دورهای که در تاریخ بهعنوان استبداد صغیر خوانده میشود با به توپ بستن مجلس شورای ملی از سوی نیروهای محمدعلیشاه آغاز شده و با فتح تهران از سوی مشروطهخواهان و پناهندهشدن محمدعلیشاه به سفارت روس به پایان رسید. در این مدت، همهی مراکزی که نماد و نشانهی مشروطیت به شمار میآمدند از میان رفتند. اما پس از سیزده ماه، حکومت مطلقهی محمدعلیشاه به پایان رسید. عوامل مختلفی در این تحولات نقش داشت که ازجملهی آنها میتوان به فعالیتهای سیاسی مشروطهخواهان اشاره کرد. این افراد که ایران را فاقد آزادیهای لازم دریافته بودند، غالب فعالیتهای سیاسی و فرهنگی خود را در خارج انجام میدادند. برخی از روشنفکران که محیط حاکم بر ایران را قابل تحمل و فعالیت نمیدیدند، مصمم به خروج از کشور شدند. هدف مشترک همهی کسانی که به خارج رفتند و نیز افرادی که در خارج به آنها پیوستند، اعادهی مشروطیت بود.