van de eerste christenen, worden ze door God niet goedgekeurd. Ja, de geïnstitutionaliseerde kerk heeft ook z'n bloeitijden gehad, maar dat wil niet zeggen dat God de onbijbelse gebruiken goedkeurt.

Bij zulk soort argumentatie voel ik me niet helemaal thuis, en zo zijn er meer voorbeelden te noemen. Wat ik me niet kan voorstellen, is dat God één soort van kerkzijn voor ogen heeft voor het Lichaam van Zijn Zoon, en dat dat de enige manier is voor alle eeuwen. De hedendaagse Kerk is veelkleurig, en ontzettend breed. Onze manier van kerk zijn is sowieso niet de enige manier om kerk te zijn, laat staan de enige juiste. Maar om te zeggen dat alleen de vroegste christelijke gemeenten op de goede manier kerk waren, is me veel te kort door de bocht.

Kortom: absoluut een eye-opener, maar ik heb wat bedenkingen bij de argumentatie van de auteur.

[Talitha Voerman]

Erg interessant! Om over na te denken. Veel van geleerd.