Interessante inleiding in de voorbije decennia van het Vlaamse politieke landschap. ECHTER: volledige blokken herhaling en tikfouten halen me telkens uit de lees-”zone” en zorgen dat het net niet zo prettig leest. Geeft de indruk dat het just-in-time af was.
Dit boek is me ooit aanbevolen door mijn rijlesleerkracht en stond dus al een tijdje op mijn leeslijst. Wat een saai gedoe was dit seg. Het is gewoon de beschrijving van een opiniepeiling met wat beperkte achtergrond. Zó veel herhaling dat ik volgens mij het boek zelf opnieuw zou kunnen schrijven in 20 bladzijden. Daarnaast ook enorm veel typfouten, niemand heeft het precies nagelezen. Ik snap waarom ik het boek voor bijna niets heb kunnen kopen in de Kringloopwinkel.
Wat mij betreft een zeer middelmatig boek, ik had er meer van verwacht. Zeker, er staan best wel enkele interessante stukken in, maar de continue herhalingen en de veelvuldige schrijffouten (druk 1) zijn er teveel aan. Suggestie naar de uitgever toe: best nog eens laten herlezen vooraleer de persen een tweede druk te laten produceren.
Het DNA van Vlaanderen heeft een goed idee: de relatie tussen burger en politiek bekijken als marktonderzoek. Het is eens wat anders. De uitvoering is echter pijnlijk oppervlakkig:
(1) DNA bekritiseert de aandacht voor opiniepeilingen. Toch biedt het zélf niet meer dan 'pop-polls' van stellingen en beleidsopties. Daar "kiezersprofielen" uit opmaken is vernuftig, maar onvoldoende om de zelf aangehaalde beperkingen van peilingen te overstijgen.
(2) Het cijferwerk bevat mankementen: stellingen zijn voorgekauwd, metingen zijn niet vergelijkbaar, antwoorden werden gewogen (omdat de steekproef niet representatief is). Die zwaktes van het onderzoek worden niet geduid. Men trekt wel ongehinderd conclusies.
(3) Van (kwalitatief) onderzoek waar data uit de ondervraagden zelf komt is geen sprake. Het zou nochtans meer slagkracht geven aan "wat Vlamingen echt willen". Voor een boek dat gaat over luisteren naar de gewone kiezer toont de gekozen onderzoeksmethode vooral een gemiste kans.
(4) DNA spreekt over veel (kloof burger-politiek, populisme, breuklijnen, ...) maar verklaart niets. Het blijft beschrijvend. Het eigen model van zes soort Vlamingen staat los van het wijzigend succes van de politieke partijen.
(5) Het boek gooit met termen, maar werkt ze niet uit. Vaktaal en gewone taal lopen door elkaar. Ook van korte definities is geen sprake. "CD&V was een volkspartij", "N-VA is een bestuurspartij". Wat we daaronder moeten verstaan, blijft ongezegd.
(7) Enkele delen belichten de data misleidend.DNA suggereert dat Vlamingen rechts en Walen links zijn. Die tegenstelling bestaat bij een juiste interpretatie gewoonweg niet. Het is stemmingmakerij die ander onderzoek negeert.
DNA is duidelijk een recyclage van te duur verkocht marktonderzoek. De Vadders droge opsomming van tien jaar actualiteit kan het geheel niet redden. Een gemiste kans. Wie interesse heeft in de materie: Wikipedia beschrijft regeringsvormingen met meer diepgang. Onze universiteiten publiceren gratis onderzoek van hogere kwaliteit. Laat gerust liggen.
Ik koesterde een verwachting toen ik dit boek begon te lezen. En die verwachting werd niet ingelost. Het boek telt, van de eerste tot de laatste bladzijde, heel veel tik en schrijffouten. Je merkt heel duidelijk dat het boek zeer slordig én haastig bij elkaar geschreven is. Inhoudelijk biedt het boek ook weinig tot geen nieuwe inzichten. Het is vooral een herhalen en herschrijven van allerlei 'algemeenheden' die iemand die de politieke actualiteit volgt, al lang weet. Ook zonder dit boek te lezen.
