What do you think?
Rate this book
怪物事変 [Kemono Jihen] #5
怪物事變 5
位於某處深山中的雪之里，有對雙胞胎兄弟出生於此，哥哥溫柔堅強、弟弟則是個愛哭鬼。幼小的他們由於無法適應村中生活，最後啟程離開了村子，但沒想到兩人卻在這趟路途上分隔至兩地。在那之後經過了數年，雖然兩人總算順利重逢，可是溫柔的哥哥竟然──!?
192 pages, Paperback
First published July 4, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
August 26, 2023
this volume focuses on Akira and his twin brother, there’s some hostage situations happening and another battle where Kabane once again proves to be the real MVP. that ending got dark so fast.. like wtf is going on?!
May 29, 2023
The implication at the end of the volume is almost enough for a content warning on its own.
January 13, 2020
This volume is about Akira and his Twin. There is abuse, and you feel so bad for Akira’s Twin. He and Akira are told they must save their people. Whoever hits puberty first will have the village. A village that is 95 percent female... The men have lost their sanity and has become impotent. As you can imagine, Akira’s Twin hits puberty first and is sexually abused by the women in the village. Kabane and the rest of the agency are there to help Akira and uncover more about Kabane’s parents.
June 16, 2024
Bien.
June 14, 2025
The first volume of Kemono Jihen was much better than I anticipated, so I gladly continued with the series. Since then, though, the story has been somewhat messy and disconnected. Also, in this volume, it feels like Akira's arc is thrust into the story too quickly (nonetheless, I slightly relate to him in chapter two). My point is I don't plan to continue the series.
The first chapter of this volume is admittedly quite funny, even if it isn't especially important to the story. I like the implication that Mihai is quite famous online. The rest of the volume is okay. The ending is a bit strange and dark, and other reviews seem to agree.
As a parting thought, I'll say the same thing I said about the previous volume: I didn't know his hair was white like that.
The first chapter of this volume is admittedly quite funny, even if it isn't especially important to the story. I like the implication that Mihai is quite famous online. The rest of the volume is okay. The ending is a bit strange and dark, and other reviews seem to agree.
As a parting thought, I'll say the same thing I said about the previous volume: I didn't know his hair was white like that.
May 16, 2020
Second time reading this part of the series (first time was online, now is the physical release)
I think I'm getting close to where I left off when I read online but not sure... Still a good read!
I think I'm getting close to where I left off when I read online but not sure... Still a good read!
November 7, 2022
W tym tomie dochodzi do spotkania Akiry i jej brata bliźniaka, którzy szukali siebie nawzajem przez tyle czasu. Mimo tego jak Akira przyjaźnie zdawał się być nastawiony do tego spotkania, jego brat zdaje się być innym człowiekiem, niż ten go zapamiętał.
Kemono Jihen z każdym następnym tomem idzie coraz gorzej, lecz tu były chwilowe przebłyski godności.
Postacie niesamowicie płytkie jak na to co je spotkało i to co powinny czuć. Niby próbuje się ukazać jakąś głębie i to co może nimi kierować, jednak nadal jest to wydmuszka. Autor nie umie zwyczajnie przedstawić uczuć, a często wręcz je olewa, by zrobić śmieszną scenkę. Przez to poważne problemy przez czytelnika są odbierane niczym zapomnienie kanapki do szkoły. No niby szkoda, ale w sumie co nas to?
Tak samo gdy jakiś problem był między bohaterami, rozwiązuje się go praktycznie od razu, nie tłumacząc wiele. Wręcz zwalając to na „moc przyjaźni”. Sama przyjaźń wręcz się zrodziła znikąd. Niby łączą ich wszystkich wspomnienia, ale mało było faktycznych momentów, które można by połączyć z nawiązaniem przyjaźni. To, że z kimś spędza się czas, nie oznacza od razu przyjaźni. Gdyby tak było to każdy miałby z 70 przyjaciół. Nie ma tu po prostu zbyt wiele scen, gdzie zacieśniali oni swoją więź, a gdy już to jest, to od razu jest to partaczone, by zrobić jakąś zabawną scenkę.
