หวนรักประกาศิต

by พิชญวดี

ในวันนั้นเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
มาในวันนี้เขากลับขอร้องให้ลืมทุกอย่าง
กว่าหัวใจจะกลับมาแข็งแรง มันใช้เวลานานแค่ไหน
เธอรู้ดีที่สุด...

“สุขสันต์วันเกิดค่ะ” เป็นเงินเก็บที่เธอหยอดกระปุกแยกไว้ต่างหาก ของในกล่องอาจไม่ได้มีราคาอะไรมากมายแต่ก็นับว่าเป็นสิ่งที่นอนคิดมาเป็นอาทิตย์
พันวายังคงนิ่งมองของในมือพุดตานแววตาเรียบเฉย การที่เขายังยืนอยู่ตรงนี้เพียงเพราะอยากเคลียร์ปัญหาบางอย่างก็เท่านั้น
กับบางเรื่องเราควรตัดไฟตั้งแต่ต้นลมไม่ใช่หรือ ?
“เธออยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว”
พุดตานหดมือกลับเข้าตัวเมื่อเขาไม่แม้แต่จะยื่นมือออกมารับของขวัญ ไม่แม้แต่จะสนใจมันด้วยซ้ำ กระนั้นรอยยิ้มบนใบหน้ายังคงแต่งแต้มอยู่เสมอ
“สิบกว่าปีได้แล้วค่ะ” เธอถูกแม่นำมาทิ้งไว้ที่นี่
“นานอยู่เหมือนกัน” พันวาใช้ที่คีบหยิบชิ้นเนื้อย่างลงบนตะแกรง มุมปากหยักเหยียดยิ้มก่อนเหลือบมองเธอเล็กน้อย “นานพอที่เธอจะล้ำเส้นขึ้นมากเรื่อยๆ”
“พี่เดียวหมายถึงอะไรคะ”
“ยังให้ต้องพูดอีกเหรอ ?” ท่าทางเขาดูธรรมชาติ ไม่ได้ทำตัวคุกคามแต่ก็ไม่ได้แสดงความเป็นมิตรขนาดนั้น “อันที่จริงฉันเอ็นดูก็เพราะเธอเป็นเพื่อนกับยัยกุ๊ก”
“…”
“อย่าคิดว่าฉันมองไม่ออกว่าเธอคิดจะทำอะไร” เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะตีความหมายทางสายตาของผู้หญิงคนหนึ่งไม่ออก
“เธอเป็นใคร แล้วฉันเป็นใคร เตือนใจตัวเองด้วยพุดตาน”
พุดตานได้แต่ยืนนิ่งไร้คำโต้ตอบ เพราะสิ่งที่พันวาพูดมามันก็ถูกทุกอย่าง ครั้นเปิดปากรังแต่จะหาว่าเธอแก้ตัว
“หยุดความรู้สึกพวกนั้นตั้งแต่ตอนนี้”
“ค่ะ” เสียงเบาหวิวเล็ดลอดผ่านริมฝีปากบาง พยายามฝืนยิ้มแต่ช่างยากเย็นเหลือเกิน
“ไม่ได้อยากใจร้ายกับเธอ แต่ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว” นับเป็นการปฏิเสธที่ไร้เยื่อใยยิ่งกว่าครั้งไหน เพราะอีกฝ่ายยังไม่ทันสารภาพด้วยซ้ำ
“อย่าทำให้ฉันลำบากใจ เพราะเธอเป็นเพื่อนที่ยัยกุ๊กรักมากที่สุด”
“...” พุดตานฝืนกลืนก้อนสะอึกลงคอทั้งที่มันยากลำบาก สำหรับเธอแล้วการเฝ้ามองพันวาจากที่ไกลๆ ในแต่ละวันก็พาให้หัวใจอิ่มเอม ไม่ได้หวังได้ครอบครองหรือทำอะไรอย่างที่เขาพูด
แต่เราจะเปลี่ยนความเชื่อใครได้
“ส่วนของขวัญนั่น ฉันขอไม่รับ”
พันวาผละตัวออกจากเตาเตรียมจะเดินกลับไปที่กลุ่มตัวเอง แต่เหมือนนึกอะไรออกถึงหันกลับมาราดเกลือบนแผลสดของเธออีกครั้ง
“อีกอย่าง เธอควรเรียกฉันเหมือนกับที่คนงานคนอื่นๆ เรียก”
นี่คือสถานะที่พันวาหยิบยื่นให้และขีดเส้นใต้อย่างชัดเจน
“พุดเข้าใจแล้วค่ะ คุณเดียว”

321 pages, ebook

First published March 28, 2020

Reviews

[Saisamphan K.]

