What do you think?
Rate this book
Catharsia
Het anti-mayonaise-boek ter voorkoming en bestrijding van educatieve Alzheimer
218 pages, Hardcover
Published January 1, 2019
3 people are currently reading
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 20, 2023
Ik heb dit boek van Sjef Drummen mogen lenen en kon via LinkedIn het e.e.a. nog vragen.
Dit boek is vooral een auto-biografie over Drummen en hoe zijn Agora concept tot stand is gekomen. Hieruit blijkt bijvoorbeeld waarom ik altijd een licht-religieus tintje voel wanneer men praat over Agora. Drummen kreeg van huis uit het katholicisme mee en wilde zelfs in eerste instantie priester worden. Daarnaast zet het uiteen wat Agora inhoudt en hoe het vorm kan krijgen en voor een deel heeft gekregen in de praktijk.
Waar ik vooral in mee kan gaan is het gedeelte over motivatie. Gemeenschapsgevoel en autonomie deel middel van specifieke doelen helpen om jongeren gemotiveerd te krijgen om te leren. Waar het, voor mij, misgaat is het gedeelte kennisverwerving.
Drummen zegt dat kennis niet automatisch motiveert maar motivatie leidt wel tot kennis. Hierbij wordt gesuggereerd dat kennis altijd gelijk is in waarde, maar kennis kan oppervlakkig en diep zijn. Kennis kan beperkt zijn of rijk. Ook stelt Drummen dat je moet beginnen bij niet-weten zodat je open staat om 'weten' te ontdekken. Echter, in elk onderwijssysteem begin je bij niet-weten. Drummen doelt waarschijnlijk op 'zelfgeconstrueerde' kennis dat meer betekenisvol is en daarmee beter blijft hangen in de lerende. Probleem is alleen, als lerende sta je altijd onder de stof en kan je nooit volledig overzien welke kennis je nodig hebt om het jezelf meester te maken. Zeker als coach heb je niet expertise in elk vakgebied. Toch handig als een expert naast je hebt zitten die je daarbij zou kunnen helpen, zoals, ik noem maar iets, een leraar.
Wat mij ook opviel was het grote vertrouwen in technologie en algoritmen. Lerenden worden ieder uur gemonitord in hun voortgang en Drummen ziet in de toekomst leerlingen allemaal met een chip in hun oksel rondlopen waar alle data op staat. Kritische kanttekeningen over privacy en Big Tech/Corp blijven uit. Het voelt dubbel als je aan de ene kant de menselijkheid terug wilt in het onderwijs, maar aan de andere kant computers laat monitoren over de voortgang van je lerenden. Hoeveel invloed een Agoriaans Meester heeft op deze software is onduidelijk. Het had voor mij een behoorlijk "Big Brother" gehalte (en het is relatief goedkoop: geen methodes maar YouTube; muziek in de oren voor onderwijsbestuurders en politici).
Als laatste is het overduidelijk dat Drummen chaos wil veroorzaken in onderwijsland, want zo zegt hijzelf, uit chaos komt verandering. Hij beledigt graag hoogopgeleiden, is denigrerend over docenten (maar ze hebben wel passie hoor), maakt van het Nederlands onderwijs een karikatuur, generaliseert, en verheft zichzelf en zijn ideëen door anderen naar beneden te duwen. Dat is een keuze in stijl, maar niet de mijne.
Zonde, want ik denk dat er zeker waardevolle elementen in Agora te vinden zijn waar ander onderwijs van kan leren. Het is echter niet een systeem wat ik zie als het antwoord voor onze onderwijsproblemen in Nederland.
Dit boek is vooral een auto-biografie over Drummen en hoe zijn Agora concept tot stand is gekomen. Hieruit blijkt bijvoorbeeld waarom ik altijd een licht-religieus tintje voel wanneer men praat over Agora. Drummen kreeg van huis uit het katholicisme mee en wilde zelfs in eerste instantie priester worden. Daarnaast zet het uiteen wat Agora inhoudt en hoe het vorm kan krijgen en voor een deel heeft gekregen in de praktijk.