Tak samo wiele jest to fikołków logicznych. Np. Nagle absolutnie każdy bohater znany nam z mang jaki w ogóle mógł być, spotykają się w jednym miejscu. Ot tak. Z 10 osób tak sobie o. Niszczy to całą logikę mangi, która ta CHCE kreować. A niszczy to dla „śmiesznych” scenek.
Mimo to końcowa fabuła o bracie ratowała ten tom. Tu faktycznie widać jakiś większy logiczny przemyślunek i mimo nadal dość ubogich uczuć które faktycznie mogłyby się zrodzić w takiej sytuacji, to da się to czytać z ciekawością i nie zadawać wiecznie pytania „czy te postacie cokolwiek sobą reprezentują, oprócz jedynie schematów?”.
Kemono Jihen z każdym następnym tomem idzie coraz gorzej, lecz tu były chwilowe przebłyski godności.
Postacie niesamowicie płytkie jak na to co je spotkało i to co powinny czuć. Niby próbuje się ukazać jakąś głębie i to co może nimi kierować, jednak nadal jest to wydmuszka. Autor nie umie zwyczajnie przedstawić uczuć, a często wręcz je olewa, by zrobić śmieszną scenkę. Przez to poważne problemy przez czytelnika są odbierane niczym zapomnienie kanapki do szkoły. No niby szkoda, ale w sumie co nas to?
Tak samo gdy jakiś problem był między bohaterami, rozwiązuje się go praktycznie od razu, nie tłumacząc wiele. Wręcz zwalając to na „moc przyjaźni”. Sama przyjaźń wręcz się zrodziła znikąd. Niby łączą ich wszystkich wspomnienia, ale mało było faktycznych momentów, które można by połączyć z nawiązaniem przyjaźni. To, że z kimś spędza się czas, nie oznacza od razu przyjaźni. Gdyby tak było to każdy miałby z 70 przyjaciół. Nie ma tu po prostu zbyt wiele scen, gdzie zacieśniali oni swoją więź, a gdy już to jest, to od razu jest to partaczone, by zrobić jakąś zabawną scenkę.
Tak samo wiele jest to fikołków logicznych. Np. Nagle absolutnie każdy bohater znany nam z mang jaki w ogóle mógł być, spotykają się w jednym miejscu. Ot tak. Z 10 osób tak sobie o. Niszczy to całą logikę mangi, która ta CHCE kreować. A niszczy to dla „śmiesznych” scenek.
Mimo to końcowa fabuła o bracie ratowała ten tom. Tu faktycznie widać jakiś większy logiczny przemyślunek i mimo nadal dość ubogich uczuć które faktycznie mogłyby się zrodzić w takiej sytuacji, to da się to czytać z ciekawością i nie zadawać wiecznie pytania „czy te postacie cokolwiek sobą reprezentują, oprócz jedynie schematów?”.
October 23, 2023
This is still an enjoyable book, but as a whole, Kemono Jihen is starting to suffer a little from not having a central villain. You could argue that Inari fills that role, but she's usually just off in the background, doing her own thing. Lacking a core antagonist isn't immediately a bad thing, as it can be done well, even in a shonen/seinen series--just look at Dorohedoro. For a sizable chunk of that story, there really is no one you could point to and say with authority, "that person is the villain." The difference between that series and this one, however, is that even when the story took a detour here and there, there was were strong main goals driving not only the heroes, but a lot of secondary characters as well. Kemono Jihen sort of has that. But...
The thing is, we're quickly burning through those character motivations. In general, our heroes all want to reconnect with, or learn more about family members they've lost...and in the span of a few volumes, we've more or less met those goals for Shiki, and now Akira. Kabane still hasn't reconciled things with his parents yet, but his is really the last remaining goal of the group. That leaves the rest of the story feeling a bit directionless--not quite "enemy of the week" or anything, but it does feel like the characters just kind of coast along until a case or coincidence happens to bring them to their goals. With the (rather disturbing) way this volume ends, maybe Akira's extended family/clan is going to become a major threat, but we'll have to wait and see.