รักแรกของ พุดตาน เป็นเพียงแค่ 'แอบรัก' และถูกสั่งให้หยุดตั้งแต่ยังไม่เริ่มเอ่ย จากผู้ชายปากร้ายอย่าง พันวา คำสั่งให้หยุดรัก ทำให้พุดตานกลับไปทบทวนตัวเองใหม่ ... ความรักที่ไม่เคยคิดว่ามีชนชั้น ไม่มีจริง .. เธอตัดใจเลิกรัก เลิกชื่นชม และออกห่างจากจากเขา ไม่คิดกับเขาเกินเลยตามคำสัญญาที่ให้ไว้ ... เวลาผ่านไป 4 ปี สัญญาที่ให้ไว้ยังคงเดิม .. แม้จะต้องกลับมาทำงานร่วมกันก็ไม่คิดกลับไปรักเขาอีก คำพูดเขามันเจ็บและฝังลึกในใจ เธอจึงให้สถานะเขาแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น .. ความเฉยเมินของพุดตาน (หลังเกิดความสัมพันธ์ทางกายที่ผิดพลาด) มันทำให้พันวารู้สึกเสียความมั่นใจ เขาคิดต่อตลอดว่าอย่างน้อยพุดตานต้องมีใจให้ ... ปรากฎการณ์ง้อแห่งชาติจึงเกิดขึ้น 😊😊

พันวา พระเอกปากร้ายแต่ชัดเจน ❤ พุดตาน นางเอกอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ .. ความสัมพันธ์แบบคนละขั้วทำให้เรื่องอ่านสนุกแบบว่างไม่ลง ... คนอ่านแล้วไม่ฝืนความรู้สึก พูดคุยกันด้วยเหตุผล ถึงแม้ต้องท้ายจะดูพันวาเป็นพระเอกสไตล์ไอ้โบ้ก็ตาม 😘😘

ครั้งแรกกับการอ่านผลงานของพิชญวดี .. เห็นจากรีวิวใน Goodread กับ คะแนนใน Meb ที่สูงที่สุดในผลงานตัวเอง .. เลยลองอ่านดู .. ก็โอเครเลย ถึงแม้พล็อตเรื่องจะธรรมดาทั่วไป แต่ลีลาพระเอกปากร้าย (ที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมา) กับนางเอกที่ไม่อ่อนให้ใคร .. รวมกับภาษาการเล่าเรื่องที่อ่านง่าย ชวนให้ติดตามวางไม่ลง รวมถึงเหตุการณ์ในเรื่องไม่หนักจนเกิดไป ... อ่านแล้วรู้สึกผ่อนคลาย เป็นอีกเรื่องที่จะชวนให้อ่านค่ะ 😉😉

[พอลลี่]