Alleen de twee laatste hoofdstukken en de epiloog van het boek zijn nog enigszins interessant: Hoe kijkt de Vlaming naar de Vlaamse politieke partijen? En: eindelijk een gewetensonderzoek bij de traditionele partijen (na de verkiezingen van 26 mei 2019).
In de epiloog wordt goed beschreven hoe de N-VA, die tussen 2009 en 2018, de meest daadkrachtige bestuurspartij werd, zichzelf sinds de 'Marrakeshflater' heel klungelig aan de kant heeft laten zetten. Als de nood het hoogst is (tijdens de coronacrisis, als het gaat over leven én dood) staat de N-VA aan de kant, weigert de N-VA het vertrouwen te geven aan de regering Wilmès en stemmen de drie N-VA-Europarlementsleden tegen het corona-investeringsinitiatief van het Europees Parlement. 683 parlementsleden stemmen wel voor. Tegenover het leed en de menselijke tol die het coronavirus eist, vallen de politieke spelletjes van de N-VA niet in goede aarde. De partij waarvan de voorzitter (Bart De Wever) ooit zei dat 'de beste premier diegene is die zijn programma uitvoert' is ver gekomen. Hij is (nog) burgemeester van Antwerpen.
Ja, er staan redelijk wat schrijffouten in. Ja, er worden redelijk wat passages en zinnen meermaals letterlijk herhaald. Maar dat neemt niet weg dat het boek eens iets anders is, er wordt eens gebruik gemaakt van onderzoek naar wat kiezers eigenlijk willen. In de ondervraging gebeurde dit zonder dit onmiddellijk te linken aan een partij of politieker. Dat biedt toch al andere inzichten dan enkel populariteitscijfers van partijen of politici. Voor de traditionele partijen toch wel een stevige blamage, als de gemiddelde Vlaming eerder in het centrum zit maar er amper op stemt, ben je al Centrumpartij niet goed bezig.
Goede analyse van 10 jaar politiek & electoraal onderzoek dat weliswaar wordt bezoedeld door al te veel taalfouten, manke zinsconstructies, spellingfouten, letterlijke herhalingen en fout cijfermateriaal. Er is duidelijk door de uitgever en de auteurs niet geïnvesteerd in de redactie van het boek. Zelfs de taal- en spellingcontrole van een tekstverwerkingsprogramma had er heel wat fouten kunnen uithalen. Deze onzorgvuldig omgang met de tekst werpt een schaduw op zijn boodschap. Jammer.
Er wordt inderdaad grote stukken verschillende malen herhaald doorheen het boek. Desalniettemin interessante analyses van zowel de soorten kiezers als de politieke partijen en de (mis)match tussen beiden.
Of men geïnteresseerd is in hedendaagse politiek of niet, het boek kan het één en ander verklaren, nuanceren of verduidelijken.
Oei, dit is toch wel een teleurstellend werk. Drie steekproeven aan elkaar gepraat met oppervlakkige politieke analyses, hele paragrafen die rechtstreeks gecopypasted worden, tabellen en figuren die blijven herhaald worden...
Nuttig voor politici/media etc om gedetailleerder inzicht te verschaffen in mening/visie/dromen/angsten burger (cfr USA). Niet zeker of inzichten/opdeling van dit boek de juiste is. Maar interessant beginpunt om dit verder uit te werken.
Het boek bevat interessante data over het huidige politieke landschap in België, maar de schrijfstijl leest allesbehalve vlot en de zinsconstructies halen je compleet uit de lees-flow. Viel tegen.
Slechte taal, tekst is weinig meer dan een lezing vd grafieken, maar interessant onderzoek: 3x (tss 2009 en 2019) 2000 kiezers tamelijk uitgebreid bevragen