On the upside, the art is still great, the characters are still likable and genuine, the action's solid, and the world Aimoto is building is an interesting one. But the directionless nature of the overall story could really benefit from something to give it a better sense of focus sooner, rather than later.
The thing is, we're quickly burning through those character motivations. In general, our heroes all want to reconnect with, or learn more about family members they've lost...and in the span of a few volumes, we've more or less met those goals for Shiki, and now Akira. Kabane still hasn't reconciled things with his parents yet, but his is really the last remaining goal of the group. That leaves the rest of the story feeling a bit directionless--not quite "enemy of the week" or anything, but it does feel like the characters just kind of coast along until a case or coincidence happens to bring them to their goals. With the (rather disturbing) way this volume ends, maybe Akira's extended family/clan is going to become a major threat, but we'll have to wait and see.
On the upside, the art is still great, the characters are still likable and genuine, the action's solid, and the world Aimoto is building is an interesting one. But the directionless nature of the overall story could really benefit from something to give it a better sense of focus sooner, rather than later.
May 2, 2020
https://lapommequirougit.com/2020/05/...
Je remercie les éditions Kurokawa pour cette lecture. Un manga dont j’attendais impatiemment la suite. Surtout que le tome précédent sur Shiki était très touchant et prenant !
Ici, nous nous penchons un peu plus sur l’histoire d’Akira et de son frère jumeau. Ce dernier est justement dans l’agence afin d’essayer de retrouver son frère qu’il a perdu de vu depuis quelques années de ça.
Sauf qu’Akira dans sa recherche, va s’attirer des ennuis. C’est de cette manière qu’on va en apprendre un peu plus sur ce personnage et sur ses origines, un peu comme cela a été fait avec Shiki.
Ce que je reprocherais à ce tome, c’est qu’il était plutôt plat. Quand on voit comment était le tome 4, c’est sûr que cela est un peu décevant sur le moment. Pour autant, l’histoire reste intrigante et intéressante.
Ce que je trouve vraiment bien dans ce manga, c’est que malgré le côté très détaché du personnage de Kanabé, qui fait qu’on a un peu de mal à s’attacher à lui, il a du cœur et une personnalité qui donne envie d’en apprendre un peu plus sur lui et ses origines.
De plus, dès qu’il passe à l’action, les scènes de combats le concernant sont vraiment très épiques et belles à voir, même si parfois elles sont de courte durée.
En bref, je pense que cinquième tome est celui que j’ai le moins aimé depuis le début de cette saga. Je reste quand même curieuse de cette fin et j’aimerais voir ce que le prochain tome nous réserve, afin d’en apprendre encore un peu plus sur le personnage d’Akira.
Je remercie les éditions Kurokawa pour cette lecture. Un manga dont j’attendais impatiemment la suite. Surtout que le tome précédent sur Shiki était très touchant et prenant !
Ici, nous nous penchons un peu plus sur l’histoire d’Akira et de son frère jumeau. Ce dernier est justement dans l’agence afin d’essayer de retrouver son frère qu’il a perdu de vu depuis quelques années de ça.
Sauf qu’Akira dans sa recherche, va s’attirer des ennuis. C’est de cette manière qu’on va en apprendre un peu plus sur ce personnage et sur ses origines, un peu comme cela a été fait avec Shiki.
Ce que je reprocherais à ce tome, c’est qu’il était plutôt plat. Quand on voit comment était le tome 4, c’est sûr que cela est un peu décevant sur le moment. Pour autant, l’histoire reste intrigante et intéressante.
Ce que je trouve vraiment bien dans ce manga, c’est que malgré le côté très détaché du personnage de Kanabé, qui fait qu’on a un peu de mal à s’attacher à lui, il a du cœur et une personnalité qui donne envie d’en apprendre un peu plus sur lui et ses origines.
De plus, dès qu’il passe à l’action, les scènes de combats le concernant sont vraiment très épiques et belles à voir, même si parfois elles sont de courte durée.