ขุ่นพระ เอาไปล้านดวงสิคะ รอไร เป็นเล่มแรกของไรท์ท่านนี้ อ่านเพราะมีเพื่อนรีวิวว่าอ่านตัวอย่างแล้วยาวจนสว่างเลย แล้วก็ตามคาดชอบพุด รักพุด เชียร์พุดค่ะ ยกป้ายไฟเลยค่ะ พุดเก่ง พุดแกร่ง พุดมีศักดิ์ศรี พุดเคลียร์กะผัวเหมือนตกลงธุรกิจ นางคือใช่เลยนางเอกในดวงใจเลย fc#ทีมพุด เพราะอะไรมาดูกันค่ะ พุดตานของอิชั้นคือ
1. เก่ง แกร่ง แต่เวลาพุดออ่อนแอและแพ้พ่าย พุดจะอ้อนกะยายเท่านั้น พุดจะนอนหนุนตักยาย ร้องไห้ แต่คุณไม่มีทางได้เห็น เพราะพุดน้านนนน จะอ่อนแอกะยายเท่านั้น พุดฝันไว้ว่าจะซื้อบ้าน แยกตัวออกไปและพายายไปอยู่ด้วย ถถถ แม่คุณ
2.ถือคติไม่แย่ง ผช กะใคร โหย...เจ๋งอ่ะ พุดทำได้ๆๆๆๆๆๆ งือออออ น้ำตาซึมง่ะ สงสารพุด
และจำคำพุดไว้นะคะว่า”อย่าเข้าผิดบ้าน เดี๋ยวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” สม😏
3.ไม่ง่าย....อย่าคิดว่าเคยได้ แล้วจะง่ายเด้อ พุดเตรียมมีดไว้ข้างเตียงตอนนอนกะหลัวคร่า โฮะๆๆๆๆๆ😅🤣🤨🤨 ไอ้เราก็คิดนะ เนี่ยฉากห้องหอละ นอนเตียงเดียวกัน คิดว่าเสร็จแน่พุดตานเอ๋ย😬แต่ๆๆๆๆๆๆนี่พุดตานคร่าาาา พุดซะอย่าง ครั้งเดียวก็เกินพอ เหอๆๆๆ เจ๋งอ่ะ
4.ศักดิ์ศรี กินไม่ได้แต่เท่ห์ จริง!!!!เพราะอีนังเดียวทำให้พุดมาคิดว่า”โลกนี้ต้องมีเงินเท่าไหร่ถึงจะมีความรักได้” โอว เออ จริง รักแรกนะเออ มันฝังใจ จริง พุดพุดถูกทุกอย่าง เรา#ทีมพุด บอกเลย ชิส. มาหาว่าพุดไม่เจียม โด่ว😏
5.เด็ดเดี่ยว เด็ดขาด ชัดเจน พุดกล่าวไว้ว่า”ถ้าวันไหนคุณเดียวไม่อยากจับมือพุดแล้ว บอกกันดีๆนะคะ บอกกันดีๆ พุดจะไม่รั้งคุณสักคำ”😚งืออออ ถถถถ พุดของป้า ลูกเอ๋ย โดนนังเดียว กระทำซะป้ารู้สึกรู้สม อินไปด้วยเลยอ่ะ นี่แหล่ะนางเอกในดวงใจของช้าน #ทีมพุดตาน😍😘ไงล่ะอีเดียว รู้สึกรู้สายัง สม!!!😏
ส่วนอันนี้คือความรู้สึกส่วนของพระเอกค่ะ อีคุณพี่เดียว คุณพันวาห่าเหวนี่ก็ มีชอบโค้ดคำพูดของนางที่ชอบๆบ้างนะเช่น “อะไรที่เป็นของกูแล้ว หวงไว้ก็ไม่แปลก” 555 แหมอีตาคุณเดียว ชิส์😏 “พุดเป็นเมียกู”กลางวงเพื่อนสนิท จบไหมคะคุณเพื่อน555 “ผญ.คนไหนกูไม่ว่าแต่คนนี้กูไม่ให้” ชัดค่ะ คุณสาของพุดตานคะ HD มากค่ะ😉 👏👏👏
“ตอนนั้นปากหมาเอง จะถีบปากก็ยอม” เฉียบพุดเอาเลย สักทีเหอะคนแบบนี้น่ะ ต้องโดนสักที😏🤨แต่สุดท้ายก็.....เคร๊ อภัยก็ได้ เพราะนางยอมลดทิฐิพูดขอโทษเป็นและรักเมีย หวงเมียมาก เคยอมก็ด๊ะ เนี่ยเพราะทีมพุดเค้าอภัยดอกนะ พุดอภัยเราก็ตามนั้น #ทีมพุด บอกแล้ว พุดว่าไงว่าตาม😍😍🥰
ไอ้ตอนที่นังเดียวได้สารภาพรักกะพุด ได้เปิดใจ ให้พุดนั่งตัก(โทษนะพุดโดนบังคับย่ะ😬😏)ตากฝนไป กอดกันไป เราทั้งลุ้นทั้งฟิน กดดูว่าใกล้จบยังเนี่ย ถ้าใกล้คงใจอ่อน ถ้าอีกยาวอีกเยอะต้องมีดรามาแน่ๆ ลุ้นยิ่งกว่าหวยออกเมื่อวานอิก😅😖😣
“และในบทที่ 18 ที่โขดหินวันฝนตกนี้เอง นะ อีนังเดียวก็ได้พุดของชั้นไป ชิส์ ถึงจะไปไม่สุด แต่ไรท์ไม่ตัดเข้าโคมไฟเร็วเกินไป ขาหื่นอย่างเราก็เลยอินฟิน และรับได้ค่ะ ตายอย่างสงบศพเปียกฝนสีชมพูววว์สิคะคุณ ปักหมุดไว้ค่ะ😜😌🙈✂️✂️🔞®️📌📌📌🎯🌧
เรื่องนี้รักยายตามพุดค่ะ ยายสอนพุดว่า”ความรักเป็นสิ่งสวยงามแต่รักแล้วต้องใช้สมองคิดด้วย” งือ รักยายค่ะ😍