Waar ik vooral in mee kan gaan is het gedeelte over motivatie. Gemeenschapsgevoel en autonomie deel middel van specifieke doelen helpen om jongeren gemotiveerd te krijgen om te leren. Waar het, voor mij, misgaat is het gedeelte kennisverwerving.
Drummen zegt dat kennis niet automatisch motiveert maar motivatie leidt wel tot kennis. Hierbij wordt gesuggereerd dat kennis altijd gelijk is in waarde, maar kennis kan oppervlakkig en diep zijn. Kennis kan beperkt zijn of rijk. Ook stelt Drummen dat je moet beginnen bij niet-weten zodat je open staat om 'weten' te ontdekken. Echter, in elk onderwijssysteem begin je bij niet-weten. Drummen doelt waarschijnlijk op 'zelfgeconstrueerde' kennis dat meer betekenisvol is en daarmee beter blijft hangen in de lerende. Probleem is alleen, als lerende sta je altijd onder de stof en kan je nooit volledig overzien welke kennis je nodig hebt om het jezelf meester te maken. Zeker als coach heb je niet expertise in elk vakgebied. Toch handig als een expert naast je hebt zitten die je daarbij zou kunnen helpen, zoals, ik noem maar iets, een leraar.
Wat mij ook opviel was het grote vertrouwen in technologie en algoritmen. Lerenden worden ieder uur gemonitord in hun voortgang en Drummen ziet in de toekomst leerlingen allemaal met een chip in hun oksel rondlopen waar alle data op staat. Kritische kanttekeningen over privacy en Big Tech/Corp blijven uit. Het voelt dubbel als je aan de ene kant de menselijkheid terug wilt in het onderwijs, maar aan de andere kant computers laat monitoren over de voortgang van je lerenden. Hoeveel invloed een Agoriaans Meester heeft op deze software is onduidelijk. Het had voor mij een behoorlijk "Big Brother" gehalte (en het is relatief goedkoop: geen methodes maar YouTube; muziek in de oren voor onderwijsbestuurders en politici).
Als laatste is het overduidelijk dat Drummen chaos wil veroorzaken in onderwijsland, want zo zegt hijzelf, uit chaos komt verandering. Hij beledigt graag hoogopgeleiden, is denigrerend over docenten (maar ze hebben wel passie hoor), maakt van het Nederlands onderwijs een karikatuur, generaliseert, en verheft zichzelf en zijn ideëen door anderen naar beneden te duwen. Dat is een keuze in stijl, maar niet de mijne.
Zonde, want ik denk dat er zeker waardevolle elementen in Agora te vinden zijn waar ander onderwijs van kan leren. Het is echter niet een systeem wat ik zie als het antwoord voor onze onderwijsproblemen in Nederland.
November 15, 2025
Met dit boek straalt Drummen zijn passie en visie op onderwijs uit. Gedurfd, arrogant maar bovenal eigenwijs. Ziekelijk inspirerende innovatie.
Als je ego zich aangevallen voelt door dit boek, vraag je dan vooral af hoeveel mayonaise je in je kop hebt. Je afvragen hoeveel mayonaise je in je kop hebt is eigenlijk altijd een goed idee.
Mooi om te zien hoe de toekomstvisie uit dit boek zes jaar na uitgave al gedateerd is. Precies waar Agora onderwijs wél rekening mee houdt; een onzekere toekomst.
Drummen windt er geen doekjes om.
Als je ego zich aangevallen voelt door dit boek, vraag je dan vooral af hoeveel mayonaise je in je kop hebt. Je afvragen hoeveel mayonaise je in je kop hebt is eigenlijk altijd een goed idee.
Mooi om te zien hoe de toekomstvisie uit dit boek zes jaar na uitgave al gedateerd is. Precies waar Agora onderwijs wél rekening mee houdt; een onzekere toekomst.
