Τα βιβλία των άλλων - Ι: Έλληνες συγγραφείς

Τα βιβλία των άλλων #1

by Κωστής Παπαγιώργης, Δημήτρης Καράμπελας (Introduction)

Για τον Κωστή Παπαγιώργη τα βιβλία υπήρξαν ο πιο ζωτικός κι ακατάλυτος δεσμός του με τον κόσμο. Η ανακάλυψή τους, στην όψιμη εφηβεία του, έλαβε διαστάσεις αποκάλυψης. Ο έφηβος που βασανιζόταν απ’ το αίσθημα ότι είναι «υπεράριθμος», «καρέκλα με τρία πόδια», «ελαττωματικό ανταλλακτικό» ή «παιδί του Καιάδα» συνειδητοποίησε ότι δεν είναι μόνος, ότι μπορούσε να περιέχεται ολόκληρος στη γραφή ενός άλλου.

Παράλληλα με τα καθαυτό δοκίμιά του, και με το στοχαστικό, βιωματικό και παιγνιώδες ύφος του, ο Κωστής Παπαγιώργης επισκόπησε για τέσσερις σχεδόν δεκαετίες (1975-2014), την εγχώρια πνευματική ζωή με κριτικά άρθρα και σημειώματα στον περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο (Το Δέντρο, Κριτική και Κείμενα, Πλανόδιον, Αθηνόραμα, Ο κόσμος του Επενδυτή, Lifo και αλλού). Ο ανά χείρας τόμος παρουσιάζει για πρώτη φορά μιαν εκτεταμένη επιλογή κειμένων του για την παλιότερη και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Συγχρόνως, εγκαινιάζει την εκδοτική σειρά Τα βιβλία των άλλων που πρόκειται να φιλοξενήσει, σε διαδοχικούς τόμους θεματικά διαρθρωμένους, ένα σημαντικό μέρος της παπαγιωργικής κριτικής για το έργο νεότερων Ελλήνων στοχαστών, την ξένη πεζογραφία, τη φιλοσοφία και την ιστοριογραφία.

456 pages, Paperback

First published May 4, 2020

About the author

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (πραγματικό ονοματεπώνυμο του Kωστή Παπαγιώργη) ήταν Έλληνας δοκιμιογράφος, αρθρογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.

Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Kύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι, και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.

Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της¨ Βανσέν¨ με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.

Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο "Γειά σου Ασημάκη".

Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.

Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.

Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.

Reviews

[Takisx · Rating 5 out of 5]

Οι κριτικές του Θεού πάνω στα βιβλία των άλλων,είναι συγκεντρωμένες σε ένα τόμο και δείχνουν πόσο συναρπαστική δείχνει η ματιά του αναλυτή όταν δεν είναι φιλολογική κι όταν δεν κάνει τον έξυπνο.

Υπέροχος φυσικά.

[Hristos Dagres · Rating 4 out of 5]

Φρέσκο βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη, αποτελούμενο από 430 σελίδες με σχεδόν πλήρη συλλογή όλων των βιβλιοκριτικών που είχε γράψει κυρίως σε Αθηνόραμα, Κόσμο του Επενδυτή και Lifo. Χωρίζεται σε ένα μικρότερο, πρώο μέρος με τους ποιητές και κατόπιν στο εκτενέστερο μέρος για τη Λογοτεχνία. Ο πάντα κομψός και αβίαστα περίτεχνος λόγος του Παπαγιώργη είναι μια απόλαυση από μόνος του. Σε σημείο που πολλές φορές να αφήνει μεταίωρο τον αναγνώστη για το αν επικροτεί ή απορρίπτει το βιβλίο, ή αν απλώς τον αφήνει αδιάφορο.

Συμπληρώνεται από μια ικανοποιητική εισαγωγή του Δ. Καράμπελα και ονομαστικό ευρετήριο στο τέλος του βιβλίου. Οι βιβλιοκριτικές του κλείνουν με 3 γενικά κείμενα για τη λογοτεχνία χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένο βιβλίο. Στα συν του βιβλίου, η αρνητική άποψη του Παπαγιώργη για Καζαντζάκη και Ροϊδη.

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 4 out of 5]

¨...κάθε ζωή κατά συνέπεια, είναι χαμένος χρόνος, και κερδισμένος χρόνος είναι η αλήθεια αυτής της ζωής που επιστρέφει ως λογοτεχνία"

¨...το αληθινό περιεχόμενο του καλλιτεχνήματος βρίσκεται αλλού: στην ηθική και πνευματική μεταμόρφωση των γεγονότων, στην αναπαράσταση των μεγάλων μεταστάσεων της ψυχής"

"...η γραφή είανι φαρμακολύτρια, καθώς εξειδικεύεται σε εκλεπτυσμένες θεραπείες του μονίμως ασθενούντως εγώ..."

"το πικρό συμπέρασμα είναι ότι τα έργα δεν ανήκουν σε κανέναν, ούτε στους αναγνώστες που μπολιάζουν την ύπαρξή τους με κλώνους του φανταστικού κόσμου, αλλά ούτε και στους δημιουργούς τους που περισσότερο τα διεκπεραιώνουν παρά τα κατέχουν. Ουσιαστικά μοιάζουν με τη ζωή που έρχεται και φεύγει όποτε το θελήσει."