สรุปชอบมากกกกกกกกก ขอเป็น fc writer ค่ะ หาเรื่องต่อไปอ่านค่ะ พี่เสือก็ดีค่ะ😍😘

[Biaza44]

เรื่องนี้พระเอกคาแรคเตอร์เป็นแนวหยิ่ง ทะนง เจ้าคิดเจ้าแค้น ตามจิกไม่มีคำว่าให้อภัยจนกว่าตัวเองจะพอใจ ใจร้อน เอาแต่ใจตัวเอง อ่านไปเหมือนพระเอกเป็นเจ้ากรรมนายเวรของนางเอกรึไงตามจิกหาเรื่องเป็นไบโพล่าร์เลย

นางเอกก็เป็นคนฝังใจ แต่ก็เข้มแข็งน่าดู ทนพระเอกตามจิก ตามหาเรื่องได้ มีความเป็นคนมีเหตุมีผล ตอนท้ายเลยคุมพระเอกอยู่

เนื้อเรื่องก็สนุกดีค่ะ นานๆจะเจอพระเอกแนวสุดโต่งเรื่องตามจิก ตามหาเรื่องนางเอกขนาดนี้ ทั้งๆ ที่นางเอกไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แค่ดันหลงไปชอบพระเอกสมัยตอนวัยรุ่น แค่นั้นเลย พระเอกตามจิกคิดลบต่อนางเอกตลอดเวลา แต่ตอนหลังพอหลงไปรักแล้ว ทีนี้ละตามเป็นจงอางหวงไข่ แต่อ่านแล้วบทที่กำลังเปลี่ยนจากไม่ชอบนางเอกมารักนางเอกดูไม่ค่อยสมูทไปหน่อย คือยังงงๆว่าไหงมารักนางเอกได้??

โดยรวมสนุกค่ะ ใครชอบแนวพระเอกโบ้ ตามง้อขอความรักนางเอก เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ

[Miss Jan€Kim]

😳ในวันที่มีหนังสือนิยายจนล้นตู้ที่ยังไม่ได้อ่าน

🥺ในวันที่มี Ebook นับพันเล่มที่ดองไว้

🤔ในวันที่ 13 พ.ค.2563 เวลา 03:41 น.เรากดซื้อนิยายเรื่องนี้มาอ่านต่อจากเนื้อเรื่องที่ลงให้อ่านเป็นตัวอย่าง 🤔ไงล่ะ!! ตีสามเราก็เสียเงินได้

หลังอ่านจบตัวเองก็มานั่งไล่ดูไทม์ไลน์ในกู้ดรีด
ณ.วันที่ 13 พ.ค.2563 // O.M.G 😳
เวลาของจุด Start ในการเริ่มอ่านหน้าแรกอยู่ที่ 00:09 น.// และเสียเงินจ่ายค่าอีบุ๊คตอน 03:41 น. //อ่านจบตอน 06:59 น. 😳<—หกโมงเช้า..ดีนะยังไม่ถึงเจ็ดโมงเช้า 🤣🤣🤣

