24 schrijvers. 48 brieven. Dat is 'De afstand', een boek vol brieven die telkens twee Vlaamse auteurs tijdens de eerste maand van de coronalockdown aan elkaar hebben gericht.
Het resultaat is een boeiend, literair tijdsdocument over een unieke periode in de moderne geschiedenis. Een boek dat tal van thema’s aanraakt: de onderhuidse angst en het isolement natuurlijk, maar evengoed de onmacht en de hoop op een andere, betere samenleving na het virus.
'De afstand' bevat een lach en een traan, en persoonlijke ontboezemingen die in normale omstandigheden onuitgesproken zouden blijven. Zo doen de auteurs ook afstand van hun diepste zielenroerselen.
De opbrengst van 'De afstand' gaat integraal naar Dokters van de Wereld.
Zeer leuk concept! Bravo om dit in zo een korte tijd geregeld te krijgen!
Een mooie diversiteit aan auteurs, en dito brieven. (Mijn absolute favoriet is Joost Vandecasteele): sluit de haakjes. Ook Valerie bewijst wederom haar grote kunnen. Maar bovenal zijn het allen mooie vertelsels en hersenspinsels, die een glimp geven van een bijzonder tijdsgewricht.
Proficiat Joost, en ook een pluim voor Bart voor wederom een mooie vormgeving.
De afstand. 24 Vlaamse auteurs schrijven brieven in tijden van Corona.
Een brievenboek. En niet zo maar één; dit boek bevat 48 brieven van 24 schrijvers. 12, voor dit boek, aan elkaar gekoppelde Vlaamse auteurs die hun ziel en zaligheid, hun angsten, teleurstellingen en frustraties tijdens de eerste maand van de coronalockdown met elkaar, én met ons delen.
Sommige brieven zitten vol herkenbare dingen, andere zijn dan weer hilarisch grappig maar allemaal vatten ze de tijdsgeest perfect. Deze tijd kenmerkt zich (4 maanden later nog steeds) als een periode vol tegenstellingen. Hoop-wanhoop, angst-rust, medeleven-frustratie,… het flippert allemaal als een waanzinnige speelbal door ons hoofd en lichaam.
4 maanden later is er veel veranderd (de ‘verplichte sociale rust’ die vele schrijvers, net als ik trouwens, graag omarmden is alweer verdwenen) en langs de andere kant is er niets veranderd (we hebben, bijvoorbeeld, nog steeds geen regering, noch een vaccin).
Dit brievenboek is een tijdsdocument dat, als het niet zo boordevol boeiende zielenroerselen en trefzekere analyses van een onzekere wereld stond, snel gedateerd zou raken. Door de kracht en kunde van de deelnemende auteurs hun pen (waaronder een paar van mijn topfavorieten zoals: Verhanneman, Van Caesbroeck, Taveirne en Vekeman) is dit een boek dat blijvend zal beklijven.
Bovendien gaat de opbrengst integraal naar Dokters van de Wereld. Win-win dus.
Herkenbare verhalen voor en door mensen die hun leven even in afzondering doorbrengen. Zowel de stad als het platte land kent een tijdelijke metamorfose... Fijn om te lezen, je kunt er jezelf in terug vinden.
De Afstand bundelt 12 correspondenties. We kunnen dan wel niet bij elkaar op bezoek gaan, maar brieven schrijven dat lukt wel. Vierentwintig auteurs gaan op zoek naar zichzelf, proberen greep te krijgen op deze tijd. En dat levert een bijzonder boeiend tijdsdocument op. Er zullen nog veel boeken verschijnen over Corona. Romans. Dagboeken. Dystopieën. Maar als je een boek echt moet gelezen hebben dan is het 'De afstand', omdat het zo'n verscheidenheid aan stemmen brengt.
Is een boek waarbij telkens 2 auteurs 2 brieven naar elkaar schreven over hun quarantainetijd of zo, maar echt boeiend vond ik het niet. De meesten schreven echt banale zaken ... Een drietal brieven vond ik mooi. Niet echt een aanrader, eigenlijk, maar ik steunde het goede doel