What do you think?
Rate this book
ลับพรางใจ
เมื่อความรักต้องซ่อนเร้น เป็นความลับห้ามแพร่งพราย
ทั้งที่อยู่ข้างกายเขา ทว่าหัวใจของเธอเหน็บหนาวเกินจะทนได้
นิรินตื่นเต็มตาพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นว่าใครนั่งอยู่ ทำไมเขาถึงเข้าบ้านมาได้ที่สำคัญทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้
“นิ้งจำได้ว่าล็อกบ้าน”
“แล้วไง” พิชญ์ไม่สะทกสะท้านสักนิด ชายหนุ่มยืดตัวลุกขึ้นทั้งที่ยังจับจ้องมาทีหญิงสาวไม่ละไปไหน ลงมือปลดกระดุมเสื้อตัวเองท่ามกลางความตกใจของเจ้าของบ้าน
“พี่พิชญ์มาทำไมคะ ถ้ามีธุระ…ค่อยคุยพรุ่งนี้ได้ไหมคะ” เธอลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง กำผ้าห่มแล้วดึงขึ้นคล้ายว่ามันจะช่วยให้เธอรอดจากอันตรายอันใกล้นี้ได้
“ถ้าอยากจะคุยพรุ่งนี้ ฉันจะมายืนตรงนี้หรือไง คิดสิ…” เขาว่าพลางถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกน้ำฝนเป็นดวงๆ แล้วโยนไปบนโซฟาตัวเล็ก นิรินเพิ่งสังเกตว่าเนื้อตัวของเขาเปียกไม่น้อย พอตั้งสติถึงรู้ว่าข้างนอกฝนตกอย่างที่คิดเอาไว้ตอนแรกจริงๆ
“แล้วพี่พิชญ์มีอะไรสำคัญเหรอคะ” ร่างบางค่อยๆ ก้าวลงเตียงไปอีกฝั่งอย่างระมัดระวัง ไม่ได้อยากจะคิดอะไรไปไกลแต่ท่าทางของเขามันทำให้อดคิดไม่ได้จริงๆ
“ไม่ได้สำคัญอะไรมาก” ก็แค่ทำให้นอนไม่หลับหลายคืน “คิดว่ายืนตรงนั้นแล้วฉันจะคว้าตัวเธอไม่ได้หรือไง”
“พี่พิชญ์…”
“ถ้ายังไม่อยากให้คนอื่นรู้ช่วยกลับไปนั่งที่เดิม!”
จุกอยู่ในลำคอมองดูเขาปลดเข็มขัดออกแล้วเหวี่ยงไปที่เดียวกับเสื้อตัวนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขามาทำไม ทั้งที่ปากเพิ่งพ่นออกมาว่า ‘ไม่สำคัญ’ แต่ฝนตกขนาดนี้ยังอุตส่าห์ฝ่ามาจนเนื้อตัวเปียกปอน
ทั้งที่อยู่ข้างกายเขา ทว่าหัวใจของเธอเหน็บหนาวเกินจะทนได้
นิรินตื่นเต็มตาพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นว่าใครนั่งอยู่ ทำไมเขาถึงเข้าบ้านมาได้ที่สำคัญทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้
“นิ้งจำได้ว่าล็อกบ้าน”
“แล้วไง” พิชญ์ไม่สะทกสะท้านสักนิด ชายหนุ่มยืดตัวลุกขึ้นทั้งที่ยังจับจ้องมาทีหญิงสาวไม่ละไปไหน ลงมือปลดกระดุมเสื้อตัวเองท่ามกลางความตกใจของเจ้าของบ้าน
“พี่พิชญ์มาทำไมคะ ถ้ามีธุระ…ค่อยคุยพรุ่งนี้ได้ไหมคะ” เธอลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง กำผ้าห่มแล้วดึงขึ้นคล้ายว่ามันจะช่วยให้เธอรอดจากอันตรายอันใกล้นี้ได้
“ถ้าอยากจะคุยพรุ่งนี้ ฉันจะมายืนตรงนี้หรือไง คิดสิ…” เขาว่าพลางถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกน้ำฝนเป็นดวงๆ แล้วโยนไปบนโซฟาตัวเล็ก นิรินเพิ่งสังเกตว่าเนื้อตัวของเขาเปียกไม่น้อย พอตั้งสติถึงรู้ว่าข้างนอกฝนตกอย่างที่คิดเอาไว้ตอนแรกจริงๆ
“แล้วพี่พิชญ์มีอะไรสำคัญเหรอคะ” ร่างบางค่อยๆ ก้าวลงเตียงไปอีกฝั่งอย่างระมัดระวัง ไม่ได้อยากจะคิดอะไรไปไกลแต่ท่าทางของเขามันทำให้อดคิดไม่ได้จริงๆ
“ไม่ได้สำคัญอะไรมาก” ก็แค่ทำให้นอนไม่หลับหลายคืน “คิดว่ายืนตรงนั้นแล้วฉันจะคว้าตัวเธอไม่ได้หรือไง”
“พี่พิชญ์…”
“ถ้ายังไม่อยากให้คนอื่นรู้ช่วยกลับไปนั่งที่เดิม!”