En bref, je pense que cinquième tome est celui que j’ai le moins aimé depuis le début de cette saga. Je reste quand même curieuse de cette fin et j’aimerais voir ce que le prochain tome nous réserve, afin d’en apprendre encore un peu plus sur le personnage d’Akira.
February 10, 2024
È giunto il tempo di "raffreddarci" con Akira e la sua storia. Dopo una scaramuccia con i compagni, il ragazzo se ne va e incontra per caso suo fratello, ma c'è qualcosa di molto strano in lui...
Le scene di combattimento sono molto belle in questo volume. La curiosità rimane alta grazie all'arrivo di una nuova pietra e all'accenno a un passato oscuro tra kemono e umani.
Le scene di combattimento sono molto belle in questo volume. La curiosità rimane alta grazie all'arrivo di una nuova pietra e all'accenno a un passato oscuro tra kemono e umani.
December 11, 2025
This is going to be the last volume of this series that I'll read. It skews too silly most of the time in a way that I'm not really a fan of. I'm also not a fan of how that story flows, and the characters are becoming boring to me. The art is the only thing I'm still liking in the series, since it's fine to look at with some really nice panels from time to time.
May 31, 2021
🎼✨Akira on the cover!
Yuki-onoko.
This volume covers Akira's story. His twin brother, Yui, gets introduced here.
And he's quite impressive!
I need that ice castle. It's beautiful!
More of their story in this volume.
I miss winter already....❄️🌁🌨️🏔️
Yuki-onoko.
This volume covers Akira's story. His twin brother, Yui, gets introduced here.
And he's quite impressive!
I need that ice castle. It's beautiful!
More of their story in this volume.
I miss winter already....❄️🌁🌨️🏔️
July 9, 2023
Empezamos con el arco de Akira y su hermano, el cual me destruye completamente, me duele tanto, es uno de mis arcos favoritos y el que me tienen sufriendo aún, simplemente adoro a Yui y me duele mucho todo lo que tuvo que pasar.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 24, 2024
Quasi nemmeno il tempo di riposare che andiamo a vedere un'altra vicenda famigliare. Non abbiamo ancora tutte le risposte, perciò vedremo... Intanto la bellezza e la pucciosità regna, meglio così per questa volta. ;-)
June 11, 2025
Another good volume bit while I am enjoying these short ‘arcs’ I am kind of missing a more overarching storyline, hopefully we will get it now we have introduced Shiki and in the middle of introducing Akira’s backstory.
December 9, 2021
Akira’s past! Also love the new stuffed sheep AI big brother uwu
January 11, 2022
I love Nobimaru, such a sneaky bastard.
February 27, 2022
Świetne!
April 6, 2023
To mój przepis na Kabane z rożna xd
July 18, 2023
Fun volume, not quite what I was expecting from the brother showing up, what a fierce moment for everyone.
February 5, 2024
The previous volume had some despicable stuff in it. I thought “maybe it’ll get better!” It didn’t. I’m out.
October 3, 2024
Funny shenanigans, new characters, and further development!
July 5, 2026
The start of arguably the best arc in the series this far.
November 25, 2019
I first read this manga back in 2019 and decided to reread it after binge-watching the anime a while back, as well as hearing about an official English release coming soon.
This volume revealed Akira’s more mature twin brother and his possible connections to Kabane’s parents. Poor Akane goes through a lot this volume as a result of some hurtful words from Shiki (and a clueless yet blunt Kabane), and his brother reentering his life. Hopefully things looks up for both Akira and his brother, despite the battle and, a troubling flashback that will get revealed more in the next volume.
This volume revealed Akira’s more mature twin brother and his possible connections to Kabane’s parents. Poor Akane goes through a lot this volume as a result of some hurtful words from Shiki (and a clueless yet blunt Kabane), and his brother reentering his life. Hopefully things looks up for both Akira and his brother, despite the battle and, a troubling flashback that will get revealed more in the next volume.
Displaying 1 - 26 of 26 reviews