อย่าถามว่าเราหลงไหลได้ปลื้มอะไรในนิยายเรื่องนี้ ตัวเราเองก็ไม่รู้เหมือน 555 แต่อ่านไปแล้วอยากอ่านต่อให้จบ อยากรู้ว่าพระเอกคุณพันวาจะเป็นไง..? แต่ถ้าถามว่าทำไมถึงอยากรู้เรื่องราวต่อ ๆ ไปของคุณพันวา เรียกแกสั้น ๆ ว่าพี่เดียวแล้วกัน 😎เพราะพี่เดียวเป็นคน ป า ก ห ม า ม า ก ที่ สุ ด จริง ๆ นะเหมือนแกทำฟาร์มบางแก้วไว้ในปากเลยอ่ะ 🤬🤬🤬ปากร้าย ชอบพูดจาดูถูก ชอบพูดประชดประชัน ชอบพูดจากระแทกแดกดัน กับน้องพุด เด็กสาวในไร่ ที่อาศัยอยู่กับยาย พอรู้ว่าน้องแอบชอบตัวเองนะ โอ้โหพี่เค้าจัดหนักเล่นใหญ่จัดเต็ม บางแก้วพิทบูปล่อยออกมาจากปากเพียบ🐕‍🦺🐕🦮ก็เนี่ยพี่เดียวเป็นอย่างเนี่ยเราเลยอยากรู้ว่าแกเล่นใหญ่ขนาดนั้นจะลงมายังไง🤣🤣🤣🤣และแล้วก็มีคนยื่นบันไดให้แกลง...คนนั้นก็คือยัยช้องนางแฟนเก่าพี่เดียว บันไดที่คนยื่นให้ไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็เป็นจุดเริ่มนะ

>หลังจากได้บันไดนั้นแล้วพี่เดียวแกก็ก้าวลงหนึ่งขั้นปากก็ด่าประชดประชันไปด้วย🙄 ฟอร์มจัด

>ก้าวถัดมาอีกแกก็เริ่มมีอาการเหมือนหมาหวงก้าง ปากด่าแต่ตามน้องแจ คอยตามติดประชิดและสอดส่อง🤣🤣🤣

>พอก้าวขาลงมาอีกคั่นพี่เดียวแกก็เลยตัดสินใจว่า(อันนี้เราเดาเองนะ)กูไม่ก้าวลงทีละขั้นแล้ว กูกระโดดเลยดีกว่าจะได้ถึงชั้นล่างไวๆ🤣🤣ด้วยอาการยอมจำนน..
พี่เดียว say : ตอนนั้นปากหมาเอง จะถีบปากก็ได้..ยอม
#รู้ตัวนะว่าปาก🐶
พี่เดียว say : ถ้าจะจีบเมียตัวเอง ต้องเริ่มจากตรงไหน?
#คนอ่านก็มองบน🙄
และแล้วพี่เดียวก็อยู่ในอาการหลงน้องพุดหัวปักหัวปำ ห่างกันไม่ได้เลย ขี้หวงสุด จากผู้ชายปาก🐶ก็หันมาพูดจาหวานๆ🤣พยายามทำให้น้องเชื่อใจมั่นใจ คอยดูแลปกป้อง คอยเป็นกำลังใจ คือมันดีนะ ความคิดเห็นส่วนตัวคือชอบสนุก ถ้าไม่ชอบคงไม่อ่านยันเช้า😫

🤔พูดถึงพระเอกเยอะเนาะ🤣

👩🏻นางเอกน้องพุดก็ดี น่ารัก เข้มแข็งสดใสขยันทำงานไม่งอแงงี่เง่า มีความเป็นผู้ใหญ่เวลาทำงาน และมีความเป็นเด็กในตัวเวลาอยู่กับยาย

❗️จบ! การพูดถึงนางเอก 555555555555555555555555

ปล.ชอบพี่เสือแกมาทีมีฮา และอยากอ่านเรื่องพี่เสือกับน้องสาวพี่เดียวด้วย เหมือนคู่นี้จะมีอะไรในก่อไผ่????

ปล.2 ใครชอบแนวพระเอกปากร้ายมาก ๆ ชอบพูดจาจิกกัด ลองไปโหลดตัวอย่างมาอ่านนะคะ

[JJ]

After reading the reviews and the first few chapters, I decided to buy this book.

After reading ~30% of the book, I regretted buying it.

The writer should have put more details of their childhood or their background because the story is not captivating enough for me. I do not mind an overused plot if it is done right. 2.5/5

[อ่านไปเรื่อยเรื่อย]

ชอบตอนแรกๆที่เค้ายังไม่เผยใจกันอะ55555 ความหวงความห่วงนะ ชอบตอนทำงาน ตอนพาไปหาหมอใดๆ หลังๆพอเริ่มจีบก็จะหวานๆ น้องก็จะกลัวๆหน่อยเพราะโดนทำไว้แรง อ่านได้เรื่อยๆ