Het kind

by Christine Lavant, Ria van Hengel (Translator)

Als twaalfjarige werd Christine Lavant in de oogkliniek in Klagenfurt opgenomen – de ervaringen daar inspireerden haar later tot de novelle Das Kind. Ze was er zo slecht aan toe dat de arts tot een riskante röntgenbestraling besloot. Die genas wel de longtuberculose en de wonden van de scrofulose, maar veroorzaakte verbrandingen aan hals en gezicht, die jarenlang niet heelden en lelijke littekens achterlieten; ook had de behandeling gehoorschade en zenuwpijnen tot gevolg. Zelf zei ze over die tijd: ‘Mijn ogen in het verband, mijn hals, mijn oren – daarmee was bijna de hele buitenwereld voor mij afgesloten.’

Christine Lavant over haar schrijverschap:
Zolang ik schrijf ben ik gelukkig, al gaat het vaak met zulke grote problemen gepaard dat slechts weinigen zich daarvan een voorstelling kunnen maken. Maar schrijven is gewoon het enige wat ik heb. Ik lach en ik huil daarin, ik aanbid en ik bespot. Het is mijn pijnlijke plek en tegelijk mijn genezende zalf.

Dat zal iedere lezer van Het kind direct voelen!

Genres: German Literature, 20th Century

64 pages, Paperback

First published March 2, 2015

About the author

Christine Lavant (1915-1973), one of Austria's most famous yet obscure 20th-century poets, grew up in a small village, in a provincial Catholic milieu, in southern Austria as the ninth child of a very poor family. She suffered from eye and ear problems, was pathologically introverted, and supported herself with knitting. Her poetry is unconventional, filled with neologisms, mysterious and magical. We hear echoes of Rilke, whom she admired. Thomas Bernhard referred to her work as testimony to a "zerstörte Welt / destroyed world." She was honored with numerous literary awards, among them the Austrian State Prize for Literature in 1970, three years before her death.

Reviews

[Sabine · Rating 2 out of 5]

Mein Buch ist es nicht.
Ich konnte mich nicht in die Sprache einlesen.
Obwohl ich die Idee aus der Sichtweise eines Kindes zu schreiben gut finde.
Bis zum Ende hat sich mir nicht erschlossen, warum das Kind in der Klinik war und was genau mit ihm dort geschehen ist, so wie das Kind das wahrscheinlich auch nicht wußte.