Vermakelijk boek, maar zeer eenzijdig geschreven. Dat is geen verrassing, want al in het begin van het boek schrijft de auteur dat hij zich na de urenlange gesprekken met Van Gaal keer op keer fan-tas-tisch voelt. Hij begreep dingen die hij eerst niet begreep en zag dingen die hij eerder niet zag. Nou, dan weet je wel dat enige kritiek niet terug te vinden is in dit boek. Dat terwijl het mij juist heel interessant had geleken om dieper op de persoonlijkheid van Van Gaal in te gaan en de tegenstrijdigheden die in zijn verhaal zitten aan hem voor te leggen.
Zo geeft Van Gaal aan dat hij in zijn eerste periode bij Barcelona geleerd heeft dat ook politieke spelletjes onderdeel zijn van het trainersvak en dat hij daar sindsdien ook beter mee om gaat. Vervolgens valt hij van de ene bestuurlijke ruzie in de andere bij onder andere zijn periode bij Bayern met Hoeness en de fluwelen revolutie bij Ajax. Zo veel beter dan de eerste periode bij Barcelona ging het dus niet.
Daarnaast geeft hij aan dat hij bij Bayern de bemoeienis van Hoeness als directeur vreselijk vindt. Dat hoort niet, zo vindt Van Gaal. De directeur moet het in het kantoor regelen en de trainer op het veld. Daar is hij dan wel even vergeten dat hij demonstratief op een stoeltje langs de lijn bij de training van Koeman ging zitten toen hij TD van Ajax was. Dit soort inconsistenties worden helaas niet dieper bekeken of aan Van Gaal voorgelegd.
Ook had ik het interessant gevonden als er onderzocht zou zijn waarom hij altijd zo overhoop lag met de pers ("KNVB: plus plus. Pers: min min"). Nu wordt dat volledig op conto van de pers geschreven zonder enige zelfreflectie.
Toch heb ik af en toe ook gelachen om de mooie anekdotes in met name het eerste deel van het boek over bijvoorbeeld Patrick Kluivert en een videoband van de lullo's. Die verhalen zorgen toch nog voor drie sterren, maar er had veel meer in dit boek gezeten. Het contrast met de biografie van Johan Cruijff door Auke Kok is namelijk groot. Waar Auke Kok naast de positieve ook de negatieve en menselijke kanten van Cruijff belicht, blijven we hier achter met een soort van liefdesverklaring van de schrijver aan Van Gaal.