☆ ۳ ستارهی نقرهای ☆ ادبیات ژاپن همیشه برای من پر از شگفتیه. مونونوکه مجموعه داستانها و داستانکهاییه که از دل افسانههای ژاپنی بیرون اومده. داستانها سیر خطی و خیلی معمولی دارن اما یهو ورق برمیگرده و کریپی و عجیبغریب میشن. دوستشون داشتم!
من میتونم بگم عاشق کتاب شدم، همیشه خدا فرهنگ و کتاب های ژاپنی منو میبرن توی عالم خیال، این کتاب رو یه هایکوی منثور میدونن، هایکو به این دلیل که به فرهنگ ژاپنی برمیگرده به داستان های ترسناک و دلهوره آورشون برای این منثور چون داستان ها حتی وقتی به فارسی هم برگردونده شدن، جملاتش دارا آوا ها و ریتم خاصی هست که عاشقش میشین، انقدر که توصیفات ریتمی و آهنگین هستند.توی داستان ها هم از هیچ موجود افسانه ای حرف نمیزنه تا بتونید راحت تر باهاش اخت بگیرید. کتاب از چند داستان کوتاه تشکیل شده که همگی هم سیاه اند هم سفید( خاکستری) . نه شخصیت مثبت اند نه منفی کامل.
کتاب سال ۱۹۷۲ منتشر شده ،از لحاظ ظاهری جلد کتاب تصویر کاغذ دست ساز ژاپنی است که با نقاشی خط های کتاب تناسب داره و انتخاب هوشمندانه ای هست . نقاشی خط های کتاب چشم نواز و رازآلود هستند و دوست داشتم که نسخه رنگی کتاب رو ،ای کاش، داشتم . از نظر محتوا: روی جلد نوشته احضار چیزهای ماورای طبیعی ژاپن که خب بر اساس این نوشته من توقع کتاب خیلی جذابتری رو داشتم و توقع داشتم راجع به هر موجود به طور کامل معرفی و مطالب مربوط بهش گفته بشه که خب اینجوری نبود و نویسنده به نوشتن یک داستان کوتاه و یک شعر کوتاه اکتفا کرده بود ، این انتخاب و نحوه روایت برای موجوداتی مثل مادر عفریت یا گربه پای لامپا یا شبتابی ها کافی و جذاب و ترسناک بود ولی برای بقیه موجودات من نیاز به توضیحات بیشتر یا داستان طولانی تری داشتم . ترجمه برای من کمی سخت بود و به نظرم در بعضی موارد برای بعضی واژه ها از سخت ترین معادل در فارسی استفاده شده بود ولی در کل ترجمه خوب و کامل بود . کتاب در مجموع جالب و سرگرم کننده است و صرفا برای آشنایی ابتدایی با موجودات ماورای طبیعی ژاپن مناسب بود .
راستش را بخواهید به نظرم این کتابی رعب آور و راز آلود است. بیشتر از این که چیزی دستگیرم شده باشد تا دربارۀ آن بنویسم، بعد از تمام کردن کتاب همین دو حس شگفتی و ترس در من زنده شده است.
یه مجموعهداستانک با وایب افسانههای مخوف و رازآلود ژاپنی. نقاشیخطها و شعرهای کوتاهی که اول داستانها بود خاصشون میکرد. خود داستانها هم خلاقانه بودن. فقط به نظرم بعضیهاشون نیاز داشتن بیشتر بهشون پرداخته بشه که کاملتر، بهتر و جذابتر بشن. (ولی بیاید این رو در نظر بگیریم که این کتاب پنجاه سال پیش چاپ شده.) از اینشون خوشم اومد که (اکثرشون) از اول تا آخر خیلی عادی پیش میرفتن و بعد... بووووم؛ توی آخرین پاراگراف یا جملهی داستان نويسنده یه چیزی رو میگفت که حسابی شوکهت میکرد. و بعد دقیقا همونجا بود که برمیگشتی و دوباره شعر اول داستان رو میخوندی و میدیدی که نویسنده قبلا این رو توی شعر گفته بوده و تو کامل نفهمیده بودی. (امیدوارم اینکه از شعر همهچیز رو نفهمیده بودم از خنگ بودن من نبوده باشه.) ترجمهش میتونست خیلی روونتر باشه. حتی به نظرم مترجم یه بخشهایی (مخصوصا شعرها) رو بد در اورده بود. هرچند همین که این کتاب رو (که چندان شناختهشده نیست) ترجمه کردن خیلیه. این آخرِ ریویویی هم بگم که داستانها خیلیییی برام دوستداشتنی نبودن ولی خوندنشون برام خالی از لذت هم نبود و خوشحالم خوندمشون. اینم بگم که این داستانها رو بیشتر از بقیه دوست داشتم: زن برفی، تختهی گازری، مادر-عفریت و داس-راسو. چندتا جملهی آخرِ پاراگراف آخرِ داستان آخرِ کتاب هم خیلی خوب بودن، یه پایان شایسته برای هفده داستان هولناکِ "مونونوکه".
برای فهم بهتر عجایب دنیای ژاپن، که در فیلمها و انیمهها میبینم بنظرم کار جذابیه. هفده داستانک(حتی کمتر از داستانک) از چیزهای عجیب و غریب و گاها ترسناک ژاپنی در این کتاب اومده. بسیار باکیفیت و زیباست. نسخه نشر آگه رو دارم من. نسخه ای که به تازگی کارگاه اتفاق از همین ترجمه تجدیدچاپ کرده، خیلی زیباتر هم هست. با توجه به قیمت بالایی که داره بنظرم بدون تحقیق البته سراغش نرید.
مجموعهی چند داستان خیلی کوتاه برگرفته از افسانههای قدیمی و ترسناک ژاپنیه. چندتاش واقعاً ترسناک و کریپی بود اما بقیه معمولی بودن. یهتعدادی رو هم اصلاً متوجه نشدم که احتمالاً بهخاطر ترجمهی ضعیف بود.
این کتاب شامل ۱۷ داستان کوتاه از موجودات ماورا طبیعه ی ژاپنی بود که اگر با فرهنگ ژاپنی حتی در حد دیدن انیمه های ژاپنی آشنا باشید اون ها رو به خوبی درک می کنید و در هر کدوم از داستان ها غرق می شید. داستان ها با اینکه کوتاه بودند ولی قابلیت این رو داشتن که یک تصور عالی و راز آلود رو در ذهنتون ایجاد کنند و تا جایی که می دونم این یکی از ویژگی های ادبیات ژاپنی هست که بسیار بسیار دوست داشتنیه چون بخشی از کار رو به ذهن خودتون محول می کنه. قبل هر داستان هم نمونه ای از هنر خطاطی آکهجی سومیوشی اومده که بهتون توصیه می کنم حتما با سرچ کردن نسخه ی رنگیش رو ببینید چون واقعا زیبا هستند. درکل این کتاب برای افرادی که به فرهنگ ژاپنی علاقمند هستند خیلی جذاب خواهد بود.
اونطور که باید جذبم نکرد. با اینحال توضیحات انتهای کتاب جالب و مفید بودن. درک کتاب بدون این توضیحات سخته و خواننده نمیتونه نکاتی که در هر بخش وجود داره رو متوجه بشه.
هایکو های منثور کوتاه عموما دو صفحه ای که تو همون دو صفحه فضا رو میسازه و خودش در پایان خرابش میکنه. مورد علاقه هام: پیرزن کوهستان مادر-عفریت شب تابی گربه پای لامپا