Drummen windt er geen doekjes om.
December 3, 2021
Bij het zien van het nieuwe gebouw vroeg een collega: "Moet ik hier lesgeven?" Waarbij ik vanuit mijn anarchisme hem toevoegde: "Nee, lesgeven hebben we afgeschaft."
Sjef Drummen in Catharsia (blz. 58)
Catharsis betekent reiniging. In de literatuur wordt het sinds Aristoteles gebruikt om heftige emoties bij lezers op te wekken, om hen zo te zuiveren van bepaalde gevoelens. In Catharsia gebruikt Sjef Drummen (Heerlen, 1953) deze compromisloze aanpak om zijn visie (zoals die wordt ingezet op zgn. Agorascholen) op het onderwijs te etaleren.
Drummen doet dat op onnavolgbare wijze in dit bijzondere en fraai vormgegeven boek, door middel van (hilarische) tegelwijsheden ('veel leraren gaan met 45 met pensioen, maar ze blijven nog 25 jaar lesgeven'), persoonlijke verhalen, gesprekken met leerlingen en zijn zelfgekozen tien onderwijsgeboden (waaronder 'behandel kinderen ongelijk', 'verwerp alle geïnstitutionaliseerde educatieve onzin').
Dit boek dwingt je tot nadenken over welke richting we uitwillen in het onderwijs. Drummen zet zijn ideaalbeeld (volledige autonoom leren waarbij motivatie centraal staat) lijnrecht tegenover de traditionele opvatting van klassikale kennisoverdracht. Het is het één of het ander, andere vernieuwingen zijn verbeteringen aan een archaïsch systeem die zinloos zijn. Misschien dat het echte antwoord wat genuanceerder kan zijn. Maar in een boek dat Catharsia genoemd wordt, kan nuance logischerwijs geen plek vinden.
Een boek met zo'n punch, is een hate it or love it boek. Je kunt gaan zeveren over details of redactionele keuzes, maar je kan niet anders dan het één of vijf sterren geven. Ik kies voor het laatste.
Sjef Drummen in Catharsia (blz. 58)
Catharsis betekent reiniging. In de literatuur wordt het sinds Aristoteles gebruikt om heftige emoties bij lezers op te wekken, om hen zo te zuiveren van bepaalde gevoelens. In Catharsia gebruikt Sjef Drummen (Heerlen, 1953) deze compromisloze aanpak om zijn visie (zoals die wordt ingezet op zgn. Agorascholen) op het onderwijs te etaleren.
Drummen doet dat op onnavolgbare wijze in dit bijzondere en fraai vormgegeven boek, door middel van (hilarische) tegelwijsheden ('veel leraren gaan met 45 met pensioen, maar ze blijven nog 25 jaar lesgeven'), persoonlijke verhalen, gesprekken met leerlingen en zijn zelfgekozen tien onderwijsgeboden (waaronder 'behandel kinderen ongelijk', 'verwerp alle geïnstitutionaliseerde educatieve onzin').
Dit boek dwingt je tot nadenken over welke richting we uitwillen in het onderwijs. Drummen zet zijn ideaalbeeld (volledige autonoom leren waarbij motivatie centraal staat) lijnrecht tegenover de traditionele opvatting van klassikale kennisoverdracht. Het is het één of het ander, andere vernieuwingen zijn verbeteringen aan een archaïsch systeem die zinloos zijn. Misschien dat het echte antwoord wat genuanceerder kan zijn. Maar in een boek dat Catharsia genoemd wordt, kan nuance logischerwijs geen plek vinden.
Een boek met zo'n punch, is een hate it or love it boek. Je kunt gaan zeveren over details of redactionele keuzes, maar je kan niet anders dan het één of vijf sterren geven. Ik kies voor het laatste.
August 30, 2025
verplichte kost voor onderwijsvernieuwers
Displaying 1 - 4 of 4 reviews