จุกอยู่ในลำคอมองดูเขาปลดเข็มขัดออกแล้วเหวี่ยงไปที่เดียวกับเสื้อตัวนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขามาทำไม ทั้งที่ปากเพิ่งพ่นออกมาว่า ‘ไม่สำคัญ’ แต่ฝนตกขนาดนี้ยังอุตส่าห์ฝ่ามาจนเนื้อตัวเปียกปอน
300 pages, Paperback
Published September 16, 2018
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 26, 2020
เรื่องราวเกี่ยวกับ ความรักของพี่น้องต่างสายเลือดที่ตัวพระเอกเข้าใจผิดบางอย่าง
จนก่อเกิดเป็นความแค้น
การดำเนินเรื่องเริ่มหลังจากตัวพิชญ์ พระเอกของเรื่องเดินทางกลับจากต่างประเทศ
พระเอกแม้แสดงออกต่อหน้าคนอื่นไม่ชอบ ตัวนิริน หากก็ยังไม่ยอมหนีห่าง
ทั้งที่เกลียด แต่ยิ่งเข้าใกล้ หรือความลับที่เก็บไว้จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
ความรู้สึกหลังอ่านจบ คือ ความลับที่ปกปิดไว้ให้อึนหน่อยๆ แต่ละคนจะเผลอๆ พูดออกมาก็ไม่ออกมาสักทีรู้สึกอืดอัด ไม่นานถูกลบล้างไปด้วยฉากหวานของพระนางที่พระเอกยังคนถือทิฐิปากแข็งอยู่อย่างนั้น
ตอนท้ายจะมีหักมุมนิดหน่อยกับเรื่องราวพ่อแม่ แต่ด้วยโทนเรื่องที่เน้นไปทางฉากรัก เลยทำให้ความดร่าม่าไม่ได้แรงมากนัก
จึงเหมาะกับสายกลางๆ ไม่หวานเกินไป ไม่ขมเกินไป ไม่น้ำตาท่วมจอจนเกินไป ทุกอย่างมาในช่วงจังหวะกำลังพอดี
จนก่อเกิดเป็นความแค้น
การดำเนินเรื่องเริ่มหลังจากตัวพิชญ์ พระเอกของเรื่องเดินทางกลับจากต่างประเทศ
พระเอกแม้แสดงออกต่อหน้าคนอื่นไม่ชอบ ตัวนิริน หากก็ยังไม่ยอมหนีห่าง
ทั้งที่เกลียด แต่ยิ่งเข้าใกล้ หรือความลับที่เก็บไว้จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป
ความรู้สึกหลังอ่านจบ คือ ความลับที่ปกปิดไว้ให้อึนหน่อยๆ แต่ละคนจะเผลอๆ พูดออกมาก็ไม่ออกมาสักทีรู้สึกอืดอัด ไม่นานถูกลบล้างไปด้วยฉากหวานของพระนางที่พระเอกยังคนถือทิฐิปากแข็งอยู่อย่างนั้น
ตอนท้ายจะมีหักมุมนิดหน่อยกับเรื่องราวพ่อแม่ แต่ด้วยโทนเรื่องที่เน้นไปทางฉากรัก เลยทำให้ความดร่าม่าไม่ได้แรงมากนัก
จึงเหมาะกับสายกลางๆ ไม่หวานเกินไป ไม่ขมเกินไป ไม่น้ำตาท่วมจอจนเกินไป ทุกอย่างมาในช่วงจังหวะกำลังพอดี
Displaying 1 of 1 review